Tijdens ons verblijf in Bretagne in de zomer van 2025 werd hotel Dinan Port Le Jerzual in Lanvallay onze uitvalsbasis. Vlot bereikbaar met de wagen (hotel met eigen parking op een rustige plek) en aan de rand van het pittoreske Dinan, waar we een ruim aanbod hadden aan restaurants. Een kleine bloemlezing in woord en beeld van wat de stad te bieden heeft.
Het haventje van Dinan-Lanvallay is een aangename plek met terrasjes aan het water, ideaal om te ontspannen na een wandeling of een daguitstap en ook daar gingen we een paar keer eten. Het kon maar zo handig zijn, gewoon te voet naar het restaurant en nadien terug naar ons hotel, zalig toch?
We gingen er langs bij Crêperie Entre Amis voor de typische crêpes en bij Les Roger Bontemps waar we konden genieten van huisgemaakte drankjes (er was zelfs een thuisbrouwerij) en de vegetarische burger erg lekker was.
Rue de Jerzual: een steile straat die slingert van het hoger gelegen centrum naar de haven (of in ons geval eerst naar boven en nadien terug naar beneden) en bestaat uit mooie vakwerkhuizen, ateliers en ambachtelijke winkels. In één van de kleine ateliers verkochten ze mooie lederen armbandjes in de meest uiteenlopende, vrolijke kleuren voor kleine prijsjes (moeilijk om aan te weerstaan).
In het hoogseizoen zal het hier ongetwijfeld druk zijn, maar aan het begin van de zomer konden we in alle rust nog genieten van deze mooie omgeving en uitgebreid foto’s maken. Bergop is een beetje van een kuitenbijter en het best wel opletten op de kasseien voor een uitschuiver wanneer je lichte sandalen draagt (ik kan me voorstellen dat het hier bij vochtig weer snel héél glad is), maar zo nu en dan zien we toch ook een sportieveling vlotjes in looppas voorbijkomen 😉
In het centrum is het aanbod aan restaurants en bars zonder meer uitgebreid en voor elk wat wils. We aten er crêpes (alweer) bij La cour saint sauveur, als hoofdgerecht én als dessert. Kozen een avond voor een Italiaans diner (in een restaurantje waarvan ik helaas de naam vergat) en bij lunchbar Noisette et praliné aten we een heerlijke toast en lekkere frisse gazpacho van courgette en munt. De cider schenken ze daar trouwens standaard in kopjes en niet in glazen, zowat overal daar in de streek.
Dinan is een van die plekken waar je het gevoel krijgt dat de tijd heeft stilgestaan. Het stadje ligt op een heuvel boven de rivier de Rance. De oorsprong van Dinan gaat terug tot de 11de eeuw. In de middeleeuwen groeide het uit tot een belangrijk handelscentrum, beschermd door sterke vestingwerken. De stadsmuren, gebouwd in de 13e eeuw, zijn vandaag nog steeds intact en vormen samen met het Château de Dinan een indrukwekkend decor. Dit kasteel, gebouwd in de 14e eeuw door hertog Jan IV van Bretagne, herbergt nu een museum dat de lokale geschiedenis vertelt.
Al wandelend over de vestingwerken kan je genieten van prachtige uitzichten.
In het oude centrum vind je de Basiliek Saint-Sauveur en de kerk Saint-Malo, we gingen er toch snel ook even binnen piepen.
Naast de vele restaurantjes kom je hier ook aan je trekken op vlak van winkeltjes. Wekelijks is er ook een grote markt, die zeker de moeite van een bezoekje waard is. Uiteraard heel wat voedingskramen en ook een ruim aanbod aan andere artikelen. We zagen er zelfs een naaister die ter plekke herstellingswerken uitvoerde en van een bestelwagen haar mobiele naaiaterlier had gemaakt.
Van alle plekjes in de streek die we bezochten, kan ik met overtuiging zeggen dat dit de leukste was om gelogeerd te zitten.
De laatste van het jaar 2025! Het was niet altijd evident om op deze manier een maandoverzicht te maken, maar wel eens leuk om te doen.
A – Adventkalender
Al verschillende jaren een traditie om een kalender te kopen. Het is gestart toen Maya in het middelbaar zat, om in de examentijd elke dag iets leuks te hebben om naar uit te kijken. Intussen zijn de examens verschoven naar januari, maar staat december gelijk aan blokken en dus haal ik nog altijd zo’n kalender in huis. De versie uit IKEA blijft hier de favoriet, de chocolaatjes zijn echt wel lekker en gevarieerd en bovendien zitten er ook 2 geschenkbonnen in verstopt. En zo hebben we nog iets extra om naar uit te kijken: een uitje naar de winkel zelf waar we dan doorgaans iets kleins kopen voor Maya (kaarsjes zijn haar favoriet) en we ook iets eten in het restaurant (Zweedse balletje, uiteraard, wanneer we voor een warme maaltijd gaan; een kaneelbroodje wanneer we voor een vieruurtje kiezen).
