Category Archives: Reizen

Aix-les-Bains en Annecy

Op onze reis naar de Côte d’Azur hielden wij een tussenstop in Aix-les-Bains, op zowat 850km van Gent.
Daar logeerden we in een Ibis Styles hotel, basiscomfort met net dat tikje meer (en met een zwembad, iets waar we tijdens onze zomerse Frankrijkvakanties toch steeds naar streven).
Doordat we ‘s morgens vroeg vertrokken waren, kwamen we in de vooravond in het hotel aan en hadden we dus na het inchecken en verfrissen nog tijd om de stad te verkennen en een plekje te zoeken om te eten. Het hotel lag buiten het centrum, maar de wandeling deed deugd na de lange autorit.

Aix-les-Bains, gekend om haar warmwaterbronnen, is het tweede grootste kuuroord van Frankrijk. De stad ligt tussen het meer van Le Bourget (met zijn 44 km² het grootste natuurlijke meer van gletsjeroorsprong in Frankrijk) en de bergen en heeft heel wat troeven om bezoekers te bekoren: Romeinse ruïnes, een casino, winkelstraten, balneotherapiecentra (chic woord hé, zag het daar op een bordje staan en klinkt toch nog een stuk ‘deftiger’ dan een spa), Belle Époque herenhuizen als getuigen van het prestigieuze verleden van de kuurstad, maar ook een zandstrand en een esplanade langs het meer van Le Bourget.

In het stadspark was er een soort zoektocht die je van het ene bloemenperk (elk ingericht volgens een bepaald thema) naar het andere stuurde, in het toeristisch infopunt haalden we nog een kaartje op en we deden een korte wandeling door het historische centrum van de stad. We trokken onze stoute schoenen aan en gingen een kijkje nemen in het casino en we waren behoorlijk onder de indruk van de pracht en praal in de ruimtes waar we binnen konden/mochten. Eindigen deden we bij een brasserie waar we voor pizza met lokale  Savoye-inslag gingen (belegd met aardappeltjes en smeltkaas).

Na een degelijke nachtrust en een uitgebreid ontbijt trokken we naar het dichtbijgelegen Annecy voor een stadsbezoek. (Aanvankelijk dachten we aan een uitstapje richting Genève maar uiteindelijk besloten we toch op Frans grondgebied te blijven). We parkeerden even buiten de stad en wandelden langs het water van het meer van Annecy (ook afkomstig van een gletsjer, met 27,4 km² en 80 m diepte ook best groot) richting stad. De lucht was grijs maar de temperaturen waren aangenaam.

Jaren terug brachten we al eens een blitzbezoekje aan de stad, deze keer namen we iets meer tijd om het centrum te doorkruisen en de oude stad te ontdekken.
Annecy is de hoofdstad van het departement Haute Savoie en de oudste stad aan het meer. Ooit was de stad trouwens hoofdstad van het graafschap Genève tot ze deel ging uitmaken van het Huis van Savoye. Het zou echter tot de Franse revolutie duren tot Annecy deel werd van Frankrijk. Het oude centrum heeft die typische oude smalle straatjes met bijzonder winkeltjes, kanalen en vrolijk gekleurde huisjes. Aan de rand van stad staat een mooi kasteel dat nu is ingericht als streekmuseum.

Met enige moeite ook enkele van de mussen die zich te goed deed aan de zaden in het bloemenperk kunnen vastleggen op camera. Wel opmerkelijk trouwens dat zowel in Aix als in Annecy regelmatig ook groente in de bloemenperken terug te vinden waren!

Na onze stadswandeling reden we terug naar het hotel waar de huisgenoten in het zwembad doken en ik mij aan de rand installeerde met mijn boek in een ligzetel. Het zonnetje brak inmiddels door de wolken en zo was iedereen gelukkig. ‘s Avonds maakten we nog een wandelingetje naar Aix-les-Bains en vervolgens op tijd in bed om de volgende morgen na het ontbijt verder richting zuiden te trekken.
Oh ja, en het oud papier en karton, dat halen ze daar op met paard en kar!

 

Frankrijkreis 2017 – enkele beschouwingen

Ook dit jaar trokken wij terug richting Frankrijk voor onze zomervakantie. We houden van het land en gaan er graag op verkenning. Deze keer trokken we helemaal naar het zuiden, meer bepaald naar de Azurenkust.

