November-alfabet

We hebben de voorlaatste van het jaar ook al achter de rug, het gaat altijd weer zo hard. Wat heb ik onthouden van de voorbije maand (o.a. op basis van mijn telefoonfoto’s).

A – Art Deco

Ik hou enorm van deze architectuurstijl en kan echt genieten van ‘gewoon’ een mooie voordeur. Het is niet de eerste en ook niet de laatste die ik toch even wil fotograferen 😉
Altijd weer blij trouwens wanneer ik andere mensen hiervan ook kan laten genieten: gewoon even rondwandelen in de buurt en kijken, er valt zoveel moois te zien wanneer je er de tijd voor neemt.

B – Bladeren harken

Veel mag in de tuin blijven liggen (op een hoop achteraan in de tuin om bladcompost te worden, een ander deel als bescherming van anders onbedekte aarde of afdekking van planten), maar de beukenbladeren gaan voor een groot deel de bladafvalzak in omdat die heel moeilijk verteren. De bladafvalzakken worden gratis aangeboden door IVAGO en ze halen de volle zakken ook gratis op. Geen redenen dus om niet een handje mee te helpen en ook het fietspad en de goot aan de straatkant zo bladvrij mogelijk te houden.

C – Cosmea

Ze bloeiden nog in onze voortuin, maar die ene korte winterprik maakte er helaas een abrupt einde aan. Niets aan te doen, dat is nu eenmaal het lot van eenjarigen. Volgend jaar hopelijk veel nieuwe zaailingen zodat ze nog uitbundiger mogen bloeien hier.

D – Donker

De korte dagen met minder daglicht, ik heb het er elk jaar weer lastig mee. Ook al kan je het gezellig en sfeervol maken binnen met kaarsjes en lampjes, geef mij toch maar extra veel dag- en zonlicht. Het enige wat ik wel graag zie in het donker, is de sterrenhemel en de (volle) maan, die meteen weer voor extra licht in de duisternis zorgt 😉

E – Eekhoorn

Geen dagelijkse maar toch een regelmatige gast in onze tuin en elke keer een blij weerzien.

F – Floraliën

Ik kijk al uit naar de Floraliën volgend voorjaar en reageerde meteen enthousiast op de oproep naar verenigingen om mosbollen te maken die verwerkt zullen worden in een groot kunstwerk. We gebruikten onze middagpauze op kantoor om samen een hele reeks bollen te maken. In de opgehaalde box zat alle materiaal dat we nodig hadden en via een korte handleiding en een filmpje kregen we netjes uitgelegd hoe we eraan moesten beginnen.
De eerste bol was nog even zoeken en uittesten, maar uiteindelijk werd er een mooi aantal mosbollen in elkaar gedraaid. Best benieuwd hoe het kunstwerk er volgend jaar zal uitzien.

G – Granola

Wanneer mijn zusje een brunch mag cateren en er homemade granola over is, dan nemen wij die met plezier in ontvangst. Super lekker! (zie bij O)

H – Hechtset

Online shoppen gebeurt hier weinig, maar soms kan het niet anders. Deze maand lag er een ‘ietwat bijzonder’ pakje aan de deur: een hechtset. Stukjes/blokjes nephuid met en zonder incisies en de juiste tools om op professionele wijze wonden te leren hechten. Toch blij dat onze student op die manier nog beter kan oefenen om dit ooit op levende dieren zo efficiënt mogelijk toe te passen.

I – IKEA-workshop tafelschikking

Ik wou toch nog eens langsgaan bij Ikea en combineerde dat met een kleine workshop tafelschikking in de winkel. Ik denk dat wij de begeleider meer inspiratie gegeven hebben dan omgekeerd, maar het was gezellig en we kregen nog een leuk geschenkje mee naar huis. Meer moet dat soms niet zijn.

J – Juweel

Ik koop niet zo vaak juwelen, maar ben wel fan van het werk van Fleur fatale, een sympathieke ontwerpster uit het Gentse met een warm hart. Ik sprong eindelijk nog eens binnen op een homesale en besloot mezelf te trakteren op een eindejaarsgeschenkje. Voorlopig ligt mijn aankoop nog netjes verpakt te wachten op de feestdagen.

Ook zin om eens langs te gaan: op zaterdag 13 en 20 december 2025 zijn er opnieuw homesaledagen en je krijgt bij elke aankoop nog een fijn geschenkje.

K – Kerstboom en kerststal

Ik zet zelf geen kerstboom of -stal, maar bij mijn vader doen we dat nog steeds. Omdat er eind november heel wat spullen naar de zolder gebracht werden, haalden we maar meteen de kerstdozen naar beneden.

L – Licht in de lucht

Nog meer zonsop- en ondergangen deze maand die op beeld werden vastgelegd. De ene al spectaculairder dan de andere, maar allemaal kleine gelukjes om even bij stil te staan en van te genieten, zeker tijdens de donker dagen.

M – Mural in Gent

Er was deze maand ook even tijd voor een wandeling in de stad en we ontdekten een mural die we nog niet eerder zagen. Altijd weer fijn om te zien hoe een stenen muur plots een kleurrijk canvas wordt. Street art maakt de stad weer een beetje mooier.
Ook in de stationsbuurt ontdekte ik trouwens mooie street art.

N – Notentaart

Ik maakte nog eens de heerlijke en super eenvoudige notentaart.

O – Ontbijttrays

Ook een blijver: ontbijttrays voor Maya. Doorgaans ontbijten we samen, maar soms serveer ik ontbijt op bureau en dan probeer ik haar extra te verwennen.

P – Pizza

Geen wekelijkse kost, maar pizza komt wel regelmatig eens op tafel, zowel homemade als van de lokale take-away Louis’ Pizza

Q – /

R – Regenboog

Blijft iets waar ik telkens weer blij van wordt, zowel in enkele als in dubbele verschijning.

S – Sierappelboom

Met en zonder bladeren, altijd weer mooi om die te zien in mijn vaders tuin.

T – Tentoonstelling – Transcrips of the sea – Stephan Vanfleteren

Wanneer foto’s echte kunstwerken worden. Nog te zien tot begin januari 2026.

U – Uit eten bij Norma in Gent

Toen het er toch eens van kwam om even met ons twee in de stad rond te lopen, gingen we meteen eens een lunchplekje uittesten waar wij nog niet eerder aten. Gelukkig was er nog een plaatsje vrij en we lieten het ons smaken. Aanradertje.

V – Vogelvoederbakje

Deze maand haalde ik het voederbakje terug uit de garage en hing het op in de hazelaar. De struik is beste plekje in onze tuin dat wat beschutting biedt voor de vogeltjes en tegelijk de kauwen minder kans geeft om met alles te gaan lopen (al doen de deugnieten steeds hun best om toch aan het voer te geraken). En we kunnen van binnen het bakje zien hangen, wat ook leuk meegenomen is. Meestal vul ik het met okkernoten (uit mijn vaders tuin) en vul dat aan – zolang de voorraad strekt – met zonnebloempitten van eigen kweek. Ook al hing het bakje aanvankelijk nog erg verborgen tussen de bladeren, na een dag hadden de meesjes het toch al ontdekt.

W – Winterprikje

Een korte winterprik, veel grijs, soms nat en kil, soms even wat zon dan weer meer wind. Het novemberweer was niet het mooiste, maar ook niet het slechtste.