B – Brood
Ik maakte nog eens een heerlijk notenbrood naar recept van Claudia Van Avermaet. Zonder gist, met Griekse yoghurt en speltmeel. En uiteraard met noten uit de tuin van mijn vader.
C – Cadeautjes
December telt wel wat dagen waarop er cadeautjes gegeven worden. Dat hoeft niet altijd veel of groot te zijn, en ik probeer doorgaans ook wel op zoek te gaan naar een geschenkje op maat van de ontvanger. En het blijft wel leuk natuurlijk om geschenkjes te krijgen, toch? Zie ook bij F, I, J en T.
D – Dan Brown
Onder de kerstboom lag er voor mij ook een boekenpakje, een stevig pakje, in de vorm van de nieuwste Dan Brown. Dat is zo’n 700 blz puur ontspannend leesplezier en de dagen tussen kerst en nieuw zijn het ideale moment om daar van te genieten.
E – Etalage
De mooiste etalage in het dorp hier is zonder twijfel die van De blauwe pen, waar je terecht kan voor kaartjes voor elke gelegenheid, papierwaren en kleine geschenkjes. En zodra de dagen langer worden en het zonnetje gaat schijnen, kan je er ook terecht op hun terras voor een koffie of iets fris.
F – Fleurfatale
Al jaren ben ik fan van de ontwerpen van Greet. Ik viel als een blok voor de ‘boekentorens’ uit haar Interbellecollectie en ik kreeg er al heel vaak complimentjes over. Tijdens één van de homesales in december besloot ik mezelf te trakteren op een asymmetrisch setje uit een andere collectie, een verjaardagscadeautje voor mezelf. En deze maand kreeg ik trouwens nog leuk nieuws (zie meer bij de letter I )
G – Gezondheid
We staan er vaak te weinig bij stil hoe belangrijk een goede gezondheid is, en hoe weinig vanzelfsprekend dat eigenlijk is. Pas wanneer het minder goed gaat, fysiek of mentaal, bij jezelf of bij anderen, dan denken we daar weer aan. En dus probeer ik, elke dag opnieuw, om toch een beetje meer aandacht hieraan te besteden. Voor Maya was het even alle hens aan dek om een sinusitis aan te pakken.
H – Hongerke
Van studeren krijg je honger, of wil Maya toch vaker iets kleins eten tussendoor. Gewone boterhammen zijn dan vaak saai, maar zo een croque-ske dat gaat er meestal wel in. En vanaf nu gaat dat een stuk sneller dan gewoon in de pan want onder der kerstboom lag dit jaar het gepast toestelletje hiervoor 😉
I – Interbellum
Zalige architectuurperiode waarvan er nog heel wat pareltjes te vinden zijn in het Gentse. Deze zomer deed Greet van Fleurfatale een oproep om foto’s van mooie voordeuren uit deze periode door te sturen. Ze zou zich hierop inspireren voor een nieuw ontwerp van oorbellen. Ik stuurde uiteraard ook een foto door en deze maand kreeg ik een berichtje dat mijn foto het gehaald had van de vele inzendingen. Fier als een gieter nam ik de nieuwe creatie in ontvangst. En wie weet verschijn ik er ooit nog eens mee op TV 🙂
J – Jarig
Mijn zussen en ik zijn alle drie decemberkinderen en dus worden er hier extra cadeautjes en wensen uitgedeeld.
K – Koffie en zelfgemaakte havermoutKoekjes
Nieuw receptje getest én goedgekeurd. Deze keer uit Powerwoman van Claudia Van Avermaet.
L – Luchtkwaliteit
Ik meldde me aan voor de oproep van Stad Gent en VMM om mee te werken aan een project om de luchtkwaliteit verder in kaart te brengen. Het werd geen vast toestel om op ons terras te plaatsen, maar een mobiele meter waarmee ik minstens twee uur per week op stap ‘moet’, te voet of met de fiets.
Het mooie weer en de blok/examenperiode zijn ideaal om dat ook effectief te doen. Helaas zijn er soms wat technische problemen met mijn toestel, maar alle meetresultaten die wel doorstromen zijn uiteraard mooi meegenomen.
M – Murals
Een saaie muur of stroomkast kan zoveel boeiender worden door mooie street art. Via Transform-ART en het wijkbudget van Stad Gent werd Sint-Denijs-Westrem op die manier een stukje mooier en kleurrijker.
N – Nog een hapje?
Oudjaar bestond uit een ruim assortiment aan grotendeels zelfgemaakte hapjes (waarvan we ook nog de dagen nadien verder kunnen van smullen, want er was wel wat overschot).
