Nu het voorjaar terug meer warmte en zonlicht brengt, komt ook het leven en de activiteit in de tuin terug op gang …. en dus ook het tuinwerk.
Bij ons is het werk eerder beperkt, al werd er toch al duchtig gesnoeid in de gemengde (en lichtjes verwilderde) haag met de buren en vielen er ook best veel takken te rapen die de voorbije maanden uit de bomen gewaaid waren. Nu nog een moment vinden om de takken te hakselen en te hergebruiken als bodembedekker.
Het gazon (what’s in a name, meer ander groen dan gras 😉 ) kreeg een eerste, gedeeltelijke maaibeurt. De vroege warmte had het gras op sommige stukken al net iets te hard laten doorgroeien. De paarse dovenetel deed aan een stevige territoriumuitbreiding in het gazon lieten we staan, de bloemetjes zorgen voor een kleurrijk tapijt en extra voedsel voor de hommels (en andere insecten). Intussen verschijnt er ook volop geel van de paardenbloemen.
Ons terras kreeg een poetsbeurt en ik maakte van de gelegenheid gebruik om orde te scheppen in de voorraad plantenpotjes. Een deel ervan zal richting containerpark of tuincentrum gaan voor gerichte inzameling en hergebruik. De andere mogen blijven om gevuld te worden met zaailingen allerhande en krijgen een plekje op het terras of zullen worden uitgedeeld.
Bij mijn vader lag er al heel wat meer werk te wachten. In de serres werden al heel wat zomerbloemetjes gezaaid (grotendeels met zaad dat we vorige zomer zelf in de tuin geoogst hebben en ook nog wat extra’s uit de zadenruildoos). Het witloof in de serre werd geoogst, de grond deels vernieuwd (o.a. met bladcompost van eigen makelij) en klaargelegd om tomaten te planten. Ook de potten met aardbeien werden opgehangen aan de haakjes.
De eerder opgekweekte erwtenplantjes verhuisden van de serre naar de volle grond. Nu maar hopen dat ze goed groeien en er een mooie oogst volgt.
Ook de nieuw opgekweekte aardbeienplantjes, ruim 200 stuks, verhuisden van potjes in de serre naar de volle grond buiten. Hiervoor werd een nieuw stukje moestuin geprepareerd met verse bedden en een omheining die later nog een overkapping met een net krijgt zodra de vruchten verschijnen. Op die manier vermijden we dat de vele vogels met al het lekkers zouden gaan lopen. Voor het oogsten wordt het net dan een stukje los gemaakt, aan de zijkanten werken we met kippengaas dat tegen de houten latjes geschoten is. Even Bob de bouwer spelen 😉
Tussen alle bedden komt er een laagje karton en een laag mulch om de grond vochtig te houden en het onkruid zoveel mogelijk tegen te houden. Veel werk maar het loont wel (al komen we soms wel wat mulchmateriaal te kort).
Werden ook al geplant/gezaaid, rechtstreeks in volle grond: aardappelen, wortelen, sjalot, uit en radijs. De slaplantjes gingen deze keer niet in volle grond, maar kregen een plekje in enkele bloembakken in de hoogte om zo – hopelijk – de slakken weg te houden.
Maart kende heerlijk warme dagen, waarop de ovenschotels plaats maakten voor de eerste slaatjes, maar evengoed nog koude momenten. En het venijn zat in de staart, met enkele maartse buien. Bepaalde tradities worden toch nog in ere gehouden 😉
Bloesemtijd, een beetje vroeger doordat het al vaker mooi en vooral warmer was. Voor mij de mooiste tijd van het jaar (er zijn er nog maar deze is toch mijn favoriet) omdat in dit seizoen ook een deel van de bomen en struiken voor een bloemenkleedje kiezen 🙂
Het tuinleven herbegint en dus ook het werk in de tuin, zowel in Zomergem als in Gent (maar vooral bij mijn vader in Zomergem, ik schrijf er nog wel een apart postje over).
We hebben nieuwe stoelen gekocht bij de Zweden en zijn tevreden van het resultaat. Het was een uitdaging om ons gedacht te vinden (zonder ons een breuk te moeten betalen voor 8 stuks).
