All posts by Els seghers

Fotozoektocht door Gent

Voor het vierde jaar op rij deden wij de zomerfotozoektocht van de KWB Luchteren. Aan de hand van fotobeelden moet je je weg zoeken in de stad en tussendoor enkele vragen oplossen. Die foto’s zijn meestal details (zoals een stukje van een gevel, een deurbel, een sticker, een deeltje van een wegwijzer, …) waarvoor je soms goed uit je doppen moet kijken want ze kunnen zowel hoog als laag te vinden zijn. Je weet dus vooraf niet welke straten je zal moeten nemen en je hebt het beeld nodig om te weten welke richting je uit moet.
Het leukste aan deze zoektocht vinden wij vooral dat we – ondanks het feit dat wij heel veel rondwandelen in Gent – nog steeds verborgen plekjes in onze favoriete stad ontdekken.
Hoe goed we zullen scoren op onze zoektocht, dat zullen we pas op de bijeenkomst in het najaar horen maar voor ons was de wandeling op zich alvast weer geslaagd 🙂

Enkele sfeerbeelden:

We ontdekten enkele straten (straatjes) waar we bijzondere woningen aantroffen. De Wellingstraat (zijstraatje van de Holstraat) was voor ons nieuw terrein met nog een schat aan oude huisjes, of de Pussemierstraat (intussen deels omgevormd tot leefstraat, komt uit in Onderbergen) of de Napoleon Destanbergstraat waar een oude stadsdrukkerij jaren geleden werd omgebouwd tot lofts …
We spotten tussendoor bekende en minder bekende street art,…

en hielden ook wel eens halt voor een gesmaakte koffiepauze, deze keer bij Moor & Moor in Onderbergen 🙂

Kortom, wij genoten van een fijne wandeling van een enkele uren doorheen ons geliefde Gent waren blij met de nieuwe ontdekkingen die we ook deze keer weer deden 🙂

Het Moment

Op een zonnige zondagmorgen waarbij er niet veel op het programma stond, trokken we met de fiets nog eens richting stadscentrum. We flaneerden er langs de Boekenmarkt en door de straten van de binnenstad. Aangezien het middaguur al geslagen had, besloten we uit te kijken naar een leuke plek om iets te drinken en een kleinigheid te eten.
Het viel me in dat er op onze ‘uit te proberen’ lijst nog een adresje in Oudburg stond en aangezien we daar dichtbij waren, was nu het ideale moment (no pun intended 😉 ) om dat eens uit te proberen.

Het Moment is open sinds begin mei van dit jaar. De uitbaatster, Valentine Wanders, heeft haar sporen al verdiend in de horeca. Ze werkte o.a. als barista bij De Superette, Café Labath en Simon Says. Bij het Moment kan je vooral terecht om iets te drinken, van koffie tot aperitief of omgekeerd. Maar ook voor een kleine hap, een heerlijke boterham van de dag een ontbijtje of een lekker stuk stuk taart, ben je hier aan het juiste adres.

Vroeger huisde er in dit pand (Burgstraat 20) een veilinghuis en het gebouw is met respect voor de grandeur van weleer (her)ingericht. Binnen heb je 2 mooie ruimtes waar je kan zitten, elk in hun eigen stijl (waarvan eentje meer afgeschermd en met een grote boekenwand), naast het terras op straat is er ook nog een heerlijke tuinkamer achteraan en zelfs de zone van de toiletten kreeg een weelderig bloemenbehang en een wastafel met een gouden kraantje en zeepbakje. Het tegelvloertje in de eerste kamer waar ook de toog staat, vond ik gewoon prachtig met zijn mooie grijstinten en fijn motiefje. De deurstopper, een omgevallen ijsje, bracht me even verwarring en toverde een glimlach op het gelaat van de uitbaatster. Ik was inderdaad niet de eerste die zich vergiste en dacht dat er een ongelukje gebeurd was maar het was zo grappig om de reacties van de klanten te observeren 🙂

De binnentuin zat vrij vol en ik wou wel graag nog wat van het zonnetje genieten dus kozen we voor een plekje aan de straatkant. De kaart zit verstopt in leuke, houten doosjes, kunstwerkjes op zich.
Wij gingen voor een boterham van de dag en quiche (ik ging voor de groentequiche, de wederhelft koos voor de variant met ham en groente) vergezeld van een fris drankje. Voor de jongste een heerlijk appel-kweeperensap, voor mij een pittig tomatensapje en voor hem glas Suzanne, een Hedonisbiertje gebrouwen in Asper.

