Tag Archives: Gent

Huis van Alijn in een nieuw kleedje

Na meer dan 15 jaar vond het Huis van Alijn de tijd rijp voor een nieuw museum-verhaal over het dagelijks leven. Na een sluiting van 11 weken heropende het museum de deuren eind vorig jaar (16 december 2017 om precies te zijn). De eerste zondag van 2018 bleek een ideaal moment voor ons om het museum een bezoekje te brengen.

Je koopt je toegangsticket nog steeds op dezelfde plaats maar de rondgang in het museum start aan de overkant, bij nummer 77. Elke museumkamer is nu gelinkt met een datum uit de kalender en brengt een daaraan gekoppelde thema in beeld. Dat kan een heel bekende datum zijn, zoals 1 januari, en de daarmee verbonden nieuwjaarsbrieven (schitterend om te bekijken trouwens die muur met verschillende nieuwjaarsbrieven van vele jaren terug en heel recent). Maar evengoed een geboorte of huwelijk als markante datum in de kalender van iemands leven. Dergelijke gebeurtenissen zijn duidelijk erg dankbaar om de evolutie in de loop der jaren in beeld te brengen.

Het nieuwe Huis van Alijn toont gewoontes, tradities en rituelen die voortdurend
in verandering zijn. Door de verbinding met het heden en de evoluerende maatschappij wordt een maximum aan herkenning gecreëerd voor iedereen. Meermaals zagen we items uit onze kindertijd, waarvan Maya er heel wat (her)kende maar sommige ook absoluut niet.

Het blijft trouwens niet enkel bij beeld. Met een multisensoriële en participatieve museumpresentatie wil het Huis van Alijn een inclusief museum zijn, een museum voor iedereen. Zo mag je verschillende objecten aanraken (maar wel even letten op de symbolen want alles aanraken mag ook weer niet) en meestal start er dan ook een soundscape (zo bv een selectie van wiegeliedjes). Daarnaast vallen er ook geuren te ontdekken in het museum. De speculoosgeur in de speelgoedkamer past perfect bij het thema van sinterklaas. Bij de huishoudelijke producten (gepresenteerd als ware het een aflevering van Prijs je rijk) kan je een zeepgeurtje ‘verstuiven’.

Ook aan de kinderen werd gedacht met meer speelhoekjes en interactieve opstellingen.
Bij één september hoort uiteraard een klasje, waar je op het bord mag schrijven en een schortje dragen of even het hinkelspel uittesten. Dat schoonschrift met krijt viel nog goed mee bij Maya (al veegde ze het resultaat toch gauw weer af) 🙂
Uiteraard kan je ook nog steeds op pad met spookje Hendrik of Poes.

Kortom, een bezoekje aan het vernieuwde museum is beslist de moeite waard. Een erg leuke manier om met twee (of zelfs drie) generaties het heden en verleden te bekijken en te (her)beleven.

Zin om zelf een bezoekje te brengen aan het museum? Alle praktische info lees je op hun site.

 

 

Winterwonderkasteel

Op de laatste dag van de kerstvakantie trokken wij nog even de stad in, net op tijd om een kijkje te nemen in het Gravensteen in winterse uitvoering. Bij daglicht ongetwijfeld iets minder spectaculair en sfeervol maar desalniettemin leuk om er eens rond te lopen en te luisteren en kijken naar het ridderverhaal van koning Henri II, Richard Leeuwenhart, Jan zonder Land en Elianor van Aquitanië. Een voorproefje van het lichtfestival komende maand waar ik bijzonder naar uitkijk.

Er was trouwens een stukje toren waar we voorheen zowaar nog niet waren geweest (boven de ingang) en het zicht op de stad blijft altijd de moeite zelfs bij een grijze hemel (en een snijdende koude wind).

