De weken vliegen voorbij, de tweede maand van het jaar maakte intussen plaats voor de derde. Wat bleef me bij van de kortste maand van het jaar?

Eerst en vooral: de lesvrije week (dit jaar anderhalve week omdat het laatste examen eens wat vroeger viel). We sloten de wel heel intense examentijd af met veel rust en lichte ontspanning: met een uitstapje naar Oostende, een bezoek aan de kapper (waarbij Maya al voor de vijfde keer een donatie deed voor Think Pink) en examenresultaten die beter uitdraaiden dan verwacht.

In februari verschenen ook de eerste lentebloemen in onze tuin: krokussen en narcissen. Het kriebeltje teveel en ik vulde ook al een bloembak met o.a. primula en kleine viooltjes omdat ik extra kleur wou op ons terras.

Qua weer kregen sneeuw: een stevig laagje op zondag, halfweg de maand, dat gelukkig weer weg was op maandag zodat we veilig naar het werk/ de campus konden. Tegelijk hadden we ook de warmste 25 februari ooit sinds de metingen. Het zonnetje voelt heerlijk, maar tegelijk is het ook wel verontrustend om nu al dergelijk hoge temperaturen te hebben. Wat gaat dat geven verder op het jaar?

In de week van de krokusvakantie moest ik het nog eens uitleggen voor het VRT-journaal (en eerder die week ook al voor Radio2 Oost-Vlaanderen). Ik ben toen de hele week vooral veel bezig geweest als vervangend woordvoerder op het werk.

Thuis werden er pannenkoeken gebakken (a ja, dat hoort bij februari, toch?) en kreeg ik tulpjes (nog meer lentebloemen, nu ook in huis) 🙂

Februari is doorgaans ook de periode van plannings- en evaluatiegesprekken. Ik doe die met mijn team doorgaans buiten, al wandelend. De manier van werken was een noodzaak tijdens corona en ik ben dat gewoon blijven doen (allez, ik stel het voor en iedereen mag kiezen hoe we het gesprek doen: binnen, op kantoor of buiten, al wandelend, met uiteraard een schriftelijk voorbereiding en eventueel nog een korte nabespreking indien nodig).

En toen zaten we al in maart, de laatste maand van het eerste kwartaal.