We vonden eindelijk eens een voorstelling waar we thuis allemaal zin in hadden en die dan ook nog eens bleek te passen in de agenda. Wouter (Deprez) moet meer orde hebben deed ons glimlachen en bijwijlen schaterlachen, het was voor herhaling vatbaar (zei Maya, ondanks een klein paniekske toen ze merkte dat we op de derde rij zaten).
Intussen is april al uit de startblokken geschoten, het jaar lijkt weer voorbij te vliegen.
Rijm, rijp, vriesdruppels, suikerlaagje, … hoe je het ook noemen wil, het blijft mooi om zien. En dus waagde ik me buiten op een zonnige maar koude zondagmorgen om dat moois op beeld vast te leggen.
De weken vliegen voorbij, de tweede maand van het jaar maakte intussen plaats voor de derde. Wat bleef me bij van de kortste maand van het jaar?
Eerst en vooral: de lesvrije week (dit jaar anderhalve week omdat het laatste examen eens wat vroeger viel). We sloten de wel heel intense examentijd af met veel rust en lichte ontspanning: met een uitstapje naar Oostende, een bezoek aan de kapper (waarbij Maya al voor de vijfde keer een donatie deed voor Think Pink) en examenresultaten die beter uitdraaiden dan verwacht.
In februari verschenen ook de eerste lentebloemen in onze tuin: krokussen en narcissen. Het kriebeltje teveel en ik vulde ook al een bloembak met o.a. primula en kleine viooltjes omdat ik extra kleur wou op ons terras.
Qua weer kregen sneeuw: een stevig laagje op zondag, halfweg de maand, dat gelukkig weer weg was op maandag zodat we veilig naar het werk/ de campus konden. Tegelijk hadden we ook de warmste 25 februari ooit sinds de metingen. Het zonnetje voelt heerlijk, maar tegelijk is het ook wel verontrustend om nu al dergelijk hoge temperaturen te hebben. Wat gaat dat geven verder op het jaar?
In de week van de krokusvakantie moest ik het nog eens uitleggen voor het VRT-journaal (en eerder die week ook al voor Radio2 Oost-Vlaanderen). Ik ben toen de hele week vooral veel bezig geweest als vervangend woordvoerder op het werk.
Thuis werden er pannenkoeken gebakken (a ja, dat hoort bij februari, toch?) en kreeg ik tulpjes (nog meer lentebloemen, nu ook in huis) 🙂
Februari is doorgaans ook de periode van plannings- en evaluatiegesprekken. Ik doe die met mijn team doorgaans buiten, al wandelend. De manier van werken was een noodzaak tijdens corona en ik ben dat gewoon blijven doen (allez, ik stel het voor en iedereen mag kiezen hoe we het gesprek doen: binnen, op kantoor of buiten, al wandelend, met uiteraard een schriftelijk voorbereiding en eventueel nog een korte nabespreking indien nodig).
En toen zaten we al in maart, de laatste maand van het eerste kwartaal.
Het concept stond klaar, maar de uiteindelijk afwerking liet even op zich wachten.
Uiteraard met stip op nummer 1: de examens van Maya. Het was de meest heftige periode tot nu toe en ze heeft grote inspanningen gekost. Meer examens dan voorgaande periodes en dus minder tijd tussen de examens en tijd te kort om alles echt goed te kunnen studeren. Het zorgde allemaal voor heel veel stress. Ik probeerde er meer nog dan anders te zijn voor haar, met tussendoortjes, kleine opkikkertjes, ontbijttrays (niet enkel op de dag van het examen, maar bijna elke dag),… en spendeerde menig uur in haar buurt, waar ik me uiteindelijk ook beter kon concentreren voor mijn eigen werk.
Het weer, best wisselend die maand. Soms koud en dan weer heel zacht, met sneeuw en dan weer zon en ook wel grijze, natte dagen. We hadden het allemaal.
Een maand met wat medische besognes, maar gelukkig niets ernstig en daar kunnen we alleen maar blij om zijn. Een goede gezondheid is immers de basis voor zowat al de rest.
Op de terugreis vorige zomer van Bretagne naar huis maakten we nog een fijne tussenstop. In het hart van de Eure, midden in het groene landschap van Normandië, ligt immers een pareltje van barokarchitectuur: Château de Beaumesnil. Dit 17e-eeuwse kasteel, gebouwd tussen 1633 en 1640 in de stijl van Lodewijk XIII, met imposante gevels van rode baksteen en witte natuursteen, nodigt de bezoeker uit om door de grote poort (die ik vergat te fotograferen) op ontdekking te komen.
