Category Archives: food

Het Moment

Op een zonnige zondagmorgen waarbij er niet veel op het programma stond, trokken we met de fiets nog eens richting stadscentrum. We flaneerden er langs de Boekenmarkt en door de straten van de binnenstad. Aangezien het middaguur al geslagen had, besloten we uit te kijken naar een leuke plek om iets te drinken en een kleinigheid te eten.
Het viel me in dat er op onze ‘uit te proberen’ lijst nog een adresje in Oudburg stond en aangezien we daar dichtbij waren, was nu het ideale moment (no pun intended 😉 ) om dat eens uit te proberen.

Het Moment is open sinds begin mei van dit jaar. De uitbaatster, Valentine Wanders, heeft haar sporen al verdiend in de horeca. Ze werkte o.a. als barista bij De Superette, Café Labath en Simon Says. Bij het Moment kan je vooral terecht om iets te drinken, van koffie tot aperitief of omgekeerd. Maar ook voor een kleine hap, een heerlijke boterham van de dag een ontbijtje of een lekker stuk stuk taart, ben je hier aan het juiste adres.

Vroeger huisde er in dit pand (Burgstraat 20) een veilinghuis en het gebouw is met respect voor de grandeur van weleer (her)ingericht. Binnen heb je 2 mooie ruimtes waar je kan zitten, elk in hun eigen stijl (waarvan eentje meer afgeschermd en met een grote boekenwand), naast het terras op straat is er ook nog een heerlijke tuinkamer achteraan en zelfs de zone van de toiletten kreeg een weelderig bloemenbehang en een wastafel met een gouden kraantje en zeepbakje. Het tegelvloertje in de eerste kamer waar ook de toog staat, vond ik gewoon prachtig met zijn mooie grijstinten en fijn motiefje. De deurstopper, een omgevallen ijsje, bracht me even verwarring en toverde een glimlach op het gelaat van de uitbaatster. Ik was inderdaad niet de eerste die zich vergiste en dacht dat er een ongelukje gebeurd was maar het was zo grappig om de reacties van de klanten te observeren 🙂

De binnentuin zat vrij vol en ik wou wel graag nog wat van het zonnetje genieten dus kozen we voor een plekje aan de straatkant. De kaart zit verstopt in leuke, houten doosjes, kunstwerkjes op zich.
Wij gingen voor een boterham van de dag en quiche (ik ging voor de groentequiche, de wederhelft koos voor de variant met ham en groente) vergezeld van een fris drankje. Voor de jongste een heerlijk appel-kweeperensap, voor mij een pittig tomatensapje en voor hem glas Suzanne, een Hedonisbiertje gebrouwen in Asper.

Net toen we ons afvroegen of ze misschien onze lunch vergeten waren, werden de bordjes geserveerd inclusief de verontschuldiging dat het wat langer had geduurd omdat de oven nog moest opwarmen. De boterham bestond uit 2 hele dikke sneden verschillend bruin brood, belegd met kaas (en/of hesp) en groen en viel net als de quiche enorm in de smaak. Heerlijk vers, duidelijk met liefde bereid zoals op de kaart vermeld 🙂

Het moet gezegd, de bediening in het algemeen is er uitermate vriendelijk. We voelden ons erg welkom en komen zeker nog eens terug want het gebak zag er ook best lekker uit en de vaardigheden van deze vriendelijke barista willen wij heel graag nog eens uittesten.

Meer info kan je vinden op de Facebookpagina of de website.

Easy cooking

Weinig zin om te koken en niet al te veel ingrediënten meer in huis, dat valt hier al eens voor. Met wat ik dan nog staan heb in de ijskast probeer ik liefst een eenpansgerecht op tafel te zetten.

Recent flanste ik nog volgende schotel in elkaar:

klein doosjes spekblokjes opbakken met wat gesnipperde ui (in mijn geval een rode), ondertussen wat pasta (hier tagliatelle, in stukjes gebroken) koken en toevoegen aan het baksel evenals een kleine portie snijboontjes die ik nog in de diepvries had zitten (en samen met de pasta liet koken),

aangevuld met een handvol kerstomaatjes en een restje kaas dat ik in blokjes sneed, enkele eieren klutsen en over het geheel gieten,

Nog even laten garen en kruiden met fijngesnipperde bieslook (uit een pot op ons terras) en een stevige draai van de pepermolen.

Meer moet dat soms niet zijn 🙂

Smakelijk!

