Category Archives: familie

Kleine meisjes worden groot – winkelen

Ons tienermeisje was tot nu nog geen fan van urenlang winkelen, functioneel één of twee winkels bezoeken is meestal genoeg wanneer het over kledij gaat. Een wandeling in de stad waarbij ook al eens een winkeltje genre Mus in een plas of Huiszwaluw wordt bezocht, dat is meer haar ding (en het mijne ook trouwens eerlijk gezegd, de appel valt niet ver van de boom wat dat betreft). Helemaal top wordt het wanneer er ook een tussenstop wordt gemaakt in een gezellige koffiebar: Caffè Rosario is momenteel een van haar favorieten.

Omdat ze blijft groeien als kool en tijdens schooldagen een uniform draagt, vind ik het zonde om veel geld aan een uitgebreide garderobe gekleurde kledij uit te geven (enkel voor schoenen maak ik een uitzondering). En dus beperk ik het aanbod enigszins tot handige ‘basics’ (een jeans, T-shirts, enkele truien) aangevuld met wat leuke extra’s. Sommige van die extra’s krijgt ze van haar supermeter of via vrienden / familie voor haar verjaardag of kerst.

Een deel van haar kleren koop ik wel eens tweedehands. Twee keer per jaar help ik als vrijwilliger bij de organisatie van een tweedehandsbeurs (systeem anonieme verkoop: mensen brengen spullen binnen, voorzien van een etiket met alle gegevens op; organisatie staat in voor de verkoop en nadien halen de verkopers de opbrengst en/of de niet verkochte stukken op). Voordeel hiervan is dat je als helper alles in ontvangst mag nemen en je dus als eerste artikels voor jezelf opzij kan houden. De voorbije jaren heb ik daar al heel wat mooie stukken voor een prikje op de kop kunnen tikken voor Maya.
Ook handig zijn vrienden of kennissen met iets oudere kinderen die op zoek zijn naar een opvolger voor te kleine kledij van hun kroost 🙂

WP_20160123_12_13_02_Pro                        WP_20160305_17_34_55_Pro

Vorige maand stapte ik, onderweg naar de stad, met haar ook eens binnen in de kringwinkel. Het aanbod kinderkledij was niet zo groot maar tot mijn (en haar) verrassing vonden we er wel een mooie jeans en een leuke T-shirt voor amper vier euro. De jeans paste perfect en als ze nu een ‘nieuw’ exemplaar nodig heeft om naar de jeugdbeweging te gaan (omdat de huidige te klein wordt) dan hoef ik er ten minste geen echt nieuwe te kopen die een veelvoud kost. De T-shirt had ze misschien niet meteen nodig, maar wou ze zo graag dat ik die haar wel als extraatje wou geven. Hij zit nog ruim groot en de print is er eentje die bij tieners in de smaak blijft vallen dus ook op dat vlak alleen maar pluspunten.

Zelf ben ik niet zo handig dat ik achter een naaimachine kruip om haar van nieuwe outfits te voorzien maar kleine herstellingen (knoop aannaaien, een klein gaatje herstellen, zoom opnieuw inleggen of gelost naadje terug dichten) dat lukt nog wel, kwestie van de levensduur van sommige stukken toch wat te verlengen.

Wanneer nog maar eens blijkt dat ze uit haar kleren gegroeid is, dan vertrekken die stukken opnieuw in verschillende richtingen. Sommige worden verkocht (op de tweedehandsbeurs waarvan eerder sprake), andere doorgegeven aan (achter)nichtjes die jonger en dus nog iets kleiner zijn. Sommige van die stukken werden/worden door zeker 3 tot 5 verschillende kinderen gedragen! Toen Maya nog een kleuter was, ging er ook kledij richting school. Daar kunnen ze immers altijd wel reservekleren en ondergoed gebruiken 🙂

Hoe pakken jullie dat aan? Volgen de kinderkleren ook een heel parcours of bewaar je alles op zolder? Koop je nieuw of tweedehands of ben je een naaivirtuoos en tover je allerlei moois vanonder de naaimachine? Heb je nog tips waar je mooie/originele/betaalbare  spullen kan vinden? Ik hoor het graag in de commentaren.

 

 

Dagje Oostende

Tijdens de paasvakantie hier geen grote plannen of meerdaagse uitstappen maar dat betekent natuurlijk niet dat wij er niet eens op uit trekken. De eerste week gingen we naar Tongeren, de tweede zondag trokken we richting kust, meer bepaald naar Oostende.

