Category Archives: woord in beeld

Winter in Gent

2017 zal in ons geheugen blijven hangen als dat jaar waarin december dacht: ‘ik geef er eens een goei lap op met wat echt winterweer’. In geen tijden zoveel sneeuw gezien, toch  niet in Vlaanderen en meer bepaald in Gent. Blijkbaar hadden we telkens het spreekwoordelijke lot in de loterij gewonnen voor de grootste portie vlokken.
Resultaat: verkeerschaos alom en behoorlijk wat gebibber en frustraties maar daarnaast ook wel veel mooie beelden en winterpret.

Impressie van een korte wandeling:

 

De winter is niet mijn meest favoriete seizoen maar zo nu en dan kan ik dit toch wel smaken en Maya was dolgelukkig dat ze eindelijk nog eens in de sneeuw kon spelen 😉

Stad en universiteit, tentoonstelling in het STAM

Op 9 oktober 1817 werd in Gent de universiteit plechtig geopend. Alles begon met 4 faculteiten, 16 professoren en 190 studenten. Ze huisden in leegstaande gebouwen zoals kloosters, abdijen en in het Burgerlijk Hospitaal van de Bijloke. Vandaag is de Universiteit Gent uitgegroeid tot een van de grootste universiteiten in het Nederlandse taalgebied met meer dan 40.000 studenten en 9.000 personeelsleden.

De tentoonstelling in het STAM kijkt terug op de wisselwerking tussen stad en universiteit in de afgelopen tweehonderd jaar en onderzoekt kansen voor de toekomst. Waarom kreeg Gent een universiteit? Waarin verschilt het studentenleven van nu met dat van vroeger? Welke mogelijkheden biedt het rijke en diverse patrimonium van de universiteit? Ook de protesten, betogingen en de strijd om de vernederlandsing komen aan bod.

Na een heerlijke brunch in het STAMcafé genoten wij – in het aangenaam gezelschap van goede vrienden – van deze tentoonstelling. Als oud-student van de UGent (toen nog RUG trouwens) was het een fijne manier om enkele leuke herinneringen op te halen van ons eigen studentenverleden 🙂

Een impressie in enkele beelden.

Een kamer waar je op de muur mag schrijven en een favoriete herinnering op een ouderwetse fiche mag noteren (ik was niet de enige met die Walter Prevenier de meest memorabele prof vond, naast Luc De Grauwe, die ook 🙂 )

Mijn favoriete universiteitsgebouw: de boekentoren, in oude tekeningen en foto’s maar ook opgebouwd uit universiteitstijdschriften en een reuzegrote “maquette”.

Meer info over de praktische modaliteiten lees je op www.stam.be

Black and white challenge

De laatste tijd is het hier wat stiller wegens nogal veel andere activiteiten/prioriteiten waardoor ik minder tot schrijven kom. Maar ik  kreeg wel een uitdaging toegegooid van Meisjesmama om gedurende 7 dagen elke dag een zwart-wit-foto te nemen en deze nam ik met plezier aan.

Het werd best een uitdaging om elke dag een beeld te vinden dat zich leende tot zwart-wit ( gerechten zijn dat bv meestal niet ;-)) maar het was heel leuk om te doen en het is zeker voor herhaling vatbaar 🙂

 

 

Dagje Brussel: 2x stripmuseum

Een bezoek aan het stripmuseum in Brussel stond al heel lang op onze must see lijst en deze zomer kwam het er eindelijk van. Na een bezoek aan het koninklijk paleis en het BELvuemuseum in de voormiddag wandelden we na een lekkere lunch richting Zandstraat. Dat het museum gevestigd is in een gebouw van Horta maakte het voor ons sowieso al de moeite waard om er een bezoekje aan te brengen (we zijn namelijk nogal fan van het werk van deze beroemde Belg 😉 )

Al van bij de ingang gaven we onze ogen de kost in deze mooie omgeving. Terwijl Maya vooral de grote stripfiguren leuk vond, genoten wij met volle teugen van de mooie vormgeving.

