Category Archives: woord in beeld

Papa’s tuin – plog

Nog eens een plogje over papa’s tuin die er – ondanks de aanhoudende droogte – best goed bleef uitzien. Ik ging er de voorbije weken regelmatig eens een handje helpen en maakte tussendoor wat foto’s met mijn telefoon.

De bloementuin:

waar de rode klimrozelaar bloeit als zot en ik al emmers verwelkte bloemen wegknipte maar er een mooie bloemenzee blijft,
waar het vingerhoedskruid (digitalis) intussen is uitgebloeid en de stokrozen nu voor mooie bloemenpijlen zorgen in de tuin,
waar de vele zaailingen hun plekje in de serre ruilden voor een plaatsje in de volle grond (en soms wel wat putwater kregen om te overleven),
waar de bijtjes en de vlinders volop aan hun trekken komen.

De moestuin:

waar de tomaten binnen en buiten stevig groeien, evenals de peertjes, de prinsessenboontjes, de sjalot en ajuin en de pepertjes en nog zoveel meer…

Ik ging alvast naar huis met pluksla en bessen, de vers geplukte erwtjes en boontjes werden verwerkt en in de diepvries gestoken.

Het is er fijn bezig zijn in die tuin, zeker wanneer het zonnetje schijnt 🙂

 

Oostende – the Crystal Ship revisited

Vorig jaar trokken wij voor een geslaagde vrijgezellendag naar Oostende. Het was zo gezellig dat we besloten om er een jaarlijkse traditie van te maken en zo geschiedde. Op Pinksterzaterdag trokken wij – met een iets beperkter groepje – nog een keertje naar Oostende voor een nieuwe Topwijvendag 🙂

Terug Oostende want dat is super gemakkelijk vanuit Gent met de trein en the Crystal Ship was aan een nieuwe editie toe. De voorspellingen deden ons nog even twijfelen, maar wij zagen geen regen en de wolken ruimden steeds meer plaats voor de zon. Ideaal voor een super relaxte dag waarbij alles kan en niets moet.
We deden opnieuw van potluck en picknickten in het stadspark. De vissla en de scampi kochten we uiteraard vers in Oostende.

We deden in voor- en namiddag een terraske (omdat het kon, we er zin in hadden en omdat we – vrouwen hé – behoefte hadden aan een sanitaire stop).
We (= ondergetekende had precies in haar ooghoek een leuk kastje in de etalage zien staan en wou toch gauw eens de straat oversteken…) ontdekten een superleuk winkeltje waar verschillende dames uit het gezelschap met een presentje voor zichzelf of iemand anders vertrokken (neen, verder niet van shopping gedaan, totaal niet, wij kunnen dat gerust laten, echt wel). Het winkelconcept is een beetje te vergelijken met dat van Helen B in Gent. Uitbater/eigenaar verkoopt eigen product (hier zelfgemaakte kledij) en verkoopt ook leuke producten van andere creatievelingen (juwelen, gehaakte diertjes, prentkaarten, …)

We kregen van de sympathieke winkeldame nog een leuke tip: het voormalige postgebouw (aan de andere kant van de straat) opende heel recent een nieuw dakterras. Wij trokken meteen op verkenning want dat klonk ons als muziek in de oren. Helaas ging er die dag net een kinderfeest door en was het terras niet toegankelijk (een tip die we dus zullen moeten onthouden voor een volgende keer).

Ook het koffiehuisje dat we in de namiddag ontdekten, hadden we bijna over het hoofd gezien. Het bleek echter een super schattig plekje waar er zelfs tot in het toilet (zie de foto’s hieronder) fijne koopwaar te vinden was 😉 (neen, niets meer gekocht, enkel gekeken)

                                                       

Ja, we deden ook terug een stuk Crystal Ship, niet met de fiets deze keer maar daarom niet minder leuk. Hierna enkele foto’s als bewijs:

‘s Avonds hebben we nog heerlijk gegeten in restaurant Beausite op de dijk terwijl we vanop de eerste verdieping genoten van de langzaam ondergaande zon.