Omdat het uiterste zuiden voor ons te lang is qua afstand om in één keer af te leggen (wij houden het liever rond de 800 km), besloten wij de reis in twee etappes te maken. De eerste rit voerde ons door de Champagnestreek, richting zuidoosten naar Aix-les-Bains. We namen er de nodige rust en deden er ook nog een daguitstap naar Annecy. Anderhalve dag later reisden we door tot in Fréjus. Bij onze terugkeer reisden we tot in de Loirestreek en hielden halt in Amboise. Na een bezoekje aan het kasteel van Cheverny reden we terug naar huis.

De langste afstanden reden we op zondag, toch beduidend een pak rustiger zo zonder vrachtwagens en met het gros van vakantiegangers dat op zaterdag reist (aangezien vakantiehuisjes meestal van zaterdag tot zaterdag worden verhuurd).

Parijs doorkruisen staat meestal garant voor de nodige extra stress. Bij de heenreis konden we de lichtstad vlot vermijden, bij de terugreis kozen we voor optie 3 van de GPS, langs de Francilienne zo bleek. De Francilienne vormt een derde ring rondom Parijs, een beetje een Franse R4, zo voelde het wat: relatief druk maar vlot verkeer (daar zal het vroege namiddaguur misschien ook wel voor iets tussen hebben gezeten) maar minder afritten zo dicht op elkaar in vergelijking met de Périphérique en vooral, geen scooters of andere tweewielers die zich overal tussen schieten en eisen dat je gewoon ogen op je rug hebt. Bovendien konden we er steeds tussen de 90 en 110 km per uur rijden wat toch ook een stuk sneller is. Een goede keuze dus voor ons zo bleek 🙂

Vaststelling: dat je langs de snelweg het landschap mooi kan zien veranderen naarmate je verder naar het zuiden rijdt maar dat dit moois vaak niet zo gemakkelijk op camerabeeld vast te leggen is 😉

Dat we uiteindelijk ook ter plekke nog heel wat kilometers hebben afgelegd (tussen de 80 en 140 per dag schat ik) en dat dit, zeker voor de chauffeur, toch van het goede iets te veel is. Volgende keer ons gebied dat we willen verkennen toch iets kleiner afbakenen 😉

Geleerd dat hittegolf in het Frans canicule is en dat we elke dag een waarschuwing meekregen op de borden boven de snelweg om niet zonder water op pad te gaan. Wij hebben die waarschuwing netjes gevolgd en veel water gekocht, gedronken en uitgezweet tijdens onze wandelingen 🙂

Vaststelling dat ze in Frankrijk toch veel meer mooie ronde punten hebben dan in België. Bovendien zijn die ronde punten eigenlijk ook veel handiger dan kruispunten want bij twijfel over de afslag rij je gewoon een extra rondje om nog eens goed te kijken waar je nu juist moet afslaan 🙂

Verbaasd vastgesteld dat chauffeurs van tweewielers met een motor blijkbaar enkel verplicht zijn om een helm en handschoenen te dragen. We zagen er dus chauffeurs met verder amper kledij (denk: shortje, flodder T-shirt) of schoenen (denk: teenslippers) aan die ons aan best wel hoge snelheid voorbijreden.

Ik kan volmondig bevestigen dat Radio Nostalgie in Frankrijk eigenlijk leuker is om naar te luisteren: mooie mix van Franse en Engelstalige muziek. Er werd regelmatig eens meegezongen in het Frans 🙂

De komende tijd zal je hier dus verschillende verslagjes zien verschijnen met foto’s en besprekingen van de uitstapjes die we deden. Een beetje Frankrijkspam dus 🙂

 

Amsterdam 2017 – deel 5: Jean Tinguely in het Stedelijk Museum

Waar we in het Hermitage nog een beetje ‘tussen tentoonstellingen’ zaten, hadden we in het Stedelijk Museum wel geluk met een knappe thematentoonstelling. Nog tot 5 maart 2017 loopt daar een overzichtstentoonstelling over Jean Tinguely. De tentoonstelling telt 166 werken, waarvan 62 machines. Ruim 46 daarvan bewegen en dat is blijkbaar behoorlijk uniek. Hoewel ze er stoer uitzien, zijn de machines van Tinguely uiterst fragiel. Dankzij een intensief restauratieproject heeft het Stedelijk Museum weer veel machines aan de praat gekregen. Toch kunnen ze niet non-stop werken en dus doen ze het eens per 5, 10, 15 minuten of een uur (en moet je soms even geduld oefenen om de beweging te zien, die vaak maar erg kort van duur is trouwens).