De algemene tentoonstelling op de eerste verdieping geeft een heel mooi beeld van de geschiedenis en de verschillende aspecten van het beeldverhaal. De afdeling over Astérix en de Galliërs vond ik heel boeiend, de afdeling over de Smurfen was duidelijk Maya haar ding 😉

Ook de oude foto’s die de geschiedenis van het gebouw vertellen vonden we erg interessant.  Na 2 bezoeken in de voormiddag werd het misschien wel een beetje veel om ook nog al deze informatie te verwerken maar het lukte nog net 😉

Aan de overkant van het stripmuseum vind je trouwens nog een interessant gebouw: in het unieke kader van een voormalige krantenredactie biedt het Marc Sleen Museum een overzicht van het werk van deze auteur in regelmatig wisselende tentoonstellingen.

Hoewel Sleens bekendste stripreeks vanzelfsprekend Nero is, komen ook de nevenreeksen als Oktaaf Keunink, De Lustige Kapoentjes en Piet Fluwijn en Bolleke aan bod en worden 3 thema’s uit zijn oeuvre verder uitgewerkt: safari, politieke cartoons en ronde van Frankrijk. Bij mijn grootouders lagen vroeger verschillende exemplaren van Nero en ook enkele van de andere reeksen, het werd dus een klein tripje down memory lane… en ondertussen werkte Maya aan een Neropuzzel die daar lag 🙂

Het bezoek hier is echt kort dus als je toch naar het stripmuseum komt, koop dan gewoon meteen een combiticketje 😉
Misschien konden we je inspirerend voor een uitje richting hoofdstad? Wij vonden het alvast de moeite waard!

Herfstvakantie kort samengevat

De herfstvakantie kwam en ging, zonder veel grote plannen of voorbereide uitstapjes (behalve het uitstapje naar zee maar dat vroeg nu niet echt voorbereiding).
Maya ging drie dagen paardrijden (en ik dus nog twee dagen werken) en genoot intens. De dagen bij Pony Connect vindt ze heerlijk, elke keer opnieuw. Onlangs tekende ze snel nog even het logo na voor een schoolopdracht en ze vertelde haar klasgenootjes ook al over Parelli voor een andere schoolopdracht 🙂

 

Op 1 november ging ik bij papa langs, om wat te helpen met kleine klusjes en er gewoon te zijn. Er kwam familie langs en er werd gezellig bijgepraat. Doordat er op het columbarium weinig plaats is voor bloemen, werden bloemstukjes naar huis gebracht en daar bij mama’s foto en een kaarsje gezet. Eigenlijk vond ik dat wel mooi, want zo is er meer contact dan wanneer je ‘gewoon’ eens langsgaat op het kerkhof en kan papa ook meegenieten van van bloemetjes die er bovendien veel langer mooi blijven uitzien. Ik kreeg er in elk geval een warm gevoel door.

De temperaturen zijn nog steeds heel zacht en ik plukte zowaar nog een portie verse prinsessenboontjes in de tuin 🙂

De voorbije dagen werd er ook net iets meer tijd in de keuken gespendeerd om verse soep en ovenschotels te bereiden, een beetje comfort food moet kunnen zo nu en dan 😉

Het mooie weer zorgde er ook voor dat ik nog wat tijd in onze eigen tuin kon doorbrengen om het onkruid te lijf te gaan. Terwijl Maya werkte voor school (want dat moest helaas ook gebeuren en net iets meer dan aanvankelijk gedacht, de duts, ik had echt wel medelijden met haar), zorgde ik er voor dat de zijkanten van de tuin er weer ‘netter’ bij lagen (opgeharkt en bijna onkruidvrij, helemaal dat zou echt teveel tijd vragen 😉 )

Tijdens het laatste weekend deed Maya nog eens van naaiworkshop en was ze superblij met haar zelfgemaakte sjaalkraag in een heerlijk zacht stofje met een prachtige eenhoornprint 🙂