Het werd andermaal een zalige dag waarop enorm veel is gelachen en gebabbeld en gewandeld werd (20.000 stappen vertelde de App van A. ons) en iedereen helemaal ontspannen terug naar huis kwam.
Topwijvendag 2018 staat alvast in mijn agenda genoteerd 🙂

Wij deden uiteindelijk maar een fractie van de Crystal Ship route, maar dit beviel ons erg. Zelf ook zin om op verkenning te gaan? Je kan de kaart downloaden via de website of een gratis kaartje afhalen in het toeristisch infopunt van de stad. Op de kaart vind je een suggestie van wandel- en van fietsroute en een woordje uitleg bij de kunstwerken. Je kan echter zonder problemen van de route afwijken en je eigen parcours uitstippelen. Naar sommige kunstwerken is het soms even zoeken maar dat maakt het eigenlijk alleen maar leuker en bv ook ideaal om kinderen op speurtocht uit te sturen 😉

Kasteel van Gaasbeek en museumtuin

Tijdens één van de voorbije verlengde weekends reden wij eens richting Kasteel van Gaasbeek. Terwijl de wagens richting kust in lange files stonden op de snelweg, reden wij gezwind de andere richting uit. Het kasteeldomein ligt in het Pajottenland op een spreekwoordelijke boogscheut van Brussel. Straf eigenlijk, dat je zo dicht bij onze hoofdstad zo snel in het landelijke groen terecht komt.

Het Kasteel van Gaasbeek ligt middenin een uitgestrekt park (49 hectare) dat al in de zeventiende eeuw werd aangelegd. Indrukwekkende dreven en kleine wandelpaden wisselen elkaar af. Naar het schijnt vind je hier de hoogste beuken van België. Op het binnenplein verwelkomt een koppeltje pauwen de bezoekers.

In het kasteel zijn er regelmatig tentoonstellingen, wij bezochten er ‘Kairos Castle, de kunst van het juiste ogenblik’. In de prijs van het toegangsticket is een bezoekersgids en een opdrachtenbundeltje voor kinderen inbegrepen. Niet alle werken vond ik even sterk maar sommige konden me wel bekoren of verrassen.
Maya vond de opdrachten wel aangenaam als bijkomende activiteit. Op die manier ging ook voor haar de tijd snel voorbij 😉
Wil je deze tentoonstelling nog meepikken dan moet je snel zijn want ze eindigt op 18 juni. Maar geen nood, enkele dagen later start er alweer een nieuwe.

Wandelend van kunstwerk naar kunstwerk liepen we door het kasteel waarvan de basis al dateert uit de dertiende eeuw, toen het deel uitmaakte van de verdedigingsgordel rond Brussel. In de daaropvolgende eeuwen werd het kasteel meermaals verwoest en heropgebouwd. Van strategische burcht evolueerde het kasteel naar zomerresidentie en buitenverblijf. Het werd achtereenvolgens bewoond door verschillende adellijke families. Lamoraal, graaf van Egmond, was een van de bekendste eigenaars. Eind achttiende eeuw kwam het kasteel in handen van de Italiaanse markiezenfamilie Arconati Visconti. Het werd een centrum waar geleerden en kunstenaars elkaar ontmoetten.
De badkamer met de vele spiegels vonden wij de meest verrassende ruimte in dit grote complex van gangen en kamers.

Naast het kasteel kan je ook bezoekje brengen aan de Museumtuin (apart te bezoeken of in combinatie met het kasteel). De tuin biedt een indrukwekkend overzicht van traditionele en zeldzame fruit- en groentesoorten, en diverse ingenieuze snoeivormen  (het zogenaamde leifruit).  Je vindt er ook een vroegbarokke, ommuurde ‘Franse’ tuin met een dubbele trap (waarlangs diverse druivensoorten groeien) en panoramisch uitzicht op het kasteel.

Na ons bezoek keken we uit naar een plekje voor het middagmaal. In de voormalige conciërgewoning (nu brasserie Graaf van Egmond) was het erg druk en liepen de wachttijden op tot een uur. Gelukkig hadden wij onze picknick mee en zochten we (net als heel wat andere bezoekers en wandelaars) een plekje in het groen.