Net toen we ons afvroegen of ze misschien onze lunch vergeten waren, werden de bordjes geserveerd inclusief de verontschuldiging dat het wat langer had geduurd omdat de oven nog moest opwarmen. De boterham bestond uit 2 hele dikke sneden verschillend bruin brood, belegd met kaas (en/of hesp) en groen en viel net als de quiche enorm in de smaak. Heerlijk vers, duidelijk met liefde bereid zoals op de kaart vermeld 🙂

Het moet gezegd, de bediening in het algemeen is er uitermate vriendelijk. We voelden ons erg welkom en komen zeker nog eens terug want het gebak zag er ook best lekker uit en de vaardigheden van deze vriendelijke barista willen wij heel graag nog eens uittesten.

Meer info kan je vinden op de Facebookpagina of de website.

Easy cooking

Weinig zin om te koken en niet al te veel ingrediënten meer in huis, dat valt hier al eens voor. Met wat ik dan nog staan heb in de ijskast probeer ik liefst een eenpansgerecht op tafel te zetten.

Recent flanste ik nog volgende schotel in elkaar:

klein doosjes spekblokjes opbakken met wat gesnipperde ui (in mijn geval een rode), ondertussen wat pasta (hier tagliatelle, in stukjes gebroken) koken en toevoegen aan het baksel evenals een kleine portie snijboontjes die ik nog in de diepvries had zitten (en samen met de pasta liet koken),

aangevuld met een handvol kerstomaatjes en een restje kaas dat ik in blokjes sneed, enkele eieren klutsen en over het geheel gieten,

Nog even laten garen en kruiden met fijngesnipperde bieslook (uit een pot op ons terras) en een stevige draai van de pepermolen.

Meer moet dat soms niet zijn 🙂

Smakelijk!

Liebster award

Enkele weken geleden kreeg ik van Ann van Wannderful een Liebster Award. Ik begon spontaan te blozen toen ik het las en was best vereerd.

Wat is de Liebster Award?
Een soort virtuele bekroning voor bloggers die nog niet zo bekend zijn. Eigenlijk een stevige schouderklop en een dikke duim van een collega-blogger. Een teken van waardering en aanmoediging. Bedoeld om blogs onder de aandacht te brengen en de persoon achter de blog wat beter te leren kennen.
De naam is afgeleid van het Duits – “Liebster” kan allerlei betekenissen hebben: liefste, lieveling, beminde, schattigste, dierbare, leukste, ….
Je kan de Liebster Award meerdere malen krijgen. Maar je hoeft hem niet te aanvaarden. Want er is werk aan de winkel voor de genomineerden; het is een postje met werk aan, zelf ook ondervonden 🙂
De Award werkt een beetje zoals een kettingbrief.

De regels voor de genomineerden
Deze regels durven variëren maar ik hou het bij de volgende:
1. Bedank de persoon die jou genomineerd heeft en post een link naar zijn of haar blog.
2. Zet een foto van de award op je blog.
3. Nomineer 5 tot 10 andere blogs.
4. Beantwoord de vragen van de persoon die jou genomineerd heeft en formuleer 5 nieuwe vragen voor de bloggers die je zelf nomineert.
5. Kopieer de regels in je eigen blogpost, informeer de bloggers die je genomineerd hebt en bezorg hen de link van je eigen blogpost.

