Category Archives: challenge

3 X 400

Hier geen vier maal honderd meter maar vandaag wel 3 x 400 treden op de teller over de middag. Door een probleem met de liften en toevallig twee afspraken op de 21ste verdieping van ons gebouw ging ik 400 treden naar omhoog, 400 naar beneden en dan nog eens 400 omhoog.

Ik was al blij dat ik zo nu en dan eens na de lunch in het restaurant op het derde de trap terug naar ons kantoor op het 13de neem. Dat zijn 10 x 20 trappen (of 2 keer 10 per verdieping) of dus een fijne 200 treden naar omhoog. Ik heb dus toch een beetje traplopen in de benen zitten 🙂

Mijn hartslag vloog deze middag wel de lucht in maar ik bleef rustig doorstappen en moest geen pauzes inlassen (en daar was ik best een beetje trots op).
Ik ben dan misschien geen regelmatige sporter (dat blijft beperkt tot de dagelijkse fietsrit van en naar het werk van ca 4 km en een wandeling van 20 minuten naar onze kantoren in Brugge en Brussel wanneer ik naar daar spoor voor overleg) maar op momenten als deze geef ik toch een speekmedaille aan mezelf 🙂

 

Mulligatawny

Mullyga-wat? Toen ik Het Grote Appelboek, een kerstgeschenkje van mijn vader, doorbladerde, kon ik me niet meteen iets voorstellen bij deze titel (al een geluk dat er een foto naast het recept stond 😉 ).
Deze soep werd in India bedacht voor de Engelsen. Het woord `mulligatawny` bestaat uit twee woorden uit het Tamil, die samen `peperwater` betekenen. De soep is veel lekkerder dan de naam doet vermoeden!

Ingrediënten (voor vier personen)
1 ui
2 wortelen
3 teentjes knoflook
1 rode paprika (deze keer werd het bij mij een groene die dringend wachtte op verwerking)
1 appel (suggestie type Jonagored, bij mij werd het een Golden die nog in de mand lag)
2 cm verse gember
1 rode chilipeper (aangezien ik enkel gedroogde exemplaren liggen had, ging ik voor een half pepertje)
boter
olijfolie
150g rundsgehakt
1 bosje koriander (helaas niet ter beschikking, zal voor de volgende keer zijn)
1 eetlepel madrascurrypasta of gele currypasta (ik had de laatste in mijn kast)
1 eetlepel tomatenpuree
1l rundbouillon (bij mij werd het groentebouillon)
120g basmatirijst
1/4 theelepel garam masala (bij mij werd het 4-spice en kurkuma)
4 eetlepels volle yoghurt (ik zette de pot op tafel en liet ieder naar believen scheppen)
versgemalen peper en zeezout

Werkwijze
Pel/schil de ui, look, wortels, paprika, appel, gember, chilipeper en snijd in kleine blokjes/ snipper fijn.
Roerbak het gehakt in de boter en olie op een hoog vuur tot het goudbruin is.
Snijd de korianderblaadjes van de stelen.
Voeg de ui, knoflook, chilipeper, gember, wortelen, paprika, appel en korianderstelen toe. Zet het vuur lager en laat 10 minuten stoven tot de groente gaar zijn (hoe kleiner de stukjes, hoe sneller gaar).
Roer de currypasta en de tomatenpuree door de massa en kruid met peper en zout.
Voeg de bouillon toe, dek af en laat ca. 40 minuten zacht sudderen.
Kook de rijst en breng op smaak met garam masala. Roer de rijst los met een vork en schep hem door de soep. (Let er dus op dat je pan/pot groot genoeg is want er komt heel wat samen).
Werk af met de korianderblaadjes en de yoghurt.

Wij smulden met drie de volledige pan leeg 🙂

In de meeste recepten die ik (achteraf) online vond (bij het zoeken naar de oorsprong van het gerecht) werd kip gebruikt, in het appelboek koos men voor gehakt. De smaak zat zeker goed maar best mogelijk dat ik volgende keer eens een versie met stukjes kip maak. Eén ding is zeker, dit gerecht zal hier nog vaker op tafel komen. Het perfecte comfort food voor een winterse dag.