 

Stad en universiteit, tentoonstelling in het STAM

Op 9 oktober 1817 werd in Gent de universiteit plechtig geopend. Alles begon met 4 faculteiten, 16 professoren en 190 studenten. Ze huisden in leegstaande gebouwen zoals kloosters, abdijen en in het Burgerlijk Hospitaal van de Bijloke. Vandaag is de Universiteit Gent uitgegroeid tot een van de grootste universiteiten in het Nederlandse taalgebied met meer dan 40.000 studenten en 9.000 personeelsleden.

De tentoonstelling in het STAM kijkt terug op de wisselwerking tussen stad en universiteit in de afgelopen tweehonderd jaar en onderzoekt kansen voor de toekomst. Waarom kreeg Gent een universiteit? Waarin verschilt het studentenleven van nu met dat van vroeger? Welke mogelijkheden biedt het rijke en diverse patrimonium van de universiteit? Ook de protesten, betogingen en de strijd om de vernederlandsing komen aan bod.

Na een heerlijke brunch in het STAMcafé genoten wij – in het aangenaam gezelschap van goede vrienden – van deze tentoonstelling. Als oud-student van de UGent (toen nog RUG trouwens) was het een fijne manier om enkele leuke herinneringen op te halen van ons eigen studentenverleden 🙂

Een impressie in enkele beelden.

Een kamer waar je op de muur mag schrijven en een favoriete herinnering op een ouderwetse fiche mag noteren (ik was niet de enige met die Walter Prevenier de meest memorabele prof vond, naast Luc De Grauwe, die ook 🙂 )

Mijn favoriete universiteitsgebouw: de boekentoren, in oude tekeningen en foto’s maar ook opgebouwd uit universiteitstijdschriften en een reuzegrote “maquette”.

Meer info over de praktische modaliteiten lees je op www.stam.be

Fotozoektocht door Gent

Voor het vierde jaar op rij deden wij de zomerfotozoektocht van de KWB Luchteren. Aan de hand van fotobeelden moet je je weg zoeken in de stad en tussendoor enkele vragen oplossen. Die foto’s zijn meestal details (zoals een stukje van een gevel, een deurbel, een sticker, een deeltje van een wegwijzer, …) waarvoor je soms goed uit je doppen moet kijken want ze kunnen zowel hoog als laag te vinden zijn. Je weet dus vooraf niet welke straten je zal moeten nemen en je hebt het beeld nodig om te weten welke richting je uit moet.
Het leukste aan deze zoektocht vinden wij vooral dat we – ondanks het feit dat wij heel veel rondwandelen in Gent – nog steeds verborgen plekjes in onze favoriete stad ontdekken.
Hoe goed we zullen scoren op onze zoektocht, dat zullen we pas op de bijeenkomst in het najaar horen maar voor ons was de wandeling op zich alvast weer geslaagd 🙂

Enkele sfeerbeelden:

We ontdekten enkele straten (straatjes) waar we bijzondere woningen aantroffen. De Wellingstraat (zijstraatje van de Holstraat) was voor ons nieuw terrein met nog een schat aan oude huisjes, of de Pussemierstraat (intussen deels omgevormd tot leefstraat, komt uit in Onderbergen) of de Napoleon Destanbergstraat waar een oude stadsdrukkerij jaren geleden werd omgebouwd tot lofts …
We spotten tussendoor bekende en minder bekende street art,…

en hielden ook wel eens halt voor een gesmaakte koffiepauze, deze keer bij Moor & Moor in Onderbergen 🙂

Kortom, wij genoten van een fijne wandeling van een enkele uren doorheen ons geliefde Gent waren blij met de nieuwe ontdekkingen die we ook deze keer weer deden 🙂

Otium

Afspreken met drie gezinnen om samen uit eten te gaan, dat zijn veel agenda’s die gecheckt moeten worden (ah ja, want behalve de ouders heeft ook de kroost best veel activiteiten 🙂 ) maar uiteindelijk lukte het ons om én een datum én een locatie te vinden. Omdat we graag iets nieuws uitproberen, trokken we naar Otium, een Italiaanse taverne die begin dit jaar opende op de Ajuinlei nr 16 in Gent.
Otium is de Latijnse term voor vrede, kwalitatieve en vrije tijd, voor rustig leven. Benieuwd of we ons hier ook zo goed zouden voelen.