Hier gaan we dan!
Vragen en antwoorden
Beste Ann, ik neem de uitdaging aan. Hier volgen de antwoorden op jouw vragen:

1. Wat was voor jou de aanleiding om te beginnen bloggen?
Mijn eerste eigen blogpostje dateert van januari 2014 (ik realiseer me nu pas echt dat ik dus toch al ruim drie jaar hier mij ei kwijt kan).  Ik schreef verschillende jaren als vrijwilliger mee voor Gentblogt, een top stadsblog waar ik nog steeds erg trots op ben (helaas in de loop van dit jaar offline gehaald door stad Gent aan wie het archief was toevertrouwd, gelukkig hebben we nog de Facebookpagina) en vond het wel leuk om verslagjes te schrijven over zaken die in Gent te beleven vielen of een link met Gent hadden.
Nadat onze dochter Maya geboren was, begon ik zo nu en dan mailtjes rond te sturen naar vrienden en kennissen met wat verhaaltjes over onze kleine meid en de mayapost was  bij deze ook geboren. Na verloop van tijd wou ik echter meer vertellen, niet enkel over onze dochter en niet enkel over mijn belevenissen in Gent. Het technische aspect hield me echter nog tegen (welk platform kies ik, waar moet ik rekening mee houden….) maar dan was daar plots een sympathieke neef die me op een goede dag doodleuk zei: “uw technische bezwaren heb ik opgelost, uw platform staat klaar, begin nu maar gewoon” en zo geschiedde 🙂 Nog altijd superblij dat hij dat voor mij geregeld heeft trouwens. Thx M, your ‘re the best!

2. Welk verblijfplekje zal je nooit vergeten?
Dat is echt een moeilijke, er zijn zoveel mooie plekken met mooie herinneringen dat ik er moeilijk eentje kan kiezen en nog veel meer plekken die ik graag wil ontdekken 🙂
In Stockholm ben ik wel meteen mijn hart verloren en ik wil er zeker nog eens terug met de dochter en ook een keertje in de winter.

3. Wat is je favoriete blogpost van je eigen blog en waarom?
Nog zo’n moeilijke. Ik vind het leuk dat mijn verslagjes van onze uitstappen een inspiratie vormen voor anderen. Toen we vorig jaar voor het tweede jaar op rij naar de Dordogne trokken, met als hoofdreden het huwelijk van Maya’s meter, vond ik het super dat onze uitjes van het jaar voordien als reistips werden doorgegeven aan de gasten van het huwelijksfeest. Ook leuk dat ik een persoonlijk verslag in woord en beeld kan doorsturen wanneer iemand voor een bepaalde bestemming nog inspiratie of een ‘eerlijke evaluatie’ kan gebruiken 🙂

4. Welke leuke plek in je eigen stad of in je nabije omgeving zou je iedereen aanraden?
Gent zal ik altijd iedereen aanraden als stad, ik (wij) zijn grote fans van de stadsmusea (het Designmuseum, het STAM), van de oude Sint-Baafssite, van de vele fijne eetadresjes (met een ruim aanbod voor vegetariërs, voor ons geen must maar wel net zo handig wanneer je vegetariërs onder je vrienden hebt 🙂 ), van het prachtige straattheater tijdens de Gentse Feesten (ook deze editie opnieuw mensen kunnen verrassen door hen te overtuigen om eens gericht overdag naar de feesten te komen ipv enkel ‘s avonds), …
Daarnaast vind ik België op zich een land waar enorm veel moois te beleven valt, zaken waar menig Vlaming wel in het buitenland naar gaat kijken maar in eigen land soms amper weet wat voor prachtigs er te vinden is (zoals in het Brusselse villa Empain in Elsene, het Hortamuseum, het kasteel van Gaasbeek of het kasteel van Beersel)