Dit recept komt uit Het Grote Appelboek van Els Debremaeker. Een uitermate fijn boek voor lekkere recepten die je met plezier eens wil klaarmaken en waarvoor je helemaal geen gediplomeerde chef moet zijn. Ideaal voor mij dus 😉

Parelli – Natural Horsemanship

Begin februari ging er een Parellidemodag door bij Mieke Lannoo. Aangezien Maya al een tijdje leert rijden volgens de principes van Natural Horsemanship (en ze een aantal van de Parelli-instructeurs kent), leek het me leuk om eens een kijkje te gaan nemen. Tijdens en tussen de demo’s werd heel wat toelichting gegeven en ik kreeg regelmatig nog een woordje extra erbij van dochterlief 🙂

Natural Horsemanship, wat is dat juist?

Heel simpel: een op natuurlijk paardengedrag gebaseerde, paardvriendelijke én effectieve trainingsmethode. Pat Parelli, één van de grondleggers van Natural Horsemanship vat het zo samen: ‘Natural Horsemanship is het geheel van vaardigheden en gewoontes bij ruiter én paard die zorgen voor een perfecte samenwerking’.

Natural Horsemanship is geen aparte discipline zoals mennen, dressuur of jumping. Het is eigenlijk de basis, het aanleren van een duidelijke taal. Je leert hoe je zélf je paard het best kan trainen, zowel op de grond als onder het zadel of voor de koets. Zo krijg je een paard dat kalm blijft in alle omstandigheden, graag met je meewerkt, gevoelig is ,… met als resultaat betere prestaties. Je leert ook hoe je jouw paard o.a. vlot op de trailer kan laten gaan, het geduldig stil blijft staan bij o.a. de hoefsmid, snel kalmeert bij stress, je samen veilig buiten kan rijden, enz.

Nathalie demonstreerde het publiek ook hoe je louter met een goed gebruik van sporen (en zonder stick of bit of teugels) jouw paard perfect van stap naar draf of galop kan sturen. Sporen (uiteraard zonder de typische stekels zoals je vroeger vaak in westernfilm zag, maar gewoon bolletjes) hebben hetzelfde effect als een duw van je vinger! (met excuus voor de mindere kwaliteit van het filmpje, mijn telefoon had het wat lastig met de lage temperaturen en dus moest ik het een beetje kort houden).

Maya vond het in elk geval super om de dames aan het werk te zien en kon amper wachten om (de dag nadien) zelf aan de slag te gaan tijdens een driedaags kampje bij Pony Connect. En hoe ze het daar deed? Supergoed blijkbaar 🙂

Meer lezen over natural horsemanship en Parelli dan kan oa hier.

 

Minimaliseerchallenge #3 duik tussen je schoenen

Heidi, van Living by the Sea is al jaren bezig met minimaliseren en organiseerde al eerder een 30-dagen challenge. Na menig verhuis de voorbije jaren zag ik ook wel de meerwaarde van minimaliseren in en deed ik al heel wat stappen in die richting maar het kan ongetwijfeld nog een stuk beter. Ik heb geen ambitie om all the way te gaan zoals Marie Kondo maar ik zie zeker de meerwaarde van minder spullen in.

Eerder schreef ik al iets over dubbels en handtassen .
Deze keer neem ik mijn schoenen onder de loep. Mijn schoenencollectie is vrij bescheiden (denk ik). Momenteel tel ik 20 paar: dit zijn zomer- en winterschoenen, inclusief sandalen, sportschoenen en laarzen. Ik bewaar mijn schoenen in de dozen. Op die manier kunnen ze vrij eenvoudig op een rek worden gestapeld, waar ik ook nog andere spullen op kwijt kan en heb ik geen aparte schoenenkast nodig  🙂