We werden alvast uitermate vriendelijk ontvangen, kregen toelichting bij de kaart en de suggesties. We gingen voor een aperitief, een heerlijke prosecco (voor de liefhebbers, de rest van de disgenoten kozen een niet alcoholisch alternatief) en vroegen of daar een bordje tapas bij kon dat ook de vegetariërs aan tafel kon bekoren. Dat laatste bleek geen enkel probleem, het bord met fijne charcuterie en kaas werd aangevuld met enkele potjes opgelegde groente (zongedroogde tomaat, artisjok en aubergine). Een klantgerichte aanpak die we zeer konden waarderen.

Als hoofdgerecht kozen we uit het pasta-aanbod: de suggestie van de dag (pasta met verse tonijn en aubergines), pasta pesto, cannelloni, pasta met boschampignons, pasta met Siciliaanse worst en ricotta. De gerechten smaakten allemaal heerlijk en de borden werden tot het laatste restje leeggegeten. (sorry, foto’s vergeten maken, te snel op, moest maar zo goed niet zijn 🙂 )

We hadden nog een beetje ruimte in ons maag (en vooral goesting) en dus besloten we ook een dessertje te nemen: een heerlijke panna cotta met rode vruchten of met chocolade en een tiramisu. Voor sommigen kwam daar ook nog een cappuccino of een latte bij. Opnieuw uiterst smakelijk.

Met de glimlach betaalden wij onze rekening en wie wou kreeg zelfs nog een proevertje limoncello toe (de lekkerste die ik ooit al proefde trouwens, gemaakt van biologische, Siciliaanse citroenen, geen mierenzoet chemisch brouwsel).

Niet alle gerechten die wij aten staan op dit moment nog op de kaart, want die ging de volgende dag net wijzigen. De zaak serveert ook als eerste piadina in Gent; dat zijn dunne Italiaanse belegde broodjes. Het lijkt een beetje op een wrap, maar dan net iets anders. Excuses genoeg om nog eens terug te komen dus 😉

meer info op hun website of hun Facebookpagina

 

Gentbrugse meersen

Eind maart trokken we naar de Gentbrugse meersen, een van de vier Gentse groenpolen. Stad Gent en Natuurpunt stelden er toen een nieuw boek over het gebied voor en er waren geleide wandelingen. Ideaal dus voor een uitstapje in open lucht onder een stralende zon.
Na een gesmaakte receptie trokken de gidsen er met hun gevolg op uit. Wij hadden het thema historiek gekozen. We kregen heel wat interessante informatie te horen, alleen jammer dat we niet zo erg veel wandelden. Zeker voor Maya werd het allemaal een beetje te eentonig (en een vervelende migraine zorgde ervoor dat het ook voor mij lastig om volgen werd). We besloten het laatste stukje met de gids te skippen en trokken nog even naar de speeltuin. Maya kon zich nog even uitleven op de klimtouwen en wij genoten op een bankje van de zon.

De Gentbrugse meersen zijn zeker een aanrader voor wie in de omgeving van Gent op stap wil gaan in het groen. Het is een groot groengebied met heel was afwisseling: je hebt er een grote recreatieve zone, inclusief heel wat banken en picknicktafels (die intensief worden gebruikt), volkstuintjes, een blote voetenpad, wandel- en fietspaden, maar ook een stuk ‘wildere’ natuur waar binnenkort ook ‘grote grazers’ vrij zullen rondlopen (benieuwd wat het wordt: Galloways of misschien zelfs Konikpaarden of nog iets anders?), kortom voor elk wat wil(d)s 🙂

O’YO

De voorbije maand trokken we nog eens de stad in, voor een bezoekje aan BietiniDesign in de Brabantdam, de winkel waar we onze droomzetel zagen en waar je ook altijd mooie geschenkjes kan kopen. Naast de deur was net een nieuw eethuisje gestart: O’yo (original yoghurt).  Healthy breakfast, lunch, coffee and cake to eat in or take away; dat klonk in elk geval niet slecht en meer hadden we eigenlijk ook niet nodig om binnen te stappen.