 

Op zondag trokken we nog naar de Campagne in Drongen voor een leuk aperitiefconcert en de tentoonstelling Sehnsucht (ook volgend weekend nog te bezoeken trouwens). De coverband Hard2get deed mij alvast verlangen naar de Gentse feesten en de leuke pleinconcerten, ideaal voor een portie goed gevoel op zondag 🙂

Kortom, een korte vakantie met verschillende kleine, fijne momenten. Ik hoop alvast dat jij ook genoten hebt van jouw vrije dagen.

 

Dagje aan zee

De nichtjes gingen een week naar Middelkerke met hun mama en bijgevolg hadden wij een mooie aanleiding om zelf ook nog eens een dagje naar zee te trekken 🙂
De meisjes speelden voor de middag  samen op het appartement terwijl wij wat konden bijpraten en een lekkere lunch werd voorbereid (en verorberd uiteraard).

Na het middageten trokken we naar buiten, hoog tijd voor een strandwandeling. Er stond een heel stevige wind maar die hadden we vooral in de rug en het zonnetje maakte dat het best aangenaam was mits een winddichte jas.

Tussendoor kregen we ook nog wel wat regendruppels te verwerken, maar gelukkig bleef dat nog binnen de perken en konden we gewoon verder wandelen op de dijk.

We wandelden van Middelkerke casino tot iets voorbij het kunstwerk van Wim Delvoye in Westende en maakten rechtsomkeer aan de twee ‘hoorns’.

Met een pannenkoek/wafel en warme chocolademelk/thee of Irish Coffee kreeg ieder in het gezelschap nog een zoet vieruurtje geserveerd.
Daarna nog beetje bijpraten en borrelen op het appartement en na een boterhammetje was het al ruimschoots donker toen we met de wagen terug richting Gent reden.
Een heel eenvoudige, ontspannende en erg gezellige dag. Zo zouden er eigenlijk best wat meer mogen zijn 😉

Weekend in foto’s

Dat het hier behoorlijk druk is tegenwoordig, zo druk in elk geval dat er amper nog tijd over blijft om hier iets te publiceren, laat staan nieuwe teksten te schrijven.
Vandaar een beeldverslagje van het voorbije weekend:

zaterdagvoormiddag eerst naar het oudercontact (alles goed, altijd fijn om bevestigd te horen van enkele leerkrachten dat ons meisje zich duidelijk goed voelt in de klas en mooie resultaten heeft) en enkele boodschappen doen (nog gauw een cadeautje kopen voor een fijn feest morgen);

zaterdagnamiddag stond in het teken van huishouden, vooral in de keuken dan: samen met Maya (als pauze tijdens het studeren) een nieuwe lading havermoutrepen gemaakt (kwestie van volgende week wat extra krachtvoer ter beschikking te hebben) en daarna nog een pompoen onder handen genomen (een pot soep, een pot saus en enkele porties puree voor de diepvries waren het eindresultaat).

Gauw ook nog wat koekjes gebakken (het deegmengsel was nog een moederdag-geschenkje en stond dus en enkele maanden te wachten op verwerking). Smarties smelten blijkaar in de oven maar de koekjes werden met liefde gemaakt door Maya en dat is het belangrijkste 😉

In de vooravond een schitterende regenboog zien (maar die bij lange niet zo helder op de foto gekregen, de echte was véél mooier)

Zondag = feestdag = heerlijk brunchen in De Ganzerik (nieuwe adresjes uitproberen daar zijn wij altijd voor te vinden) ter gelegenheid van de verjaardag van Maya’s meter en zoon H die beiden op dezelfde dag jarig zijn en een bijzonder getal op de teller hadden.

Dat het er erg lekker was en dat we andermaal genoten hebben van de warmte en de vriendschap (en dat het weekend er helaas weer op zit maar dat we fijne herinneringen hebben om te koesteren).