De mooiste (of toch zeker de vrolijkste) installaties hangen in de imposante traphal.IMG_2735

Verder ook heel fijne installaties, bizarre interactieve tekenmachines en heel wat ‘duistere’ installaties die er soms vrij dreigend en ietwat militair uitzien. De betere en mindere periode uit het leven van de kunstenaar vonden duidelijk een weg in zijn kunstwerken.

IMG_2742

Het aantal werken is zeer uitgebreid en niet alle stukken konden ons even sterk boeien maar ik was toch enorm blij dat we deze tentoonstelling konden meepikken.

Tip: de tentoonstelling trekt heel veel bezoekers. Het is geen slecht idee om tegen openingstijd te komen, eerst deze tijdelijk tentoonstelling te bezoeken en nadien de vaste collectie van het museum. Je kan trouwens ook je tickets vooraf online kopen en zo wachttijden vermijden. Wij waren er kort na openingstijd en de drukte viel goed mee maar toen we vertrokken liep er beduidend meer volk rond.
Alle verdere praktische info lees je op de website van het museum.

Amsterdam 2017 – deel 4: Stedelijk museum

Het Stedelijk Museum Amsterdam is dé plek waar iedereen moderne en hedendaagse kunst en vormgeving kan ontdekken en beleven. En dus trokken wij richting Museumplein voor een portie moderne kunst in het gebouw met de grote badkuip op het dak.

IMG_2681

Van bij het begin kunstwerken waar je toch meteen een beetje vrolijker van wordt.

Noland, Raysse, Newman, Mondriaan, Kandinsky en Cézanne, werken die zowel Maya als mij kunnen bekoren.

Odalisk, een werk van Matisse dat ik niet kende maar wel ongelooflijk knap vond.

IMG_2707

En vervolgens ook een portie (Scandinavisch) design en Rietveld, dit is altijd scoren 🙂

Het Stedelijk Museum, wat ons betreft een echte aanrader!

 

 

 

Amsterdam 2017 – deel 3: Hermitagemuseum

Het Hermitage, een naam als een klok en een museum met vaak prestigieuze tentoonstellingen. Wij hadden op dat vlak misschien een beetje pech dat ze net ‘tussen tentoonstellingen’ zaten maar er was nog altijd de ‘Hollanders van de gouden eeuw’, een portrettengalerij die we konden bezoeken.

Terwijl zowat heel Europa gehoorzaamt aan vorsten en adel, zijn in Holland de burgers aan de macht. Dat wil zeggen, de betere burgers. Ze hebben zich laten vereeuwigen op indrukwekkende groepsportretten. Vier Amsterdammers worden in de tentoonstelling extra uitgelicht en vertellen het verhaal van een tijdperk. Vooral de zaal met de grote groepsportretten, uit de collecties van het Amsterdam Museum en het Rijksmuseum, voor het eerst verzameld in het Hermitage, is best indrukwekkend en de kleine ‘lichtshow’ is wel een leuk extraatje. IMG_2630De tentoonstelling kon dochterlief niet echt bekoren, zij vond het een beetje te saai. Ik vond het nu ook niet de meest boeiende (ik ben niet zo een grote fan van de 17de eeuwse schilderkunst maar het verhaal dat werd verteld was wel interessant).

