Monthly Archives: January 2018

Minimaliseerchallenge #1 doe dubbels weg

Heidi, van Living by the Sea is al jaren bezig met minimaliseren en organiseerde al eerder een 30-dagen challenge. Na menig verhuis de voorbije jaren zag ik ook wel de meerwaarde van minimaliseren in en deed ik al heel wat stappen in die richting maar het kan ongetwijfeld nog een stuk beter. Ik heb geen ambitie om all the way te gaan zoals Marie Kondo,maar ik zie zeker de voordelen van minder spullen.

De start van het nieuwe jaar leek me ideaal om nog eens een minimaliseerronde in eigen huis te organiseren en dus besloot ik me op de challenge van Heidi te inspireren. De uitdagingen zullen wel verspreid liggen over verschillende weekends, kwestie van een en ander ingepast te krijgen in de dagdagelijkse planning 🙂
Mijn ervaringen zal ik hier vervolgens neerpennen.

Interessant leesvoer vind je ook in Heidi’s post minimaliseren voor beginners

# uitdaging 1: doe vijf dingen die je dubbel hebt weg

Na twee keer zelf te verhuizen op 3 jaar tijd werd ik al eerder verplicht om goed na te denken of we alle spullen wel zouden houden, vooral omdat verhuis 1 een vermindering van beschikbare ruimte inhield. Toch was ik nog erg verrast dat we bij de tweede verhuis zowaar nog steeds een eivolle verhuiswagen hadden (verhuis 1 hadden we zelf gedaan, in een aantal keren en dan krijg je geen totaalzicht op het verhuisde volume). Het resultaat was dat ik bij het uitpakken nog eens een grondige screening deed of ik alle verhuisde spullen effectief wou houden (en er werd wel degelijk nog een en ander weggedaan).

Wat keukenspullen betreft, heb ik nog steeds een dubbel servies (een dagelijks, voor 6 personen en een ‘zondags’ voor 12 personen). Ik zou dat nooit meer doen, al helemaal niet wat glazen betreft, maar ik gebruik ze nog en dus besloot ik deze ‘dubbels’ te houden.

In mijn keukenla liggen dan weer geen dubbele sets pollepels of kurkentrekkers. Ik heb twee gardes (alhoewel ik bijna altijd mijn plat exemplaar van Tupperware gebruik en de andere er enkel nog als reserve ligt en dus eigenlijk weg zou mogen, maar voorlopig mag hij van mij nog even blijven liggen). De scharen hebben elk hun eigen functie: eentje voor papier en andere verpakkingen, eentje voor voedingswaren en eentje voor kruiden (dat laatste kocht ik eigenlijk vooral omdat ik het zo mooi vond moet ik bekennen).
Recent betrapte ik mij op de gedachte dat een tweede pannenlikker misschien geen overbodige luxe zou zijn, al is de kans groot dat ik net door deze challenge mijn voornemen om er eentje extra te kopen toch weer laat varen 🙂 .

Wat tafellinnen betreft, daar was wel nog ruimte om te minderen. Ik werkte lang geleden een tijd in een interieurwinkel en liet mij toen enkele keren verleiden tot de aankoop van een mooi tafelkleed. Het waren (zijn) exemplaren van goede kwaliteit maar nu we een nieuwe tafel gekocht hebben, gebruiken we die eigenlijk al een jaar niet meer. We vinden onze tafel te mooi om ze volledig te verbergen en leggen enkel nog placemats.
Toen ik enkele exemplaren eens openvouwde, bleek bovendien dat sommige gewoon te kort zijn voor onze nieuwe tafel! Intussen verhuisden er drie stuks naar mijn zusje die ze wel goed kon gebruiken. De resterende exemplaren mogen nog even in de kast blijven liggen, bij de placemats en de servetten. Volgend jaar opnieuw evalueren of ze nog uit de kast gekomen zijn want ik ben eigenlijk niet meer zo’n fan van kleurrijk tafellinnen 🙂

Sedert enkele maanden heb ik ook een theepot dubbel maar daar pleit ik ‘verzachtende omstandigheden’. Het dubbele exemplaar komt van mijn zusje. Zij verhuisde recent en moest ook ‘ontspullen’ wegens minder plaats. In haar kast stond een mooie theepot die echter nooit gebruikt werd. Wij drinken dagelijks thee (onze pot wordt dus vaak gebruikt wat het risico op breuk iets groter maakt, maar dat op zich is geen voldoende reden om een tweede exemplaar te kopen) en ik vond haar theepot te mooi om naar de kringwinkel te verhuizen. Ontspullen bij anderen kan dus ‘gevaarlijk’ zijn voor je eigen huisraad 😉

Slotsom wat uitdaging 1 betreft: door de recente verhuisbewegingen werd er hier al stevig ontdubbeld, maar ik neem mijzelf voor om op regelmatige basis (pakweg jaarlijks) mijn kasten te blijven controleren en spullen die ik toch niet blijk te gebruiken een andere bestemming te geven.
De algemene regel die ik daarnaast sowieso al jaren hanteer: kan het niet meer in de kast, dan zijn er hoogst waarschijnlijk teveel spullen 🙂

Worstelen jullie ook met teveel spullen in huis? Tips om dat aan te pakken blijven altijd welkom 🙂

Huis van Alijn in een nieuw kleedje

Na meer dan 15 jaar vond het Huis van Alijn de tijd rijp voor een nieuw museum-verhaal over het dagelijks leven. Na een sluiting van 11 weken heropende het museum de deuren eind vorig jaar (16 december 2017 om precies te zijn). De eerste zondag van 2018 bleek een ideaal moment voor ons om het museum een bezoekje te brengen.