O – Opruimen
Helpen met opruimen deze keer om de kasten van anderen wat leger te maken. De opruimcoach in mezelf maakt altijd een sprongetje wanneer ik hierbij kan helpen, ik vind het oprecht leuk om spullen die weg mogen een nieuwe bestemming te geven. Uiteraard zijn het containerpark en de kringwinkel opties, maar er zijn nog andere mogelijkheden: beetje verkoop online en een deel boeken naar DeSlegte zorgden voor nog wat extra centjes en er werden verder ook nog enkele boekenruilkasten gevuld.
P – Pink
Omdat het niet altijd koffie of thee moet zijn, een lekkere Pink Latte van Baru, met een passend chocolaatje bij.
Q – /
R – Raamtekening
Creatieve bewoners in onze buurt 🙂
S – Sinterklaas(ontbijt)
Lid zijn van de vriendenkring op het werk dat betekent o.a. genieten van een Sinterklaasontbijtje op kantoor. De koffiekoek eet ik zelf op, de andere lekkernijen gaan doorgaans in de brooddoos mee naar huis voor Maya. Letterkoekjes en ‘mariabeeldjes’ of een stukje chocolade zijn perfecte tussendoortjes voor mijn blokkende student 😉
T – Thee
Er zijn zoveel lekkere theetjes in zo mooie verpakkingen. Ik kreeg er o.a. weer een aantal lekkere van Or Tea cadeau.
U – Uit eten
Op kerstavond mochten we bij mijn vader de voeten onder tafel steken, maar vergat ik foto’s te maken.
V – Verloren brood
Ideaal om wat ouder brood te verwerken en perfect als extra ontbijtje voor Maya. En dus verscheen er enkele keren verloren (of gewonnen?) brood op tafel.
W – Warme voeten
Voor koude dagen zijn er warme sokken. Sommige kerstcadeautjes komen net op tijd 😉 Ideaal want van stilzitten en studeren krijg je koude voeten en dus was Maya extra blij hiermee.
X – /
Y – /
Z – Zonsopgangen
December telde behoorlijk wat mooie ochtenden en daar blijf ik ongelooflijk van genieten, zowel thuis als op kantoor. Ik maak er bewust even tijd voor om ernaar te kijken, de natuur kan zo mooi zijn.
Deze zomer trokken we richting Bretagne en een aantal van onze bezoekjes kregen nog geen verslag op mijn blog. Bij deze een inhaalbeweging, voor de archieven.
Kleiner en minder bekend (bij ons) dan Saint-Malo of de Mont Saint-Michel, maar daarom niet minder leuk om een bezoekje te brengen. En zo trokken we ook eens richting Dinard. Het was opnieuw niet de beste dag qua weer (eerder bewolkt en winderig), maar op zich was dat niet echt een bezwaar om nog eens richting kust te trekken. Het was niet dat we plannen hadden om te gaan pootjebaden, laat staan zwemmen 😉
Wat ons het meeste aantrok, was de aanwezigheid van Belle Epoque-architectuur. Dinard werd in de 19e eeuw hét trefpunt voor aristocraten en welgestelde families die de genezende kracht van zeewater ontdekten. Het fenomeen van zeebaden – toen gezien als een gezonde en modieuze bezigheid – trok rijke Britten en Parijzenaars naar de Bretoense kust. Dit leidde tot de bouw van luxueuze villa’s, elegante hotels en de eerste badinfrastructuur. Tijdens de Belle Époque bloeide Dinard op als een mondaine badplaats. Wat begon als een exclusieve bestemming voor de elite, evolueerde in de 20e eeuw tot een populaire vakantiebestemming voor een breder publiek.
Tot vandaag blijft Dinard die nostalgische charme behouden, met tradities zoals de blauw-wit gestreepte cabines en een jaarlijkse Britse filmfestival. Je vindt er ook nog verschillende mooie villa’s. De retro tentjes prijken op heel wat kaartjes en affiches, en uiteraard wou ik ze ook graag op foto vastleggen.
We deden een stukje van een wandeling langs de kust, maar besloten toch op onze stappen terug te keren. De combinatie van een pad zonder reling vlak naast gladde rotsten en opspattend zeewater is niet ideaal wanneer een deel van het wandelgezelschap teveel schrik heeft om te genieten.
Een wandeling in het stadje zelf maakte dat we wel allemaal konden genieten van de omgeving, de natuur en de mooie architectuur (en een bijzonder chic hotel met een prachtige, publiek toegankelijke uitkijkplek over de baai). Je kan trouwens Saint-Malo zien liggen aan de andere kant van het water.
Voor een koffie en een Bretonse crêpe gingen we wel naar een een ander, iets minder prijzig, etablissement. Ik koos op het gevoel en het bleek de oudste crêperie van de stad te zijn.
