Category Archives: woord in beeld

Snipperdag

Vandaag had ik een dagje verlof. Het werd een rustig dagje, waarop niet zoveel vooraf gepland was (behalve een bezoekje aan de kapper).

Ik slaagde er in om een beetje uit te slapen en genoot van een laat ontbijt waarbij het zonnetje al heerlijk binnen scheen en het huis verwarmde. Die lage winterzon door de grote ramen zorgt er voor dat de verwarming een groot deel van de dag op non-actief blijft staan 🙂

Na het ontbijt zette ik onze wasmachine aan het werk. Ideaal om vandaag het bedlinnen een wasbeurt te geven 🙂

Als tussendoortje was er een kommetje verse ananas. Op het werk lukt het me zelden om fruit te eten, thuis iets makkelijker 🙂

Vervolgens een doos met kledij van Maya screenen voor de tweedehandsverkoop. Maya groeit nog steeds als kool en de meeste kledij kan gerust nog een tweede leven krijgen. Sommige zaken worden doorgegeven aan familie, een deel gaat in de verkoop en van de opbrengst kunnen we dan weer enkele nieuwe stuks voor haar kopen 🙂

     

Na de middag trok ik met mijn fiets richting Gent. Het was fijn in het zonnetje, zonder koude wind (was enkele dagen geleden wel anders).

In de stad staat De Broche nog steeds te blinken op de Korenmarkt.

Het bezoekje aan de kapper verliep nogal hectisch (veel klanten en volgens mij minder personeel dan nodig om vlot te kunnen werken) en ik ben geen fan van selfies dus neen, die nieuwe coupe zal je hier niet direct zien (moet er trouwens zelf ook nog wat aan wennen eerst, ‘t is korter dan gedacht).

Terug thuis nog een quiche gemaakt met restjes uit de ijskast, eenvoudig en altijd lekker.

 

Kortom, een simpel dagje dus. Dat mag ook wel eens 🙂

 

 

 

BAD – Belgium Art and Design

Vorig weekend kreeg ik een berichtje van een collega of wij geen zin hadden om naar BAD te gaan in het ICC, zij kon er door omstandigheden niet geraken. Ik bekeek even onze agenda, dat paste en zo geschiedde 🙂

Vorig jaar gingen we ook een kijkje nemen dus we wisten wel enigszins wat we mochten verwachten. Meer info over BAD lees je trouwens op de website.
Helaas kreeg ik voor ons vertrek last van een pittige hoofdpijn en verliep het bezoek voor mij een tikje in mineur.

Wat heb ik onthouden van onze uitstap?

  • Actuele kunst is niet echt mijn ding, de meeste stukken kon mij eigenlijk niet echt bekoren; het leukste vond ik nog deze schilderwerkjes op smalle latjes van en gepresenteerd op een palet.

  • Vintage, daar vind ik altijd wel iets naar mijn goesting, in deze ruimte bleven we wel iets langer rondkijken

  • Verrassende interieurspullen, met een nieuwe twist of een strakke vormgeving, daar zit ook meestal wel iets tussen wat ons kan bekoren; we namen toch een paar visitekaartjes mee

  • de fancy food parlours lieten we aan ons voorbij gaan, een iets te hoog m’ a tu vu gehalte;
  • het ICC blijft een bijzonder gebouw qua vormgeving en ik ga het eigenlijk liever zien met de jaren
  • al bij al waren wij toch vrij snel weer buiten (en blij dat we geen toegangskaartje hadden moeten betalen maar gratis tickets hadden gekregen)

En nog een vleugje humor om af te sluiten

Zou BAD jou kunnen bekoren of heb je nog betere tips voor mij? Ik hoor het graag.

Gerhard Richter in het SMAK

Op zondagmorgen durven wij wel eens een Gents stadsmuseum doen. Voordeel van Gentenaar te zijn, is dat we dan bovendien gratis binnen mogen. Ideaal dus om zo nu en dan eens een kijkje te gaan nemen 😉
Na een heerlijke brunch bij Bodega in goed gezelschap trokken we dan ook richting Citadelpark.
‘t Was alweer een tijdje geleden dat ik nog eens binnen liep in het SMAK dus liepen we het hele museum rond.
Er hingen heel wat foto’s, waarvan ik sommige exemplaren al beter gelukt vond dan andere (en ik mensen ken die daar met hun eigen fotomateriaal zeker niet zouden misstaan – of hangen).

Ik vond het ook wel leuk om Maya de fameuze Mosselpot van Marcel Broodthaers te kunnen tonen en moest tot mijn verbazing vaststellen dat ik eigenlijk niet eens wist dat het museum een van Andy Warhol’s bekende werken rijk was.

In het kader van Europalia viel er ook Indonesische moderne kunst te ontdekken, al moet ik toegeven dat dit minder mijn smaak was.