X – /

Y – /

Z – Zalig genieten

Wanneer een van uw goede vrienden die je al heel lang kent, besluit om zijn poëtische transcripties te bundelen in een boek en de cover van dat boek een kunstwerk is gemaakt door de jongste zoon en de presentatie van de bundel gebeurt door de oudste zoon. Dan is dat genieten vanop de eerste rij in verschillende dimensies.

Staat van genade kan je hier bestellen trouwens.

Gullivers reizen, een heerlijk hoorspel van Het Geluidshuis

Sinds jaar en dag zijn wij hier fan van de heerlijke hoorspelen van Het Geluidshuis. Maya leerde ze als kind kennen en vindt het extra leuk dat de nieuwe verhalen (op enkele nummers na) ook telkens verschijnen rond dezelfde tijd dat zij jarig is. Perfecte match dus voor de wishlist 😉
Er is één hoorspel meer dan het aantal verjaardagskaarsjes dat zij mag uitblazen en alle nummers krijgen een plekje op haar boekenkast.

Elk nieuw verhaal beluisteren we meestal eerst samen (en evalueren we ook meestal samen), maar zij is wel de grootste fan, beluistert de CD’s regelmatig en kent van meerdere verhalen volledige passages uit het hoofd 🙂

Met Gullivers reizen brengt Het Geluidshuis een klassieker van Jonathan Swift tot leven op een manier die zowel jong als oud weet te boeien. Het oorspronkelijke verhaal van Gulliver, dat bekendstaat om zijn scherpe satire en maatschappijkritiek, krijgt hier een eigentijdse twist.
Ik moet toegeven dat ik zelf ook even via Wikipedia meer info over het verhaal moest gaan opzoeken, om vast te stellen dat de essentie echt wel behouden werd.
De dialogen zijn spitsvondig, de humor is heerlijk absurd, maar er blijft ruimte voor reflectie (zonder ertoe te verplichten). Kinderen lachen om de gekke situaties, volwassen om de subtiele knipogen.

Elke stemacteur brengt zijn personage tot leven met een unieke flair, van de kleinste Lilliputter tot de reusachtige bewoners van Brobdingnag. De geluidseffecten zijn rijk en gedetailleerd, de muziek ondersteunt het verhaal, nu eens speels, dan weer spannend. Het Geluidshuis doet zijn naam alle eer aan.

Gullivers reizen is een mooie aanvulling in de collectie heerlijke hoorspelen. Het is ontspannend en grappig, maar tegelijk educatief en een lichtvoetige kennismaking met een literaire klassieker. Perfect voor een lange autorit, een gezellige avond thuis of gewoon om even te ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

En indien er nog suggesties nodig zijn voor volgende nummers: voor Maya mag er gerust nog eens eentje tussen zitten met een link naar de klassieke oudheid, misschien een verhaal met Cleopatra in de hoofdrol?

Oktober-alfabet

A – Azalea

Plant uit eigen streek, zeker en vast. Ik koop ze niet zo vaak omdat het doorgaans iets te warm is bij ons in huis (zeker wanneer de zon volop in de leefruimte binnen schijnt), maar een plant die je heel vaak bij mijn vader kan vinden, zowel buiten als binnen. Soms krijg ik er wel eens eentje cadeau van hem, momenteel staat er dan ook bij ons een exemplaar heel mooi te wezen in huis en daar ben ik best blij mee 🙂

B – Browniecake

Snel gemaakt en ideaal om eens een stukje mee te nemen naar kantoor of unief als tussendoortje.
Regelmatig stond hier ook al de iets gezondere versie met pompoen op tafel (receptje van Claudia Van Avermaet).

C – Composttoilet

Geen stromend water in de buurt, maar toch een toilet (en geen chemische dixi)? Het kan! Insert het composttoilet. Ik gebruikte het tijdens een wandeling langs het Schupleerpad in Grobendonk en vond de extra uitleg erg grappig.

D – Duolingo

Ik blijf nog heel regelmatig Italiaans bijspijkeren (focus vooral op lezen, niet meteen op spreken en minder op luisteren – ik oefen immers vaak op momenten waarbij ik mijn geluid uitgeschakeld staat). Maya probeert via deze weg haar Frans een beetje op niveau te houden en test de nieuwe functie uit om kennis te maken met schaken.

E – Edamame of sojaboontjes

Niet de grootste fan van bonen hier thuis (tenzij fijne prinsessenboontjes), maar een edamame durf ik toch ook wel eens op tafel zetten (in combi met worteltjes en in plaats van erwtjes) en die worden nog gesmaakt. En dus zit er doorgaans wel een zakje in onze diepvries.

F – Fietspad

De voorbije maand met een werk een (fiets)pad geopend dat letterlijk op een boogscheut van ons deur ligt, alleen had ik dat tot dan niet door. Totaal geen gevoel voor oriëntatie hebben, het is niet altijd even handig 😉

G – Geluidshuis – Gulliver’s reizen

Het nieuwste hoorspel van het Geluidshuis is er, perfect op tijd voor Maya’s verjaardag 🙂 Nu nog even tijd vinden voor een bespreking, maar die komt er zeker nog aan.

Wij zijn hier al jaren fan. Een kleine bloemlezing schreef ik al in 2023 en vorig jaar kregen we een leuke bewerking van Assepoester als verrassing in de brievenbus.

H – Herstelwerk

Waar Maya al eens de naaimachine uit de kast haalt (voor zover de tijd het toelaat), beperkt mijn naaiwerk zich doorgaans tot eenvoudig herstelwerk met de hand. In oktober maakte ik eindelijk werk van het inleggen van mijn broek (zelfs met hakken sleepte ze immers nog op de grond en ik loop doorgaans op platte schoenen omdat mijn rug me daar nu eenmaal dankbaar voor is) en ook 2 truien hadden een beetje aandacht nodig nodig (aka gaatjes stoppen).

I – Insecten

Niet mijn meest favoriete dieren, maar er zitten vaak wel bijzondere exemplaren tussen en dan is ObsIdentify mijn beste vriend om te weten te komen wie ik in het vizier heb.

J – Jarig

Zowel Maya als haar meter (en de zoon van meterlief) mogen deze maand kaarsjes uitblazen en dat betekent kaartjes schrijven, cadeautjes geven en ontvangen en nog eens wat tijd vinden om elkaar te zien.

K – Kweeperenconfituur

Mijn vader maakt graag confituur, veel te veel om allemaal zelf op te eten en dus wordt er gedeeld. De kweeperen mogen we gaan plukken bij de liefste Benedicte (waar ik als student nog ging ‘babysitten’ toen ze al lang geen baby meer was) en een aantal potjes worden intussen jaarlijks meegenomen naar het verjaardagsfeest van Maya’s meter waar ze met veel enthousiasme in ontvangst worden genomen.

L – Latte pumpkin spice

Sowieso fan van latte hier in huis en deze maand ook eens de pumpkin spice getest. Ik kon het nog wel smaken, de rest was iets minder enthousiast en houdt het liever bij de meer klassieke versies.

M – Mini Marie Thee

Mijn aandacht werd getrokken door de leuke verpakking en naamgeving en dus gingen de verschillende doosjes Marie Thee mee naar huis om te proeven. Intussen gesmaakt en goedgekeurd.

N – Noten

Het is terug okkernotentijd en de boom bij mijn vader heeft heel veel vruchten opgeleverd (het is dan ook een mastjaar blijkbaar).