Naarmate de dag vorderde, verscheen er terug blauw in de lucht en kwam het zonnetje opnieuw te voorschijn. We gingen nog even verder op verkenning en ontdekten nog meer mooie huizen en hotels, een casino en leuke winkeltjes.
Enkele infoborden maakten ons er op attent dat ook menig schilder deze plek wel kon bekoren. En we kunnen ze geen ongelijk geven. Dinard is voorwaar een fijne stad om eens te bezoeken 🙂
We hebben de voorlaatste van het jaar ook al achter de rug, het gaat altijd weer zo hard. Wat heb ik onthouden van de voorbije maand (o.a. op basis van mijn telefoonfoto’s).
A – Art Deco
Ik hou enorm van deze architectuurstijl en kan echt genieten van ‘gewoon’ een mooie voordeur. Het is niet de eerste en ook niet de laatste die ik toch even wil fotograferen 😉 Altijd weer blij trouwens wanneer ik andere mensen hiervan ook kan laten genieten: gewoon even rondwandelen in de buurt en kijken, er valt zoveel moois te zien wanneer je er de tijd voor neemt.
B – Bladeren harken
Veel mag in de tuin blijven liggen (op een hoop achteraan in de tuin om bladcompost te worden, een ander deel als bescherming van anders onbedekte aarde of afdekking van planten), maar de beukenbladeren gaan voor een groot deel de bladafvalzak in omdat die heel moeilijk verteren. De bladafvalzakken worden gratis aangeboden door IVAGO en ze halen de volle zakken ook gratis op. Geen redenen dus om niet een handje mee te helpen en ook het fietspad en de goot aan de straatkant zo bladvrij mogelijk te houden.
C – Cosmea
Ze bloeiden nog in onze voortuin, maar die ene korte winterprik maakte er helaas een abrupt einde aan. Niets aan te doen, dat is nu eenmaal het lot van eenjarigen. Volgend jaar hopelijk veel nieuwe zaailingen zodat ze nog uitbundiger mogen bloeien hier.
D – Donker
De korte dagen met minder daglicht, ik heb het er elk jaar weer lastig mee. Ook al kan je het gezellig en sfeervol maken binnen met kaarsjes en lampjes, geef mij toch maar extra veel dag- en zonlicht. Het enige wat ik wel graag zie in het donker, is de sterrenhemel en de (volle) maan, die meteen weer voor extra licht in de duisternis zorgt 😉
E – Eekhoorn
Geen dagelijkse maar toch een regelmatige gast in onze tuin en elke keer een blij weerzien.
F – Floraliën
Ik kijk al uit naar de Floraliën volgend voorjaar en reageerde meteen enthousiast op de oproep naar verenigingen om mosbollen te maken die verwerkt zullen worden in een groot kunstwerk. We gebruikten onze middagpauze op kantoor om samen een hele reeks bollen te maken. In de opgehaalde box zat alle materiaal dat we nodig hadden en via een korte handleiding en een filmpje kregen we netjes uitgelegd hoe we eraan moesten beginnen. De eerste bol was nog even zoeken en uittesten, maar uiteindelijk werd er een mooi aantal mosbollen in elkaar gedraaid. Best benieuwd hoe het kunstwerk er volgend jaar zal uitzien.
G – Granola
Wanneer mijn zusje een brunch mag cateren en er homemade granola over is, dan nemen wij die met plezier in ontvangst. Super lekker! (zie bij O)
H – Hechtset
Online shoppen gebeurt hier weinig, maar soms kan het niet anders. Deze maand lag er een ‘ietwat bijzonder’ pakje aan de deur: een hechtset. Stukjes/blokjes nephuid met en zonder incisies en de juiste tools om op professionele wijze wonden te leren hechten. Toch blij dat onze student op die manier nog beter kan oefenen om dit ooit op levende dieren zo efficiënt mogelijk toe te passen.
I – IKEA-workshop tafelschikking
Ik wou toch nog eens langsgaan bij Ikea en combineerde dat met een kleine workshop tafelschikking in de winkel. Ik denk dat wij de begeleider meer inspiratie gegeven hebben dan omgekeerd, maar het was gezellig en we kregen nog een leuk geschenkje mee naar huis. Meer moet dat soms niet zijn.
J – Juweel
Ik koop niet zo vaak juwelen, maar ben wel fan van het werk van Fleur fatale, een sympathieke ontwerpster uit het Gentse met een warm hart. Ik sprong eindelijk nog eens binnen op een homesale en besloot mezelf te trakteren op een eindejaarsgeschenkje. Voorlopig ligt mijn aankoop nog netjes verpakt te wachten op de feestdagen.
Ook zin om eens langs te gaan: op zaterdag 13 en 20 december 2025 zijn er opnieuw homesaledagen en je krijgt bij elke aankoop nog een fijn geschenkje.