Door de eeuwen heen kende Beaumesnil vele eigenaars en periodes van glorie en verval, vandaag beheert de Fürstenberg-stichting het kasteel. Het kasteel werd oorspronkelijk gebouwd op de resten van een middeleeuwse motte (nu overgroeid door een groene haag, rechts op de foto, en jarenlang nog gebruikt als ijskelder).
Bij ons bezoek was het er erg rustig (als in bijna niemand). We aten eerst een belegd broodje (gekocht bij de plaatselijke bakker in het dorp) op het binnenplein waar ook de medewerkers net hun lunch aan de picknicktafel verorberden. Het was er gezellig zitten in de strandstoelen in het zonnetje en enkele vinkjes kwamen al snel een kruimeltje mee-eten.
Binnen vind je vijftien prachtig ingerichte kamers, inclusief een eigen huiskapel en een bibliotheek met unieke collectie oude boekbanden. De kamers zijn stijlvol ingericht (tot en met de keuken vol koperen pannen in de kelder) en het was heerlijk genieten van de vele kleine details (ja, ik ben dan iemand die foto’s maakt van deurklinken of lichtschakelaars omdat ik die zo mooi vind).
In de bibliotheek keken we alle drie onze ogen uit, wel een beetje stoffig, maar hoe mooi was dat zeg.
Rondom het kasteel strekt zich een park van ca.70 hectare uit, ontworpen in klassieke Franse stijl door La Quintinie, een medewerker van Le Nôtre (de tuinarchitect van Versailles). Denk aan de typische symmetrische lanen, een spiegelvijver, paadjes voor romantische wandelingen… Geen wonder dat de locatie ook gehuurd kan worden voor trouwrecepties 😉 Je kan er trouwens ook logeren, want op het domein zijn er een aantal gites.
Zin gekregen om ook eens te gaan kijken? Het kasteel ligt op ongeveer een uur rijden van Rouen en anderhalf uur van Parijs. Het is geopend van april tot september, meestal van 11:00 tot 18:00 uur. In de zomer zijn er vaak nocturnes met markten en vuurwerk, in de winter verandert het kasteel in een sprookjesachtig decor voor kerstactiviteiten. Voor actuele informatie en tickets kun je terecht op www.chateaubeaumesnil.com.
Sinds een paar jaar registreer ik de boeken die ik lees in de app Goodreads. Op zich doe ik verder niets met die account, ik heb geen ambitie om mensen te gaan volgen of veel reviews te delen. Het leuke is vooral dat je op het einde van het jaar een overzichtje krijgt van het aantal boeken dat je gelezen hebt en het aantal bladzijden dit (ongeveer) betekent. Blij dat ik mijn doel van 15 boeken toch licht overschreden heb en dat het toch om bijna 6000 bladzijden gaat (er zaten wel enkele stevige exemplaren tussen).
Enkele vaststellingen:
Mijn leesjaar startte laat, pas in maart
ik las opnieuw enkele young adult books, maar ik was er net iets minder enthousiast over deze keer (ik ben natuurlijk niet de doelgroep en dus ligt misschien ook gewoon daaraan).
ik rondde de trilogie af van Kate Mosse, maar ik was net iets enthousiaster over de reeks (eigenlijk ook een trilogie, maar subtieler) die zich volledig in Frankrijk afspeelde en waarvan ik dit jaar nog Citadel las.
ik las ook 2x Lucinda Riley, beide exemplaren uit de boekenruilkast. De zilverboom heb ik heel graag gelezen, de eerste van De zeven zussen ging over een Maia dus ja… Ook heel fijne lectuur, maar niet goed genoeg om me nu meteen op alle volgende delen te gooien (indien ze toch zouden opduiken in de boekenruilkast, dat neem ik ze graag mee als vakantielectuur voor komende zomer).
Pets and the city kreeg Maya van haar meter en vond ik zelf heel fijn om te lezen, zoveel uitspraken die ik ook al hoorde opduiken bij onze dierenarts in opleiding 😉
Over mensen en paarden, ook een boek dat Maya kreeg van haar meter, bevatte eveneens elementen die ik bij ons paardenmeisje terugvind, maar was ook wel anders. Graag gelezen, maar Pets and the city was leuker.