O’yo is eenvoudig ingericht: ietwat Skandinavische stijl, lichte kleuren, natuurlijke materialen; best aangenaam wat mij betreft. De menukaart kreeg een originele vormgeving en je vindt alles ook nog eens samengevat op een reuzegroot krijtbord achter de toog. (Mijn foto’s zijn verre van ideaal maar ik wou eigenlijk niemand storen en het was een beetje moeilijk om beelden te maken aangezien er toch vrij veel volk was).

wp_20161127_13_27_37_pro wp_20161127_13_32_38_pro

Twee uitermate vriendelijke jongedames gaven met plezier een woordje uitleg over de broodjes, wraps en bowls die je kon bestellen. Alles wordt gemaakt met verse producten en met aandacht voor gezonde voeding. En pure, verse yoghurt is een vast ingrediënt in veel van hun gerechten. Omdat we nogal nieuwsgierig waren, besloten we voor een gevarieerde keuze te gaan.

Voor de dochter de O’yorolls : een wrap met o.a. pompoen en komkommer (de sneden brood links op de foto hoorden bij mijn soep)

wp_20161127_13_07_43_pro

Voor mij de soep van de dag (kurkuma detox, een bouillon met heel wat extra’s in) en een Bo’yo : een stevige zuurdesemboterham met rodebietspread, avocado, geta (feta van geitenkaas) en rucola

wp_20161127_13_08_09_pro wp_20161127_13_14_18_pro

Voor hem een salad bowl met granen, groente, kip en savoury yoghurt.

wp_20161127_13_08_00_pro

Onze conclusies na een eerste bezoekje over de gerechten?
Dochterlief was niet helemaal overtuigd van de wraps, maar dat is wellicht te wijten aan het feit dat de pompoen voor haar iets te dominant aanwezig was (en ze daar geen superfan van is), de wederhelft smulde met volle teugen van zijn salad bowl (ik kreeg niet eens de tijd om ook eens te proeven), mijn boterham was heerlijk en ook de soep smaakte verrassend lekker (al zijn kikkererwten eigenlijk niet mijn ding en zie ik mij deze soep zelf nog niet klaarmaken).

Eigenlijk ben ik best nieuwsgierig naar hun zoete gerechtjes en het ontbijt dus de kans is behoorlijk groot dat we hier nog eens terugkomen ook al moeten we daarvoor misschien een ommetje maken (maar dat hebben we er zeker voor over).

wp_20161127_13_09_27_pro

Wel opletten: voorlopig kan je er enkel cash of met de bankcontact-app betalen (hierdoor konden sommige bezoekers helaas niet blijven), maar als blijkt dat er toch teveel klanten met een gewone bankkaart willen betalen dan komt er mogelijks toch een klassiek ‘bakje’.

Nieuwsgierig geworden en zin om de plek zelf eens uit te testen? Meer tekst en info lees je op hun website en hun Facebookpagina.

Hotel d’Hane-Steenhuyse

In de Veldstraat staat een prachtig stadspaleis waarvan veel voorbijgangers wellicht niet eens weten dat het er is: Hotel d’Hane-Steenhuyse.
Recent volgden wij een korte rondleiding van ongeveer een uurtje in deze verborgen parel van mijn geliefde Gent.