Aansluitend ook nog gauw even in een stukje van het gebouw rondgelopen en het interieur bekeken. IMG_2634

IMG_2632Aan de straatkant stond nog een tijdelijk kunstwerk dat deel uitmaakte van het Lichtfestival dat net voorbij was. Ongetwijfeld zal het er in het donker nog leuker uit hebben gezien maar ook in daglicht was het een mooi stuk.IMG_2635

 

Amsterdam 2017 – deel 2: Oba

Oba, de Openbare Bibliotheek Amsterdam, bestaat al sinds 1919 en is vandaag een fijne ontmoetingsplek in de stad met een dakrestaurant dat je echt eens moet bezoeken, al was het maar voor het schitterende uitzicht!IMG_2651De missie van Oba is klaar en duidelijk (en ambitieus). Enkele indrukwekkende cijfers: elke dag open van 10u tot 22u, een totale oppervlakte van 28.000m², 300 werkplekken met internet, 1000 zitplaatsen, gemiddeld 5.000 bezoekers per dag, vergaderzalen en een theaterzaal, … Ik zal het niet onder stoelen of banken steken, wij zijn fan. Voor mij mag De Krook in Gent een tweede Oba worden 🙂

IMG_2662

 

 

Dordogne 2015 – Castelnaud

Onze laatste dag ter pekke (de volgende dag immers 800 km en dus een dag autorijden op het programma). Omdat de zomer hoogtij viert en we gisteren niet gezwommen hebben, besluiten we enkel in de voormiddag op stap te gaan en de namiddag te reserveren voor wat relaxen aan en in het zwembad.

Deze keer rijden we richting Castelnaud, niet te verwarren met Castelnau (en nog iets) dat hier ook in de buurt ligt. We trekken naar het belangrijkste monument van de gemeente, het kasteel. De oudste vermelding dateert uit de 13de eeuw. Het speelde een rol in de kruistocht tegen de Katharen en de Honderdjarige Oorlog met Engeland. Na de middeleeuwen werd het kasteel langzaam verlaten en vanaf de Franse Revolutie werd het een ruïne. Momenteel huist er een museum waarin vele aspecten van middeleeuwse oorlogsvoering worden getoond. Je vindt er echte katapulten, zwaarden, bogen, vuurwapens en harnassen.

IMG_0979

We parkeren onze wagen beneden aan de rand van het dorp op een ruime parking en trekken vervolgens voor een stevige klim over oude keien (onze kasseien zijn er klein bier tegen) door een stukje middeleeuws dorp richting kasteel. Veel bezoekers, van verschillende nationaliteiten hier. Voor kinderwagens is er een aparte ‘overdekte parking’ bij de ingang, met de vele (draai)trappen kan je er immers met een buggy niet doorheen.

IMG_1005

Tijdens het toeristische zomerseizoen is er heel wat extra animatie: we zagen een smid aan het werk, er waren demonstraties over het gebruik van een katapult (weliswaar met een schuimrubberen bal die een schuimrubberen muur omver moest werpen), hoe de ridders hun wapentuig onderhielden, … ‘s Avonds zijn er nog extra voorstellingen maar daarvoor is dan weer een ander (duurder) toegangsticket nodig. Wie van tuinen houdt, koopt trouwens beter een combiticket want de tuinen van Marqueyssac liggen nauwelijks een paar kilometer verder (wij zagen ze eerder al en besloten enkel het kasteel te bezoeken, maar het is wel een aanrader). Andermaal is het ook enorm genieten van het uitzicht op de omgeving. Geen wonder eigenlijk dat dit kasteel zo vaak onder vuur lag, de locatie is ideaal.

IMG_0993 IMG_0988

IMG_0996 IMG_0998

Inmiddels is het kwik naar 30° C geklommen en besluiten wij naar Terrasson te gaan voor een lichte lunch. De uitbaters van ons hotel hadden er ook een kleine bistro dus nemen we deze plek. Het bedienend personeel herkent ons en als dank voor ons bezoek krijgen we zelfs onze koffie gratis, dat is altijd fijn meegenomen.

De rest van de namiddag spenderen we aan het zwembad, waar wij vooral lezen en twee jongedames vriendschap sluiten. Ook ‘s avonds tijdens het diner heeft dat zijn voordelen, de ouders tafelen rustig verder en doen al eens een babbeltje met elkaar terwijl de kinderen tussen de gerechten door fijn samen spelen. Het is in elk geval een heel aangename manier om onze vakantie af te sluiten. Ons rest nadien enkel nog opruimen, inpakken en de volgende dag na het ontbijt vertrekken. Maar volgend jaar komen we sowieso terug naar de Dordogne, we kunnen dus al beginnen dromen van een vervolg 🙂

 