Intussen zijn er al heel wat noten gekraakt om de vogelvoederbakjes te vullen, maar uiteraard eten we er zelf ook van. Ik maakt al terug notenbrood (supereenvoudig receptje van Claudia Van Avermaet, zonder gist en dus zonder tijd om te rijzen), maar ook noten-perterseliepesto (receptje van cuisine Gantoise) en ontdekte een lekker en heel eenvoudig recept voor notentaart (waarbij de gemalen okkernoten het klassieke meel vervangen).

O – Op stap in Grobbendonk – Schupleerpad

Tijdens ons halfjaarlijks treffen met het volledige team van communicatie op het werk (niet enkel onze regio) trokken we in de voormiddag het terrein op voor een verkenning langs het Schupleerpad (in combi met een oefening rond het maken van berichten voor Sociale Media vanuit diverse persona). Zeker de moeite waard om daar eens te gaan wandelen.

P – Paddenstoelentijd

Door het droge weer waren er aanvankelijk misschien wat minder paddenstoelen te spotten, maar ze zijn er wel degelijk (en intussen al in grotere getale).

Ook op tafel verschijnen ze wel eens (al is het enthousiasme doorgaans iets minder groot, maar verwerkt in een gerecht worden ze nog wel gesmaakt): een eenvoudige pasta met krokant gebakken spekblokjes, champignons in staafjes en een flinke portie mascarpone afgewerkt met wat Parmezaan, dat is quick and easy comfortfood op zijn best :p

Q /

R – Regenboog

Regenvlagen afgewisseld door zonnige perioden, dat is regelmatig eens door het raam kijken en blij zijn wanneer je een regenboog spot. Regenbogen brengen een streepje kleur en vrolijkheid in de dag.

S – Stethoscoop

Waar de meerderheid van de meisjes al eens / meer dan eens online zit te scrollen en te twijfelen over deze of gene outfit die ze al of niet in een specifiek kleur of model willen kopen, zat Maya te twijfelen over de kleurencombinatie van haar stethoscoop (ja ook dat kan je tegenwoordig in diverse kleurtjes bestellen, little did I know). En ze was dan ook heel erg enthousiast toen haar exemplaar in “caribbean blue (al neigt het meer naar petroleumblauw) en stainless steel” thuis geleverd werd 🙂

T – Twintig & taart

Maya werd dit jaar twintig (!), zowel zijzelf als wij stonden daar even paf van, de tijd gaat zo snel! Tante An maakte speciaal voor haar een bijzondere verjaardagstaart, stijl Mamma Mia, en daar was ze heel erg blij mee.

U – Uit eten

Onze wandeling in Grobbendonk (zie bij O) sloten we af met een hapje en een drankje In den herberg. Een heel charmante plek, waar het in de zomer zalig buiten zitten is en in de winter lekker warm aan de stoof (en iedereen binnen wel iets zag staan of hangen dat ooit ook bij de ouders of grootouders terug te vinden was).

V – Vijgen

Niet de grootste fan van de vrucht (vooral omdat de smaak soms heel flets is), maar de exemplaartjes die we van de buren kregen, die waren wel lekker en vol van smaak.

W – Wintersloffen

Wanneer de temperaturen dalen, krijg ik weer sneller koude voeten en dus ruilde ik zomerse espadrilles in voor lekker warme, wollige pantoffels.

X – /

Y – /

Z – Zomerbloeiers

In oktober deden verschillende planten nog hard hun best om ons te doen geloven dat de zomer nog niet (helemaal) voorbij was: fuchsia en gerbera bleven nog vrolijk bloeien en de aardbeienplant op ons terras was ook nog aan een rondje vruchten begonnen. Met de overschakeling naar het winteruur is er echter geen ontkomen meer aan, de donkerste periode van het jaar is ingezet. Voor mij mag de lente en vooral het langer worden van de dagen snel terugkeren…

Walnotentaart met slechts vier ingrediënten


2026 is blijkbaar een mastjaar: de eiken produceerden bovengemiddeld veel vruchten zodat ze niet allemaal door de dieren worden verorberd en er voldoende exemplaren overblijven om nakomelingen te produceren. Ook de notelaar in mijn vaders tuin deed meer dan zijn best en dus liggen er intussen letterlijk duizenden noten in bakjes, netjes opgekuist, te wachten op verwerking.
Een heel groot deel daarvan zal gekraakt worden om de vogelvoederbakjes te vullen vanaf nu tot een eind in het voorjaar. Maar uiteraard eten we ook wel wat noten op (en deelt hij ze ook graag uit aan de liefhebbers).

Toen ik toevallig online een heel eenvoudig receptje tegenkwam voor een notentaart (waarbij gemalen noten de klassieke bloem in het recept vervangen), stuurde ik dat meteen door naar mijn vader. Intussen is het recept getest én goedgekeurd en krijgt het hier dus een plekje op de blog.

Ingrediënten (8ps)
6 eieren
200g (witte) suiker
240g gemalen okkernoten (in de blender)
40g boter
2tl vanille-extract (optioneel)
voor decoratie:
1tl poedersuiker en enkele walnootpitten

Bereiding
Mix de noten tot een poeder.
Klop de eieren met de suiker tot het mengsel wit is.
Voeg het walnootpoeder en het vanille-extract toe en meng.
Voeg tot slot de gesmolten boter toe en meng opnieuw.
Giet het deeg in een ingevette bakvorm.
Voeg de walnoten toe om te versieren.

Bak 30 min in een voorverwarmde oven op 180°C.
Laat het gebak afkoelen, haal het uit de vorm en leg op een serveerschaal.
Bestrooi met poedersuiker.


Smakelijk!

Aanvulling: voor de eerste versie klopte ik de eieren en de suiker handmatig op, heb beslag was vrij stevig en de taart eerder plat. Voor de tweede versie werden eieren en suiker opgeklopt met een mixer wat maakte dat het beslag vloeibaarder was en wat langer moest bakken in de oven (en de noten voor de afwerking in het beslag zakten), maar wel voor een luchtiger taartje op het bord zorgde.

Namen

Wij besloten in september nog eens een daguitstap in eigen land te doen en kwamen zo op Namen uit. Vanuit Gent was dat een vlotte rit van iets meer dan anderhalf uur.

We parkeerden aan de rand van de stad voor weinig geld en wandelden langs het water richting centrum. In het gebouw van de toeristische dienst verzamelden we nog wat extra info over de stad en de streek (en maakten meteen even gebruik van het gratis sanitair).

Op zaterdag is een groot deel van de (winkel)centrum autovrij en dat was wel zo handig. Het maakte dat je nog iets rustiger in de straten kon lopen en rondkijken. Omhoog kijken is immers zeker een aanrader, je vindt er nog heel wat mooi gevels (al is de gelijkvloerse verdieping soms wel een minder mooie winkelpui geworden, maar er zijn er die toch hun best doen). Tegelijk kijk je best ook regelmatig waar je je voeten zet, want er lagen heel wat straten op voor wegenwerken (en er zijn hier en daar ook gewoon putjes in het wegdek waar ondergetekende net moest insukkelen met een stevig geschaafde knie als resultaat).

Naast de typische ketenwinkels vind je hier ook nog verschillende, originele winkeltjes waar je met plezier even binnenloopt en er is ook een mooi aanbod tweedehands- en vintagezaken merkten we.