5. Wat zou je niet kunnen missen als je op reis gaat?
Een goed bed en een lekker ontbijt. Ik durf te bekennen dat ik een ‘luxebeestje’ ben wanneer ik op vakantie gaat. Luxe voor mij betekent dan dat ik niet moet koken, niet naar de bakker moet lopen ‘s morgens, geen bedden moet opmaken of de afwas doen… Een fijn hotel dat is écht 100% vakantie en pure luxe voor mij (en dan hoef ik geen 5-sterrenhotel-luxe hoor). Geen resort of all inclusive toestanden, dat ook niet. Gewoon een degelijk hotel met kamer en ontbijt en eventueel (geen must maar wel mooi meegenomen) de mogelijkheid om er ‘s avonds ook lekker te kunnen eten. De voorbije jaren logeerden we zo al in enkele fijne kleinere hotels met pakweg een tiental kamers maar wel met zwembad en de patron aan het fornuis.

Mijn genomineerden:
Ik leerde de voorbije jaren verschillende blogs kennen, door er zelf meer mee bezig te zijn, door blogchallenges en meetings. Sommige bloggers volg ik tegenwoordig meer via IG zoals Lilith, Oon, Josie, mme Zsazsa, villalies, dietemiet, tinyblogt
Ik probeer er hieronder toch enkele op te sommen die mij elk op hun manier kunnen raken. Sommige schrijven veel en zijn best al bekend maar misschien nog niet bij alle mensen die mij volgen 🙂 , anderen schrijven dan weer wat minder maar zijn vaak op verschillende fronten actief 🙂
Bloggen vraagt tijd en energie maar je krijgt er ook wel iets voor terug. Je leert nieuwe mensen kennen, vooral online maar soms ook irl. Het is leuk om ervaringen te delen en zelf weer nieuwe ideeën of inspiratie op te doen. Vast te stellen dat anderen soms met dezelfde knopen zitten om te ontwarren of kracht halen uit de verhalen die gedeeld worden en er zelf ook door groeien en sterker worden. Het is leuk om doen en een verrijking geworden. Dankjewel om mij te volgen en te lezen en dankjewel aan de andere bloggers om mij van hun verhalen te laten meegenieten.
Het valt me trouwens op dat er wel wat straffe madammen tussen zitten in dat lijstje hieronder 😉
1. Made by Ellemieke, een ware hartjesvrouw en heuse bloemenfee
2. No butterfly, had cultuurjournalist kunnen zijn want bezoekt tentoonstellingen, theatervoorstellingen en muziekoptredens aan een heerlijk gulzig tempo en neemt bovendien op veel van die gelegenheden nog eens haar breiwerk mee ook (en Gentblogtmaatje)
3. Max Van Hemel, kunstenaar – tovenaar met potloden en fijne tekenleraar (en eveneens Gentblogtmaatje)
4. Eilish, omwille van haar ongecompliceerde schrijfstijl (die me vaak een glimlach ontlokt bij het lezen)
5. Witch, die ik eigenlijk al heel lang ken (we woonden als kind in dezelfde straat), uit het oog verloor en later (yep, ook via Gentblogt denk ik) terug tegen het lijf liep. Omdat ze schrijft zoals ze is: honderduit 🙂
6.  Gerhildemaakt, die ik online ontdekte tijdens een blogchallenge enkele jaren geleden denk ik, die me opviel door haar bijzondere naam en wiens verbouwingsverhalen ik graag lees al ben ik stiekem blij dat ik er zelf niet in zit 😉
7. Breek uit jezelf, voormalig klasgenootje, trekt er een jaar alleen op uit en wil haar ervaringen en kennis doorgeven aan anderen die gelijkaardige plannen, dromen of ambities hebben maar de stap nog niet zetten.
8. Living by the sea, zot van reizen, van Oostende (intussen ook mijn tweede favoriete stad, na Gent :)) en van Zweden, daar maakte ze zelfs een aparte blog over; ik moet niet ver zoeken naar tips en inspiratie wanneer ik terug wil naar Stockholm 🙂
9. Goestjes, deelt heerlijke (en vaak eenvoudige) recepten, en ik krijg altijd ‘goesting’ wanneer ik haar mooie foto’s zie 🙂
10. Marie Marchand, fijne jongedame die recent haar eerste stapjes zette in blogland