Maar uiteraard trokken we ook naar boven voor de publiekstrekker van het moment: Gerhard Richter. Ik citeer even uit de programmabrochure:
In deze ruimte zijn een aantal vroege schilderijen van Richter uit de jaren ’60 en ’70 gegroepeerd rond zijn eerste werk in glas, 4 ruiten (1967). In een tweede ruimte zijn acht nooit eerder getoonde abstracte werken uit 2017 in combinatie met onder meer recente landschappen, digitale prints en abstracte werken opgesteld rond 7 Ruiten (kaartenhuis) (2013). Twee keer vormt een glazen sculptuur de spil voor een presentatie van schilderwerk en weerspiegelt ze zichzelf, ons en de werken rondom haar. …
Richters hele oeuvre gaat uit van de concrete realiteit. Maar die is voor de schilder ongrijpbaar en onzeker dat ze onvermijdelijk leidt tot beelden die hun eigen status in vraag stellen. Meer en meer confronteert hij ons met de naakte realiteit van het schilderen zelf. Elk werk en elke reeks bouwt voort op bestaand werk en formuleert er een ander antwoord op of vat samen waar de kunstenaar al mee bezig was.

Bij moderne kunst durf ik soms wel eens mijn twijfels hebben, maar deze keer konden meerdere werken mij wel bekoren. Altijd een gokje, of niet?

Wil jij ook nog een kijkje nemen? Haast je dan want de tentoonstelling is voorbij op 18 februari 2018.
Alle praktische info lees je op de website van het SMAK.

Workshop pancake art #Nutallart

Ik volg Jozefien Ryckx van Goestjes al een tijdje online. Toen ik een aankondiging zag om in de Eskimofabriek in Gent een workshop pancake art te volgen, besloot ik mijn stoute schoenen aan te trekken en deel te nemen. Ik hoopte dat ik niet al te onhandig zou zijn, maar eigenlijk was die schrik ongegrond. Ik dacht aanvankelijk immers dat we met vers deeg heuse pannenkoekenkunst moesten maken (zoek maar eens pancake art op online, straffe dingen zie je daar) maar het was allemaal een pak eenvoudiger (én leuker). We mochten pancakes versieren met vers fruit en Nutella en op die manier kleine eetbare kunstwerkjes creëren.

Wij konden eigenlijk meteen aan de slag want Jozefien had al alles netjes klaargezet voor ons: verse havermoutpancakes, diverse soorten fruit waarvan een deel al in plakjes gesneden was en een paar potten Nutella 🙂


Met een beker (eentje van Helen B) verse koffie in de hand keken we nog even naar de voorbeelden die zij al voor ons had verzameld en daarna was het onze beurt.      

Diertjes maken met pancakes en fruit, dat valt eigenlijk best mee. Ik begon met een uiltje en de leeuw. De Nutella zorgde de ene keer voor een kleurrijk (en lichtjes klevend) onderlaagje, de andere keer voor leuke accenten.

        

De wasbeer was een beetje een uitdaging. De Nutella netjes uitgesmeerd krijgen was niet altijd evident maar ik deed mijn best en ik vond dat het resultaat er wel mocht zijn 😉

Ik kreeg de smaak te pakken en schudde zelf nog een visje uit mijn mouw. Met een satéprikker en een (scherp) mesje geraak je al een heel eind, een bakkersspuit waarin je wat choco doet en uitsteekvormpjes kunnen ongetwijfeld voor nog meer creatieve ideetjes zorgen.
Tussendoor stuurde ik enkele voorbeeldjes door naar Maya (die helaas niet mee kon wegens te veel schoolwerk) en zij reageerde super enthousiast: dat wou ze zelf zeker ook eens proberen 🙂

De tijd vloog voorbij en steeds meer bordjes met pancake art vulden de tafel.

Het verdict? Deze activiteit is perfect voor kinderen! Je kan alles op voorhand klaarzetten, er komt geen vuur aan te pas, ze kunnen hun creativiteit de vrije loop laten en daarna mogen ze hun eigen kunstwerkjes lekker opeten. Je zou het fruit nog kunnen aanvullen met bv amandelschilfers, fruitcoulis, beetje poedersuiker … om de pannenkoeken nog meer te versieren. De havermoutpannenkoekjes en het fruit zorgen er alvast voor dat een lekkere traktatie een gezonder kantje krijgt en alles zonderen mopperen wordt opgesmuld 🙂

Het recept voor de havermoutpannenkoekjes van Jozefien geef ik je hier nog mee:

Ingrediënten (voor 3-4 pers)
140G havermout
350ml melk
2 eieren
140g zelfrijzende bloem
1el bakpoeder
2el honing
zout
kaneel
plantaardige olie

Werkwijze
Mix de havermout tot meel in de blender of food processor;
Meng met de bloem, het bakpoeder, de melk, de eieren, de honing, een snuifje zout en kaneel;
Laat het beslag ongeveer 20 min. rusten;
Bak kleine, ronde pancakes in een hete antikleefpan in wat plantaardige olie.