Uiteraard staan er ook kerken in de stad, we sprongen bij eentje even binnen. De église Saint Loup is een duidelijk voorbeeld van een barokke kerk met een behoorlijk indrukwekkend interieur. De kerk is toegewijd aan Sint-Ignatius de Loyola, stichter van de Jezuïetenorde. Behalve voor misvieringen wordt de kerk ook gebruikt voor concerten en tentoonstellingen.

Op het programma stond o.a. een bezoekje aan het museum Félicien Rops. Het museum is gehuisvest in een oud herenhuis in het centrum. Het stelt het leven en werk voor van de kunstenaar, vanaf zijn beginjaren als karikaturist tot aan zijn duivelse en diabolische werken. Maya en ikzelf waren niet meteen fan van zijn stijl, maar ik kon het talent van de man wel (h)erkennen. Ook het museum op zich is mooi uitgebouwd, het won trouwens al meerdere prijzen. Ze zetten ook in op een digitalisering van het volledige werk van de kunstenaar en het online beschikbaar stellen van de meer dan 4000 (!) brieven die van de man bewaard werden en een unieke inkijk in zijn leven en de tijdsgeest geven.

Daarna werd het tijd om de inwendige mens wat te versterken en dus keken we (online) even wat in de buurt het aanbod was. In het centrum vind je heel wat horecazaken, voor elk wat wils dus. Na wat kijken en vergelijken besloten we Lloyd Coffee Eatery uit te proberen (sommige andere zaken zaten ook gewoon vol en we hadden intussen wel honger gekregen). Het slaatje was ruim qua portie, de pancakes en de bagel iets minder maar voor de meisjesmagen zeker voldoende 😉

Na onze lunch maakten we nog een ommetje langs het stadhuis voor de grote muurschildering. En vervolgens ging het richting citadel.
We besloten met de kabellift naar omhoog te gaan en al wandelend terug naar beneden te komen. Beide opties bleken bij momenten toch een beetje een uitdaging te zijn voor Maya’s hoogtevrees. Uiteraard hielden we ook even halt bij de gouden schildpad, zoals het kunstwerk van Jan Fabre doorgaans wordt genoemd.

Jan Fabre’s werk ‘Searching for Utopia’ werd van 14 maart tot 30 augustus 2015 in Namen gepresenteerd als onderdeel van de tentoonstelling Facing time Rops / Fabre. Het idee was om twee oeuvres en twee perioden samen te brengen: die van de Waal Félicien Rops en de Vlaming Jan Fabre. Na de tentoonstelling is het kunstwerk gebleven en het is nu zonder twijfel een van de publiekstrekkers in de stad.

Na onze wandeling naar beneden was het tijd voor een koffie aan de samenvloeiing van de Samber en de Maas (met de zeer toepasselijk naam brasserie de la confluence). Waar we de bootjes en de wandelaars voorbij zagen komen.

Als afsluiter staken het water over naar de deelgemeente Jambes, waar we nog een kleine wandeling maakten. Ook hier zagen we nog enkele mooie gebouwen en street art. Tegelijk beseften we ook hoe verwend we in Gent zijn met mooie art deco en andere architectuur de omgeving van het Sint-Pietersstation, wij moeten niet ver lopen om pareltjes te zien.

Slotsom: Namen was een fijne verrassing. Een niet heel grote, maar wel gezellige stad, met heel wat leuke plekjes. Zeker de moeite van een bezoekje waard.

September-alfabet

Even met je ogen knipperen en er is alweer een maand voorbij. De tijd gaat zo snel, ik lijk amper nog aan schrijven toe te komen. Nieuwe poging om toch nog snel in alfabetvorm een overzicht van de voorbije maand bij elkaar te pennen.

A – Art Deco in Namen

We deden nog eens van daguitstap in eigen land en trokken richting Namen. Daar bleken ze dus best wel wat mooie art decopanden te hebben (al was van sommige de gelijkvloerse verdieping wel een regulier winkelpand geworden helaas).

Het loont nog steeds om omhoog te kijken wanneer je in een stad rondloopt (een tip die ik lang geleden te horen kreeg van de prof die het vak monumentenzorg gaf dat ik als keuzevak volgde tijdens mijn jaren op de Blandijn).

B – Boekenlijstjes

Het is niet omdat je niet veel tijd hebt om te lezen dat je geen boekenwishlist kan maken (en gelijk heeft Maya). Tegenwoordig gaat dat eens zo snel door gewoon enkele foto’s te maken en dat kan je dan ook gemakkelijk doorsturen naar een meer dan boekenliefhebbende meter wanneer die nog tips nodig heeft 😉

C – Communicatiewerk

De voorbije maand stond er wel wat extern communicatiewerk op de planning. Onder andere een panelgesprek modereren. Achteraf gaven meerdere aanwezigen te kennen dat ze dit zeer konden smaken, wat wel fijn om horen was (want niet zo evident om een panel samen te stellen en een evenwicht aan vragen op te maken).

D – Demodag in Deinze (Hansbeke)

Nog een werkopdracht: inleiden en begeleiden van een infomoment voor landbouwers (algemene toelichting binnenshuis, in het gloednieuwe cultuurhuis van Hansbeke) en daarna de praktijk gaan bekijken op het veld.

E – Eigen bakwerk

Maya ging aan de slag in de keuken en bakte gezonde havermoutmuffins met banaan en chocolade, naar een recept van Claudia Van Avermaet. Ze hebben gesmaakt!

F – Fluffy ricotta pancakes

Er werd trouwens nog meer gebakken, fluffy ricotta pancakes volgens een recept van As cooked by Ginger uit haar boek Comfort food. Samen met een stapel gewone pannenkoeken vormde ze een perfect alternatief voor taartjes om in goed gezelschap van te genieten en gezellig bij te praten.

G – Galloways

Eveneens voor het werk, op verkenning in de Vlaamse Ardennen, met een reeks toelichtingen in de voormiddag (over het landschapspark Vlaamse Ardennen en het Waalse zusje Parc naturel Pays des collines) en een wandeling in natuurgebied Het Burreken in de namiddag.

Daar wandelden we ook een stukje door de weilanden waar je dus Galloways kan tegenkomen (en ook paardjes, maar die zagen wij niet). Een aanrader trouwens voor wie graag gaat wandelen en houdt van variatie aan landschappen .

H – Herfstig

Ook al zijn er nog mooie dagen, het valt niet meer te ontkennen dat de herfst in het land is.
Zie ook K en O.

I – Indoor

Nu de dagen weer (te snel) korter worden, zitten we terug meer binnen dan buiten en maken we het gezellig in de zetel met dekentjes en theetjes.

J – Jas

En nu de temperaturen ook weer koeler worden, is een jas terug de norm al mag die soms nog wel eens uit over de middag wanneer de zon zich nog van haar beste nazomerkant laat zien.

K – Kastanjes

Zeggen dat het herfst is zonder te zeggen dat het herfst is, en vooral ook uitkijken waar je loopt/fietst 😉

L – Lectuur

Weinig gelezen deze maand (één boek begonnen, maar het was mijn ding niet). Volgende maand hopelijk beter. Er liggen wel nog enkele boeken op een stapeltje te wachten (en er zijn ook al enkele gekocht om cadeau te geven).

M – Mahy

Naar aanleiding van 1 jaar Wintercircus kwamen een aantal voertuigen uit de grote collectie Mahy nog even terug naar de plek waar ze vele jaren verzameld stonden.