Je koopt je toegangsticket nog steeds op dezelfde plaats maar de rondgang in het museum start aan de overkant, bij nummer 77. Elke museumkamer is nu gelinkt met een datum uit de kalender en brengt een daaraan gekoppelde thema in beeld. Dat kan een heel bekende datum zijn, zoals 1 januari, en de daarmee verbonden nieuwjaarsbrieven (schitterend om te bekijken trouwens die muur met verschillende nieuwjaarsbrieven van vele jaren terug en heel recent). Maar evengoed een geboorte of huwelijk als markante datum in de kalender van iemands leven. Dergelijke gebeurtenissen zijn duidelijk erg dankbaar om de evolutie in de loop der jaren in beeld te brengen.

Het nieuwe Huis van Alijn toont gewoontes, tradities en rituelen die voortdurend
in verandering zijn. Door de verbinding met het heden en de evoluerende maatschappij wordt een maximum aan herkenning gecreëerd voor iedereen. Meermaals zagen we items uit onze kindertijd, waarvan Maya er heel wat (her)kende maar sommige ook absoluut niet.

Het blijft trouwens niet enkel bij beeld. Met een multisensoriĂ«le en participatieve museumpresentatie wil het Huis van Alijn een inclusief museum zijn, een museum voor iedereen. Zo mag je verschillende objecten aanraken (maar wel even letten op de symbolen want alles aanraken mag ook weer niet) en meestal start er dan ook een soundscape (zo bv een selectie van wiegeliedjes). Daarnaast vallen er ook geuren te ontdekken in het museum. De speculoosgeur in de speelgoedkamer past perfect bij het thema van sinterklaas. Bij de huishoudelijke producten (gepresenteerd als ware het een aflevering van Prijs je rijk) kan je een zeepgeurtje ‘verstuiven’.

Ook aan de kinderen werd gedacht met meer speelhoekjes en interactieve opstellingen.
Bij Ă©Ă©n september hoort uiteraard een klasje, waar je op het bord mag schrijven en een schortje dragen of even het hinkelspel uittesten. Dat schoonschrift met krijt viel nog goed mee bij Maya (al veegde ze het resultaat toch gauw weer af) 🙂
Uiteraard kan je ook nog steeds op pad met spookje Hendrik of Poes.

Kortom, een bezoekje aan het vernieuwde museum is beslist de moeite waard. Een erg leuke manier om met twee (of zelfs drie) generaties het heden en verleden te bekijken en te (her)beleven.

Zin om zelf een bezoekje te brengen aan het museum? Alle praktische info lees je op hun site.

 

 

Winterwonderkasteel

Op de laatste dag van de kerstvakantie trokken wij nog even de stad in, net op tijd om een kijkje te nemen in het Gravensteen in winterse uitvoering. Bij daglicht ongetwijfeld iets minder spectaculair en sfeervol maar desalniettemin leuk om er eens rond te lopen en te luisteren en kijken naar het ridderverhaal van koning Henri II, Richard Leeuwenhart, Jan zonder Land en Elianor van Aquitanië. Een voorproefje van het lichtfestival komende maand waar ik bijzonder naar uitkijk.

Er was trouwens een stukje toren waar we voorheen zowaar nog niet waren geweest (boven de ingang) en het zicht op de stad blijft altijd de moeite zelfs bij een grijze hemel (en een snijdende koude wind).

 

Bloemkoolcouscous

In mijn zoektocht naar bijgerechten voor het oudejaarsetentje (gourmet/steengrill) waarbij er ook voldoende groente op tafel zouden komen kwam ik, naast mijn eerder ge(s)maakte pompoencrĂšme en brocamole uit op bloemkoolcouscous. Ik at dit al eerder en wou dit zelf ook wel eens maken. Ik zocht even op het wereldwijde web en kwam uit op volgend eenvoudig receptje van Njam.

Ingrediënten (voor 4 personen maar indien als bijgerecht in een buffet genoeg voor 10)

1 bloemkool (met een kleine heb je al ruim genoeg ondervond ik)
4 lente-uitjes
4 takjes verse munt (niet beschikbaar op eindejaar en dus een versie zonder)
4 takjes koriander
2 limoenen
1 teentje look, fijngesnipperd
3 el blonde rozijnen (liet ik weg omdat niet iedereen daar zo dol op is)
3 el pistachenootjes
enkele el neutrale olie
enkele el extra vierge olijfolie
1/2 kl gemalen komijn
peper, zout,
gemalen chili (liet ik deze keer achterwege)

Werkwijze

Verwijder de bladeren en het hart van de bloemkool en snijd de bloemkool in grove stukken. Spoel de bloemkool in ijskoud water en laat goed uitlekken.

Hak de bloemkool fijn in een foodprocessor in korte pulsen tot je een “couscous”-achtige korrel bekomt. Doe dit best in 2 à 3 porties.


Snijd de rozijnen in stukjes, hak de pistachenootjes grof en snipper de lente-uitjes fijn.

Verhit een scheutje neutrale olie in een grote pan en voeg de knoflook toe. Laat de knoflook kort aanstoven zonder te laten kleuren, voeg vervolgens de “bloemkoolcouscous” toe en laat dit +- 2 min. aanstoven en roer regelmatig om.

Neem de pan van het vuur wanneer de bloemkool beetgaar is en voeg de komijn, pistachenootjes en lente-uitjes toe, en roer goed om. Breng de bloemkoolcouscous op smaak met wat extra vierge olijfolie, limoensap, peper van de molen, zeezout en gemalen chili.


Snipper de blaadjes van de munt en koriander fijn en meng dit net voor het serveren onder de bloemkoolcouscous. Serveer er wat partjes limoen bij.

Het resultaat was lekker en verfrissend en zeker voor herhaling vatbaar.