Dordogne 2015 – Monpazier

Een ietwat atypische vakantiedag voor ons want we gaan op bezoek bij onze goede vrienden die ook in deze streek logeren. De GPS liet weten dat we wel een rit van ongeveer 2 uur voor de boeg hadden om de 90 km tot ons punt van afspraak, Monpazier, af te leggen. In deze richting immers geen snelwegen beschikbaar, enkel lokale en departementale wegen.
Bij het vertrek hebben we het genoegen (*not*) om achter een colonne tractoren te zitten. Geluk bij een ongeluk: de karavaan wordt begeleid door de politie en na pakweg 5 km tuffen aan 20 km/u besluiten ze de voertuigen in de andere richting tegen te houden zodat een lange rij wagens de tractoren toch eens voorbij kan steken. Verder langs de weg richting Sarlat zien we trouwens nog meer landbouwvoertuigen staan (incl spandoeken) om zich bij de betoging aan te sluiten. Onderweg konden we wel andermaal genieten van mooie landschappen en kastelen.

IMG_0937

Aangekomen in Monpazier is het ook druk maar dan wel gezellig druk, het is er immers markt. We worden al opgewacht aan de stadspoort en samen met onze vrienden flaneren we nog even langs de vele kraampjes en winkeltjes en laten ons verleiden tot enkele aankopen.

IMG_0946 IMG_0943

We lunchen op het marktplein waar onze gereserveerde tafel al door andere toeristen ingenomen bleek. We besluiten het toch maar niet aan ons hart te laten komen en nemen genoegen met een plekje in de schaduw. Het feit dat ze de laatste van de zes bestelde schotels ook vergeten waren en ondergetekende pas een maaltijd voorgeschoteld kreeg wanneer de rest van het gezelschap al quasi gedaan had met eten is ook niet meteen een pluspunt, maar we hebben het gezellig samen dus laten het blauwblauw.
Na het eten wandelen we nog even verder in het kleinste stadje van Frankrijk langs het hotel waar we misschien volgend jaar zouden kunnen logeren (mooie vooruitzichten) en drinken nog een koffie/milkshake bij een heel sympathieke en beetje gekke meneer.

Vervolgens rijden we met de wagen richting Bouillac. Inmiddels is het al behoorlijk heet geworden (ca 30°C) maar de bomen bieden voldoende schaduw en verkoeling. De rest van de middag vullen we met bijpraten, relaxen en lekker eten: een overheerlijke appeltaart, olijvenbrood, worst, kaas en groente, allemaal gekocht op de markt.

IMG_0952           IMG_0965

Rond 19u vertrekken we terug naar ons hotel om zeker te zijn dat we voor de invallende duisternis zouden aankomen (de laatste kilometers zijn immers in daglicht al voldoende uitdaging en deden we liever niet zonder enige vorm van straatverlichting). We zien nog net een mooie avondschemering.

IMG_0972

Dordogne 2015 – Rocamadour en Sarlat

Bij het opstaan worden we andermaal begroet door een stralende zon, in de vallei hangen les brûmes nog. Ontbijten doen we in alle rust, de andere gasten zijn in de regel iets later op dan wij. Op het programma een rit richting (zuid)oosten van ons verblijf, meer bepaald naar Rocamadour, een stadje volledig tegen de rotswand geplakt. Wij bezochten het al eerder, maar vonden het de moeite om er onze bijna tiener ook kennis mee te laten maken.
Opnieuw starten we de dag met een autorit van ongeveer een uur. We nemen het zekere voor het onzekere en parkeren op enige afstand van de stad (al bleek dat de toeristenparking vlak bij het kasteel, met ruimte voor 400 wagens, perfect bereikbaar was, ook voor grotere exemplaren).

IMG_0873

We waren duidelijk niet alleen op deze toeristische plek al viel mij behalve het grote aantal bezoekers vooral de grote groep jonge dames en heren op die ons probeerden warm te maken voor uitgebreide rondleidingen, concerten, etc. Het leek wel of er alles aan gedaan werd om ons in de ‘juiste’ stemming te brengen (Rocamadour is een bedevaartsoord voor wie dat niet mocht weten). Niet dat ze opdringerig waren, gewoon uitermate vriendelijk, maar het waren er voor mij gewoon teveel en het gaf me een wat benauwd gevoel. Er was zelfs een kinderopvang/kinderatelier waar de kinderen Sint-Jakobsschelpen mochten inkleuren! Al die (echte?) devotie, het is toch niet aan mij besteed.