IMG_1384 (Medium)

Het was even zoeken om een vrij (lees: gratis) parkeerplekje te vinden, maar omdat we tijdig vertrokken lukte het alsnog. We wandelden eerst richting toeristisch infopunt om een wandelfolder op te halen. Het zonnetje prijkte al vrolijk aan een blauwe hemel waarin de wolken steeds minder aanwezig waren. In het infopunt vind je trouwens heel wat folders, flyers en informatiekrantjes over de meest uiteenlopende gratis en betalende activiteiten in Oostende en de buurgemeenten. Voor specifieke vragen kan je bij een van de medewerkers aan de infobalie terecht.
We trokken eerst naar het Ensorhuis. De stad wil trouwens van het huis een heus bezoekerscentrum maken, tegen 2018 zouden de uitbreidingswerken rond moeten zijn. Je komt binnen in de oude winkel vol kust-souvenirs. De opgezette kogelvissen en koralen aan het plafond zorgen voor een bijzonder sfeertje. In de toonbank liggen nog heel wat schelpen die vroeger te koop werden aangeboden. In de hoek achteraan hangen de jas en de hoed van de kunstenaar nog steeds aan de kapstok.
In het museum hangen verschillende kleinere werken (vooral tekeningen) van de kunstenaar maar ook een aantal grotere schilderijen. Vooral het salon en de eetkamer zijn nog volledig ingericht en heel sfeervol. In een apart kamertje kan je naar een poëtische documentaire kijken over Ensor.

We kuierden even rond in de omliggende straten, liepen al eens een winkeltje binnen (Ferm was een leuke tip die ik las op deze fijne blog) en zochten ondertussen een plek om iets te eten. Uiteindelijk belandden we op een gezellig plein waar we in een klassieke brasserie gingen voor een klassiek Oostends gerecht: garnaalkroketten (en ze hebben gesmaakt).

Na onze lunch wandelden we naar de Visserskaai waar een overzetboot,  het rode vierkant op de zee, ons naar de oosteroever bracht. Dat op zich was al een fijne attractie die voor Maya gerust een beetje langer mocht duren. De zon, een bijna spiegelgladde zee en een heel zacht briesje, perfect weertje dus voor een tochtje op het water.

Aan de andere kant wandelden we gezellig naar ons volgende doel: Fort Napoleon. Wie lid is van de erfgoedvereniging Herita krijgt trouwens extra korting. Ben je nog geen lid? Geen probleem, je kan je ter plekke gratis online registreren en je krijgt meteen je korting toegekend.

Tot het einde van de paasvakantie loopt in het fort een interactieve kinderexpo rond geluk, gebaseerd op het boek van Leo Bormans. De onthaalbediende ging ervan uit dat onze prille tiener al iets te oud was hiervoor en stelde voor dat ze de gewone rondleiding zou volgen met de audiogids (een Ipod). Rondlopen met haar eigen Ipod sprak haar wel aan en dus ging ze akkoord, al was het nog wel haalbaar om ook de kinderexpo mee te doen.
Een aantal activiteiten kon je ook zonder het bijbehorende boekje doen en dat vormde zo nog een leuke aanvulling op de rondleiding. Een gekke pruik opzetten en vervolgens een selfie maken dat vinden ook tieners nog erg leuk 🙂

WP_20160403_14_07_26_Pro

Die audiogids is trouwens wel nodig want in het fort zelf is eerder weinig te zien. De algemene toelichtingen worden afgewisseld met commentaar van een historisch personage, de 19de eeuwse soldaat François, die je zijn persoonlijke ervaringen vertelt. Voor de kinderen is er een aangepaste versie zodat ook zij het verhaal vlot kunnen volgen en er dus plezier aan kunnen beleven. De rondleiding eindigt op het dak van het fort waar je een schitterend uitzicht hebt op de omgeving. We vonden het er zo aangenaam dat we meteen besloten om nog iets te drinken op het terras. Het was er heerlijk rustig en de bediening uitermate vriendelijk.