De workshop werd aangeboden door Jozefien Ryckx van Goestjes in samenwerking met Nutella. Deze blogpost is mijn persoonlijke mening.

Winterwonderkasteel

Op de laatste dag van de kerstvakantie trokken wij nog even de stad in, net op tijd om een kijkje te nemen in het Gravensteen in winterse uitvoering. Bij daglicht ongetwijfeld iets minder spectaculair en sfeervol maar desalniettemin leuk om er eens rond te lopen en te luisteren en kijken naar het ridderverhaal van koning Henri II, Richard Leeuwenhart, Jan zonder Land en Elianor van Aquitanië. Een voorproefje van het lichtfestival komende maand waar ik bijzonder naar uitkijk.

Er was trouwens een stukje toren waar we voorheen zowaar nog niet waren geweest (boven de ingang) en het zicht op de stad blijft altijd de moeite zelfs bij een grijze hemel (en een snijdende koude wind).

 

Winter in Gent

2017 zal in ons geheugen blijven hangen als dat jaar waarin december dacht: ‘ik geef er eens een goei lap op met wat echt winterweer’. In geen tijden zoveel sneeuw gezien, toch  niet in Vlaanderen en meer bepaald in Gent. Blijkbaar hadden we telkens het spreekwoordelijke lot in de loterij gewonnen voor de grootste portie vlokken.
Resultaat: verkeerschaos alom en behoorlijk wat gebibber en frustraties maar daarnaast ook wel veel mooie beelden en winterpret.

Impressie van een korte wandeling:

 

De winter is niet mijn meest favoriete seizoen maar zo nu en dan kan ik dit toch wel smaken en Maya was dolgelukkig dat ze eindelijk nog eens in de sneeuw kon spelen 😉

Stad en universiteit, tentoonstelling in het STAM

Op 9 oktober 1817 werd in Gent de universiteit plechtig geopend. Alles begon met 4 faculteiten, 16 professoren en 190 studenten. Ze huisden in leegstaande gebouwen zoals kloosters, abdijen en in het Burgerlijk Hospitaal van de Bijloke. Vandaag is de Universiteit Gent uitgegroeid tot een van de grootste universiteiten in het Nederlandse taalgebied met meer dan 40.000 studenten en 9.000 personeelsleden.

De tentoonstelling in het STAM kijkt terug op de wisselwerking tussen stad en universiteit in de afgelopen tweehonderd jaar en onderzoekt kansen voor de toekomst. Waarom kreeg Gent een universiteit? Waarin verschilt het studentenleven van nu met dat van vroeger? Welke mogelijkheden biedt het rijke en diverse patrimonium van de universiteit? Ook de protesten, betogingen en de strijd om de vernederlandsing komen aan bod.

Na een heerlijke brunch in het STAMcafé genoten wij – in het aangenaam gezelschap van goede vrienden – van deze tentoonstelling. Als oud-student van de UGent (toen nog RUG trouwens) was het een fijne manier om enkele leuke herinneringen op te halen van ons eigen studentenverleden 🙂

Een impressie in enkele beelden.

Een kamer waar je op de muur mag schrijven en een favoriete herinnering op een ouderwetse fiche mag noteren (ik was niet de enige met die Walter Prevenier de meest memorabele prof vond, naast Luc De Grauwe, die ook 🙂 )

Mijn favoriete universiteitsgebouw: de boekentoren, in oude tekeningen en foto’s maar ook opgebouwd uit universiteitstijdschriften en een reuzegrote “maquette”.

Meer info over de praktische modaliteiten lees je op www.stam.be

Black and white challenge

De laatste tijd is het hier wat stiller wegens nogal veel andere activiteiten/prioriteiten waardoor ik minder tot schrijven kom. Maar ik  kreeg wel een uitdaging toegegooid van Meisjesmama om gedurende 7 dagen elke dag een zwart-wit-foto te nemen en deze nam ik met plezier aan.

Het werd best een uitdaging om elke dag een beeld te vinden dat zich leende tot zwart-wit ( gerechten zijn dat bv meestal niet ;-)) maar het was heel leuk om te doen en het is zeker voor herhaling vatbaar 🙂

 

 

Dagje Brussel: 2x stripmuseum

Een bezoek aan het stripmuseum in Brussel stond al heel lang op onze must see lijst en deze zomer kwam het er eindelijk van. Na een bezoek aan het koninklijk paleis en het BELvuemuseum in de voormiddag wandelden we na een lekkere lunch richting Zandstraat. Dat het museum gevestigd is in een gebouw van Horta maakte het voor ons sowieso al de moeite waard om er een bezoekje aan te brengen (we zijn namelijk nogal fan van het werk van deze beroemde Belg 😉 )

Al van bij de ingang gaven we onze ogen de kost in deze mooie omgeving. Terwijl Maya vooral de grote stripfiguren leuk vond, genoten wij met volle teugen van de mooie vormgeving.