Barbaro – Italiaanse Rock’n roll in het Patershol

Met enkele van onze goede vrienden durven wij al eens samen een nieuw restaurant uitproberen in Gent. Toen we vernamen dat de sympathieke Fabio, ons bekend van het leuke Caffè Rosario, in het Patershol een pizzarestaurant, Barbaro, gestart was, dan moesten wij daar toch eens een eetafspraak regelen. (Omdat mijn foto’s de mist in gingen, plukte ik voor deze bespreking beelden van hun Facebookpagina).

Barbaro is geen tourist trap (zoals ze ook zelf schrijven op hun site) maar een pizzarestaurant met een hoog rock’n roll gehalte en ‘een hoek af’. Een klein voorbeeldje om dat te staven is bv hun jobaanbieding :

Na wat heen en weer bellen en mailen werd een tafel voor 10 vastgelegd  (niet zo evident want echt heel groot is het er niet en via de reservatietool kan je slechts tot 6 personen een tafel boeken). Als verwelkoming kregen we meteen een shot negroni geserveerd, een mooie attentie die we wel konden smaken.

Voor groepen hanteren ze bij Barbaro een eenvoudig principe: bestel eerst één of meer borden met hapjes en kies alvast enkele pizza’s (de helft van het aantal aanwezigen). Terwijl je smult van de antipasti worden de pizza’s gebakken en vervolgens in het midden van de tafel geserveerd om versneden en verdeeld te worden. In een tweede ronde kan je nog eens een aantal pizza’s bestellen. Groot voordeel: je kan van meer soorten smullen en proeven :p

We bestelden twee planken gustoso (kaas, vlees, gegrilde groente), vergezeld van heerlijk huisgebakken brood, honing en vijgenjam (van Callas).

Voor de keuze van de pizza’s met originele namen is het kwestie van te ontdekken in de beschrijving wat er op ligt en dat zijn doorgaans erg lekkere dingen 😉 De korst was krokant, luchtig en lekker gebakken (met soms misschien een randje dat net iets te donker was), het beleg uiterst smaakvol.

                    

Aangezien wij ons oog ook hadden laten vallen op de desserten besloten we het bij één pizzarondje te houden en (ietwat overmoedig) alle desserten op de kaart te bestellen. Op dat lijstje staan enkele klassiekers zoals cannoli, tiramisu en tartufo maar ook lemon pie caffè Rosario, pizza Nutella en pizza met marshmellows & biscuit. De klassiekers waren echt lekker, de pizza’s lichtjes ‘over the top’ qua decadentie. En onze ogen waren duidelijk iets groter dan onze magen want we kregen niet alle borden leeg.

Het werd een uiterst gezellige en smaakvolle avond. Wat ons betreft is Barbaro zeker een aanrader voor iedereen die zin heeft in pizza maar dan net dat tikje anders.

Alle praktische info lees je op hun website.

Creatief in de keuken

Soms heb ik niet zo heel veel zin om te koken (lees: lang in de keuken te staan) maar wil ik toch wel iets lekkers en gevarieerd op tafel zetten.
Soms ga je winkelen en merk je dat er in jouw grootwarenhuis heel wat kortingen zijn (genre: 1 portie kopen, 2de gratis).
Soms lig je met restjes in de koelkast (genre: nog 2 wortels, nog een stukje fruit dat dringend vraagt om opgegeten te worden, een stukje kaas,  …) die om een creatieve oplossing vragen naar verwerking in een of andere maaltijd.

Combineer die drie zaken en presenteer alles een beetje leuk en dan krijg je volgend resultaat op pakweg een half uurtje:

Een hapje vooraf: restje soepstengels met potje olijvenpesto…

…sardientjes op azijn en restje brie met enkele noten en overgebleven druifjes…

Een slaatje van mozzarellabolletjes, de laatste avocado en de laatste twee tomaten in de groentemand…

Quinoasalade met geroosterde groente: één portie halen, tweede portie gratis

Gemengde salade: zakje ‘luiewijvensla’ (gekuiste, gemengde sla: rucola, jonge spinazie, veldsla), halve komkommer uit de groentelade, verse aardbeien (bakje kopen, bakje gratis) en kruidige croutons.
Wij zijn hier geen grote sla-eters, een krop sla kopen betekent meestal dat een deel bij het afval terecht komt dus koop ik liever eens een zakje gemengde slablaadjes om aan te vullen met andere groente zodat er geen eten in de afvalbak eindigt.

De laatste tronk witloof met de laatste kiwi en een sinaasappel die dringend verwerkt moest worden (‘a vif’ gesneden). Die combinatie van groente met fruit, het geeft een verrassend frisse en smakelijke toets.

En als dessert nog meer aardbeien met enkele frambozen op een pancake (klein potje met 6 stuks in snelverkoop) en een lepeltje mascarpone.