De voorbije maanden breidde mijn schoenencollectie uit met 2 paar van dochterlief. Onze jongedame leeft namelijk op grote voet (lees: ze heeft mij intussen voorbijgestoken qua schoenmaat). Een paar sportschoenen droeg ze nooit (vooraf gekocht en toen ze nieuwe nodig had, bleken ze eigenlijk al te klein) en haar sneakers droeg ze niet zo heel veel, dus verhuisden ze ook mijn richting. Vaak gedragen schoenen zal ik zelf niet overnemen of doorgeven, maar voor een schoen van goede kwaliteit die weinig tot niet gedragen werd, durf ik wel een uitzondering maken. Mijn sportschoenen hadden al lang de geest gegeven en de sneakers zijn van betere kwaliteit dan de veel gedragen All Stars die hier nog in de kast stonden en nu ‘de buitenwacht krijgen’ 😉

Doorgaans stap ik vrij veel en draag ik platte schoenen. Ik heb nog wel een aantal paren met een hak, maar die zijn voor momenten dat er niet zo veel gestapt en gestaan moet worden (en die schoenen gaan dus ook vrij lang mee want die slijten amper).
Qua sandalen ben ik al een aantal jaren geleden overgeschakeld op Birkenstocks en zwaar fan geworden. Eigenlijk heb ik geen andere sandalen meer gevonden waarmee ik zo lang en vlot kan rondlopen. Al een geluk dat deze van oorsprong orthopedische schoen intussen zo ingeburgerd is in het straat- en modebeeld dat je er eigenlijk wel bijna overal mee kan binnenkomen. Vorig jaar kocht ik zilverkleurige, kwestie van er toch een beetje een feestelijker toets aan te geven 🙂

Een aantal paar schoenen zitten momenteel in de twijfelzone: nog laten herstellen of toch niet meer? Een nieuwe hak of zool vind ik vanzelfsprekend, maar eens ook de binnenkant begint te slijten dan is de schoen m.i. geen herstelbeurt meer waard.

Ik vind het best een uitdaging om schoenen te vinden die heel comfortabel zijn, een beetje tijdloos maar toch – zo nu en dan – met net dat tikkeltje extra.

foto klompen

Hoeveel paar draag jij regelmatig?  Heb jij merken of schoenwinkels die je zou aanraden? Laat het me gerust weten, ‘t is altijd handig om te weten waar je een goede koop kan doen 🙂

Snipperdag

Vandaag had ik een dagje verlof. Het werd een rustig dagje, waarop niet zoveel vooraf gepland was (behalve een bezoekje aan de kapper).

Ik slaagde er in om een beetje uit te slapen en genoot van een laat ontbijt waarbij het zonnetje al heerlijk binnen scheen en het huis verwarmde. Die lage winterzon door de grote ramen zorgt er voor dat de verwarming een groot deel van de dag op non-actief blijft staan 🙂

Na het ontbijt zette ik onze wasmachine aan het werk. Ideaal om vandaag het bedlinnen een wasbeurt te geven 🙂

Als tussendoortje was er een kommetje verse ananas. Op het werk lukt het me zelden om fruit te eten, thuis iets makkelijker 🙂

Vervolgens een doos met kledij van Maya screenen voor de tweedehandsverkoop. Maya groeit nog steeds als kool en de meeste kledij kan gerust nog een tweede leven krijgen. Sommige zaken worden doorgegeven aan familie, een deel gaat in de verkoop en van de opbrengst kunnen we dan weer enkele nieuwe stuks voor haar kopen 🙂

     

Na de middag trok ik met mijn fiets richting Gent. Het was fijn in het zonnetje, zonder koude wind (was enkele dagen geleden wel anders).

In de stad staat De Broche nog steeds te blinken op de Korenmarkt.

Het bezoekje aan de kapper verliep nogal hectisch (veel klanten en volgens mij minder personeel dan nodig om vlot te kunnen werken) en ik ben geen fan van selfies dus neen, die nieuwe coupe zal je hier niet direct zien (moet er trouwens zelf ook nog wat aan wennen eerst, ‘t is korter dan gedacht).

Terug thuis nog een quiche gemaakt met restjes uit de ijskast, eenvoudig en altijd lekker.