N – Namen

Leuke stad voor een daguitstap. Niet te groot, maar met een mooi aanbod aan plekjes om te bezoeken. Uiteraard de citadel, maar evengoed een winkelwandelgebied (autovrij op zaterdag), het museum F. Rops voor de liefhebbers, heerlijk wandelen of fietsen langs het water, best wel mooie architectuur (zie ook A), …

O – Okkernoten

Er zijn veel noten dit jaar, ook bij mijn vader. Hij telt steevast alle noten die hij opraapt en daarna opkuist, nog wat laat drogen en vervolgens in bakjes opstapelt om gedurende de winter grotendeels te kraken en als vogelvoer te gebruiken (en uit te delen aan de liefhebbers die ze ook graag zelf opeten). De teller tikt intussen al aan tot 15.000 (van één boom!) en ze zijn nog steeds niet allemaal gevallen.

P – Platteland

Voor de jaarlijkse teamdag communicatie trokken we naar Merelbeke, waar we een wandeling combineerden met een fotozoektocht, zelf ook beeldmateriaal maakten, een bezoek brachten aan een unieke hoevewinkel in Bottelare en iets gingen drinken in een heel charmant café ’t Ketske. Wie even buiten Gent toffe wandelingen wil maken met een combinatie van open landschappen en prachtige stukken bos, Merelbeke is echt the place to be.

Q – pas

R – Regenboog

Er waren enkele regendagen waarbij de zon opnieuw zorgde voor regenbogen en voor een klein gelukske.

S – Stage

Deze zomer liep Maya al twee weken stage bij dierenartsen, in september volgde week nummer drie. Elke dag kwam ze met nieuwe ervaringen en verhalen naar huis, boeiend om haar hierover te horen vertellen en zeker een meerwaarde in de opleiding (al kijken sommige mensen wel verrast op dat ze dit in de vakantieperiode ‘moet’ doen, maar ’t is dat of 3 weken ‘brossen’ tijdens het academiejaar).

T – Tortilla’s

Een snelle en toch behoorlijk gezonde hap? Homemade tortilla’s! Altijd een voltreffer hier.

U – Uit eten

Samen met Maya een dagje op stap in Gent en gekozen voor een lekker lunch bij Stek. Voordeel van een weekdag in september: je kan nog eens ergens binnenstappen zonder te moeten reserveren 😉

V – View

Het zicht vanuit onze leefruimte dat zijn we na negen jaar nog steeds niet beu. We truly love our room with a view.

W – Werktuigendagen

Tweejaarlijkse hoogmis voor de land- en tuinbouw in Oudenaarde waar we voor het werk ook altijd aanwezig zijn met een infostand. Blijft indrukwekkend om zoveel grote werktuigen daar ook live bezig te kunnen zien met oogsten, rooien, ploegen, zaaien, hakselen,….

X – pas

Y – pas

Z – Zadenruildoos en zonnebloemen

Deze maand kwam de zadenruildoos langs. Ik koos een selectie zaden uit de box en voegde een reeks nieuwe zaadjes van eigen kweek toe voor de volgende deelnemers om uit te kiezen. Blijft een leuk concept.

Mont Saint-Michel

Een bezoek aan de Mont Saint-Michel kon uiteraard niet ontbreken tijdens onze vakantie. Ik was er ooit al eens lang geleden, en Maya deed er in het middelbaar een blitzbezoekje (maar herinnerde zich vooral de drukte). Het is na Parijs zowat de meest bezochte plek in Frankrijk, het eeuwenoude bedevaartsoord op een rotsige punt in het water is niet voor niets sinds 1979 Unesco-werelderfgoed.

De Mont Saint-Michel is gebouwd op een rotsachtig eilandje. Door de eeuwen heen kwamen er verschillende gebouwen bij: de pre-romaanse kerk, de abdijkerk uit de 11e en 15e eeuw, en de romaanse en gotische kloostergebouwen. Na jarenlange werkzaamheden ligt de Mont Saint-Michel opnieuw als eilandje in het water. Het begon allemaal in 708 toen de bisschop van Avranches een heiligdom zou hebben opgericht op de Mont-Tombe nadat de aartsengel Michael er drie keer verschenen was. Al komen er nu misschien geen echte bedevaarders meer, nog steeds trekken jaarlijks miljoenen mensen naar deze plek om de aartsengel (of althans zijn beeltenis) te zien en van boven op de berg de hele baai te overzien.

Ook al hebben de Fransen nog geen (school)vakantie op het moment van ons bezoek, we besluiten om ’s ochtends tijdig te vertrekken om de drukte zoveel mogelijk te vermijden.
De nieuwe, zeer ruime parking ligt op ca. 2 kilometer van de Mont Saint-Michel. Gratis pendelbussen brengen de bezoekers naar de Mont of toch tot op een paar honderd meter zodat je nog even een mooi zicht hebt op het totaalplaatje voor je door de toegangspoort naar binnen gaat.
Bij de parking ligt ook een groot bezoekerscentrum waar je de betaalautomaten vindt voor de parkeertickets en waar je trouwens gratis naar het toilet kan (altijd handig meegenomen). Er staat al een rijtje bezoekers te wachten op de pendelbus, maar er is ook een wandelpad en wij besluiten te voet te gaan. Ik heb geen zin om in de bus gepropt te worden, het is opnieuw vrij grijs maar droog (en winderig) en ik wil in alle rust en op eigen tempo genieten van de omgeving.

De aanblik van de Mont Saint-Michel in de verte is indrukwekkend. Het landschap is wijds, de schapen – de prés salés zoals ze hier ook worden genoemd omdat het gras dat ze eten zilt is en hun vlees bijgevolg ook – mogen niet ontbreken op de foto’s. Ik kijk rond en geniet met volle teugen. Intussen rijdt het pendelbusje ons voorbij, de passagiers plakken tegen elkaar en nog net niet tegen het raam. Blij dat wij voor de wandeloptie gekozen hebben. Uiteraard worden bij het uitstappen de nodige selfies gemaakt, en ja, ook wij maken er een paar (maar enkel om naar het thuisfront te sturen 😉 )

Eenmaal binnen de muren lijkt het of je even terug in de tijd gaat. Smalle straatjes slingeren zich omhoog langs oude huizen, winkeltjes en cafés. Eind juni-begin juli en vrij vroeg in de ochtend komen, heeft duidelijk een héél groot voordeel: het is hier rustig! Ik kan zonder problemen foto’s maken van de straatjes, er staan maar heel weinig mensen op. Maya herinnerde zich dat zij (toen ze hier een aantal jaren geleden in de paasvakantie was) met de klas bijna meteen de ‘hoofdstraat’ verlieten omdat het er veel te druk was, een hele verademing dus nu en letterlijk meer ruimte om alles rustig te bekijken.

We wandelen verder naar boven want we willen ook de abdij zelf bezoeken en daarvoor moet je tegenwoordig vooraf een ticket komen in een bepaald tijdslot. Eens boven staan er uiteraard nog mensen te wachten bij de security om binnen te gaan, maar druk kan je het echt niet noemen. Helemaal zoals we dat het liefst hebben dus 🙂

We wandelen door de abdij waar op dat moment ook tentoonstelling met enkele kunstwerken loopt (eentje ervan herkennen we trouwens van het Lichtfestival in Gent van enkele jaren geleden).

Het mooiste voor mij is echter het uitzicht op de baai. Intussen is het ook deels uitgeklaard en de wolkenluchten zijn prachtig. Van dit zicht en die kleuren zou ik elke dag kunnen genieten!
Ik speel nog een beetje met de panoramafunctie op mijn smartphone in een poging om het gevarieerde spel van licht en kleur op beeld vast te leggen.