Ik kan u vertellen dat er heerlijk gesmuld werd aan tafel 😉

Familierecept: gerookte heilbottaartjes

Heilbottaartjes met champignonreepjes dat staat bij mij gelijk aan een jarenlange traditie, een gerechtje dat op menig (familie)feestje geserveerd werd. Ik maakte dit eigenlijk nog niet zelf klaar maar heb nu wel het recept om dat te kunnen doen en dus deel ik het maar meteen hier 🙂

Ingrediënten (voor 6 personen)
175g gerookte heilbot
1/4 l room
3 eieren
champignons
bieslook
100g boter
2 citroenen
peper en zout
cayennepeper
Individuele ovenpotjes of een grote ovenschaal

Bereiding
De heilbot zonder vel en bruine korsten cutteren in een moulinette (hakmolen). Heilbot, room en eieren met een weinig cayennepeper mixen. Ovenschotel/ovenpotjes goed inboteren met een borsteltje. Schotel/potjes vullen en laten garen au-bain-marie in de oven (ca15-20 minuten op ca 200°C, hangt beetje van de oven af). Controleren met een mespunt of het mengsel opgesteven is. Om te vermijden dat de bovenkant van de vismousse bruin zou worden, best afdekken met een stuk aluminiumfolie.
Intussen de champignons in fijne julienne snijden. In citroensap met een scheutje water laten garen. Champignons uit de pan halen en bij de kokende saus klontjes koude boter oplossen tot een romige saus. Afkruiden met peper en zout. Bieslook zeer fijn snijden.
Leg de taartjes midden op een bord, nappeer ze met de saus en versier met de paddenstoelenstaafjes en de bieslooksnippers.

Smakelijk!

Otium

Afspreken met drie gezinnen om samen uit eten te gaan, dat zijn veel agenda’s die gecheckt moeten worden (ah ja, want behalve de ouders heeft ook de kroost best veel activiteiten 🙂 ) maar uiteindelijk lukte het ons om én een datum én een locatie te vinden. Omdat we graag iets nieuws uitproberen, trokken we naar Otium, een Italiaanse taverne die begin dit jaar opende op de Ajuinlei nr 16 in Gent.
Otium is de Latijnse term voor vrede, kwalitatieve en vrije tijd, voor rustig leven. Benieuwd of we ons hier ook zo goed zouden voelen.

We werden alvast uitermate vriendelijk ontvangen, kregen toelichting bij de kaart en de suggesties. We gingen voor een aperitief, een heerlijke prosecco (voor de liefhebbers, de rest van de disgenoten kozen een niet alcoholisch alternatief) en vroegen of daar een bordje tapas bij kon dat ook de vegetariërs aan tafel kon bekoren. Dat laatste bleek geen enkel probleem, het bord met fijne charcuterie en kaas werd aangevuld met enkele potjes opgelegde groente (zongedroogde tomaat, artisjok en aubergine). Een klantgerichte aanpak die we zeer konden waarderen.

Als hoofdgerecht kozen we uit het pasta-aanbod: de suggestie van de dag (pasta met verse tonijn en aubergines), pasta pesto, cannelloni, pasta met boschampignons, pasta met Siciliaanse worst en ricotta. De gerechten smaakten allemaal heerlijk en de borden werden tot het laatste restje leeggegeten. (sorry, foto’s vergeten maken, te snel op, moest maar zo goed niet zijn 🙂 )

We hadden nog een beetje ruimte in ons maag (en vooral goesting) en dus besloten we ook een dessertje te nemen: een heerlijke panna cotta met rode vruchten of met chocolade en een tiramisu. Voor sommigen kwam daar ook nog een cappuccino of een latte bij. Opnieuw uiterst smakelijk.

Met de glimlach betaalden wij onze rekening en wie wou kreeg zelfs nog een proevertje limoncello toe (de lekkerste die ik ooit al proefde trouwens, gemaakt van biologische, Siciliaanse citroenen, geen mierenzoet chemisch brouwsel).

Niet alle gerechten die wij aten staan op dit moment nog op de kaart, want die ging de volgende dag net wijzigen. De zaak serveert ook als eerste piadina in Gent; dat zijn dunne Italiaanse belegde broodjes. Het lijkt een beetje op een wrap, maar dan net iets anders. Excuses genoeg om nog eens terug te komen dus 😉

meer info op hun website of hun Facebookpagina

 

Aperotime

Wij houden wel van een drankje en een hapje voor de maaltijd (of heel soms zelfs als vervanging van een maaltijd, dan met extra veel hapjes 🙂 )

In deze post 2 drankjes die het voorbije jaar bij papa regelmatig eens bij elkaar gegoten werden en waarvan ik hem de receptjes ontfutselde 🙂

Cocktail Miro
Ingrediënten:
3/6 schweppes, 2/6 limoncello, 1/6 Bacardi blanc, schijfje citroen en ijsblokjes
Bereiding:
Giet de ingrediënten in de shaker, voeg ijsblokjes toe en schud krachtig gedurende enkele seconden. Serveren in een koud glas, afwerken met een schijfje citroen.