Doordat het paleis generaties lang in de handen van dezelfde familie gebleven is, is er heel wat bewaard gebleven. Pas begin jaren 80 van vorige eeuw werd het paleis verkocht aan de stad. In de jaren 90 werden belangrijke restauratiewerken uitgevoerd. Het pand was immers opgesplitst geworden en gedurende ongeveer 100 jaar deels in gebruik als apotheek. In het paleis was toen een muur gebouwd op de verschillende verdiepingen en de monumentale trappenhal werd verplaatst. Tijdens de restauratiewerken werd de oorspronkelijke situatie in ere hersteld.

IMG_1565 IMG_1570

Onze gids vertelde honderduit over de geschiedenis van het gebouw, de families die er woonden en hoe het gebouw was ingericht. We liepen door chambres en antichambres, langs monumentale trappen en verborgen diensttrappen, zagen prachtige muurbekleding (papier, zijde, fluweel) en zelfs een heuse balzaal met een schitterend parket.

Op de muren was nog authentiek behang terug te vinden (of er waren gedetailleerde bronnen op papier zodat een authentieke restauratie mogelijk was) en een deel van het meubilair dat mee verkocht werd aan de stad dateert zowaar nog uit de 18de eeuw (zelfs nog met originele zijden bekleding).

Oh ja, wie zich afvraagt waarvoor de ‘stoffen worstjes’ dienen? Dat was het touw waarmee de bel voor de persoonlijke dienstmeid werd geluid (die een kamertje had vlak boven het appartement van de vrouw des huizes).

Het was een heerlijke ervaring en een unieke kijk op de leefwereld van toen.
Zelf ook zin gekregen om het gebouw een bezoek te brengen? Dat kan!
Bezoek de website voor meer praktische info.

 

Ontspannen in de stad

De laatste tijd is het dagelijkse leven hier nogal druk en stresserend, zowel thuis als op het werk, en dat om diverse redenen. Slaap en ontspanning zijn twee dingen die ik dan wel eens wat ontbeer. Nochtans weet ik maar al te goed dat dit niet gezond is, zowel lichamelijk als mentaal. En dus probeer ik mijzelf te dwingen om daar aan te werken. Regelmatig op tijd proberen gaan slapen, blijven focussen op zaken die goed lopen, op zoek gaan naar het mooie in de dagdagelijkse dingen (kleine gelukjes voor het hart en het gemoed), toch even een pauze nemen en een boek lezen op een bankje in de zon, een wandeling in de stad, …

Op zaterdagmiddag trokken we met de fiets richting stadscentrum. Onder de Gentse stadshal ging de jaarlijkse modeshow van het VISO door. We wisten eigenlijk niet goed wat we konden verwachten maar namen plaats in de stoelen (langs de zonnekant, kwestie van geen last te hebben van de koele wind) en wachtten op wat komen zou. Het werd een knappe, professionele show van anderhalf uur. Het moet gezegd, we waren toch wel onder de indruk, zowel van de organisatie als van de realisaties die de studenten van de verschillende jaren presenteerden. Er zit duidelijk heel wat talent op het VISO. Ik probeerde met mijn telefoon enkele beelden te maken maar mooiere foto’s en close-ups vind je op de blog van Max Van Hemel.

Na de modeshow staken we ‘the green’ over en brachten een bezoekje aan Caffè Rosario. Het was al even geleden, maar we werden er opnieuw hartelijk ontvangen door Fabio, die trouwens nog steeds wist wat Maya’s favoriete drankje was! Het werd voor haar dus opnieuw een Night Dreams (warme melk met chocoladedruppels, slagroom en marshmellows), haar papa verkoos een Sweet Vanilla (cappuccino met vanille) en ik ging deze keer voor een Caffe Rosario Special, een latte macchiato met stukjes karamel, karamelsiroop, slagroom en nootjes (die stukjes karamel waren echt yummie).

WP_20160528_16_44_58_Pro

Daarna relax terug met de fiets naar huis. Soms kan het leven even zen zijn ….