WP_20160403_14_42_13_Pro

We keerden terug naar de overzet maar niet zonder een klein ommetje te maken langs het strand. Wie houdt van een rustig(er) stukje Oostende is hier duidelijk op de juiste plek. Ondertussen was er duidelijk nog meer volk dat terug naar de overkant wou varen en dus duurde het wel een dikke drie kwartier voor we opnieuw konden inschepen. Gelukkig was het wachten niet onaangenaam in het zonnetje. In de wachtrij herkende ik plots een vrolijke krullebol, altijd grappig om andere bloggers plots in het echt te ontmoeten ook al was het maar gewoon even dag zeggen. In de Oostendse binnenstad was het inmiddels duidelijk een heel pak drukker geworden. Alle terrasjes zaten eivol, de files aan elke ijsbar waren ettelijke meters lang, de vuilbakjes op de dijk waren duidelijk te klein…

Vorig jaar ontdekten we Oostende als fijne plek aan zee en wij komen zeker nog eens terug, al was het maar om de nieuwe stadswandeling uit te proberen langs de street art die tijdens deze paasvakantie gecreëerd werd in kader van het eerste tweejaarlijkse festival The Chrystal Ship.

WP_20160403_12_00_25_Pro

Nog meer tips en suggesties gewild voor een bezoekje aan Oostende? Een pak praktische info lees je op de website van de stad. En mocht je zelf nog een leuke tip hebben voor een volgend bezoekje aan Oostende, laat het zeker weten in de commentaren.

 

Kleine voetjes worden groot

Ze wordt groot onze kleine meid: een prille tiener met zowaar al schoenmaat 38! Vanaf nu kunnen we dezelfde schoenen dragen als we dat zouden willen!

Wat schoenen betreft, wil ik echt wel dat ze kwaliteit draagt: degelijke schoenen met een goede leest die voldoende steun geven. Je moet immers je hele leven door met dat ene paar voeten dat je gekregen hebt en dus moet je die voeten degelijk schoeisel geven. Liever per seizoen één paar degelijke schoenen dan 3 paar goedkopere en vooral minder kwalitatieve exemplaren.
Maya is altijd al een stapper geweest (wij doen best wat kilometers te voet zowel in onze hometown als op vakantie) maar verslijt ook wel stevig haar schoenen. Exemplaren met dunne zooltjes, hoe mooi ook, zijn tot op heden niet aan haar besteed want die halen het einde van het seizoen niet.

bubbles-kinderschoenen-etalage-gent

We hebben het geluk dat we op wandelafstand een hele goede kinder- en jeugdschoenenwinkel hebben waar we de voorbije tien jaar zowat alle schoenen voor Maya hebben gekocht en zelfs al enkele paren voor mijzelf (handig wanneer je geen grote schoenmaat hebt en al graag eens op platte zolen loopt). We krijgen er altijd deskundig advies en keren elk seizoen met veel plezier terug voor een nieuw paar schoenen. De immer vriendelijk An (en haar al even sympathieke echtgenoot die bijspringt op drukke momenten) kennen hun product door en door en weten heel goed welk soort schoen elk voetje het beste past.

bubbles-kinderschoenen-winkel-gent

Aangezien Maya naar een uniformschool gaat, zijn de zomerschoenen altijd een uitdaging: er is steeds een enorm aanbod aan kleurtjes maar zij moet er een wit, donkerblauw, bruin of grijs paar zien uit te kiezen. In de wintercollectie zitten er meer dan voldoende zwarte, cognackleurige of bruine laarzen, dan hebben we keuze genoeg maar de zomer is een ander paar mouwen.
In veel winkels beperkt het zomeraanbod zich vaak tot enkele witte (of zilveren)  ‘communieschoentjes’, fijne modelletjes die bij ons nooit een seizoen zouden overleven. Op school heeft de leukste speelplek immers houtsprokkels op de grond liggen en staat er een klimtoren met een grote glijbaan en loopbruggen. Ook voor het wekelijks uurtje netbal tijdens de middagpauze wordt er niet gewisseld naar sportkledij/-schoenen en dus moeten de dagdagelijkse schoenen tegen een stootje kunnen.

Bij Bubbles hebben we al elk jaar schoenen gevonden die aan deze behoeften voldeden: binnen de richtlijnen van het uniform, kwaliteitsvol en stevig. Uiteraard is het aanbod minder ruim dan voor niet-uniformschoenen, maar dat is net handig want dan moet er minder worden gekozen. Soms is het al moeilijk genoeg om te kiezen uit 2 modellen, laat staan wanneer er 10 paar leuke schoenen in aanmerking komen.

InstagramCapture_375ebdcd-3721-4b77-aacb-b32a9ba10822

Handig is ook dat je op voorhand al eens een kijkje kan nemen op hun website. Naarmate de nieuwe collectie binnenkomt, wordt de site aangevuld. Je kan Bubbles trouwens ook volgen op Facebook, Instagram, Twitter én Pinterest.
Wij zijn en blijven fan van deze winkel die gelukkig nog opgewassen blijft als zelfstandige handelaar tegenover het grote geweld van de ketenwinkels.