Wanneer we naar beneden wandelen, is het duidelijk al wat drukker aan het worden. Ook heel wat leerlingen die hier op schooluitstap komen, sommige plannen duidelijk ook nog een wandeling in de baai zelf. Iets wat je trouwens best onder begeleiding doet, want het water kan snel opkomen en op verschillende plaatsen kan je ook in drijfzand terecht komen.

Om terug te keren naar de parking nemen we deze keer wel de pendelbus. En zo zien we langzaam de Mont terug kleiner worden.

Slotsom: zeer de moeite van een bezoek waard!
Als je kan, kom dan buiten de schoolvakanties en als dat niet lukt, probeer dan sowieso ’s ochtends vrij vroeg te komen. Het maakt echt een wereld van verschil.
De pendelbusjes zijn top, maar als het een beetje mooi weer is dan zou ik toch te voet richting Mont gaan. Het is helemaal niet zo ver wandelen en er ligt een breed pad. Ideaal ook wanneer je de schapen in het landschap wil fotograferen.
Maak gebruik van het gratis sanitair in het bezoekerscentrum bij de parking, eens binnen de poorten is er nog publiek sanitair (o.a. vlak na de poort), maar dat is betalend.
Onze GPS kende de weg nog niet naar de nieuwe parking, maar alles staat zeer goed aangeduid, je kan eigenlijk niet missen.

Augustus-alfabet

De achtste maand van het jaar is alweer even voorbij, hoog tijd voor het achtste alfabet

A – AVS

In augustus was het best druk op het werk, al was het maar omdat ik ook back-up was voor heel wat collega’s en dus meer persdossiers dan anders moest opvolgen. En het was duidelijk komkommertijd want heel wat van de berichten die we uitstuurden, kregen ook weerklank in de pers. Zelf moest/mocht ik het nog eens gaan uitleggen voor de lokale TV-zender. Toch altijd weer extra spannend om dan achteraf te zien welke fragmenten er juist gebruikt of net niet gebruikt worden. Part of the job, maar eentje waarvoor het stressniveau toch altijd weer een tikje hoger gaat, ook na al die jaren dienst. Gelukkig kan ik doorgaans rekenen op een hele goede ondersteuning van inhoudelijke collega’s en dat maakt echt wel een verschil.

B Belpaire Brussel

Deze maand ook voor het eerst overleg in het nieuwe Belpairegebouw in Brussel. De voormalige WTC1 en 2 waren de eerste torens in de zakelijke Noordwijk die in de jaren ’70 verschenen. In 2019 werden de torens ontmanteld en circulair gerenoveerd. Het resultaat mag best gezien zijn, al voelde het toch een beetje onwennig en onpersoonlijk in de vele gangen met overlegruimtes.

C – Cosmea

Twee geleden jaar voor het eerst zelf gezaaid en intussen heel wat bloeiende planten die het bij mijn vader in de tuin schitterend doen, en bij ons iets meer moeite hebben om het vol te houden in de barre en droge voortuin (ik zette er ook enkele in een bloembak op het terras om te zien hoe ze het daar zouden doen – volgend jaar mogelijks opnieuw maar in een andere pot zodat ze iets dieper kunnen wortelen).
Heel dankbare bloem die vele maanden kleur en beweging brengt in de tuin tot in het najaar. Intussen al zaadjes geoogst van de verschillende kleuren zodat we ze volgend jaar opnieuw rijkelijk kunnen uitplanten in de onze tuin (want het is wel een jaarling dus je moet een beetje extra moeite doen, maar de plant zaait zichzelf ook uit en met de zachte winters en een beetje regen zo nu en dan lukt het ook wel om spontaan nieuwe plantjes in de tuin te zien groeien).

D – Droog

Waar we vorig jaar buienradar checkten om te kijken wanneer het eens niet ging regenen, werd het dit jaar zowat het omgekeerde. Het was (is) droog, erg droog en dat hebben de tuinen geweten. Planten kregen met mondjesmaat extra water om te vermijden dat we de regenwaterput moesten vullen met leidingwater om de toiletten door te spoelen, douchewater werd opgevangen en gerecupereerd in de tuin, net als kookvocht (zonder zout) waar mogelijk. Een extra laagje mulch moest vochtverlies in de tuin mee helpen beperken (en dat werkt, maar lost niet alles op natuurlijk).

Het gras werd extra weinig gemaaid en mocht hoger groeien dan anders. Door de droogte stond het ‘dunner’ en er verschenen ook meer (of andere) wilde planten. Zo deed Duizendblad het uitermate goed dit jaar en de bloemen zorgden wekenlang voor een mooi beeld in de tuin. We maaiden enkele paadjes in het gras en hadden een heerlijk zicht op de buurtkatten die zich uitleefden in wat voor hen wel een minisavanne leek waarin ze zich verstopten en op jacht gingen (weliswaar naar sprinkhanen of soms naar elkaar, maar ’t was leuk om zien).

E – Eigen kweek

Op ons eigen terras deed ik in heel beperkte mate van groentekweek in potten en dat leverde toch wat tomaten en enkele courgettes op (en worteltjes, zie bij W). Maar in de familie wordt er nog meer gemoestuinierd en zo kwamen er ook boontjes van eigen kweek onze richting uit.

F – Feestje

In augustus is mijn metekind jarig en dus was er een feestje, met pastabuffet en lekkere taart.

G – Genius

Een genetische thriller, ’t is eens iets anders. Leuke zomerlectuur uit de boekenruilkast.

H – Helden van Arnout Hauben

Nog meer leesplezier uit de boekenruilkast trouwens, deze keer van Arnout Hauben die in de voetsporen liep van een aantal onbekende Belgische helden. Ik zou de tochten nooit zelf willen maken, maar erover lezen en zo iets meer te weten komen over geschiedenis en cultuur vind ik dan wel weer erg fijn.

I – Iced latte

Warme dagen vroegen om koele drankjes en dus maakten we eens iced latte. Lekker, maar hier blijven we toch eerder fan van de warme variant.

J – Jarigen en taart

Een aantal jarigen in de familie in augustus en dus was er taart. De lekkerste en meest bijzondere was zonder twijfel de cake die mijn zusje maakte met een verwijzing naar Louboutin.

K – Kokosrotsjes

Veel minder spectaculair dan de cake van mijn zus, maar ook erg lekker als tussendoortje (wanneer je van kokos houdt natuurlijk) en ideaal om snel eiwitten op te gebruiken: kokosrotjes met slechts 3 ingrediënten, recept van Kokerellen

L – Lanvallay – arrondissement Dinan

Officieel onze logeerplek deze zomer in Bretagne, maar letterlijk aan de voordeur (of achterdeur) van Dinan, een heerlijke stad die de moeite van een bezoekje waard is (blogpost hierover volgt nog).

M – Millefolium (Duizendblad)

De wilde variant groeide deze zomer volop in onze achtertuin, in de voortuin plantte ik 2 geteelde varianten in een ander kleurtje die het heel moeilijk hadden door de droogte. Hopelijk overleven ze toch en worden ze sterker naar volgend jaar.