WP_20170118_11_29_58_Pro

Dit setje glazen tikte ons mama trouwens nog op de kop in de Kringwinkel enkele jaren geleden. Ze heeft er tot kort voor het einde nog menig aperitiefje uit gedronken samen met ons.

Gemberpunch (alcolholvrij, omdat het niet altijd een klassiek fruitsapje moet zijn)
Ingrediënten:
3dl appelsiensap, 1dl ananassap, 50ml citroensap, 4dl spuitwater
Voor de gembersiroop: 2dl water, 40g suiker, 1,5 cm gember fijngesneden, 1 kaneelstokje
Om af te werken (optioneel): verse muntblaadjes, citroen, suiker, verse vruchten (rode bessen, groene appel, meloen, mango, …)
Bereiding:
Vermeng water, suiker en gember in een pan en doe er een kaneelstokje bij. Breng alles aan de kook en laat 15 minuutjes zachtjes sudderen. Haal de pan van het vuur en laat minstens 2 uur afkoelen.
Vermeng het sinaasappelsap met het ananassap, citroensap en spuitwater. Zeef de gembersiroop en giet die erbij.

Aangezien ik toevallig alle fruit in verse variant in huis had, ging ik voor geperst citrussap, sneed de ananas, mixte die fijn in de foodprocessor en duwde de pulp door een fijn zeef. Beetje omslachtig maar voor een keertje zag ik dit wel zitten 🙂
Voor de liefhebbers: wrijf met een partje citroen over de rand van de glazen en draai ze in de suiker en gehakte muntblaadjes. Verdeel de punch over de glazen en werk af met stukjes fruit.

Aangezien een aperitief vaak nog lekkerder smaakt met iets erbij, meteen ook maar een receptjes voor een eenvoudig hapje 😉

Toastjes met geitenkaas en gerookte zalm (± 10 personen)
Ingrediënten:
200 gr geitenkaas, 2 eetlepels licht opgeklopte room, een weinig olijfolie, 1 eetlepel gehakte dille, een weinig gembersiroop, peper en zout, 1 snede gerookte zalm in julienne
Bereiding:
Vermeng de kaas met dille, room, olijfolie en gembersiroop. Kruid met peper en zout. Meng alles tot een zachte massa en vul in een spuitzak met grove kartel. Spuit roosjes op een toastje of op een aperitieflepeltje. Werk af met de julienne van zalm.

WP_20170129_13_02_14_Pro

Santé!

Suggesties voor andere hapjes of drankjes altijd welkom in de commentaren.

Bloemkoolpizza

Ik begon het precies steeds meer te zien op sociale media: pizzabodems gemaakt van bloemkool. Aangezien ik een bloemkool had gekocht, besloot ik me op een vrije zaterdag eens te wagen aan het recept.

Ingrediënten
1 bloemkool
1/2 cup geraspte mozzarella
1 tl gedroogde oregano
1 tl gedroogde basilicum
1/2 tl zout
1/1 tl knoflookpoeder
1 ei

Werkwijze
Verwarm de oven voor op 260°C.
Verwijder de blaadjes en de stam van de bloemkool en verdeel in stukjes, doe alle stukjes in een foodprocessor. Vermaal de bloemkool (je zou ze ook kunnen raspen maar dat lijkt me eerlijk gezegd een beetje geknoei met bloemkoolkruimels die alle richtingen uitspringen).
Doe de gemalen bloemkool in een kom en zet 4 minuten in de microgolf. Laat even afkoelen. Giet de gekookte bloemkool in een propere handdoek en wring er zo veel mogelijk vocht uit.
Doe de bloemkool terug in een kom en voeg de geraspte mozzarella en de kruiden en het ei aan toe. Meng alles goed onder elkaar.
Giet het mengsel uit op een bakplaat waarop je een vel bakpapier hebt gelegd. Duw het geheel in een ronde platte vorm met eventueel een opstaand randje voor de korst.
Bak gedurende ca 15 minuten of tot het geheel verkleurt.
Voeg je favoriete toppings toe en schuif nog eens 5-7 minuten in de oven (of tot de kaas gesmolten is).