K – Kerstboom en kerststal
Ik zet zelf geen kerstboom of -stal, maar bij mijn vader doen we dat nog steeds. Omdat er eind november heel wat spullen naar de zolder gebracht werden, haalden we maar meteen de kerstdozen naar beneden.
L – Licht in de lucht
Nog meer zonsop- en ondergangen deze maand die op beeld werden vastgelegd. De ene al spectaculairder dan de andere, maar allemaal kleine gelukjes om even bij stil te staan en van te genieten, zeker tijdens de donker dagen.
M – Mural in Gent
Er was deze maand ook even tijd voor een wandeling in de stad en we ontdekten een mural die we nog niet eerder zagen. Altijd weer fijn om te zien hoe een stenen muur plots een kleurrijk canvas wordt. Street art maakt de stad weer een beetje mooier. Ook in de stationsbuurt ontdekte ik trouwens mooie street art.
N – Notentaart
Ik maakte nog eens de heerlijke en super eenvoudige notentaart.
O – Ontbijttrays
Ook een blijver: ontbijttrays voor Maya. Doorgaans ontbijten we samen, maar soms serveer ik ontbijt op bureau en dan probeer ik haar extra te verwennen.
P – Pizza
Geen wekelijkse kost, maar pizza komt wel regelmatig eens op tafel, zowel homemade als van de lokale take-away Louis’ Pizza
Q – /
R – Regenboog
Blijft iets waar ik telkens weer blij van wordt, zowel in enkele als in dubbele verschijning.
S – Sierappelboom
Met en zonder bladeren, altijd weer mooi om die te zien in mijn vaders tuin.
T – Tentoonstelling – Transcrips of the sea – Stephan Vanfleteren
Toen het er toch eens van kwam om even met ons twee in de stad rond te lopen, gingen we meteen eens een lunchplekje uittesten waar wij nog niet eerder aten. Gelukkig was er nog een plaatsje vrij en we lieten het ons smaken. Aanradertje.
V – Vogelvoederbakje
Deze maand haalde ik het voederbakje terug uit de garage en hing het op in de hazelaar. De struik is beste plekje in onze tuin dat wat beschutting biedt voor de vogeltjes en tegelijk de kauwen minder kans geeft om met alles te gaan lopen (al doen de deugnieten steeds hun best om toch aan het voer te geraken). En we kunnen van binnen het bakje zien hangen, wat ook leuk meegenomen is. Meestal vul ik het met okkernoten (uit mijn vaders tuin) en vul dat aan – zolang de voorraad strekt – met zonnebloempitten van eigen kweek. Ook al hing het bakje aanvankelijk nog erg verborgen tussen de bladeren, na een dag hadden de meesjes het toch al ontdekt.
W – Winterprikje
Een korte winterprik, veel grijs, soms nat en kil, soms even wat zon dan weer meer wind. Het novemberweer was niet het mooiste, maar ook niet het slechtste.
X – /
Y – /
Z – Zalig genieten
Wanneer een van uw goede vrienden die je al heel lang kent, besluit om zijn poëtische transcripties te bundelen in een boek en de cover van dat boek een kunstwerk is gemaakt door de jongste zoon en de presentatie van de bundel gebeurt door de oudste zoon. Dan is dat genieten vanop de eerste rij in verschillende dimensies.
Sinds jaar en dag zijn wij hier fan van de heerlijke hoorspelen van Het Geluidshuis. Maya leerde ze als kind kennen en vindt het extra leuk dat de nieuwe verhalen (op enkele nummers na) ook telkens verschijnen rond dezelfde tijd dat zij jarig is. Perfecte match dus voor de wishlist 😉 Er is één hoorspel meer dan het aantal verjaardagskaarsjes dat zij mag uitblazen en alle nummers krijgen een plekje op haar boekenkast.
Elk nieuw verhaal beluisteren we meestal eerst samen (en evalueren we ook meestal samen), maar zij is wel de grootste fan, beluistert de CD’s regelmatig en kent van meerdere verhalen volledige passages uit het hoofd 🙂
Met Gullivers reizen brengt Het Geluidshuis een klassieker van Jonathan Swift tot leven op een manier die zowel jong als oud weet te boeien. Het oorspronkelijke verhaal van Gulliver, dat bekendstaat om zijn scherpe satire en maatschappijkritiek, krijgt hier een eigentijdse twist. Ik moet toegeven dat ik zelf ook even via Wikipedia meer info over het verhaal moest gaan opzoeken, om vast te stellen dat de essentie echt wel behouden werd. De dialogen zijn spitsvondig, de humor is heerlijk absurd, maar er blijft ruimte voor reflectie (zonder ertoe te verplichten). Kinderen lachen om de gekke situaties, volwassen om de subtiele knipogen.
