Floraliën 2026

woord in beeld

Ik keek best wel naar uit de Floraliën. Al van kindsbeen af ga ik immers naar de vierjaarlijkse bloemenshow in Gent en ik denk niet dat ik veel edities gemist heb. Dit jaar ging ik samen met mijn vader, mijn nieuwjaarscadeautje voor hem 🙂

Ik koos voor een bezoekje halfweg het festival, voorbij de drukte van de eerste dagen en voordat de bloemen misschien al een beetje zouden beginnen tanen. Ik boekte tickets voor het eerste tijdsblok ’s ochtends, tussen 8u en 9u, in de veronderstelling dat het dan wel vrij rustig zou zijn (en dat bleek nog een paar euro goedkoper ook).

Na de drukte van het eerste weekend bleek het die woensdagochtend superrustig (zo kalm hadden ze het nog niet gehad hoorde ik toevallig een van de toezichters zeggen). Heerlijk om op die manier door de beurs te wandelen, het voelde bijna als een privébezoek. Ik kon er ook zonder problemen foto’s maken, er liep nauwelijks iemand in beeld en ik stond ook niet in de weg van andere bezoekers 😉

De inkleding van het Kuipke kon ik waarderen als idee, maar de uitwerking sprak me op zich minder aan. Voor een deel van het publiek zal dit misschien toch iets te bevreemdend geweest zijn?

We genoten samen van de bloemenpracht, van de klassieke azalea’s en rododendrons over de gigantische bloemstukken en verrassende composities. Ik maakte best veel foto’s en probeer me hier tot een (ruime) selectie te beperken 😉

We liepen ook nog even naar het provinciehuis, al had ik daar precies toch iets meer verwacht. In de gespreksruimtes stonden enkele ikebana werkstukken en in de open ruimte ernaast een aantal stevige azalea’s.

Op de nevententoonstellingen in Libertas en de Gentse musea ben ik helaas niet meer geraakt. Maar misschien lukt het bij een volgende editie wel weer. Ik kijk er alvast naar uit 😉

Wat blijft me bij van mei

algemeen, woord in beeld

Het weer: ‘nogal’ wisselend qua temperatuur mag je wel zeggen.

Het verlengde weekend van Hemelvaart was het precies herfst, koud (amper 15 graden en nat), ik haalde zelfs terug een dikkere jas uit de kast. Het verlengde weekend van Pinksteren stoomden we vlot naar 30 graden een meer, zowat het dubbele dus op amper een week tijd. Het was puffen en blazen, vooral voor de studenten en zij die hard moesten werken buiten. Ik kan dat wel hebben zo’n weer, maar het baart toch zorgen. Zo warm (heet), zo vroeg op het jaar, wat gaat dat nog geven voor de rest van de zomer? Maaltijden en tussendoortjes wisselden in harmonie met het weer ;p

De tuin: veel werk, alles groeit en bloeit.

Vooral in de tuin van mijn vader is het alle hens aan dek. Zaaien, verspenen, uitplanten, water geven, slakken spotten (en weghalen voor ze de jonge planten helemaal opeten), mulchen, de serre met oude glasgordijnen afschermen tegen de grootste hitte, en ook al een beetje oogsten (aardbeien).

Bij ons probeer ik het werk beperkt te houden al staan er intussen op ons terras toch ook al heel wat potten met bloemen, planten en kruiden. Ook de voortuin doet het best goed, voorlopig behoorlijk wat bloemen en een aantal planten lijken zich vrij goed te handhaven in de moeilijke grond.

Floraliën: op stap met mijn vader

We deden dit al als kind, samen naar de Floraliën en ik denk niet dat ik al veel edities gemist heb in mijn leven. Deze keer trakteerde ik mijn vader op een gezamenlijk bezoekje. We gingen ’s morgens vroeg, tijdens de week en het was heerlijk rustig. Een uitgebreider verslag volgt gauw.

Gelezen: een boek dat bleef hangen

Ik lees (te) weinig, maar wanneer het kan dan geniet ik wel van een boek op ons terras in het zonnetje. ik koop niet zoveel boeken, maar laat me graag verrassen door de vrij goede boekenruilkast in onze buurt. De voorbije maand kocht ik echter het boek Onderweg van Evelyn Vancauwenberghe. Het leest als een trein en toch moest ik het in stukjes lezen, omdat het me raakte, omdat het soms zaken beschreef die ik ook voelde maar die zij zoveel beter kan uitleggen, omdat het bepaalde keuzes die ik de voorbije jaren maakte plots een duidelijker plek geeft. Een boek dat bepaalde gesprekken mogelijk maakt die je voorheen niet zou aangaan.