De nieuwste aanwinst werd thuis meteen eens uitgetest en goed bevonden zowel met uniform als met gekleurde zomerjurkjes.

 

NB: Deze blogpost is geschreven zonder enige vorm van sponsoring, van welke aard dan ook. De foto’s van de winkel plukte ik van hun website. De jongedame kwam liever niet helemaal in beeld.

 

Carnaval in Temse

Wie mij een beetje kent, weet dat ik geen fan ben van carnaval. Vorig jaar ging Maya echter tijdens een logeerpartijtje bij haar nichtjes naar de carnavalsstoet kijken en eigenlijk wou ze dat dit jaar graag nog een keertje doen. Omdat logeren deze keer praktisch niet haalbaar was, trok ik vorige zondag samen met haar per trein en bus (er werd net gewerkt aan het spoor en dus moesten we in Sint-Niklaas overstappen op een vervangbus) richting Temse. Aangezien we slechts zelden samen met het openbaar vervoer op stap gaan was dit voor haar alvast een extra attractie.

En zo trotseerden ik deze keer dus samen met haar, mijn zusje en haar meisjes ongeveer 2,5 uur in de kou (een vervelende wind en helaas geen vrij plekje meer in de zon) om de vele wagens van de reclamestoet en de eigenlijke carnavalstoet de revue te laten passeren en (massa’s) snoep te rapen.
Er waren best mooie wagens bij dat moet gezegd en de hoeveelheid snoep die we verzamelden was gigantisch, bijna 3 (drie!) kg en ‘t is niet dat we gegraaid hebben. Ik heb het overleefd en het kon slechter maar mijn ding gaat het toch nooit echt worden
Een impressie:

Decembertijd = geschenkentijd

December is traditioneel cadeautjesmaand. Op zich ben ik daar niet tegen maar we proberen dat toch een beetje weloverwogen te doen. Zo gaan we niet te veel mee met de hypes van het moment, soms kiezen we ook voor iets nuttig zoals bv een fiets of kledij, we durven ook wel voor een ‘ervaring‘ te kiezen (een uitstapje) i.p.v. het zoveelste stuk speelgoed.
Voor Sinterklaas maken we tot hier toe meestal een uitzondering en zit er wel nog speelgoed in de zak. Ook hier proberen we te kiezen voor stukken die langere tijd ‘meegaan’: Lego friends of een een gezelschapsspel scoren dan ook hoog. Smart games zijn ideaal voor kindjes alleen maar ze kunnen het ook samen met anderen spelen. Daarnaast zijn ze geschikt voor ruime leeftijdscategorieën en nemen ze niet te veel plaats in de kast.

smartgame smartgame2

Inmiddels staan hier ook enkele klassiekers in de kast waar ik zelf als kind ook al mee speelde : Wie is het? Dr bibber, 4 op een rij, maar wel bijna allemaal in reisformaat (kleiner om op te bergen en makkelijk mee te nemen op vakantie). Ook Junior scrabble – met een voorgedrukte bordkant voor kindjes die nog maar pas leren lezen en een gewone bordkant – staat hier al verschillende jaren in de kast en wordt nog steeds met plezier gespeeld.

DrBibber                   ganzenbord       scrabble

Heel leuk is ook dat er bij mijn ouders nog een deel van ons speelgoed staat. Ideaal voor familiefeestjes of logeerpartijtjes want zo moeten we amper iets meegeven en de meisjes kijken er naar uit om met andere dingen te kunnen spelen. Een toppertje momenteel is Modewijzer. Ook het voorbije weekend, toen we even langs gingen, haalde Maya de doos uit de kast en maakte ze enkele ontwerpjes. De resultaten gingen mee naar huis en werden in een boekje gekleefd dat er inmiddels als een heuse catalogus begint uit te zien. Leuk om vast te stellen dat sommige dingen toch hetzelfde blijven over de generaties heen.

Modewijzer                       Alweer12

 

Mocht je nog tips hebben voor een tienjarige, laat ze gerust achter in de commentaren.