Een heel fijne verrassing was het boek van Arnaut Hauben (ook uit de boekenruilkast trouwens), heel graag gelezen. Helden als TV-programma gemist, maar de levendigheid van het boek compenseerde dit volledig naar mijn gevoel.
De spannende boeken die ik dit jaar las, bijna allemaal uit de boekenruilkast, waren iets minder dit jaar. De laatste, van Peter James, vond ik nog de beste.
Zout op mijn huid lag hier al langer te wachten om eens gelezen te worden. Laat het me houden op ‘bijzonder’.
Voor 2026 hield ik het opnieuw bij 15 boeken. We zien wel waar we uitkomen en wat de oogst van de boekenruilkast dit jaar zal zijn. Onder de kerstboom lagen er ook boekencadeautjes en daarmee is het eerste gelezen boek van het jaar al afgevinkt, hopelijk het begin van een mooie reeks en vooral van veel leesplezier.
Tijdens ons verblijf in Bretagne in de zomer van 2025 werd hotel Dinan Port Le Jerzual in Lanvallay onze uitvalsbasis. Vlot bereikbaar met de wagen (hotel met eigen parking op een rustige plek) en aan de rand van het pittoreske Dinan, waar we een ruim aanbod hadden aan restaurants. Een kleine bloemlezing in woord en beeld van wat de stad te bieden heeft.
Het haventje van Dinan-Lanvallay is een aangename plek met terrasjes aan het water, ideaal om te ontspannen na een wandeling of een daguitstap en ook daar gingen we een paar keer eten. Het kon maar zo handig zijn, gewoon te voet naar het restaurant en nadien terug naar ons hotel, zalig toch?
We gingen er langs bij Crêperie Entre Amis voor de typische crêpes en bij Les Roger Bontemps waar we konden genieten van huisgemaakte drankjes (er was zelfs een thuisbrouwerij) en de vegetarische burger erg lekker was.
Dinan is een van die plekken waar je het gevoel krijgt dat de tijd heeft stilgestaan. Het stadje ligt op een heuvel boven de rivier de Rance. De oorsprong van Dinan gaat terug tot de 11de eeuw. In de middeleeuwen groeide het uit tot een belangrijk handelscentrum, beschermd door sterke vestingwerken. De stadsmuren, gebouwd in de 13e eeuw, zijn vandaag nog steeds intact en vormen samen met het Château de Dinan een indrukwekkend decor. Dit kasteel, gebouwd in de 14e eeuw door hertog Jan IV van Bretagne, herbergt nu een museum dat de lokale geschiedenis vertelt.
Al wandelend over de vestingwerken kan je genieten van prachtige uitzichten.
In het oude centrum vind je de Basiliek Saint-Sauveur en de kerk Saint-Malo, we gingen er toch snel ook even binnen piepen.
Naast de vele restaurantjes kom je hier ook aan je trekken op vlak van winkeltjes. Wekelijks is er ook een grote markt, die zeker de moeite van een bezoekje waard is. Uiteraard heel wat voedingskramen en ook een ruim aanbod aan andere artikelen. We zagen er zelfs een naaister die ter plekke herstellingswerken uitvoerde en van een bestelwagen haar mobiele naaiaterlier had gemaakt.
Van alle plekjes in de streek die we bezochten, kan ik met overtuiging zeggen dat dit de leukste was om gelogeerd te zitten.
De laatste van het jaar 2025! Het was niet altijd evident om op deze manier een maandoverzicht te maken, maar wel eens leuk om te doen.
A – Adventkalender
Al verschillende jaren een traditie om een kalender te kopen. Het is gestart toen Maya in het middelbaar zat, om in de examentijd elke dag iets leuks te hebben om naar uit te kijken. Intussen zijn de examens verschoven naar januari, maar staat december gelijk aan blokken en dus haal ik nog altijd zo’n kalender in huis. De versie uit IKEA blijft hier de favoriet, de chocolaatjes zijn echt wel lekker en gevarieerd en bovendien zitten er ook 2 geschenkbonnen in verstopt. En zo hebben we nog iets extra om naar uit te kijken: een uitje naar de winkel zelf waar we dan doorgaans iets kleins kopen voor Maya (kaarsjes zijn haar favoriet) en we ook iets eten in het restaurant (Zweedse balletje, uiteraard, wanneer we voor een warme maaltijd gaan; een kaneelbroodje wanneer we voor een vieruurtje kiezen).