Maar nu is het aan jullie, genomineerden! Nemen jullie de uitdaging aan? Begin dan alvast te schrijven. Want dit zijn mijn vragen voor jullie. Veel plezier!
Mijn vragen voor de genomineerden:

1. Waarom begon jij te bloggen?
2. Welke fijne ontmoeting heb je te danken aan jouw blog?
3. Hoe kwam je op de naam van jouw blog?
4. Heb je nog een bijzondere uitdaging of een project op stapel staan dat je wil delen via jouw blog?
5. Wat vind jij het leukste aan bloggen?

Tot gauw!

Gentse feesten deel 7

Deze middag – nee toch – terug naar de feesten. Om 13u op het Luisterplein nog eens gekeken naar Pelele met vrienden die de voorstelling nog niet zagen en ondertussen een lekkere vers belegde boterham gegeten (aanrader).
Daarna richting Botermarkt om zeker op tijd te zijn voor de voorstelling “Mr. Bakari” van Cie du Fil à Couper l’Eau chaude (what’s in a name). In een extra smalle, kleine woonwagen wordt je als gast netjes op elkaar geperst (de kleinste vooraan op een bankje, de grootste staand achteraan). Je krijgt er een verhaaltje gepresenteerd over ene Mr. Bakari, leuk, grappig en verrassend 🙂

Daarna ging het richting Kalandeberg met ons gezelschap voor les 3 cochons. Omdat ik deze voorstelling gisteren ook al had gezien, trok ik zelf even richting Werregarenstraatje voor de voorstelling Ai Xico Cica van Sofia Pimentao-Xu. Deze voorstelling startte met vertraging, kwam langzaam op gang en kon mij niet echt boeien waardoor ik afhaakte en terug naar de vrienden ging.

In Caffè Rosario maakte we een gesmaakte koffiestop, net op tijd trouwens want plots gingen de hemelsluizen nogal fel open. Eens de regen grotendeels voorbij, waagde ik met Max Van Hemel nog 440 trappen hoog op de toren van de Sint-Baafskathedraal, enkel tijdens deze feesten opnieuw te bezoeken na jaren gesloten te zijn voor herstellingswerken. Wie graag ook eens kijkje neemt, kan er morgen nog terecht tussen 10u en 17u.

Gentse feesten deel 6

Na eerst nog enkele uren onkruid te hebben gewied (dat stopt helaas niet met groeien) trokken we na de middag opnieuw richting Gent centrum voor een verse portie straattheater.
De namiddag verliep niet echt zoals gepland: de eerste acts onder het Belfort waren slechts voor beperkt publiek en dus liepen de wachttijden algauw hoog op (en daar hadden we niet echt zin in dus besloten we dit te laten voor wat het was en verder te trekken). Op the green bleek de programmatie niet te kloppen: het boekje vermeldde een act om 15u maar er bleek een misverstand/drukfout en om 15u10 kregen we te horen dat de voorstelling pas om 15.45u zou doorgaan (terwijl ze dat gerust al een kwartier vroeger hadden kunnen zeggen aan de aanwezige wachtenden). Wij nog snel even naar de Botermarkt, waar de voorstelling van 15u uiteraard al was begonnen. We zagen veel volk een een dame die iets in het rad Frans aan het vertellen was maar telkens ze haar hoofd draaide konden we amper nog iets horen en de verhaallijn kregen we ook niet echt meer mee. Ook dat is Gentse feesten zullen we maar zeggen. Uiteindelijk dan toch maar terug gewandeld naar the green en daar gewacht tot 15u45.

De voorstelling “au bout du fil” van Pelele (Fr.) is beslist de moeite waard om te zien. Grappig en technisch echt wel sterk: marionetten met heel veel touwtjes om aan te trekken (en dus in de knoop te geraken) en handige poppenspelers (-sters eigenlijk) die daarnaast zelf ook nog eens figureerden als personage in de voorstelling en bovendien meermaals van rol en outfit wisselden. Heel knap! Speelt nog zaterdag en zondag trouwens.