Verjaardag van een tiener – enjoying the little things

Onze niet meer zo kleine spruit werd tien vandaag. Tien verdorie, de tijd vliegt! Waar is dat kleine meisje gebleven dat ik met één hand/arm uit haar wiegje naast ons bed haalde om ze ‘s nachts de borst te geven en nadien met één armbeweging terug legde (om minstens de helft van de keren even later toch te moeten opstaan omdat de juffrouw een volle pamper had maar soit, dit geheel terzijde).

Al dagen, eigenlijk weken, keek ze uit naar deze dag. Blij omdat ze tien werd als één van de laatsten in de klas, blij omdat ze dit jaar op een woensdag verjaart, blij omdat ze lekkers mocht meenemen naar school, blij omdat ze kaartjes en verjaardagswensen in ontvangst zou mogen nemen en ook wel cadeautjes…

InstagramCapture_d550bbda-ed23-4e1b-941c-ff3a696d61f2

‘s Morgens werd ze verrast met haar brooddoos op haar bord (op haar bord was al a-typisch want die staat normaal gezien naast haar bord en op woensdag had ze toch helemaal geen brooddoos nodig?). Onder de noemer ‘op je verjaardag mag je een beetje een zotte doos zijn’ stopte ik er alvast een paar grappige teensokken in. “Cool!” was de reactie toen ze de doos opende, al was het nog even wachten om ze aan te doen want bij het schooluniform passen nu eenmaal geen gekke sokken. In de brievenbus stak al een mooie verjaardagskaart van haar allerliefste meter (de avond voordien daar nog persoonlijk door haar ‘gepost’) en daar was ze heel blij om want de postbode komt immers pas later op de dag langs.

WP_20151007_001

Vervolgens trokken we met homemade cake en vers & gedroogd fruit naar school waar het lekkers met veel plezier verorberd werd, zo bleek. Als verrassing haalden we haar ‘s middags samen af van school en gingen we buitenshuis ‘lunchen’ bij Paul’s Boutique (waar we maanden geleden eens onverwacht gingen eten toen we met een stroompanne zaten in de wijk). Ik wist dat ze daar graag nog eens terug wou en de verrassing viel bijgevolg ook in zeer goede aarde (aangezien burgers of frietjes thuis eigenlijk nooit op het menu staan, kon het wel eens op een dag als vandaag).

WP_20151007_002 WP_20151007_010

Op mijn vraag wat ze in de namiddag graag wou doen, was het antwoord: “eens naar de Ikea gaan om ideetjes op te doen voor mijn kamer wanneer we volgend jaar verhuizen”. En dus trokken we op een druilerige woensdagnamiddag voor enkele uurtjes naar IKEA. We maakten een ritje met de lange Albatros-tram (voor het eerst dat we er op zaten en ja, hij is best lang). We verzamelden ideeën, maakten foto’s en kwamen voorlopig enkel met papieren servetjes (immers nog enkele feestjes in het verschiet) en met een opbergdoos voor legoblokjes naar huis. Grappige opschriften op sommige koffiemokken in het restaurant trouwens, alleen moest ik wel even uitleggen wat ‘koffiedik’ was.

WP_20151007_011                    WP_20151007_012

Om de dag af te sluiten, keken we met ons drietjes nog naar een heerlijke fotoreeks – die ik toevallig online ontdekt had – van een architectuurreis naar New York en omstreken die een goede vriendin van ons een tijd geleden organiseerde.

De vele wensen die haar langs diverse kanalen bereikten: kaartjes, telefoon, bezoek, sms en sociale media (van de mama) nam ze met veel plezier in ontvangst.
Toen ons tienermeisje naar bed ging, besloot ze dat het een heerlijke dag geworden was en daar konden wij enkel maar blij om zijn. Genieten van eenvoudige dingen en die dingen vooral ook samen kunnen beleven, meer moet het soms niet zijn …

Werken en ontspannen

Dit weekend was ik (een beetje) solidair met de vele studenten. Vakliteratuur en laptop bij de hand om een opleiding/workshop voor de collega’s uit te werken. Donderdag is het moment van de waarheid, er is dus nog even tijd maar ik besloot toch al wat voorbereidend werk te doen. ‘t Is nu niet dat ik elke dag opleiding geef, enige voorbereiding is zeker aangewezen. Bovendien lijken de verwachtingen wel hoog gespannen, kwestie van het stressniveau hoog genoeg te krijgen 😉

Maar in het weekend mag ook al eens ontspannen worden en dus wandelden wij eens naar en door de stad. Er valt immers altijd iets te ontdekken of te zien.