Blok (en examens): het is weer zover

Die winterexamens leken als het ware gisteren nog en plots was ook dat tweede semester alweer voorbij. Paasvakantie (of paasreces zoals ze dat tegenwoordig aan UGent noemen) staat gelijk aan studeren in functie van de examens, ook al volgen er dan nog enkele weken les. Want tussen de laatste lesweek en de examenweek zit immers slechts één week. En in de laatste lesweek, die dit jaar extra kort was wegens Hemelvaart, zaten ook een een groepswerk dat gepresenteerd en verdedigd moest worden en een praktijkexamen. Gedurende vier weken volgen nog vijf stevige examens. En dus zitten we terug in de routine van studeren en mental/moral support met extra tussendoortjes en wandelingetjes om even de benen te strekken. Samen sterk tot eind juni!

Wat blijft me bij van april

algemeen, woord in beeld

De maanden gaan sneller voorbij dan ik mijn stukjes kan schrijven (of ik word trager, dat kan ook; en een technisch probleem met de toegankelijkheid van mijn foto’s hielp ook niet echt). Wat bleef me bij van de vierde maand van het jaar 2026:

Pasen uiteraard, met obligate paasontbijtjes. Op het werk deden de vriendenkringen weer erg hun best en toevallig kon ik 2x op de ‘juiste’ vestiging aanwezig zijn om mee te genieten :p

De lentebloemen in de tuin en de bloesems in de straat met uiteraard de Japanse kerselaars en de blauwe regen als top of the bill. Bij ons alles eerder beperkt, bij mijn vader veel meer weelde.

Er werd ook al heel wat gezaaid en uitgeplant in de serre, en beetje bij beetje in de tuin.

De mooie dagen zorgen voor andere maaltijden, denk koude schotels en croques met slaatjes

Teambuilding met de communicatiecollega’s, dat is wandelen in werkgerelateerde omgeving en foto’s maken om onze beeldenbank te vullen, maar uiteraard ook genieten en bijpraten.

Tuinwerk – we zijn weer vertrokken

tuin, woord in beeld

Nu het voorjaar terug meer warmte en zonlicht brengt, komt ook het leven en de activiteit in de tuin terug op gang …. en dus ook het tuinwerk.

Bij ons is het werk eerder beperkt, al werd er toch al duchtig gesnoeid in de gemengde (en lichtjes verwilderde) haag met de buren en vielen er ook best veel takken te rapen die de voorbije maanden uit de bomen gewaaid waren. Nu nog een moment vinden om de takken te hakselen en te hergebruiken als bodembedekker.

Het gazon (what’s in a name, meer ander groen dan gras 😉 ) kreeg een eerste, gedeeltelijke maaibeurt. De vroege warmte had het gras op sommige stukken al net iets te hard laten doorgroeien. De paarse dovenetel deed aan een stevige territoriumuitbreiding in het gazon lieten we staan, de bloemetjes zorgen voor een kleurrijk tapijt en extra voedsel voor de hommels (en andere insecten). Intussen verschijnt er ook volop geel van de paardenbloemen.

Ons terras kreeg een poetsbeurt en ik maakte van de gelegenheid gebruik om orde te scheppen in de voorraad plantenpotjes. Een deel ervan zal richting containerpark of tuincentrum gaan voor gerichte inzameling en hergebruik. De andere mogen blijven om gevuld te worden met zaailingen allerhande en krijgen een plekje op het terras of zullen worden uitgedeeld.

Bij mijn vader lag er al heel wat meer werk te wachten. In de serres werden al heel wat zomerbloemetjes gezaaid (grotendeels met zaad dat we vorige zomer zelf in de tuin geoogst hebben en ook nog wat extra’s uit de zadenruildoos). Het witloof in de serre werd geoogst, de grond deels vernieuwd (o.a. met bladcompost van eigen makelij) en klaargelegd om tomaten te planten. Ook de potten met aardbeien werden opgehangen aan de haakjes.