Een beetje stram na 40 minuten op de grond te hebben gezeten, gingen we zo snel we konden terug richting Botermarkt om nog een tweede voorstelling mee te pikken: 3 Petits Cochonsvan Théâtre Magnetic (Be), een voorstelling die speciaal voor de Gentse feesten door de artiest naar het Nederlands werd omgezet en ingestudeerd (chic!).
Zoals de titel het zegt, gaat deze voorstelling over de drie biggetjes maar dan wel een hilarische hertaling ervan 🙂

Ik stond niet ideaal om veel foto’s te maken maar aangezien de voorstelling zo leuk was, ga ik met plezier morgen in ander gezelschap nog eens kijken en probeer dan betere beelden te schieten.

Resultaat van de dag: uiteindelijk 2 mooie voorstellingen gezien en de rest? Dat zien we morgen wel weer 🙂


 

Gentse feesten deel 5

Na een rustdag (er moeten immers ook nog wel wat andere dingen gebeuren tijdens een vakantieweekje) trokken we deze namiddag toch nog voor een paar uurtjes richting centrum.
We pikten nog een voorstelling van Puppetbuskers mee: S.A. Marionetas uit Portugal met  ”etc.”, een reeks van kleine verhaaltjes over mensen en katten.

Al kuierend door de stad gingen we in de Kammerstraat een kijkje nemen bij Freetime. In de OASE kunnen ouders met jonge kinderen tussen 14.00u en 20.00u even tot rust komen op een heel gezellige plek.

Daarna trokken we nog even naar Baudelopark om de artiesten van de Circusplaneet aan het werk te zien.

Een kort intermezzo dus op de feesten maar we komen later deze week sowieso terug voor nog meer Puppetbuskers 🙂

Gentse feesten deel 4

Niets te doen na het weekend? Niets is minder waar. Na een voormiddag huishoudelijke taken (want die moeten ook gebeuren) trokken we andermaal richting Gent centrum, meer bepaald terug naar de Machariuswijk voor nog een namiddag straattheater met Miramiro. Op het Spaans Kasteelplein pikten we vier voorstellingen mee.
Als eerste Les Achilles van Groupe Tango Sumo, drie mannen die met hun lichaam al dansend in dialoog gaan met elkaar.
De voorbije jaren zagen we al enkele voorstellingen in deze stijl. Ik vind ze wel OK maar word er meestal niet echt door geraakt. Mooi maar zonder veel meer voor mij.

Als tweede 3D van cie H.M.G., twee mannen die hun ding brengen met geluid en een boogvormig ‘instrument’ waarmee de grenzen van het speelterrein worden afgetast. Bij momenten grappig en verrassend maar misschien een tikje te lang (al kan dat het ook aan de hitte van de zon gelegen hebben die toen wel stevig aan het branden was?)

We pauzeerden nog even met een hapje en een drankje in het Coyendanspark (ofte koeiendanspark zoals ik één van de kindjes gisteren nog hoorde zeggen) waar ook van alles te beleven valt.

Derde voorstelling: Fisura van Murmuyo, één van de twee Chileense clowns die enkele jaren geleden nog het verkeer kwamen regelen op de Sint-Jorisbrug tijdens de feesten. Hier geen hoogstaande kunsten, maar puur interactief straatentertainment met een artiest die een paar basisacts heeft en voor de rest ongelooflijk inspeelt op en speelt met het aanwezige publiek. Zo goed als woordeloos (het kazou-achtige dingetje in zijn mond waarmee hij communiceerde buiten beschouwing gelaten) maar met zoveel mimiek, gebaren en theatraliteit dat iedereen kan volgen. Er werd ongelooflijk veel gelachen, ideaal voor een ontspannend feelgoodmoment met de hele familie.