Wij waren alvast best tevreden over ons weekenduitje. Zo op stap in eigen land, dat bevalt ons best 🙂

  • Tickets voor het kasteel én de tuin zijn te koop aan de balie van het kasteel van Gaasbeek. Combitickets kasteel en museumtuin kosten € 13.
  • Wie kasteel én museumtuin wil bezoeken, trekt daar best drie uur voor uit (laatste bezoek om 15.30 uur).
  • alle info op www.kasteelvangaasbeek.be

Tuinieren

Een verlengd weekend met stralend weer en geen al te drukke agenda: laat mij dan maar buiten bezig zijn en dat hoeft niet altijd met een boekje in een strandstoel te zijn.
Ik ging twee dagen helpen in papa’s grote tuin en verzamelde emmers vol verwelkte lentebloemen, bond de jonge tomatenplantjes op, hielp het tuinhok opruimen, …
Kortom, ondanks de hoge temperaturen was het voor mij genieten (en ook wel beetje stramme spieren krijgen maar dat nam ik er gerust bij).
Ook al staat de tuin, door de vele zon en het gebrek aan regen, niet optimaal, toch blijft het er heerlijk toeven.

En een bloemenmeisje dat nog gauw een kransje madeliefjes maakte voor opa het gras begon te maaien

En heerlijke aardbeien vers uit de tuin, rijp geplukt ;p

Meer moet dat niet zijn om te kunnen genieten.

Creatief in de keuken

Soms heb ik niet zo heel veel zin om te koken (lees: lang in de keuken te staan) maar wil ik toch wel iets lekkers en gevarieerd op tafel zetten.
Soms ga je winkelen en merk je dat er in jouw grootwarenhuis heel wat kortingen zijn (genre: 1 portie kopen, 2de gratis).
Soms lig je met restjes in de koelkast (genre: nog 2 wortels, nog een stukje fruit dat dringend vraagt om opgegeten te worden, een stukje kaas,  …) die om een creatieve oplossing vragen naar verwerking in een of andere maaltijd.

Combineer die drie zaken en presenteer alles een beetje leuk en dan krijg je volgend resultaat op pakweg een half uurtje:

Een hapje vooraf: restje soepstengels met potje olijvenpesto…

…sardientjes op azijn en restje brie met enkele noten en overgebleven druifjes…

Een slaatje van mozzarellabolletjes, de laatste avocado en de laatste twee tomaten in de groentemand…

Quinoasalade met geroosterde groente: één portie halen, tweede portie gratis

Gemengde salade: zakje ‘luiewijvensla’ (gekuiste, gemengde sla: rucola, jonge spinazie, veldsla), halve komkommer uit de groentelade, verse aardbeien (bakje kopen, bakje gratis) en kruidige croutons.
Wij zijn hier geen grote sla-eters, een krop sla kopen betekent meestal dat een deel bij het afval terecht komt dus koop ik liever eens een zakje gemengde slablaadjes om aan te vullen met andere groente zodat er geen eten in de afvalbak eindigt.

De laatste tronk witloof met de laatste kiwi en een sinaasappel die dringend verwerkt moest worden (‘a vif’ gesneden). Die combinatie van groente met fruit, het geeft een verrassend frisse en smakelijke toets.

En als dessert nog meer aardbeien met enkele frambozen op een pancake (klein potje met 6 stuks in snelverkoop) en een lepeltje mascarpone.

Ik kan u vertellen dat er heerlijk gesmuld werd aan tafel 😉

Lentewandeling in het parkbos, deel 2

Nadat we vorig weekend de rode route wandelden in het Parkbos, gingen we dit weekend voor de langere, blauwe route. Met hoge hakken zou ik de wandeling niet doen maar met gewone wandelschoenen lukt het perfect langs de halfverharde paden en de vlonderpaden die je over de vochtiger stukken brengen.
Deze keer had ik wel mijn fototoestel mee en schoten zowel Maya als ik beelden tijdens onze wandeling.

Enig minpuntje, toen we terug aan het punt kwamen waar we onze fietsen hadden geparkeerd bleek een overlaat een van onze fietstassen meegenomen te hebben (en wellicht werd de dief gestoord in de actie door passanten want mijn stuurtasje was ook al deels losgemaakt) 🙁 De fietsen zelf stonden gelukkig stevig op slot maar ‘t is toch niet leuk (en ze stonden echt wel in volle zicht geparkeerd, niet ergens in een verborgen hoekje, misschien net daardoor dat er slechts één fietstas verdwenen was).

Michiel Hendryckx in de Sint-Baafsadbij

Ik hou van de persoon Michiel Hendryckx en van zijn werk, hou van Frankrijk en ik vind de oude Sint-Baafsabdij een bijzondere plek in Gent. Redenen genoeg dus om op een zonnige zondagmorgen met de fiets richting Gent centrum te rijden en een bezoekje te brengen aan de fototentoonstelling ‘Het verlangen naar Frankrijk’.