De algemene tentoonstelling op de eerste verdieping geeft een heel mooi beeld van de geschiedenis en de verschillende aspecten van het beeldverhaal. De afdeling over Astérix en de Galliërs vond ik heel boeiend, de afdeling over de Smurfen was duidelijk Maya haar ding 😉

Ook de oude foto’s die de geschiedenis van het gebouw vertellen vonden we erg interessant.  Na 2 bezoeken in de voormiddag werd het misschien wel een beetje veel om ook nog al deze informatie te verwerken maar het lukte nog net 😉

Aan de overkant van het stripmuseum vind je trouwens nog een interessant gebouw: in het unieke kader van een voormalige krantenredactie biedt het Marc Sleen Museum een overzicht van het werk van deze auteur in regelmatig wisselende tentoonstellingen.

Hoewel Sleens bekendste stripreeks vanzelfsprekend Nero is, komen ook de nevenreeksen als Oktaaf Keunink, De Lustige Kapoentjes en Piet Fluwijn en Bolleke aan bod en worden 3 thema’s uit zijn oeuvre verder uitgewerkt: safari, politieke cartoons en ronde van Frankrijk. Bij mijn grootouders lagen vroeger verschillende exemplaren van Nero en ook enkele van de andere reeksen, het werd dus een klein tripje down memory lane… en ondertussen werkte Maya aan een Neropuzzel die daar lag 🙂

Het bezoek hier is echt kort dus als je toch naar het stripmuseum komt, koop dan gewoon meteen een combiticketje 😉
Misschien konden we je inspirerend voor een uitje richting hoofdstad? Wij vonden het alvast de moeite waard!

Herfstvakantie kort samengevat

De herfstvakantie kwam en ging, zonder veel grote plannen of voorbereide uitstapjes (behalve het uitstapje naar zee maar dat vroeg nu niet echt voorbereiding).
Maya ging drie dagen paardrijden (en ik dus nog twee dagen werken) en genoot intens. De dagen bij Pony Connect vindt ze heerlijk, elke keer opnieuw. Onlangs tekende ze snel nog even het logo na voor een schoolopdracht en ze vertelde haar klasgenootjes ook al over Parelli voor een andere schoolopdracht 🙂

 

Op 1 november ging ik bij papa langs, om wat te helpen met kleine klusjes en er gewoon te zijn. Er kwam familie langs en er werd gezellig bijgepraat. Doordat er op het columbarium weinig plaats is voor bloemen, werden bloemstukjes naar huis gebracht en daar bij mama’s foto en een kaarsje gezet. Eigenlijk vond ik dat wel mooi, want zo is er meer contact dan wanneer je ‘gewoon’ eens langsgaat op het kerkhof en kan papa ook meegenieten van van bloemetjes die er bovendien veel langer mooi blijven uitzien. Ik kreeg er in elk geval een warm gevoel door.

De temperaturen zijn nog steeds heel zacht en ik plukte zowaar nog een portie verse prinsessenboontjes in de tuin 🙂

De voorbije dagen werd er ook net iets meer tijd in de keuken gespendeerd om verse soep en ovenschotels te bereiden, een beetje comfort food moet kunnen zo nu en dan 😉

Het mooie weer zorgde er ook voor dat ik nog wat tijd in onze eigen tuin kon doorbrengen om het onkruid te lijf te gaan. Terwijl Maya werkte voor school (want dat moest helaas ook gebeuren en net iets meer dan aanvankelijk gedacht, de duts, ik had echt wel medelijden met haar), zorgde ik er voor dat de zijkanten van de tuin er weer ‘netter’ bij lagen (opgeharkt en bijna onkruidvrij, helemaal dat zou echt teveel tijd vragen 😉 )

Tijdens het laatste weekend deed Maya nog eens van naaiworkshop en was ze superblij met haar zelfgemaakte sjaalkraag in een heerlijk zacht stofje met een prachtige eenhoornprint 🙂

 

Op zondag trokken we nog naar de Campagne in Drongen voor een leuk aperitiefconcert en de tentoonstelling Sehnsucht (ook volgend weekend nog te bezoeken trouwens). De coverband Hard2get deed mij alvast verlangen naar de Gentse feesten en de leuke pleinconcerten, ideaal voor een portie goed gevoel op zondag 🙂

Kortom, een korte vakantie met verschillende kleine, fijne momenten. Ik hoop alvast dat jij ook genoten hebt van jouw vrije dagen.