 

 

Dagje Brussel: bezoek koninklijk paleis en BELvue museum

Geïnspireerd door een Facebookbericht van V. besloten wij deze zomer ook eens een bezoekje te brengen aan het Koninklijk Paleis in Brussel. Jaarlijks opent het paleis tijdens de zomermaanden (een deel van) haar deuren voor het grote publiek. Je krijgt dan gratis toegang tot de zalen. Wij besloten er een dagje Brussel van te maken en spoorden met de trein naar de hoofdstad.

Samen met vooral buitenlandse toeristen wachtten we in het zonnetje tot het hekken open ging en we, na een screening van onze tassen en jassen, het parcours doorheen het gebouw mochten volgen. De zalen stralen beslist ‘grandeur’ uit maar toch waren ze meestal erg stijlvol en doorgaans niet al te overdadig (al blijven de luchters uiteraard enorm en zou ik die niet graag poetsen).

Eén van de eyecatchers is zeker de Spiegelzaal met de ‘Heaven of Delight’ van Jan Fabre. Het plafond en de centrale luchter werden er door de kunstenaar met kevers bekleed. Bijzonder is het in elk geval.

Ik schat dat we na ongeveer anderhalf uur terug buiten waren. Je schuifelt eigenlijk best gewoon mee met de flow en die flow bepaalt grotendeels het tempo (al kan je daar wel van afwijken als je wil).

Bij het verlaten van het paleis gingen we naar links en zagen een beetje verder een uitnodigend bord staan voor het BELvuemuseum. We kenden het museum niet maar aangezien we ruim voor lunchtijd terug buiten waren uit het paleis besloten we dat een extra bezoekje geen kwaad kon 😉

Het museum is gehuisvest in een bijzonder knap pand en is een “Museum over België en zijn geschiedenis en centrum voor democratie”. In de verschillende zalen wordt de geschiedenis van België en de ontwikkeling van de democratie op een leuke en sterk educatieve manier uit de doeken gedaan. (Dit is beslist een aanrader voor een schoolbezoek als je het mij vraagt).

Heel leuk was ook de tijdlijn doorheen het gebouw met voorwerpen die allemaal een duidelijke link met België hebben. Zo wist ik bv helemaal niet dat Atomaschriftjes een Belgisch product zijn, van de krokettenpers (waarvan vroeger in elk huisgezin een exemplaar terug te vinden was) wist ik dat dan weer wel 🙂

Nog een leuke vaststelling: het museum heeft een hele fijne plek om te eten: een hoge, in glas overdekte en afgesloten ruimte en een aangename binnentuin. Je kan er kiezen uit een buffet van origineel belegde broodjes, weckpotgerechtjes, salads in a jar, quiche, … allemaal erg lekker. (Je kan er dacht ik ook gaan lunchen zonder dat je een bezoek aan het museum moet betalen). In de souvenirshop kan je ook fijne spulletjes kopen waaronder erg leuke en helemaal niet zo dure prentkaarten.

Wij vonden dit alvast een geslaagde uitstap die jullie misschien ook kan inspireren 🙂

 

 

Izegem, Eperon d’Or

Op Open Monumentendag trokken wij van Waregem naar Izegem voor een bezoekje aan de schoenen- en borstelfabriek Eperon d’Or en ‘en passant’ pikten we nog even de oude elektriciteitscentrale ernaast ook mee.

Eperon d’Or biedt een overzicht van 140 jaar schoenmode (ruwweg afgebakend van 1830 tot 1970) aan de hand van de Izegemse nijverheid. Het museum vertelt het verhaal van de opkomst, de evolutie en de neergang van deze nijverheidstak in de Pekkersstad.

In de borstelafdeling kun je topstukken van Izegems fabricaat  bewonderen uit de periode tussen 1870 en 1950. In die jaren werden er heel wat echte kunstwerkjes gemaakt, dikwijls met de meest exotische materialen.