WP_20150614_002          WP_20150614_007

We deden wat van (window) shopping en trokken deze keer voor een vieruurtje naar Chocolato op de Sint-Michielshelling. Een plek waar we al vaker eens dachten lang te gaan maar we leken het steeds weer te vergeten.
De jongste ging voor een ijsje, cuberdonijs om precies te zijn. ‘Buffaloworms’ bleek insectenijs (!) te zijn en dat wou ze bij nader inzien toch liever niet proberen.
De wederhelft ging voor een hot shot (of was het toch hot choc?), een espressotasje vol intense, bittere chocolade, amper vloeibaarder dan chocoladesaus.
Ik was meteen verkocht door één van de suggesties: een Maya Kakau, een koude chocoladedrank met water, kaneel en peper (!) Met zo een naam kon ik toch niet anders dan dit drankje eens uitproberen. Ik vond het alvast een fijne dorstlesser.

WP_20150614_003          WP_20150614_004

 

Beide chocoladedrankjes waren trouwens vergezeld van een glaasje water dat je best vooraf kon opdrinken om zo een maximale smaakervaring te hebben.
Een plekje waar we nog wel eens willen terugkeren, al was het maar om ze binnen eens bezig te zien bij het maken van pralines. Bovendien kan je er nu blijkbaar ook terecht voor een uitgebreide brunch, een extra stimulans om daar zeker eens werk van te maken :-9

WP_20150614_006

Geluk zit soms in kleine dingen

Net op momenten dat het erg druk is, moet een mens soms wat meer moeite doen om te genieten van de kleine dingen en een beetje ‘bewuster’ (mindful) proberen leven.

Ik ga nog genieten van de petanqueveldjes die stad Gent in zoveel buurten liet aanleggen. Onder een stralende zon brengt het een mens meteen in zuiderse vakantiestemming.

WP_20150611_003

De bloeiende lavendel aan de voet van onze appartementsblok versterkt dat gevoel nog meer. De wind die er zo vaak waait (‘t is een echt tochtgat bij ons) zullen we dan maar even vergelijken met de Mistral 😉

WP_20150611_005

En is het mooie weer geen reden genoeg voor een parelend aperitief en een zuiders geïnspireerd hapje voor erbij?

WP_20150611_007

Koffieplezier

Een gezellige wandeling door de stad, veel window shopping, een kleine aankoop en een lekker, ietwat extravagant drankje bij Caffè Rosario aan het Braunplein, meer moet dat niet zijn om een weekenddag geslaagd te noemen.

Wij bestelden (van links naar rechts):

WP_20150523_004 WP_20150523_006

voor haar Night dreams: een warme melk met chocolade, marshmellows en slagroom
voor hem Crunchy monkey: een latte met chocolade, banaan, slagroom en witte chocoladekrullen
voor mij Latte ferrero: een latte hazelnut met chocolage, slagroom en ferrero

De glazen waren veel te snel leeg en zij wil graag snel snel nog eens terugkomen (en wij zijn daar niet tegen).

WP_20150523_007

Lekker eten

Op Hemelvaartsdag vierden wij (met een kleine vertraging) de verjaardag van ons mama en moederdag. Dat vroeg om een leuke outfit vond de jongste hier in huis en aldus geschiedde want het ‘zwierrokje met onderrok’ werd uit de kast gehaald.

WP_20150514_001

Het werd een heel rustige en gezellige dag met mooie geschenken en lekker eten. Op het menu enkele familieklassiekers die in het verleden regelmatig eens op tafel verschenen bij feestjes.
Als voorgerecht een roosje van Gandaham in een soepje van mango en appel.

WP_20150514_003

Het hoofdgerecht was puree met zalm in een jasje van spek en een sausje met grijze garnaaltjes en witte druifjes. Zelden zo snel een leeg bord gezien bij dochterlief.

WP_20150514_004

Het dessert bestond uit Engelse kruisbessencrème (hoofdingrediënten homemade kruisbessensap en room). Wij zijn al jaren fan van dit dessert en hebben er al heel wat anderen van laten meegenieten.

WP_20150514_014

Tussendoor hielden we ons o.a. bezig met het in de gaten houden van de mezen in de tuin waarvan er een koppeltje met jongen lag (je kon ze horen piepen wanneer je buiten stond).

WP_20150514_005 WP_20150514_012

Kortom, een gezellige dag met heerlijk eten en 3 meisjes die de hele tijd flink met elkaar speelden. Zo mogen er wat mij betreft nog verschillende familiefeestjes volgen.