Laatste voorstelling van de dag: Sabordage van La Mondiale Générale die we vorig jaar ook zagen. De voorstelling van vorig jaar was al knap, die van dit jaar – met 4 in plaats van 2 artiesten – werd nog boeiender. Meer humor, meer afwisseling en naast de prachtige evenwichtskunsten op de houten balken ook een hilarische act met een reuzehoepel.
Voorwaar een aanrader en wat mij betreft beslist de knapste voorstelling van de dag.

Hoepelen krijgt een nieuwe dimensie:

en nog een uitsmijtertje om af te sluiten:

 

Gentse feesten deel 3

Ja voor de derde dag op rij naar de feesten maar aan een lager tempo dan de voorbije jaren, we zullen zeker niet alle voorstellingen van het straattheater op onze teller staan hebben maar het geeft niet 🙂
Op zondagmiddag stond er voorwaar een klassiek concert van die Verdammte Spielerei in de Sint-Baafskathedraal op het programma. Die Verdammte Spielerei dat is normaal gezien vijf mannen in een wit marcelleke die als minifanfare voor plezier zorgen op publieke feestjes. Voor deze editie hadden ze er wat van hun vrienden (moaten dus) bij gevraagd en een zwart marcelleke aangetrokken 🙂
We kwamen ruim op tijd maar de kathedraal (en daar kan toch wel wat volk binnen) zat ruim voor het aanvangsuur eivol en dus begon het concert gewoon 10 minuten vroeger! Het werd een uurtje luisteren naar klassieke en iets luchtiger muziek waarbij de blazers meestal de hoofdrol speelden. Het concert werd afgesloten met een mooie versie van ‘de fanfare van honger en dorst’, wondermooi qua klank in deze setting.

Ons gezelschap splitste zich op en vertrok verschillende richtingen uit in het feestgedruis. Wij flaneerden nog even door de stad en trokken tijdig richting Augustijnenklooster voor de Puppetbuskersvoorstelling Millefeuilles van het Franse compagnie Areski. Een bijzonder mooie voorstelling waarbij uitgeknipte figuurtjes uit papier de hoofdrol spelen. Een voorstelling waar we vriendelijk werden verzocht onze tassen buiten te laten maar onze GSM mee te nemen. Door zelf de papieren installaties met een lampje te belichten ontstaan schaduwen en dus ook beweging.

Tijdens onze wandeling langs de kunstwerkjes in de (semi)duisternis werden we vier keer bij elkaar geroepen om naar een klein optreden te kijken waarbij boekjes met figuurtjes worden open en dicht geklapt.

In de vooravond gingen we even naar huis om nog een hapje te eten en een extra truitje uit de kast te halen. Deze avond immers vuurwerk op de planning. Ook al jaren een klassieker waarbij we met een aantal vrienden ruim op voorhand afspreken om een goed zicht te hebben op het spektakel. Om de tijd te vullen, zorgen we zelf altijd voor wat drank en hapjes. Terwijl de volwassenen de tijd vol praten, houden de kinderen zich meestal bezig met een spelletje (of ook met wat praten).
Geen idee hoe het komt, maar dit jaar was er beduidend minder volk aanwezig voor het vuurwerk. Zouden nog veel mensen denken dat het vuurwerk op 21 juli doorgaat? Dat is toch al enkele jaren gewijzigd maar de voorbije edities lag 21 juli wel dichter in de buurt en misschien hadden velen het nog niet helemaal door dat het vuurwerk nu telkens de eerste zondag van de feesten wordt afgestoken. We hadden in elk geval ruimte zat en het was absoluut niet nodig om er een uurtje op voorhand te zijn maar op zich vonden we dat niet erg want altijd onderwerpen genoeg om bij te praten 🙂