Elke stemacteur brengt zijn personage tot leven met een unieke flair, van de kleinste Lilliputter tot de reusachtige bewoners van Brobdingnag. De geluidseffecten zijn rijk en gedetailleerd, de muziek ondersteunt het verhaal, nu eens speels, dan weer spannend. Het Geluidshuis doet zijn naam alle eer aan.
Gullivers reizen is een mooie aanvulling in de collectie heerlijke hoorspelen. Het is ontspannend en grappig, maar tegelijk educatief en een lichtvoetige kennismaking met een literaire klassieker. Perfect voor een lange autorit, een gezellige avond thuis of gewoon om even te ontsnappen aan de dagelijkse sleur.
En indien er nog suggesties nodig zijn voor volgende nummers: voor Maya mag er gerust nog eens eentje tussen zitten met een link naar de klassieke oudheid, misschien een verhaal met Cleopatra in de hoofdrol?
Plant uit eigen streek, zeker en vast. Ik koop ze niet zo vaak omdat het doorgaans iets te warm is bij ons in huis (zeker wanneer de zon volop in de leefruimte binnen schijnt), maar een plant die je heel vaak bij mijn vader kan vinden, zowel buiten als binnen. Soms krijg ik er wel eens eentje cadeau van hem, momenteel staat er dan ook bij ons een exemplaar heel mooi te wezen in huis en daar ben ik best blij mee 🙂
B – Browniecake
Snel gemaakt en ideaal om eens een stukje mee te nemen naar kantoor of unief als tussendoortje. Regelmatig stond hier ook al de iets gezondere versie met pompoen op tafel (receptje van Claudia Van Avermaet).
C – Composttoilet
Geen stromend water in de buurt, maar toch een toilet (en geen chemische dixi)? Het kan! Insert het composttoilet. Ik gebruikte het tijdens een wandeling langs het Schupleerpad in Grobendonk en vond de extra uitleg erg grappig.
D – Duolingo
Ik blijf nog heel regelmatig Italiaans bijspijkeren (focus vooral op lezen, niet meteen op spreken en minder op luisteren – ik oefen immers vaak op momenten waarbij ik mijn geluid uitgeschakeld staat). Maya probeert via deze weg haar Frans een beetje op niveau te houden en test de nieuwe functie uit om kennis te maken met schaken.
E – Edamame of sojaboontjes
Niet de grootste fan van bonen hier thuis (tenzij fijne prinsessenboontjes), maar een edamame durf ik toch ook wel eens op tafel zetten (in combi met worteltjes en in plaats van erwtjes) en die worden nog gesmaakt. En dus zit er doorgaans wel een zakje in onze diepvries.
F – Fietspad
De voorbije maand met een werk een (fiets)pad geopend dat letterlijk op een boogscheut van ons deur ligt, alleen had ik dat tot dan niet door. Totaal geen gevoel voor oriëntatie hebben, het is niet altijd even handig 😉
G – Geluidshuis – Gulliver’s reizen
Het nieuwste hoorspel van het Geluidshuis is er, perfect op tijd voor Maya’s verjaardag 🙂 Nu nog even tijd vinden voor een bespreking, maar die komt er zeker nog aan.
Waar Maya al eens de naaimachine uit de kast haalt (voor zover de tijd het toelaat), beperkt mijn naaiwerk zich doorgaans tot eenvoudig herstelwerk met de hand. In oktober maakte ik eindelijk werk van het inleggen van mijn broek (zelfs met hakken sleepte ze immers nog op de grond en ik loop doorgaans op platte schoenen omdat mijn rug me daar nu eenmaal dankbaar voor is) en ook 2 truien hadden een beetje aandacht nodig nodig (aka gaatjes stoppen).
I – Insecten
Niet mijn meest favoriete dieren, maar er zitten vaak wel bijzondere exemplaren tussen en dan is ObsIdentify mijn beste vriend om te weten te komen wie ik in het vizier heb.
J – Jarig
Zowel Maya als haar meter (en de zoon van meterlief) mogen deze maand kaarsjes uitblazen en dat betekent kaartjes schrijven, cadeautjes geven en ontvangen en nog eens wat tijd vinden om elkaar te zien.
K – Kweeperenconfituur
Mijn vader maakt graag confituur, veel te veel om allemaal zelf op te eten en dus wordt er gedeeld. De kweeperen mogen we gaan plukken bij de liefste Benedicte (waar ik als student nog ging ‘babysitten’ toen ze al lang geen baby meer was) en een aantal potjes worden intussen jaarlijks meegenomen naar het verjaardagsfeest van Maya’s meter waar ze met veel enthousiasme in ontvangst worden genomen.