 

Kortom, een simpel dagje dus. Dat mag ook wel eens 🙂

 

 

 

BAD – Belgium Art and Design

Vorig weekend kreeg ik een berichtje van een collega of wij geen zin hadden om naar BAD te gaan in het ICC, zij kon er door omstandigheden niet geraken. Ik bekeek even onze agenda, dat paste en zo geschiedde 🙂

Vorig jaar gingen we ook een kijkje nemen dus we wisten wel enigszins wat we mochten verwachten. Meer info over BAD lees je trouwens op de website.
Helaas kreeg ik voor ons vertrek last van een pittige hoofdpijn en verliep het bezoek voor mij een tikje in mineur.

Wat heb ik onthouden van onze uitstap?

  • Actuele kunst is niet echt mijn ding, de meeste stukken kon mij eigenlijk niet echt bekoren; het leukste vond ik nog deze schilderwerkjes op smalle latjes van en gepresenteerd op een palet.

  • Vintage, daar vind ik altijd wel iets naar mijn goesting, in deze ruimte bleven we wel iets langer rondkijken

  • Verrassende interieurspullen, met een nieuwe twist of een strakke vormgeving, daar zit ook meestal wel iets tussen wat ons kan bekoren; we namen toch een paar visitekaartjes mee

  • de fancy food parlours lieten we aan ons voorbij gaan, een iets te hoog m’ a tu vu gehalte;
  • het ICC blijft een bijzonder gebouw qua vormgeving en ik ga het eigenlijk liever zien met de jaren
  • al bij al waren wij toch vrij snel weer buiten (en blij dat we geen toegangskaartje hadden moeten betalen maar gratis tickets hadden gekregen)

En nog een vleugje humor om af te sluiten

Zou BAD jou kunnen bekoren of heb je nog betere tips voor mij? Ik hoor het graag.

#40 dagen bloggen

Uitdagingen tijdens de vastentijd, het lijkt wel een trend tegenwoordig:

  • Tournée Minéral laat ik aan mij voorbijgaan; ik ben geen grote drinker en wanneer ik een glas drink, dan geniet ik daar gewoon van, #sorrynotsorry
  • Dagen zonder Vlees (gaat niet meer door dit jaar maar zindert toch nog na); ik ben geen grote vleeseter, maar volledig vleesloos zie ik mezelf nog niet door het leven gaan,
  • Dagen zonder klagen / Tournée minder gal : ‘t is een gedacht maar door dagelijks op zoek te gaan naar kleine gelukjes probeer ik daar al aan te werken en eens goed klagen kan ook wel deugd doen zo nu en dan (opkroppen is nergens goed voor) 😉
  • 40 dagen bloggen: tiens, dat is misschien nog eens een gedacht 🙂

Waarom ik deelneem (of dat toch ga proberen):

  • voordeel van deze challenge: niets moet en alles mag, geen vaste onderwerpen en strikte richtlijnen, je kan een joker inzetten (eigenlijk zelfs zes jokers voor de dagen waarop je niet schrijft) maar er is niemand die op je vingers komt tikken wanneer je hiervan afwijkt;
  • het een goede oefening is om weer wat meer te schrijven en oefening baart kunst 😉
  • ik wil nog wel eens wat nieuwe blogs ontdekken (al zal er nu meer tijd gaan naar schrijven, dat wordt dus even zoeken om ook nog wat leestijd in te plannen)
  • ik hiermee misschien dat extra duwtje in de rug krijg om mijn BuJo eindelijk eens op te starten 😉

P.s.: wil je ook meedoen aan 40 dagen bloggen of kijken wie er nog deelneemt? Check dan even de blog van Verbeelding

Minimaliseerchallenge #2 pak je handtas aan

Heidi, van Living by the Sea is al jaren bezig met minimaliseren en organiseerde al eerder een 30-dagen challenge. Na menig verhuis de voorbije jaren zag ik ook wel de meerwaarde van minimaliseren in en deed ik al heel wat stappen in die richting maar het kan ongetwijfeld nog een stuk beter. Ik heb geen ambitie om all the way te gaan zoals Marie Kondo maar ik zie zeker de meerwaarde van minder spullen in.