Zoals meestal was het spektakel weer de moeite. De muziek van Kenji Minogue is niet meteen mijn ding maar het moet gezegd, de vuurwerkmakers wisten er wel raad mee om hun spektakel te laten aansluiten bij het muzikaal geweld. Want geweld, dat was het toch wel, zowel voor de oren als voor het hartritme (man die bas stond hard). Een beetje minder zou echt wel mogen en misschien moet de organisatie/de stad toch wat meer aandacht hebben hiervoor en mensen waarschuwen voor mogelijke gehoorschade en aansporen om hun oren te beschermen en ook oordopjes uitdelen zoals ze al bij veel festivals (en ook tijdens de feesten op het Laurentplein) doen.
Wie het gemist heeft, kan hier nog enkele fragmentjes afspelen:

En eens dat voorbij, was het meer dan tijd om onze fietsen op te halen en naar huis te rijden 🙂

Gentse feesten deel 2

Eigenlijk al de tweede volwaardige dag van de Gentse feesten maar aangezien ik gisteren nog moest werken voelde vandaag toch meer aan als de eerste echte 😉
We startten de dag in Hotel Reylof voor een gesmaakte (letterlijk en figuurlijk) jazzlunch in heel fijn gezelschap. Ik mag het intussen eigenlijk al een jaarlijkse traditie noemen: lekker eten, mooi geserveerd, fijne muziek en aangenaam tafelgezelschap. Wat heeft een mens meer nodig om te genieten?

Nadien trokken we het centrum in voor een portie straattheater met Puppetbuskers en Miramiro.
Op de Kalandeberg zagen we de heerlijke voorstelling ‘ne me quitte pas’ van het Spaanse duo El retrete de Dorian Grey. Het is een woordeloze voorstelling met ballonnenplooiers maar eentje die je nog nooit hebt gezien! Zalig genoten van de twee heren die zelf ook de moeite van het bekijken waard zijn (hun mimiek is bijwijlen hilarisch). Een sterke aanrader! (ook zondagmiddag 16 juli nog te zien op de Kalandeberg om 15u)

Daarna trokken we naar the green, waar  “L’Homme Orchestre” door Cie Le Mue/tte zagen. Een man die in zijn eentje muziek van een heel orkest brengt. Niet meteen vernieuwend maar toch knap om zien hoe de verschillende touwtjes de juiste instrumenten in beweging brengen zonder het algemene ritme te verliezen.

Van the green ging het naar de Botermarkt waar onder de toren van het Belfort enkele kleinere acts staan opgesteld. We keken naar het Franse La Malette met Little boy, the king of harmonica; een klein poppenspel met verschillende schattige figuurtjes.

Als laatste vandaag op het programma van Puppetbuskers stond een bezoekje aan het kleine caravannetje van Cie Dez Six Faux Nez op het programma. We kregen er het verhaal te zien en te horen van een kindje (een pop?) gemaakt van stof dat op zoek gaat naar andere gelijken op de wereld. Een voorstelling die gebruik maakt van verschillende (projectie)technieken en soms een beetje last heeft van het lawaai buiten. Een deel van de voorstelling is in het Frans maar de meeste stukken tekst worden in het Nederlands herhaald waardoor het verhaal ook voor kinderen ook wel te volgen is (mits hier en daar misschien een woordje uitleg). Voor deze voorstelling betaal je een euro per volwassene, kinderen mogen binnen aan 0,5 euro.

Omdat we nog wel zin hadden in meer trokken we vervolgens richting site Oud Sint-Baafs / Macharius ofte de terreinen van Miramiro. Om de honger te stillen probeerden we de wraps uit (aanrader, stevige portie) en namen er een bordje hartige hapjes bij.

Om onze dag af te sluiten keken we naar Smashed van het Britse gezelschap Gandini Juggling. Ze brachten een verrassende en humoristische jongleeract met appels op de tonen van klassieke muziek en zelfs opera. Indrukwekkend hoe een groep van negen mensen zo mooi synchroon kan jongleren.

Nog een filmpje van Max waarbij ze speelden op een minder klassiek streepje muziek 🙂

Met een voldaan gevoel keerden wij meer dan tevreden huiswaarts.