In de voormalige fabriekshal staan nog diverse oude machines en attributen.

Het oude gebouw kreeg naar mijn mening best een mooie facelift.

En van het ene bedrijfsgebouw trokken we naar het andere.

Wist je dat de grootst bewaarde stoommachine van het land in Izegem staat? Je ontdekt het verhaal in het museum Stoom en stroom, naast de site van Eperon d’Or.
Op het eind van de 19de eeuw liet het stadsbestuur een eigen centrale bouwen om Izegem te kunnen voorzien van stroom. De toenmalige prins Albert kwam de centrale persoonlijk inhuldigen in 1901. De eerste jaren verliepen moeizaam (enkel de rijke families konden zich immers in die periode stroom veroorloven). De installatie werd echter gestaag uitgebouwd en in 1936 kwam de kolos van 110 ton erbij die je vandaag de dag nog steeds kan bewonderen. (De andere machines werden helaas als oud ijzer verkocht.)

Alle praktische info over beide musea lees je op hun website.

Villa Gaverzicht – Waregem

Op Open Monumentendag dit jaar trokken wij richting West-Vlaanderen. Onze eerste stop van de dag was Villa Gaverzicht in Waregem, een private woning, gebouwd door architect Gentiel Van Eeckhoute, eind jaren ’30 van vorige eeuw. Het werd een unieke art deco villa en meteen één van de meest opvallende én meest luxueuze huizen van zijn tijd met een eigen badkamer en centrale verwarming., iets wat in de jaren 1940 in minder van 10% van de Vlaamse huizen aanwezig was.

Het gebouw werd enige tijd geleden verkocht en de nieuwe eigenaar heeft het met de nodige zorg in zijn oude glorie hersteld. Een unieke kans dus om dit gebouw eens met een bezoekje te vereren en we waren duidelijk niet de enigen die er zo over dachten want het was er op de koppen lopen (waardoor het ook moeilijk was om foto’s te nemen wegens amper plaats binnen om veel te bewegen of lang te blijven staan).

Villa Gaverzicht is een typevoorbeeld van modernistische interbellumarchitectuur. De woning bestaat uit verschillende gekleurde volumes die als blokken in elkaar passen. De basiskleuren zijn oker en aardekleuren, typisch voor het modernisme, blauw, groen, zwart en wit moeten ervoor  zorgen dat het geheel niet zwaar over komt. Nieuw is ook het gebruik van gewapend beton waardoor grote glaspartijen mogelijk worden. Met halfronde erkers, metalen relingen op het dak en ronde ramen past deze woning in de zogenaamde pakketbootstijl.

Binnen is er een duidelijk onderscheid tussen de dienstruimtes (beneden, half ondergronds) en de woonvertrekken. Deze laatste zijn meestal heel decoratief afgewerkt en ingericht met meubilair dat door de architect zelf ontworpen was.

Eén van de blikvangers is de volledig in oorspronkelijke staat herstelde badkamer. Deze ruimte, inclusief het plafond, is volledig bekleed met groenachtig marbrietglas.
Bijzonder weetje: deze badkamer deed ooit dienst als decor voor de LP ‘Jonge Helden’ van Arbeid Adelt (met Marcel Vanthilt).

Het bureau met een kleurrijk glas-in-lood-raam en verschillende op maat gemaakte kasten, de inkomhal en de ontvangstruimtes werden ook allemaal ontworpen door Van Eeckhoute zelf. Toch wel erg knap!

Een extra speciale ‘verborgen parel’ bevindt zich op het dak, maar moet in de komende jaren nog hersteld worden, een ‘zwembad’! De met water gevulde uitsparing op het dak moest als tegengewicht dienen voor de betonnen luifel boven het terras. Doordat deze luifel niet op zware pijlers steunt, bestaat immers het risico op verzakking. Toch wel een gewaagd ontwerp voor die tijd!

Meer over deze getalenteerde architect lees je op de inventaris van onroerend erfgoed.