Monthly Archives: October 2017

Dagje Brussel: bezoek koninklijk paleis en BELvue museum

Geïnspireerd door een Facebookbericht van V. besloten wij deze zomer ook eens een bezoekje te brengen aan het Koninklijk Paleis in Brussel. Jaarlijks opent het paleis tijdens de zomermaanden (een deel van) haar deuren voor het grote publiek. Je krijgt dan gratis toegang tot de zalen. Wij besloten er een dagje Brussel van te maken en spoorden met de trein naar de hoofdstad.

Samen met vooral buitenlandse toeristen wachtten we in het zonnetje tot het hekken open ging en we, na een screening van onze tassen en jassen, het parcours doorheen het gebouw mochten volgen. De zalen stralen beslist ‘grandeur’ uit maar toch waren ze meestal erg stijlvol en doorgaans niet al te overdadig (al blijven de luchters uiteraard enorm en zou ik die niet graag poetsen).

Eén van de eyecatchers is zeker de Spiegelzaal met de ‘Heaven of Delight’ van Jan Fabre. Het plafond en de centrale luchter werden er door de kunstenaar met kevers bekleed. Bijzonder is het in elk geval.

Ik schat dat we na ongeveer anderhalf uur terug buiten waren. Je schuifelt eigenlijk best gewoon mee met de flow en die flow bepaalt grotendeels het tempo (al kan je daar wel van afwijken als je wil).

Bij het verlaten van het paleis gingen we naar links en zagen een beetje verder een uitnodigend bord staan voor het BELvuemuseum. We kenden het museum niet maar aangezien we ruim voor lunchtijd terug buiten waren uit het paleis besloten we dat een extra bezoekje geen kwaad kon 😉

Het museum is gehuisvest in een bijzonder knap pand en is een “Museum over België en zijn geschiedenis en centrum voor democratie”. In de verschillende zalen wordt de geschiedenis van België en de ontwikkeling van de democratie op een leuke en sterk educatieve manier uit de doeken gedaan. (Dit is beslist een aanrader voor een schoolbezoek als je het mij vraagt).

Heel leuk was ook de tijdlijn doorheen het gebouw met voorwerpen die allemaal een duidelijke link met België hebben. Zo wist ik bv helemaal niet dat Atomaschriftjes een Belgisch product zijn, van de krokettenpers (waarvan vroeger in elk huisgezin een exemplaar terug te vinden was) wist ik dat dan weer wel 🙂

Nog een leuke vaststelling: het museum heeft een hele fijne plek om te eten: een hoge, in glas overdekte en afgesloten ruimte en een aangename binnentuin. Je kan er kiezen uit een buffet van origineel belegde broodjes, weckpotgerechtjes, salads in a jar, quiche, … allemaal erg lekker. (Je kan er dacht ik ook gaan lunchen zonder dat je een bezoek aan het museum moet betalen). In de souvenirshop kan je ook fijne spulletjes kopen waaronder erg leuke en helemaal niet zo dure prentkaarten.

Wij vonden dit alvast een geslaagde uitstap die jullie misschien ook kan inspireren 🙂

 

 

Maya heeft een nieuwe hobby

Maya heeft sinds kort een nieuwe hobby: ze naait. Pardon, fout, ze stikt: “want naaien doe je met de hand en stikken met een machine mama”.
In augustus ging ze twee namiddagen langs bij N. voor een introductie. Ze naaide wel eens stofjes met de hand en maakte zo al een rokje voor een pop en een kussenovertrek voor mij, maar ze was in de wolken toen ze voor haar lentefeest een ‘cadeaubon’ kreeg voor ‘privéles leren stikken met de machine’. De twee namiddagen bleken een succes. Enthousiaste leerling en heel tevreden juf 😊
De eerste namiddag leerde ze werken met de naaimachine, de tweede maakte ze al meteen een stoffen boekcover (een patroontje van Liebest, het meest eenvoudige model weliswaar maar toch)!

En dus werd er naar opa gebeld of Maya de oude naaimachine van oma mocht gebruiken die nog op zolder stond. Omdat er geen handleiding meer bij het toestel zat en niet alle knopjes meteen duidelijk waren, trokken we nog eens een uurtje naar N. om samen het toestel te ontdekken en uit te testen. Er werd gekeken, geprobeerd en goedgekeurd en dus was ons meisje klaar om ook thuis te oefenen en dat zou duidelijk snel gebeuren 😉
(note to myself: dringend de handleiding eens online opzoeken en downloaden want er is nog één knopje dat zijn geheim niet heeft prijsgegeven).

Voor het vak Nederlands had ze als taak gekregen om zichzelf voor te stellen in 10 zinnen (schrijfoefening) en ze mochten dit ook een beetje creatief op papier zetten (tekst aanvullen met tekeningen of foto’s…). Maya besloot om er helemaal voor te gaan: omdat één van haar zinnen was dat ze wel houdt van een verkwikkende douche (zeker met zo’n heerlijk geurende doucheschuim van Rituals uit de tijdelijke zomercollectie 🙂 ), besloot ze van haar blad een douchewand mét gordijntje te maken. En dat gordijntje moest natuurlijk netjes omgezoomd en gestikt worden 🙂

Voorlopig stikt ze nog uiterst voorzichtig (al was het maar om de aandrijfriem nog wat te sparen want die is eigenlijk wel aan vervanging toe) maar ze doet het erg graag en er zullen ongetwijfeld nog meer projectjes volgen.

In de stadsbibibliotheek zocht ze alvast wat ‘vakliteratuur’ om zich in te verdiepen en we gingen ook eens kijken naar de nieuwe winkel van De Stoffenkamer, een heus Walhalla van mooie stofjes waar je niet weet welke eerst te kiezen.

En wie weet, misschien maakt ze ooit wel haar eigen kledij 🙂

Update: intussen maakte ze al een eerste geschenkje voor haar nichtje, een poedelkussen 🙂 Uit een restje IKEA-stof knipte ze een poedel (twee eigenlijk), stikte op de ene kant haar naam en op de ander kant die van nichtje B., draaide de stof om, vulde het geheel op en naaide met de hand het laatste eindje dicht.