De eerder opgekweekte erwtenplantjes verhuisden van de serre naar de volle grond. Nu maar hopen dat ze goed groeien en er een mooie oogst volgt.

Ook de nieuw opgekweekte aardbeienplantjes, ruim 200 stuks, verhuisden van potjes in de serre naar de volle grond buiten. Hiervoor werd een nieuw stukje moestuin geprepareerd met verse bedden en een omheining die later nog een overkapping met een net krijgt zodra de vruchten verschijnen. Op die manier vermijden we dat de vele vogels met al het lekkers zouden gaan lopen. Voor het oogsten wordt het net dan een stukje los gemaakt, aan de zijkanten werken we met kippengaas dat tegen de houten latjes geschoten is. Even Bob de bouwer spelen 😉

Tussen alle bedden komt er een laagje karton en een laag mulch om de grond vochtig te houden en het onkruid zoveel mogelijk tegen te houden. Veel werk maar het loont wel (al komen we soms wel wat mulchmateriaal te kort).

Werden ook al geplant/gezaaid, rechtstreeks in volle grond: aardappelen, wortelen, sjalot, uit en radijs. De slaplantjes gingen deze keer niet in volle grond, maar kregen een plekje in enkele bloembakken in de hoogte om zo – hopelijk – de slakken weg te houden.

Wat blijft me bij van maart

algemeen, woord in beeld

Maart kende heerlijk warme dagen, waarop de ovenschotels plaats maakten voor de eerste slaatjes, maar evengoed nog koude momenten. En het venijn zat in de staart, met enkele maartse buien. Bepaalde tradities worden toch nog in ere gehouden 😉

Bloesemtijd, een beetje vroeger doordat het al vaker mooi en vooral warmer was. Voor mij de mooiste tijd van het jaar (er zijn er nog maar deze is toch mijn favoriet) omdat in dit seizoen ook een deel van de bomen en struiken voor een bloemenkleedje kiezen 🙂

Het tuinleven herbegint en dus ook het werk in de tuin, zowel in Zomergem als in Gent (maar vooral bij mijn vader in Zomergem, ik schrijf er nog wel een apart postje over).

We hebben nieuwe stoelen gekocht bij de Zweden en zijn tevreden van het resultaat. Het was een uitdaging om ons gedacht te vinden (zonder ons een breuk te moeten betalen voor 8 stuks).

We vonden eindelijk eens een voorstelling waar we thuis allemaal zin in hadden en die dan ook nog eens bleek te passen in de agenda. Wouter (Deprez) moet meer orde hebben deed ons glimlachen en bijwijlen schaterlachen, het was voor herhaling vatbaar (zei Maya, ondanks een klein paniekske toen ze merkte dat we op de derde rij zaten).

Intussen is april al uit de startblokken geschoten, het jaar lijkt weer voorbij te vliegen.

Wat blijft me bij van februari?

algemeen, woord in beeld

De weken vliegen voorbij, de tweede maand van het jaar maakte intussen plaats voor de derde. Wat bleef me bij van de kortste maand van het jaar?

Eerst en vooral: de lesvrije week (dit jaar anderhalve week omdat het laatste examen eens wat vroeger viel). We sloten de wel heel intense examentijd af met veel rust en lichte ontspanning: met een uitstapje naar Oostende, een bezoek aan de kapper (waarbij Maya al voor de vijfde keer een donatie deed voor Think Pink) en examenresultaten die beter uitdraaiden dan verwacht.

In februari verschenen ook de eerste lentebloemen in onze tuin: krokussen en narcissen. Het kriebeltje teveel en ik vulde ook al een bloembak met o.a. primula en kleine viooltjes omdat ik extra kleur wou op ons terras.

Qua weer kregen sneeuw: een stevig laagje op zondag, halfweg de maand, dat gelukkig weer weg was op maandag zodat we veilig naar het werk/ de campus konden. Tegelijk hadden we ook de warmste 25 februari ooit sinds de metingen. Het zonnetje voelt heerlijk, maar tegelijk is het ook wel verontrustend om nu al dergelijk hoge temperaturen te hebben. Wat gaat dat geven verder op het jaar?