We waren niet de enigen die op zondagmorgen dit idee hadden, het was er druk maar niet té druk. Je kon nog vrij vlot de teksten lezen die een woordje uitleg gaven bij de keuze van de getrokken foto’s. Heel wat foto’s zijn in groot formaat te bewonderen, anderen iets kleiner. Stuk voor stuk heel knap gemaakte beelden, zonder veel poespas of speciale effecten maar eerlijk en heerlijk om naar te kijken. Bij verschillende beelden hadden we meteen een blik van herkenning ‘ja, daar zijn we ook geweest; knap in beeld gebracht’; bij sommige hadden we iets van ‘ja, daar moeten we zeker ook nog eens heen, eentje om te onthouden’.

Van de tentoonstelling zelf trok ik slechts een paar beelden (mijn foto’s van Michiels foto’s kunnen eigenlijk enkel maar afbreuk doen aan de kwaliteit van zijn beelden), wel liet ik de lens nog even schijnen op de Sint-Baafssite. Ik niet alleen trouwens, ook Maya had er zin in en verkende de omgeving fotografisch 🙂

Nog even nagenietend in het zonnetje zaten we met ons hoofd zelf ook in la douce France en dachten met genoegen aan de vele reisjes die we er al maakten en nog zullen maken.

Ook zin om een kijkje te nemen? De tentoonstelling loopt nog tot 11 juni 2017 en is op zondagvoormiddag gratis voor Gentenaars. Alle praktische info lees je op de website van Uit in Vlaanderen.

#Happythings2017 part3

Omdat de meeste goede dingen uit drie bestaan, nog een derde selectie van beelden die me blij maakten de voorbije maand.

Koffie: een kopje op het werk met homemade brownie van een jarige collega (en dan tot de vaststelling komen dat uw lepeltje qua kleur bij de binnenkant van de tas past en het koffieschuim als het ware een yin-yang laagje vormt)

… of genietend van het zonnetje op de binnenkoer van een nieuwe (vegan) koffiebar met een iced cappuccino

Lekker eten: voetjes onder de tafel bij papa voor een carpaccio van ananas…

… een super eenvoudige chocomouse met slechts 2 ingrediënten in super mooie glaasjes…

… maar even goed fris groen op de plank voor een lekkere brocamole 

En last but not least, bloemen. Langs dit veldje fiets ik dagelijks en telkens weer komt de heerlijke geur me tegemoet en moet ik glimlachen 🙂

… ook deze bloeiende fruitbomen in de stad deden me glimlachen. Benieuwd of er in het najaar ook plukfruit zal zijn 🙂

En jij? Ook dingen waar je instant happy van wordt?

#Happythings2017 part2
#Happythings2017 part1

Bezoek aan het kasteel van Beersel

Na ons bezoek aan de tentoonstelling over leven en werk van het echtpaar Eames en de studio Stockmans in Genk bleek er nog wel ruimte in het dagprogramma voor een extra bezoekje voor we terug naar huis zouden rijden. Even rondneuzen op het wereldwijde web bracht ons van Limburg naar Brabant waar we halt hielden in Beersel voor een bezoek aan het kasteel aldaar.

Het kasteel van Beersel, een waterburcht, is één van de weinige, goed bewaarde voorbeelden van middeleeuwse krijgsbouwkunde in ons land. Het staat er nog zoals het er uitzag aan het einde van de 15de eeuw. Door de eeuwen heen kende dit waterslot een zeer bewogen geschiedenis. Sinds 2003 wordt het kasteel in verschillende fases gerenoveerd.

Wij namen een kijkje in het gebouw en genoten van het zonnetje op de binnenkoer, op het grasveld erbuiten en op het terras van de taverne er vlakbij 🙂 Ideaal om onze dag af te sluiten en de files (als gevolg van een ongeval op de snelweg) zoveel mogelijk te vermijden.

Als Heritalid krijg je nog een extra korting op de toegangsprijs, altijd mooi meegenomen. Het Heritalidmaatschap is trouwens gratis, je hoeft je enkel te registreren via hun website en je krijgt een lidkaart opgestuurd. Via hun Facebookpagina (of de website) krijg je trouwens heel wat tips voor leuke bezoekjes in eigen land.