Na een bezoekaan de stad en de kerk, wagen we ons (toch wel!) aan de fameuze kruisweg, maar dan zonder halt te houden bij de 12 religieuze staties. Bovenaan worden we beloond met een schitterend zicht op de vallei en het besef dat de mensen zich hier vroeger toch wel veilig gevoeld moeten hebben.

IMG_0889 IMG_0890

Een korte wandeling brengt ons terug bij de parking waar onze wagen netjes in de schaduw staat te wachten. Van Rocamadour besluiten we naar die andere toeristische topper in de streek te rijden: Sarlat. De GPS meldt dat we toch terug een dik uur onderweg zullen zijn. Langs departementale en lokale wegen gaat immers niet zo snel als de autosnelweg. Smalle en kronkelende wegen zorgen ervoor dat je vaak maar 50 km per uur (of nog minder) kan rijden. De passagiers kunnen hierdoor wel ongegeneerd genieten van de omgeving. Al is het voor de bijrijder soms ook nuttig om mee de bewegwijzering te volgen want hoe goed ook, soms is de GPS niet altijd 100% duidelijk. En dus besluiten we onderweg halt te houden in Souillac. We parkeren aan het automatenmuseum (op dat moment gesloten dus plaats genoeg), wandelen door het kleine centrum, langs een best wel mooie abdijkerk en een oud belfort dat als tentoonstellingsruimte wordt gebruikt.

IMG_0897

Op een klein pleintje eten we een lekker slaatje met streekingrediënten (noten, ganzenborstfilet) en betalen daar verrassend weinig voor. Lunchen buiten de toeristische hotspots levert je echt wel winst op: meestal meer/beter eten voor minder geld en vaak een vriendelijker bediening ook.

En dan Sarlat, zeer druk (en dan hadden we de markt in de voormiddag nog gemist) maar het blijft best de moeite om de stad te bezoeken. We zoeken de bronzen ganzen op en het torentje waarvan niemand echt weet waarvoor het gediend heeft.

IMG_0915 IMG_0925

Er is ook wel extra animatie op straat maar die laten we grotendeels aan ons voorbijgaan, straattheater van ho(o)g(er) niveau zagen we immers al volop tijdens de Gentse feesten en eigenlijk willen we liever ook nog eens zwemmen. De dagelijkse zwembadbeurten zorgen ervoor dat onze beginnende zwemmer zich toch iets beter thuis begint te voelen in het water en niet meer meteen in paniek slaat wanneer ze zich realiseert dat ze geen vaste grond meer onder haar voeten heeft. En hoewel ik zelf absoluut geen zwemliefhebber ben, heb ik daar gerust wat bibbers in niet zo warm water voor over. Daarna liggen we tot 19.30u nog lekker op te warmen in het zonnetje, iets wat thuis toch niet echt een optie is 😉
We sluiten de avond af met wat film kijken en lezen en duiken opnieuw tijdig onder de lakens.

Dordogne 2015 – Bergerac en Les Eyzies

Bij het ontwaken schijnt de zon door het raam maar zien we in de vallei een laag wolken hangen als waren het wattenproppen. Of zouden dat ‘les brûmes du matin’ zijn zoals ook de naam van onze kamer luidt? We laten het niet aan ons hart komen, de zon zal wel sterk genoeg zijn om straks die wolken weg te branden.

IMG_0802

Na het ontbijt rijden we met de wagen richting Bergerac, opnieuw via de snelweg eerst naar Périgeux en dan verder via de RD (route departemental), een rit van ca. 100 km vertelt de GPS ons. De thermometer aan boord laat ons ook weten dat het op dit eigenste moment van de dag nog maar 13°C is, wij hebben toch ons truitje aan. Onderweg stellen we echter met genoegen vast dat het vlotjes warmer wordt. Bij onze aankomst in Bergerac is het inmiddels 20°C met een stralend zonnetje en enkele witte wolken.