De start van het nieuwe jaar leek me ideaal om nog eens een minimaliseerronde in eigen huis te organiseren en dus besloot ik me op de challenge van Heidi te inspireren. De uitdagingen zullen wel verspreid liggen over verschillende weekends, kwestie van een en ander ingepast te krijgen in de dagdagelijkse planning. Mijn ervaringen deel ik vervolgens hier. Eerder schreef ik al iets over dubbels.

# uitdaging 2: pak je handtas aan

Heidi stelt hier een packing party voor. Je pak je alles wat je hebt in en zet het weg. Telkens je iets nodig hebt, haal je het er uit en leg je het op zijn plaats. Na een maand doe je alles wat nog in de dozen zit weg. In het geval van de handtas kan je de inhoud in een zakje steken. Heb je meerdere handtassen, dan moet je dit voor elke tas doen (en nadenken of je echt zoveel handtassen nodig hebt).

Ik kan met volle overtuiging zeggen: ik ben geen handtassenmadam. Ik ben vaker zonder dan met handtas op stap en heb dus ook geen problemen met deze uitdaging want alles is sowieso al tot het strikte minimum beperkt wat handtasseninhoud betreft 🙂 De basis bestaat uit mijn portefeuille, telefoon en sleutels, in de winter aangevuld met papieren zakdoekjes en lippenbalsem, voor studiedagen of wanneer ik denk toch net iets meer te moeten noteren aangevuld met tablet of notitieboekje (in het andere geval noteer ik gewoon zaken via mijn telefoon). Als ik het niet vergeet, dan steek ik er ook nog gauw een pijnstiller in (voor het geval ik plots een stevige hoofdpijn krijg).
Toen Maya kleiner was (peuter/kleuter) had ik vaak wel wat extra spullen mee in mijn tas (snoetenpoetser, koekje, doosje rozijntjes, …) maar intussen zijn we die fase wel ontgroeid en kan ik dus gerust met een minimalistische tas op stap 🙂

Ik heb in de loop der jaren wel een aantal (hand)tassen gekocht, maar die liggen leeg in de kast en worden er na gebruik ook telkens leeg teruggelegd. Terwijl ik deze post schrijf, realiseer ik mij dat ik er misschien nog een paar tassen zou kunnen wegdoen. Voorlopig mogen ze echter nog even blijven liggen omdat er voldoende ruimte is in de kast en dochterlief binnenkort wel eens naar een handtas zou kunnen beginnen vragen. Het zou te gek zijn om er dan nieuwe te moeten kopen, al zou het natuurlijk kunnen dat de exemplaren van mama dan misschien toch niet zo hip zijn en ze toch voor een leuker exemplaar gaat. Van haar meter kreeg ze alvast eentje voor eigen gebruik 🙂

Durf jij de inhoud van jouw tas aan anderen tonen of toch maar liever niet?

Minimaliseerchallenge #1 doe dubbels weg

Heidi, van Living by the Sea is al jaren bezig met minimaliseren en organiseerde al eerder een 30-dagen challenge. Na menig verhuis de voorbije jaren zag ik ook wel de meerwaarde van minimaliseren in en deed ik al heel wat stappen in die richting maar het kan ongetwijfeld nog een stuk beter. Ik heb geen ambitie om all the way te gaan zoals Marie Kondo, maar ik zie zeker de voordelen van minder spullen.

De start van het nieuwe jaar leek me ideaal om nog eens een minimaliseerronde in eigen huis te organiseren en dus besloot ik me op de challenge van Heidi te inspireren. De uitdagingen zullen wel verspreid liggen over verschillende weekends, kwestie van een en ander ingepast te krijgen in de dagdagelijkse planning 🙂
Mijn ervaringen zal ik hier vervolgens neerpennen.