L – Latte pumpkin spice
Sowieso fan van latte hier in huis en deze maand ook eens de pumpkin spice getest. Ik kon het nog wel smaken, de rest was iets minder enthousiast en houdt het liever bij de meer klassieke versies.
Mijn aandacht werd getrokken door de leuke verpakking en naamgeving en dus gingen de verschillende doosjes Marie Thee mee naar huis om te proeven. Intussen gesmaakt en goedgekeurd.
N – Noten
Het is terug okkernotentijd en de boom bij mijn vader heeft heel veel vruchten opgeleverd (het is dan ook een mastjaar blijkbaar).
Intussen zijn er al heel wat noten gekraakt om de vogelvoederbakjes te vullen, maar uiteraard eten we er zelf ook van. Ik maakt al terug notenbrood (supereenvoudig receptje van Claudia Van Avermaet, zonder gist en dus zonder tijd om te rijzen), maar ook noten-perterseliepesto (receptje van cuisine Gantoise) en ontdekte een lekker en heel eenvoudig recept voor notentaart (waarbij de gemalen okkernoten het klassieke meel vervangen).
O – Op stap in Grobbendonk – Schupleerpad
Tijdens ons halfjaarlijks treffen met het volledige team van communicatie op het werk (niet enkel onze regio) trokken we in de voormiddag het terrein op voor een verkenning langs het Schupleerpad (in combi met een oefening rond het maken van berichten voor Sociale Media vanuit diverse persona). Zeker de moeite waard om daar eens te gaan wandelen.
P – Paddenstoelentijd
Door het droge weer waren er aanvankelijk misschien wat minder paddenstoelen te spotten, maar ze zijn er wel degelijk (en intussen al in grotere getale).
Ook op tafel verschijnen ze wel eens (al is het enthousiasme doorgaans iets minder groot, maar verwerkt in een gerecht worden ze nog wel gesmaakt): een eenvoudige pasta met krokant gebakken spekblokjes, champignons in staafjes en een flinke portie mascarpone afgewerkt met wat Parmezaan, dat is quick and easy comfortfood op zijn best :p
Q /
R – Regenboog
Regenvlagen afgewisseld door zonnige perioden, dat is regelmatig eens door het raam kijken en blij zijn wanneer je een regenboog spot. Regenbogen brengen een streepje kleur en vrolijkheid in de dag.
S – Stethoscoop
Waar de meerderheid van de meisjes al eens / meer dan eens online zit te scrollen en te twijfelen over deze of gene outfit die ze al of niet in een specifiek kleur of model willen kopen, zat Maya te twijfelen over de kleurencombinatie van haar stethoscoop (ja ook dat kan je tegenwoordig in diverse kleurtjes bestellen, little did I know). En ze was dan ook heel erg enthousiast toen haar exemplaar in “caribbean blue (al neigt het meer naar petroleumblauw) en stainless steel” thuis geleverd werd 🙂
T – Twintig & taart
Maya werd dit jaar twintig (!), zowel zijzelf als wij stonden daar even paf van, de tijd gaat zo snel! Tante An maakte speciaal voor haar een bijzondere verjaardagstaart, stijl Mamma Mia, en daar was ze heel erg blij mee.
U – Uit eten
Onze wandeling in Grobbendonk (zie bij O) sloten we af met een hapje en een drankje In den herberg. Een heel charmante plek, waar het in de zomer zalig buiten zitten is en in de winter lekker warm aan de stoof (en iedereen binnen wel iets zag staan of hangen dat ooit ook bij de ouders of grootouders terug te vinden was).
V – Vijgen
Niet de grootste fan van de vrucht (vooral omdat de smaak soms heel flets is), maar de exemplaartjes die we van de buren kregen, die waren wel lekker en vol van smaak.
W – Wintersloffen
Wanneer de temperaturen dalen, krijg ik weer sneller koude voeten en dus ruilde ik zomerse espadrilles in voor lekker warme, wollige pantoffels.
X – /
Y – /
Z – Zomerbloeiers
In oktober deden verschillende planten nog hard hun best om ons te doen geloven dat de zomer nog niet (helemaal) voorbij was: fuchsia en gerbera bleven nog vrolijk bloeien en de aardbeienplant op ons terras was ook nog aan een rondje vruchten begonnen. Met de overschakeling naar het winteruur is er echter geen ontkomen meer aan, de donkerste periode van het jaar is ingezet. Voor mij mag de lente en vooral het langer worden van de dagen snel terugkeren…
2026 is blijkbaar een mastjaar: de eiken produceerden bovengemiddeld veel vruchten zodat ze niet allemaal door de dieren worden verorberd en er voldoende exemplaren overblijven om nakomelingen te produceren. Ook de notelaar in mijn vaders tuin deed meer dan zijn best en dus liggen er intussen letterlijk duizenden noten in bakjes, netjes opgekuist, te wachten op verwerking. Een heel groot deel daarvan zal gekraakt worden om de vogelvoederbakjes te vullen vanaf nu tot een eind in het voorjaar. Maar uiteraard eten we ook wel wat noten op (en deelt hij ze ook graag uit aan de liefhebbers).