B – Brood
Ik maakte nog eens een heerlijk notenbrood naar recept van Claudia Van Avermaet. Zonder gist, met Griekse yoghurt en speltmeel. En uiteraard met noten uit de tuin van mijn vader.
C – Cadeautjes
December telt wel wat dagen waarop er cadeautjes gegeven worden. Dat hoeft niet altijd veel of groot te zijn, en ik probeer doorgaans ook wel op zoek te gaan naar een geschenkje op maat van de ontvanger. En het blijft wel leuk natuurlijk om geschenkjes te krijgen, toch? Zie ook bij F, I, J en T.
D – Dan Brown
Onder de kerstboom lag er voor mij ook een boekenpakje, een stevig pakje, in de vorm van de nieuwste Dan Brown. Dat is zo’n 700 blz puur ontspannend leesplezier en de dagen tussen kerst en nieuw zijn het ideale moment om daar van te genieten.
E – Etalage
De mooiste etalage in het dorp hier is zonder twijfel die van De blauwe pen, waar je terecht kan voor kaartjes voor elke gelegenheid, papierwaren en kleine geschenkjes. En zodra de dagen langer worden en het zonnetje gaat schijnen, kan je er ook terecht op hun terras voor een koffie of iets fris.
We staan er vaak te weinig bij stil hoe belangrijk een goede gezondheid is, en hoe weinig vanzelfsprekend dat eigenlijk is. Pas wanneer het minder goed gaat, fysiek of mentaal, bij jezelf of bij anderen, dan denken we daar weer aan. En dus probeer ik, elke dag opnieuw, om toch een beetje meer aandacht hieraan te besteden. Voor Maya was het even alle hens aan dek om een sinusitis aan te pakken.
H – Hongerke
Van studeren krijg je honger, of wil Maya toch vaker iets kleins eten tussendoor. Gewone boterhammen zijn dan vaak saai, maar zo een croque-ske dat gaat er meestal wel in. En vanaf nu gaat dat een stuk sneller dan gewoon in de pan want onder der kerstboom lag dit jaar het gepast toestelletje hiervoor 😉
I – Interbellum
Zalige architectuurperiode waarvan er nog heel wat pareltjes te vinden zijn in het Gentse. Deze zomer deed Greet van Fleurfatale een oproep om foto’s van mooie voordeuren uit deze periode door te sturen. Ze zou zich hierop inspireren voor een nieuw ontwerp van oorbellen. Ik stuurde uiteraard ook een foto door en deze maand kreeg ik een berichtje dat mijn foto het gehaald had van de vele inzendingen. Fier als een gieter nam ik de nieuwe creatie in ontvangst. En wie weet verschijn ik er ooit nog eens mee op TV 🙂
J – Jarig
Mijn zussen en ik zijn alle drie decemberkinderen en dus worden er hier extra cadeautjes en wensen uitgedeeld.
Ik meldde me aan voor de oproep van Stad Gent en VMM om mee te werken aan een project om de luchtkwaliteit verder in kaart te brengen. Het werd geen vast toestel om op ons terras te plaatsen, maar een mobiele meter waarmee ik minstens twee uur per week op stap ‘moet’, te voet of met de fiets.
Het mooie weer en de blok/examenperiode zijn ideaal om dat ook effectief te doen. Helaas zijn er soms wat technische problemen met mijn toestel, maar alle meetresultaten die wel doorstromen zijn uiteraard mooi meegenomen.
M – Murals
Een saaie muur of stroomkast kan zoveel boeiender worden door mooie street art. Via Transform-ART en het wijkbudget van Stad Gent werd Sint-Denijs-Westrem op die manier een stukje mooier en kleurrijker.
N – Nog een hapje?
Oudjaar bestond uit een ruim assortiment aan grotendeels zelfgemaakte hapjes (waarvan we ook nog de dagen nadien verder kunnen van smullen, want er was wel wat overschot).