Interessant leesvoer vind je ook in Heidi’s post minimaliseren voor beginners

# uitdaging 1: doe vijf dingen die je dubbel hebt weg

Na twee keer zelf te verhuizen op 3 jaar tijd werd ik al eerder verplicht om goed na te denken of we alle spullen wel zouden houden, vooral omdat verhuis 1 een vermindering van beschikbare ruimte inhield. Toch was ik nog erg verrast dat we bij de tweede verhuis zowaar nog steeds een eivolle verhuiswagen hadden (verhuis 1 hadden we zelf gedaan, in een aantal keren en dan krijg je geen totaalzicht op het verhuisde volume). Het resultaat was dat ik bij het uitpakken nog eens een grondige screening deed of ik alle verhuisde spullen effectief wou houden (en er werd wel degelijk nog een en ander weggedaan).

Wat keukenspullen betreft, heb ik nog steeds een dubbel servies (een dagelijks, voor 6 personen en een ‘zondags’ voor 12 personen). Ik zou dat nooit meer doen, al helemaal niet wat glazen betreft, maar ik gebruik ze nog en dus besloot ik deze ‘dubbels’ te houden.

In mijn keukenla liggen dan weer geen dubbele sets pollepels of kurkentrekkers. Ik heb twee gardes (alhoewel ik bijna altijd mijn plat exemplaar van Tupperware gebruik en de andere er enkel nog als reserve ligt en dus eigenlijk weg zou mogen, maar voorlopig mag hij van mij nog even blijven liggen). De scharen hebben elk hun eigen functie: eentje voor papier en andere verpakkingen, eentje voor voedingswaren en eentje voor kruiden (dat laatste kocht ik eigenlijk vooral omdat ik het zo mooi vond moet ik bekennen).
Recent betrapte ik mij op de gedachte dat een tweede pannenlikker misschien geen overbodige luxe zou zijn, al is de kans groot dat ik net door deze challenge mijn voornemen om er eentje extra te kopen toch weer laat varen 🙂 .

Wat tafellinnen betreft, daar was wel nog ruimte om te minderen. Ik werkte lang geleden een tijd in een interieurwinkel en liet mij toen enkele keren verleiden tot de aankoop van een mooi tafelkleed. Het waren (zijn) exemplaren van goede kwaliteit maar nu we een nieuwe tafel gekocht hebben, gebruiken we die eigenlijk al een jaar niet meer. We vinden onze tafel te mooi om ze volledig te verbergen en leggen enkel nog placemats.
Toen ik enkele exemplaren eens openvouwde, bleek bovendien dat sommige gewoon te kort zijn voor onze nieuwe tafel! Intussen verhuisden er drie stuks naar mijn zusje die ze wel goed kon gebruiken. De resterende exemplaren mogen nog even in de kast blijven liggen, bij de placemats en de servetten. Volgend jaar opnieuw evalueren of ze nog uit de kast gekomen zijn want ik ben eigenlijk niet meer zo’n fan van kleurrijk tafellinnen 🙂

Sedert enkele maanden heb ik ook een theepot dubbel maar daar pleit ik ‘verzachtende omstandigheden’. Het dubbele exemplaar komt van mijn zusje. Zij verhuisde recent en moest ook ‘ontspullen’ wegens minder plaats. In haar kast stond een mooie theepot die echter nooit gebruikt werd. Wij drinken dagelijks thee (onze pot wordt dus vaak gebruikt wat het risico op breuk iets groter maakt, maar dat op zich is geen voldoende reden om een tweede exemplaar te kopen) en ik vond haar theepot te mooi om naar de kringwinkel te verhuizen. Ontspullen bij anderen kan dus ‘gevaarlijk’ zijn voor je eigen huisraad 😉

Slotsom wat uitdaging 1 betreft: door de recente verhuisbewegingen werd er hier al stevig ontdubbeld, maar ik neem mijzelf voor om op regelmatige basis (pakweg jaarlijks) mijn kasten te blijven controleren en spullen die ik toch niet blijk te gebruiken een andere bestemming te geven.
De algemene regel die ik daarnaast sowieso al jaren hanteer: kan het niet meer in de kast, dan zijn er hoogst waarschijnlijk teveel spullen 🙂

Worstelen jullie ook met teveel spullen in huis? Tips om dat aan te pakken blijven altijd welkom 🙂