Een stadswandeling voert ons door de historische kern van Bergerac met heel wat vakwerkhuizen. Het standbeeld van de befaamde Cyrano (eigenlijk absoluut niet van Bergerac naar ‘t schijnt) komen we twee keer tegen, waarvan één keer ‘in kleur’. Bergerac had vroeger een belangrijke binnenhaven en langs allerlei kanalen werden heel wat goederen (waaronder graan en wijn) getransporteerd naar het binnenland. Aan de oude aanlegsteiger kan je trouwens nog altijd inschepen voor een boottochtje op de Dordogne.

IMG_0804 IMG_0806

IMG_0829 IMG_0820

Omdat het nog iets te vroeg is voor een lunch in de stad besluiten we door te rijden naar onze volgende bestemming, meteen ook nog verder de geschiedenis is. Onderweg houden we echter halt in Lalinde, een klein dorpje waar het precies wel gezellig is. Op het dorpsplein installeren we ons onder een parasol en bestellen een op steen gebakken pizza. De pizza’s laten geruime tijd op zich wachten (veel volk en weinig personeel) maar we zijn niet gehaast en genieten van het mooie weer. Tussendoor nemen we nog een kijkje in de nabije omgeving. Eens onze maaltijd geserveerd laten we het ons smaken.

IMG_0830 IMG_0831

Pakweg 2 u later zijn we terug op weg voor onze reis naar de prehistorie. We houden halt in Les Eyzies-de-Tayac-Sireuil, kortweg Les Eyzies, ook wel de hoofdstad van de prehistorie genoemd vanwege de vele prehistorische vindplaatsen, grotten en abri’s. We bezoeken er het vrij nieuwe Prehistorisch infocentrum en wandelen kort even door de belangrijkste straat waar het wemelt van de toeristen. In Les Eyzies de Tayac bevinden zich de twee belangrijke musea van Frankrijk met archeologische vondsten: het Musée National de Préhistoire met de belangrijkste collectie van heel Frankrijk, zoals werktuigen, sieraden en kunstvoorwerpen, en het Musée de la Spéléologie.

IMG_0833

Aangezien we al in een museum rondliepen deze week, kiezen we voor één van de archeologische sites in de buurt, nl. La Roque Saint-Christophe. La Roque Saint-Christophe is een grote rots met rotswoningen die bewoond werden van de prehistorie tot de renaissance. Voor de kinderen is er een boekje (ook in het Nederlands) met een hele reeks vragen die ze kunnen beantwoorden door het lezen (of het zich laten voorlezen en vertalen) van de infoborden op de site en het doornemen van de extra info in hun bundeltje. Een leuk idee maar niet zo gemakkelijk om op te lossen want niet alle informatie is terug te vinden. Het zorgt er echter voor dat er zich niemand moet vervelen en er toch wel wat informatie blijft hangen. Er zijn ook een aantal reconstructies gemaakt van katrollen die o.a. tijdens de middeleeuwen werden gebruikt. Het moet zeker geen sinecure geweest zijn om te leven op en in deze grote rots, zoveel is zeker. En hoogtevrees had je best ook niet.

Terug in ons hotel aangekomen trekken we opnieuw naar het zwembad waar het niet zo heel erg warm is (de zon verstopte zich wel eens achter enkele wolken) maar we doen onze baantjes, nemen daarna een lekker warm bad en gaan na het avondmaal nog even naar de gemeenschappelijke ontspanningsruimte. Dochterlief keek er naar een Disneyfilm samen met een Frans meisje. Beiden kenden de film meer dan voldoende zodat het hen niet kon deren dat ze naar de Engelstalige versie zaten te kijken. Deze ruimte was ook de enige plek in het hotel met wifi en dus maakten we van de gelegenheid gebruik om eens snel de mailbox te checken (ik heb eigenlijk vooral de spam gewist en enkele nieuwsberichten bekeken en verder zonder verpinken de hele winkel terug gesloten voor de rest van de vakantieweek).

Eigenlijk best wel fijn om vast te stellen dat het maar een kleine moeite was om offline te blijven. Al denk je wel eens ‘deze foto zou best op Instagram of Facebook kunnen’, maar dat hoeft ook niet altijd meteen voor dit soort informatie. Zelfs mijn dagverslagjes maakte ik ‘old school’ in een schriftje en besloot ik verder af te werken wanneer we terug thuis zouden zijn.