O – Opruimen
Helpen met opruimen deze keer om de kasten van anderen wat leger te maken. De opruimcoach in mezelf maakt altijd een sprongetje wanneer ik hierbij kan helpen, ik vind het oprecht leuk om spullen die weg mogen een nieuwe bestemming te geven. Uiteraard zijn het containerpark en de kringwinkel opties, maar er zijn nog andere mogelijkheden: beetje verkoop online en een deel boeken naar DeSlegte zorgden voor nog wat extra centjes en er werden verder ook nog enkele boekenruilkasten gevuld.
P – Pink
Omdat het niet altijd koffie of thee moet zijn, een lekkere Pink Latte van Baru, met een passend chocolaatje bij.
Q – /
R – Raamtekening
Creatieve bewoners in onze buurt 🙂
S – Sinterklaas(ontbijt)
Lid zijn van de vriendenkring op het werk dat betekent o.a. genieten van een Sinterklaasontbijtje op kantoor. De koffiekoek eet ik zelf op, de andere lekkernijen gaan doorgaans in de brooddoos mee naar huis voor Maya. Letterkoekjes en ‘mariabeeldjes’ of een stukje chocolade zijn perfecte tussendoortjes voor mijn blokkende student 😉
T – Thee
Er zijn zoveel lekkere theetjes in zo mooie verpakkingen. Ik kreeg er o.a. weer een aantal lekkere van Or Tea cadeau.
U – Uit eten
Op kerstavond mochten we bij mijn vader de voeten onder tafel steken, maar vergat ik foto’s te maken.
V – Verloren brood
Ideaal om wat ouder brood te verwerken en perfect als extra ontbijtje voor Maya. En dus verscheen er enkele keren verloren (of gewonnen?) brood op tafel.
W – Warme voeten
Voor koude dagen zijn er warme sokken. Sommige kerstcadeautjes komen net op tijd 😉 Ideaal want van stilzitten en studeren krijg je koude voeten en dus was Maya extra blij hiermee.
X – /
Y – /
Z – Zonsopgangen
December telde behoorlijk wat mooie ochtenden en daar blijf ik ongelooflijk van genieten, zowel thuis als op kantoor. Ik maak er bewust even tijd voor om ernaar te kijken, de natuur kan zo mooi zijn.
Deze zomer trokken we richting Bretagne en een aantal van onze bezoekjes kregen nog geen verslag op mijn blog. Bij deze een inhaalbeweging, voor de archieven.
Kleiner en minder bekend (bij ons) dan Saint-Malo of de Mont Saint-Michel, maar daarom niet minder leuk om een bezoekje te brengen. En zo trokken we ook eens richting Dinard. Het was opnieuw niet de beste dag qua weer (eerder bewolkt en winderig), maar op zich was dat niet echt een bezwaar om nog eens richting kust te trekken. Het was niet dat we plannen hadden om te gaan pootjebaden, laat staan zwemmen 😉
Tot vandaag blijft Dinard die nostalgische charme behouden, met tradities zoals de blauw-wit gestreepte cabines en een jaarlijkse Britse filmfestival. Je vindt er ook nog verschillende mooie villa’s. De retro tentjes prijken op heel wat kaartjes en affiches, en uiteraard wou ik ze ook graag op foto vastleggen.
We deden een stukje van een wandeling langs de kust, maar besloten toch op onze stappen terug te keren. De combinatie van een pad zonder reling vlak naast gladde rotsten en opspattend zeewater is niet ideaal wanneer een deel van het wandelgezelschap teveel schrik heeft om te genieten.
Een wandeling in het stadje zelf maakte dat we wel allemaal konden genieten van de omgeving, de natuur en de mooie architectuur (en een bijzonder chic hotel met een prachtige, publiek toegankelijke uitkijkplek over de baai). Je kan trouwens Saint-Malo zien liggen aan de andere kant van het water.
Voor een koffie en een Bretonse crêpe gingen we wel naar een een ander, iets minder prijzig, etablissement. Ik koos op het gevoel en het bleek de oudste crêperie van de stad te zijn.
Naarmate de dag vorderde, verscheen er terug blauw in de lucht en kwam het zonnetje opnieuw te voorschijn. We gingen nog even verder op verkenning en ontdekten nog meer mooie huizen en hotels, een casino en leuke winkeltjes.
Enkele infoborden maakten ons er op attent dat ook menig schilder deze plek wel kon bekoren. En we kunnen ze geen ongelijk geven. Dinard is voorwaar een fijne stad om eens te bezoeken 🙂