In de week van de krokusvakantie moest ik het nog eens uitleggen voor het VRT-journaal (en eerder die week ook al voor Radio2 Oost-Vlaanderen). Ik ben toen de hele week vooral veel bezig geweest als vervangend woordvoerder op het werk.

Thuis werden er pannenkoeken gebakken (a ja, dat hoort bij februari, toch?) en kreeg ik tulpjes (nog meer lentebloemen, nu ook in huis) 🙂

Februari is doorgaans ook de periode van plannings- en evaluatiegesprekken. Ik doe die met mijn team doorgaans buiten, al wandelend. De manier van werken was een noodzaak tijdens corona en ik ben dat gewoon blijven doen (allez, ik stel het voor en iedereen mag kiezen hoe we het gesprek doen: binnen, op kantoor of buiten, al wandelend, met uiteraard een schriftelijk voorbereiding en eventueel nog een korte nabespreking indien nodig).

En toen zaten we al in maart, de laatste maand van het eerste kwartaal.

Wat blijft me bij van januari

algemeen, woord in beeld

Het concept stond klaar, maar de uiteindelijk afwerking liet even op zich wachten.

Uiteraard met stip op nummer 1: de examens van Maya. Het was de meest heftige periode tot nu toe en ze heeft grote inspanningen gekost. Meer examens dan voorgaande periodes en dus minder tijd tussen de examens en tijd te kort om alles echt goed te kunnen studeren. Het zorgde allemaal voor heel veel stress. Ik probeerde er meer nog dan anders te zijn voor haar, met tussendoortjes, kleine opkikkertjes, ontbijttrays (niet enkel op de dag van het examen, maar bijna elke dag),… en spendeerde menig uur in haar buurt, waar ik me uiteindelijk ook beter kon concentreren voor mijn eigen werk.

Het weer, best wisselend die maand. Soms koud en dan weer heel zacht, met sneeuw en dan weer zon en ook wel grijze, natte dagen. We hadden het allemaal.

Een maand met wat medische besognes, maar gelukkig niets ernstig en daar kunnen we alleen maar blij om zijn. Een goede gezondheid is immers de basis voor zowat al de rest.

Toch al één boek gelezen, ah neen, twee eigenlijk zelfs. Dat is een betere start dan in 2025, dan las ik mijn eerste boek pas in maart. Hopelijk komen er nog veel leesmomentjes en graag ook fijne boeken.

De maand afgesloten met een zeer drukke maar heel geslaagde werkdag waarop we zowel onze jaarplanning voorstelden, een toelichting kregen over AVG (zelden iemand zo enthousiast en onderhoudend weten vertellen over de materie), een lezing van econoom Koen Schoors over zijn boek “Alles wordt anders, en beter” én konden genieten van een intimistische huiskamervoorstelling ( God only knows, debuut van Wim Rouckhout).


Château de Beaumesnil

Op stap, Reizen, ,

Op de terugreis vorige zomer van Bretagne naar huis maakten we nog een fijne tussenstop. In het hart van de Eure, midden in het groene landschap van Normandië, ligt immers een pareltje van barokarchitectuur: Château de Beaumesnil. Dit 17e-eeuwse kasteel, gebouwd tussen 1633 en 1640 in de stijl van Lodewijk XIII, met imposante gevels van rode baksteen en witte natuursteen, nodigt de bezoeker uit om door de grote poort (die ik vergat te fotograferen) op ontdekking te komen.

Door de eeuwen heen kende Beaumesnil vele eigenaars en periodes van glorie en verval, vandaag beheert de Fürstenberg-stichting het kasteel.
Het kasteel werd oorspronkelijk gebouwd op de resten van een middeleeuwse motte (nu overgroeid door een groene haag, rechts op de foto, en jarenlang nog gebruikt als ijskelder).

Bij ons bezoek was het er erg rustig (als in bijna niemand). We aten eerst een belegd broodje (gekocht bij de plaatselijke bakker in het dorp) op het binnenplein waar ook de medewerkers net hun lunch aan de picknicktafel verorberden. Het was er gezellig zitten in de strandstoelen in het zonnetje en enkele vinkjes kwamen al snel een kruimeltje mee-eten.