N – Nougat

Ik zag de voorbije maanden zoveel lekkers voorbijkomen op hun socials (nougat limoncello, nougat fleur de sel, mijn favoriet nougat met cranberry, nougat slice sinaas,…)
Het gaat er misschien toch eens van komen dat ik een bestelling online plaats (ook al heb ik daar eigenlijk een hekel aan, ik koop liever in een fysieke winkel).

O – Op- en ondergang van de zon

Nu de dagen weer korter worden – veel te snel voor mij – vallen de zonsop- en ondergangen nog meer op. Het zijn momentjes waar ik graag, letterlijk, even bij stilsta en van geniet.

P – Prachtkaars (Gaura)

Deze zomer uitgeroepen tot favoriet in de Vlaamse tuinen (volgens de krant), maar al jaren aanwezig in de tuin van mijn vader en intussen ook al enkele plantjes in onze tuin. Een heel sterke plant die goed tegen de droogte kan zo blijkt, die lang bloeit en voor een kleurrijke wolk en beweging zorgt in de tuin. Ideaal dus en ik wil er graag nog zo enkele bij in onze tuin ook. Blijkt bovendien relatief gemakkelijk voor nakomelingen te zorgen, ik spotte er alvast 2 op een ietwat ongelukkig plekje in onze tuin en zetten ze voorlopig in een pot om groter te worden zodat ik ze een betere en permanente plaats in volle grond kan geven.

Q – pas

R – Rummikub

Ik kende het spel wel, maar deze zomer kochten we de reiseditie om zelf ook een exemplaar in huis te hebben. Niet noodzakelijk om mee te nemen op vakantie, maar het is gewoon kleiner in de kast en spelen lukt even goed zo 😉

S – Streetart

TRANSFORM-ART is een kunstproject, dat met steun van wijkbudget Gent voor nieuwe streetart zorgde in onze buurt. Op die manier worden grijze en saaie plekken zoals bv elektriciteitskabines of kale muren omgetoverd in iets kleurrijk en boeiend. Een van die kunstwerken bleek zowaar te komen op de geluidspanelen van de snelwegbrug. En zo zagen wij tijdens onze dagelijkse wandelingetjes in de buurt het kunstwerk groeien. Ik wist aanvankelijk niet dat het Klaas Van Der Linden was die hier aan het werk was, van de man zijn er al verschillende knappe werken in Gent te vinden trouwens. Ik vind ook dat het resultaat er best mag wezen, naarmate je het vaker ziet ontdek je ook meer details en dat maakt het extra leuk vind ik.

Sommige beelden herkenden we meteen, maar de meteoriet vonden we ietwat bizar. Nu blijkt echter dat er hier wel degelijk ooit een meteoriet is neergestort Op 7 juni 1855 viel er een meteoriet van ongeveer 700g in de buurt van sint-Denijs-Westrem, een van de oudste geregistreerde meteorietvallen in België. Het grootste deel wordt bewaard in het natuurhistorisch musem in Wenen, kleinere fragmenten bevinden zich in de collecties van het Vaticaan (!) en het Gents Universiteitsmuseum (GUM). Zalig toch hoe je via streetart meer te weten komt over de geschiedenis uit eigen streek. Bij een volgend bezoek aan het GUM ga ik in elk geval op zoek naar dat stukje meteoriet 😉

Ook de krant wijdde er een artikel aan.

T – Tussendoortjes

Ook deze maand maakte ik al eens een tussendoortje voor Maya, de ene keer zoet, de andere keer hartig. Het begon tijdens de examens in de humanioratijd, maar ’t is intussen eigenlijk een blijver doorheen het hele jaar geworden 😉

U – Uit eten

Nu ja, eten, veeleer koffie en een gebakje, maar vooral weer een nieuw plekje in Gent ontdekt: De Dikke Ziel. Een plek met een geschiedenis, tot 2022 werd er hier immers nog vlees verkocht en de grote weegschaal (of moet ik zeggen weegbrug) is daar nog een overblijfsel van.

Je vindt er nu leuke brocante, maar ook heel wat nieuwe producten waarvan de meeste lokaal en/of duurzaam zijn. En je kan er dus ook iets eten of drinken. Ik kocht er enkele mooie nieuwe handdoeken waar ook Maya fan van was (zat ze op kot dan had ze die wellicht meteen meegenomen).

In september 2025 is De Dikke Ziel tijdelijk gesloten voor verbouwingswerken.

V – Vakantie

Onze vakantie viel vroeg dit jaar en lijkt daardoor alweer lang geleden, maar gelukkig was de zomer mooi en zijn snipperdagen of zelfs korte werkdagen vaak al voldoende om dat vakantiegevoel toch nog even vast te houden.

W – Wortelen

Uit de zadenruildoos van Stefanie haalde ik vorig jaar een zakje wortelzaad. Zonder veel verwachtingen strooide ik de zaadjes in een bloempot, tot mijn verbazing kwamen ze massaal uit en dus probeerde ik de zaailingen toch nog te herverdelen over 2 diepere bloempotten in een poging om ze meer ruimte te geven (en met het risico dat alles de mist in zou gaan want wie verplant er nu pas ontsproten wortelplantjes). Het experiment lukte deels, de meeste zaailingen overleefden en groeiden door, maar bij het oogsten bleek dat ze door het verplanten precies toch een halve draai hadden gekregen en dus had ik vooral kromme en ook wel korte worteltjes. Misschien volgend jaar nog eens proberen maar dan wel meteen in een grotere pot en fijner uitzaaien 😉

X – pas

Y – pas

Z – Zaden verzamelen

Veel zon en droog weer dus ideaal om (bloemen)zaad te oogsten. Uit mijn eigen tuin verzameld ik alvast stokroos, dille (experimentje), lupines en reukerwt (al zijn die laatste eigenlijk van ergens uit de berm in de buurt, geplukt tijdens onze wandelingen). Bij mijn vader werd er al heel wat meer geoogst: zinnia, ganzania, erika, nigella, slaapmuts, cosmea, reukerwt, leeuwenbek, stokroos, kattensnor, echinacea … Ideaal om nog meer soorten te kunnen ruilen zelf ook weer nieuwe kleuren of soorten te kunnen uitzaaien zonder meteen alles te moeten aankopen.

Saint-Malo

Wanneer we ’s ochtends na een uitgebreid ontbijt richting Saint-Malo rijden, is de lucht nog grijs. Geen zwembadweer, maar het is droog en zacht qua temperatuur dus we laten het niet aan ons hart komen. De foto’s zijn wat grijzer, maar het bezoek aan de stad daarom niet minder aangenaam.

We zoeken een parkeerplek (geen probleem want het is vrij rustig en we vinden het ook niet erg dat we nog heel even moeten lopen) en wandelen dan richting oude stad. Het Grande Aquarium bezoeken we niet, we hebben goede herinneringen aan Nausicaà in Boulogne-sur-Mer en niet meteen behoefte om nog meer vissen en andere zeedieren van dichtbij te kunnen bewonderen.

De ommuurde stad heeft nog niets verloren van haar robuuste uitstraling. We nemen een van de stadspoorten en stellen vast dat Saint-Malo zeker de moeite van een bezoekje waard is. In de straatjes vind je heel wat winkels, uiteraard met souvenirs maar ook heel wat andere koopwaar, van kledij over interieur, kunst en uiteraard ook eten (de schaaldieren waren best fotogeniek).

Bovendien zijn de zomerkoopjes al gestart en Maya vindt er een leuke top voor een klein prijsje, Maarten een nieuwe pet (voor zomerse fietstochtjes wanneer een hoed iets minder handig is). We namen ook een kijkje in de Saint-Vincent kathedraal. Mooie glasramen en meerdere scheepsmodellen, typisch voor zoveel kerken langs de kust.