Mijn gedacht
Maak dit recept niet wanneer je niet veel tijd hebt. Ik heb niet zo een grote foodprocessor en moest mijn bloemkool in porties vermalen, de bloemkool vormde een massa die rond het mes bleef hangen waardoor de rest niet meer vermalen werd (beetje prutswerk dus, maar met een grotere keukenrobot heb je dat probleem misschien niet).
Het uitpersen van bloemkool vond ik persoonlijk ook een beetje knoeien (vooral omdat je dan met zo een ‘geurige’ handdoek blijft zitten die je eigenlijk liefst zo snel mogelijk in de wasmachine gooit). Wel verbazingwekkend hoeveel vocht je uit zo’n bloemkool geperst krijgt.
Eens dat achter de rug is de rest kinderspel: bakken, beleggen en nog eens in de oven.
Het werd geen pizza die je los uit het vuistje kon eten, daarvoor was de korst nog net iets te zacht, maar het was wel lekker.
Ga ik dit recept nog vaak maken? Vaak niet, maar misschien zo nu en dan wel, het is immers een prima manier om extra groente in de maaltijd te verwerken en dat is toch mooi meegenomen. En de huisgenoten hebben alles netjes opgegeten, al was Maya toch net iets trager en minder enthousiast aan het eten dan bij klassieke pizza 🙂

Ontbijtrepen

Mijn zusje maakt ze al een tijdje en gaf er mij vorige maand ook een portie. Ik was verkocht en vroeg meteen het recept. Ik teste het uit, stelde inderdaad vast dat het nauwelijks tijd of moeite kost om de repen zelf te maken en dus zullen ze hier ook regelmatig in een doosje meegenomen worden naar school of het werk.
Bovendien ook eindelijk een recept waarbij ik die pot kokosolie kan gebruiken die ik maanden geleden kocht in een ietwat impulsieve bui 😉
Omdat lekkere en eenvoudige receptjes er om vragen om gedeeld te worden, bij deze:

Ingrediënten
1 banaan
150 g havermout
50 g rozijnen
50 g notenmix (kies jouw favoriete soorten of gedroogd fruit)
60 ml amandelmelk
3 el kokosolie
3 el honing

Werkwijze
Plet de banaan en meng de havermout, rozijnen en noten erbij.
Smelt de kokosolie en honing op een laag vuur. Giet dit samen met de (koude) amandelmelk bij het havermoutmengsel. Goed mengen.
Verdeel alles in een ovenschaal waarin je eerst een vel bakpapier legt.
Laat een half uur bakken in een voorverwarmde oven op 180°C.
Goed laten afkoelen en in repen snijden.

Aangezien ik toevallig een grote doos dadels had staan, heb ik deze gebruikt in plaats van de rozijnen. Wie niet zo van de kokossmaak houdt, kan stukjes (donkere) chocolade toevoegen (of gewoon omdat je zin heb in een reep met een chocoladetoets).
Op mijn bakplaat kon ik gerust een dubbele portie kwijt en aangezien we hier al met minstens 2 personen fan zijn zullen we hier snel een nieuwe portie nodig hebben 🙂
De stukken zijn misschien niet zo groot maar een portie vult stevig 🙂

Maya en ik zijn alvast verzekerd van een lekker en gezond tussendoortje 🙂

Pompoencrème

Ik hou van butternut of flespompoen (maar ik vind butternut mooier van naam), en ontdekte een heerlijk receptje bij mijn vader met heel wat mogelijkheden. Ik deel het dan ook graag met jullie.

Ingrediënten
800g butternut (in stukken) – dit is ongeveer het gewicht van één exemplaar
90g boter
100g geraspte parmezaan
peper, zout en nootmuskaat
facultatief: enkele blaadjes basilicum

Werkwijze
Kook de butternut gaar in water. Haal de stukken butternut uit het water en mix ze glad in de blender, samen met de boter en de parmezaan (en de basilicum). Breng daarna op smaak met peper, zout (opgelet: parmezaan is al zout) en nootmuskaat.

Je kan de pompoencrème zowel warm als koud eten. Deze keer serveerde ik ze warm bij een stukje zalm, samen met een portie brocamole die ik nog in de diepvries had steken. De pompoencrème doet het (warm) ook uitstekend bij vleesgerechten en is koud (afgekoeld) perfect te serveren als aperitiefdip.

Voor mij hoeven hier zelf geen aardappelen of rijst bij, ik schep met plezier een dubbele portie pompoencrème op 🙂

 

WP_20170204_18_24_08_Pro

Wat over is, kan je perfect in de diepvries bewaren voor een volgende keer.

Laat gerust weten in de commentaren of dit jou ook kan bekoren 🙂