Binnen vind je vijftien prachtig ingerichte kamers, inclusief een eigen huiskapel en een bibliotheek met unieke collectie oude boekbanden. De kamers zijn stijlvol ingericht (tot en met de keuken vol koperen pannen in de kelder) en het was heerlijk genieten van de vele kleine details (ja, ik ben dan iemand die foto’s maakt van deurklinken of lichtschakelaars omdat ik die zo mooi vind).

In de bibliotheek keken we alle drie onze ogen uit, wel een beetje stoffig, maar hoe mooi was dat zeg.

Rondom het kasteel strekt zich een park van ca.70 hectare uit, ontworpen in klassieke Franse stijl door La Quintinie, een medewerker van Le Nôtre (de tuinarchitect van Versailles). Denk aan de typische symmetrische lanen, een spiegelvijver, paadjes voor romantische wandelingen… Geen wonder dat de locatie ook gehuurd kan worden voor trouwrecepties 😉 Je kan er trouwens ook logeren, want op het domein zijn er een aantal gites.

Zin gekregen om ook eens te gaan kijken? Het kasteel ligt op ongeveer een uur rijden van Rouen en anderhalf uur van Parijs. Het is geopend van april tot september, meestal van 11:00 tot 18:00 uur. In de zomer zijn er vaak nocturnes met markten en vuurwerk, in de winter verandert het kasteel in een sprookjesachtig decor voor kerstactiviteiten. Voor actuele informatie en tickets kun je terecht op www.chateaubeaumesnil.com.

Boekenjaar 2025

Cultuur

Sinds een paar jaar registreer ik de boeken die ik lees in de app Goodreads. Op zich doe ik verder niets met die account, ik heb geen ambitie om mensen te gaan volgen of veel reviews te delen. Het leuke is vooral dat je op het einde van het jaar een overzichtje krijgt van het aantal boeken dat je gelezen hebt en het aantal bladzijden dit (ongeveer) betekent.
Blij dat ik mijn doel van 15 boeken toch licht overschreden heb en dat het toch om bijna 6000 bladzijden gaat (er zaten wel enkele stevige exemplaren tussen).

Enkele vaststellingen:

  • Mijn leesjaar startte laat, pas in maart
  • ik las opnieuw enkele young adult books, maar ik was er net iets minder enthousiast over deze keer (ik ben natuurlijk niet de doelgroep en dus ligt misschien ook gewoon daaraan).
  • ik rondde de trilogie af van Kate Mosse, maar ik was net iets enthousiaster over de reeks (eigenlijk ook een trilogie, maar subtieler) die zich volledig in Frankrijk afspeelde en waarvan ik dit jaar nog Citadel las.
  • ik las ook 2x Lucinda Riley, beide exemplaren uit de boekenruilkast. De zilverboom heb ik heel graag gelezen, de eerste van De zeven zussen ging over een Maia dus ja… Ook heel fijne lectuur, maar niet goed genoeg om me nu meteen op alle volgende delen te gooien (indien ze toch zouden opduiken in de boekenruilkast, dat neem ik ze graag mee als vakantielectuur voor komende zomer).
  • Pets and the city kreeg Maya van haar meter en vond ik zelf heel fijn om te lezen, zoveel uitspraken die ik ook al hoorde opduiken bij onze dierenarts in opleiding 😉
  • Over mensen en paarden, ook een boek dat Maya kreeg van haar meter, bevatte eveneens elementen die ik bij ons paardenmeisje terugvind, maar was ook wel anders. Graag gelezen, maar Pets and the city was leuker.
  • Een heel fijne verrassing was het boek van Arnaut Hauben (ook uit de boekenruilkast trouwens), heel graag gelezen. Helden als TV-programma gemist, maar de levendigheid van het boek compenseerde dit volledig naar mijn gevoel.
  • De spannende boeken die ik dit jaar las, bijna allemaal uit de boekenruilkast, waren iets minder dit jaar. De laatste, van Peter James, vond ik nog de beste.
  • Zout op mijn huid lag hier al langer te wachten om eens gelezen te worden. Laat het me houden op ‘bijzonder’.

Voor 2026 hield ik het opnieuw bij 15 boeken. We zien wel waar we uitkomen en wat de oogst van de boekenruilkast dit jaar zal zijn. Onder de kerstboom lagen er ook boekencadeautjes en daarmee is het eerste gelezen boek van het jaar al afgevinkt, hopelijk het begin van een mooie reeks en vooral van veel leesplezier.