We hebben wel zin in iets lekkers, maar willen de typische toeristenterrassen vermijden. Naast de kathedraal spot ik een bakkerij waar duidelijk ook de plaatselijke bewoners in de rij staan voor hun aankopen. Bovendien hebben ze enkele stoelen buiten staan en kan je er ook koffie krijgen. Ik kies voor de typische kouign-amann (uit te spreken min of meer als queen aman), een Bretons gebakje (eigenlijk meer een soort koffiekoek) gemaakt van gelaagd deeg met boter en suiker, dat tijdens het bakken een knapperige, gekarameliseerde buitenkant krijgt met een zachte binnenkant. Het woord betekent letterlijk ‘botertaart’ in het Bretons. Het is ongetwijfeld een caloriebommetje maar erg lekker 😉

We moeten wel een beetje opletten want vlakbij de tafeltjes zitten enkele meeuwen op de loer die ook wel een lekker hap lusten. De toeristen naast ons kunnen ervan meepraten want zij strooiden eerst nog enkele kruimels van hun broodje, maar één van de gevleugelde deugnieten ging gewoon met een volledig broodje aan de haal.  

Uiteraard kan een wandeling op de stadswallen niet ontbreken. Ze zorgen voor een mooi uitzicht over de zee, die er nu heel rustig bij ligt. De robuuste omwalling maakt echter duidelijk dat het hier niet altijd zo rustig is.

We verlaten de ommuurde stad en lopen nog even de andere richting uit om langs de dijk van het zeezicht te genieten. Het is nog niet meteen strandweer en we besluiten dan ook om ons bezoek aan deze stad af te ronden. Terwijl we terug naar het hotel rijden, klaart het echter volledig uit en we kunnen nog volop van de zon en een boek genieten aan het zwembad, voor ons even goed 😉

Rouen

Dit jaar trokken we opnieuw voor onze zomervakantie richting zuiderburen, maar niet heel ver. Een tussenstop inlassen leek dan ook wat overbodig, zij het niet dat het een ideale aanleiding is om ook plekjes dichter bij huis wat extra aandacht te geven. En dus werd er toch opnieuw een tussenstop ingebouwd in het doorgaan, deze keer in Rouen.

De stad ligt op amper 3u rijden van Gent waardoor we nog ruim voor de middag op onze bestemming waren en we dus meer dan voldoende tijd hadden om uitgebreid op verkenning te gaan. We boekten een nachtje in het Novotel Rouen Centre Cathédrale en waren behoorlijk onder de indruk van de art deco inkomhal.

Na het inchecken (de bagage lieten we nog even in de koffer zitten want de kamer was nog niet beschikbaar) namen we onze picknick mee voor een lunch langs de oevers van de Seine. Het was er heel aangenaam zitten op een van de vele bankjes. De speelpleintjes waren op dat moment rustig (maar wel mooi aangelegd en er slingerde ook nergens afval rond op wat spijtige peuken na). Verschillende inwoners kwamen hier over de middag hun loopje doen of hun lunch verorberen (na de werkuren kwamen hier nog veel meer mensen genieten van de groen en de gezelligheid merkten we later die dag op trouwens). En geen probleem om je afval netjes kwijt te geraken, overal stonden containers waar het afval gesorteerd werd ingezameld en ik ontdekte zelfs vuilbakken op zonne-energie!
Na de lunch trokken we de stad in om verder op ontdekking te gaan, de eerste indruk zat alvast helemaal goed 🙂

Rouen is de hoofdstad van Normandië en een stad die je heel gemakkelijk te voet verkent. Ze telt heel wat leuke straten en pleintjes met mooie winkels en een ruim aanbod aan horeca, massa’s vakwerkhuizen, indrukwekkende (gotische) kerken en ook enkele knappe musea.

De kathedraal Notre-Dame van Rouen is alvast een topvoorbeeld van gotische architectuur. Het gebouw werd wereldberoemd door Claude Monet de kathedraal vereeuwigde in een reeks schilderijen (waarvan je er trouwens ook eentje in Rouen kan bewonderen, zie verder).

In het oude stadscentrum vind je naast de vele vakwerkhuizen ook de Rue de Gros-Horloge. De astronomische klok is behoorlijk indrukwekkend en het symbool van de stad. Op zondag (en ook op maandag merkten we) zijn de meeste winkels wel gesloten, maar dat maakte het er niet minder gezellig op. Wie echter een stadsbezoek wil combineren met winkelplezier houdt daar wel best rekening mee. De lokale afdeling van Galleries Lafayette was open (maar de buitenkant was wat ons betreft het mooiste om te bekijken), het plaatselijk kattencafé was (tot grote spijt van Maya) gesloten.

Rouen is ook de stad van Jeanne d’Arc. Op de Place du Vieux-Marché werd ze in 1431 ter dood gebracht. Vandaag vind je hier een moderne kerk gewijd aan haar, met prachtige glas-in-loodramen. De ramen dateren uit de 16de eeuw en kwamen uit een andere kerk die tijdens de Tweede Wereldoorlog grotendeels werd vernield. Het gebouw zelf doet een beetje denken aan een Vikingschip (of een vis, volgens sommigen). Volgens ons in elk geval een prachtig staaltje architectuur, meer dan de moeite waard om zowel binnenin als langs buiten even wat extra aandacht te geven.

Het plein zelf is vrij druk, met een ruim aanbod aan cafés en restaurants en het typische draaimolentje dat je zowat in elke stad of dorp tegenkomt. Wij besloten wat rustiger straatjes te verkennen op zoek naar “there where the locals go” om iets te drinken. We vonden een soortement café (met enkel maar ‘simpele dingen’ op de kaart: qua koffie bv gewoon ‘un grand café ou un petit’, de prijzen waren ook navenant) naast een plek waar jeux de boules gespeeld werd in een straatje waar water en planten (blauw en groen) op een heel mooie manier terug in het straatbeeld geïntegreerd waren. Ik moest even denken aan Mechelen waar ik een gelijkaardige inrichting zag (zoiets mogen ze wat mij betreft op meer plaatsen doen trouwens).

Omdat we eigenlijk nog genoeg tijd hadden, besloten we ook al het Musée des Beaux-Arts te bezoeken en dat niet uit te stellen tot de volgende ochtend. Het museum herbergt een indrukwekkende collectie schilderijen, beeldhouwwerken en tekeningen. Je vindt er werken van o.a. Monet, Degas, Delacroix, Géricault en Caravaggio. Het gebouw deed me qua inrichting wat denken aan een mix tussen het Gentse MSK en het Antwerpse MSKA.

In het eerste deel ook nog ruimte voor enkele designstukken en hier en daar, in de trappenhal en op het einde van de tentoonstelling een moderne toets. De toegang is bovendien gratis, wat het extra aantrekkelijk maakt om eens binnen te lopen.

’s Avonds maakten we het onszelf gemakkelijk en kozen voor het Italiaans restaurant in/aan het hotel. Een mooi gevulde en gesmaakte dag. Na een goede nacht en uitgebreid ontbijt, konden wij gezwind vertrekken naar onze volgende bestemming.

Slotsom: Rouen is zeker de moeite van een bezoek waard en vanuit België nog net in te plannen als daguitstap of zeker perfect voor een weekendje weg.