Sterrenwacht Armand Pien

Onze vriendenkring op het werk organiseert zo nu een dan een bezoekje of een activiteit na de werkuren. Dit voorjaar trokken we naar mijn oude studentenbuurt (omgeving van de Blandijn), meer bepaald naar de Gezusters Lovelingstraat voor een bezoek aan de sterrenwacht Armand Pien. We kregen een boeiende toelichting over de aarde, de maan, de planeet Mars en de toekomst van de ruimtevaart voor de komende jaren door een oud-collega van ons.
Daarna volgde een rondleiding in de oude volkssterrenwacht die de naam van onze meest bekende weerman ooit draagt. Het is trouwens (mede) dankzij Pien dat elke provincie over een volkssterrenwacht beschikt en dat deze sterrenwacht in zijn oude glorie hersteld werd.

Sinds 1907 beschikt de Universiteit Gent over een sterrenkundig en weerkundig observatorium. Dit observatorium ligt in het universitaire gebouwencomplex tussen de Jozef Plateaustraat en de Rozier en bestaat uit een aantal lokalen, een meteorologisch grasveld en een observatiekoepel. Het geheel is verspreid over drie verdiepingen en bevindt zich een 40-tal meter boven de grond. Daardoor is het weerkundig grasveld, dat aangelegd is op het dak van de lokalen, meteen ook het hoogst gelegen grasveld van Gent en omgeving.
Vanuit de omgeving zijn de lokalen van het observatorium niet te zien, alleen de groene koepel bovenop het observatorium kan vanop de straat worden waargenomen. In deze koepel staat nog steeds het oorspronkelijke pronkstuk van het observatorium : een 23-cm Steinheil-Cooke telescoop uit 1880, een erfstuk van Desiré van Monckhoven (waarvoor de universiteit heel wat geld neertelde).

Club103_Bezoek volkssterrenwacht_010 (Medium)

Club103_Bezoek volkssterrenwacht_008 (Medium)                      Club103_Bezoek volkssterrenwacht_011 (Medium)

Na de Eerste wereldoorlog werd de aandacht verlegd van de observationele naar de theoretische sterrenkunde. Op het einde van de jaren zestig werden plannen gemaakt voor de uitbreiding van de universiteit. Toen werd besloten om o.a. het Sterrenkundig Observatorium over te brengen naar de nieuwe gebouwen op de campus van De Sterre, wat in het begin van de jaren zeventig effectief gebeurde. Een betreurenswaardig gevolg hiervan was dat het oude observatorium verwaarloosd werd. Op het einde van de jaren tachtig werd de toestand kritiek : twintig jaar leegstand had zijn tol geëist, en restauratie of renovering waren dringend nodig om het te redden. Eind februari 1993 werden de werken aan het gebouw aangevat, die halverwege 1995 beëindigd werden. In november 1995 kregen de Vrienden van de Oude Sterrenwacht officieel het gebruik van de lokalen toegewezen. Als nieuwe benaming voor het observatorium werd gekozen voor ‘RUG Volkssterrenwacht Armand Pien’.

Ik ga in elk geval zeker nog een keertje terug. Zelf ook zin gekregen om eens een kijkje te nemen?
Elke woensdagavond vanaf 20h is de Volkssterrenwacht open voor het publiek (uitgezonderd feestdagen, raadpleeg de Kalender).
Reserveren is niet nodig en toegang is gratis! Bij helder weer kan je naar de sterren en planeten kijken door de telescopen, begeleid door deskundige medewerkers. Je kan het weerstation bezoeken en genieten van een uniek zicht op Gent vanaf het dakterras. Elke woensdagavond is er ook minstens één 3D voorstelling.
De meeste info in deze blogpost nam ik over van de website van de volkssterrenwacht (kwestie van geen foute informatie neer te schrijven). Je leest er trouwens nog veel meer informatie.