Toen ik toevallig online een heel eenvoudig receptje tegenkwam voor een notentaart (waarbij gemalen noten de klassieke bloem in het recept vervangen), stuurde ik dat meteen door naar mijn vader. Intussen is het recept getest én goedgekeurd en krijgt het hier dus een plekje op de blog.
Ingrediënten (8ps) 6 eieren 200g (witte) suiker 240g gemalen okkernoten (in de blender) 40g boter 2tl vanille-extract (optioneel) voor decoratie: 1tl poedersuiker en enkele walnootpitten
Bereiding Mix de noten tot een poeder. Klop de eieren met de suiker tot het mengsel wit is. Voeg het walnootpoeder en het vanille-extract toe en meng. Voeg tot slot de gesmolten boter toe en meng opnieuw. Giet het deeg in een ingevette bakvorm. Voeg de walnoten toe om te versieren.
Bak 30 min in een voorverwarmde oven op 180°C. Laat het gebak afkoelen, haal het uit de vorm en leg op een serveerschaal. Bestrooi met poedersuiker.
Smakelijk!
Aanvulling: voor de eerste versie klopte ik de eieren en de suiker handmatig op, heb beslag was vrij stevig en de taart eerder plat. Voor de tweede versie werden eieren en suiker opgeklopt met een mixer wat maakte dat het beslag vloeibaarder was en wat langer moest bakken in de oven (en de noten voor de afwerking in het beslag zakten), maar wel voor een luchtiger taartje op het bord zorgde.
Wij besloten in september nog eens een daguitstap in eigen land te doen en kwamen zo op Namen uit. Vanuit Gent was dat een vlotte rit van iets meer dan anderhalf uur.
We parkeerden aan de rand van de stad voor weinig geld en wandelden langs het water richting centrum. In het gebouw van de toeristische dienst verzamelden we nog wat extra info over de stad en de streek (en maakten meteen even gebruik van het gratis sanitair).
Op zaterdag is een groot deel van de (winkel)centrum autovrij en dat was wel zo handig. Het maakte dat je nog iets rustiger in de straten kon lopen en rondkijken. Omhoog kijken is immers zeker een aanrader, je vindt er nog heel wat mooi gevels (al is de gelijkvloerse verdieping soms wel een minder mooie winkelpui geworden, maar er zijn er die toch hun best doen). Tegelijk kijk je best ook regelmatig waar je je voeten zet, want er lagen heel wat straten op voor wegenwerken (en er zijn hier en daar ook gewoon putjes in het wegdek waar ondergetekende net moest insukkelen met een stevig geschaafde knie als resultaat).
Naast de typische ketenwinkels vind je hier ook nog verschillende, originele winkeltjes waar je met plezier even binnenloopt en er is ook een mooi aanbod tweedehands- en vintagezaken merkten we.
Uiteraard staan er ook kerken in de stad, we sprongen bij eentje even binnen. De église Saint Loup is een duidelijk voorbeeld van een barokke kerk met een behoorlijk indrukwekkend interieur. De kerk is toegewijd aan Sint-Ignatius de Loyola, stichter van de Jezuïetenorde. Behalve voor misvieringen wordt de kerk ook gebruikt voor concerten en tentoonstellingen.
Op het programma stond o.a. een bezoekje aan het museum Félicien Rops. Het museum is gehuisvest in een oud herenhuis in het centrum. Het stelt het leven en werk voor van de kunstenaar, vanaf zijn beginjaren als karikaturist tot aan zijn duivelse en diabolische werken. Maya en ikzelf waren niet meteen fan van zijn stijl, maar ik kon het talent van de man wel (h)erkennen. Ook het museum op zich is mooi uitgebouwd, het won trouwens al meerdere prijzen. Ze zetten ook in op een digitalisering van het volledige werk van de kunstenaar en het online beschikbaar stellen van de meer dan 4000 (!) brieven die van de man bewaard werden en een unieke inkijk in zijn leven en de tijdsgeest geven.
Daarna werd het tijd om de inwendige mens wat te versterken en dus keken we (online) even wat in de buurt het aanbod was. In het centrum vind je heel wat horecazaken, voor elk wat wils dus. Na wat kijken en vergelijken besloten we Lloyd Coffee Eatery uit te proberen (sommige andere zaken zaten ook gewoon vol en we hadden intussen wel honger gekregen). Het slaatje was ruim qua portie, de pancakes en de bagel iets minder maar voor de meisjesmagen zeker voldoende 😉
Na onze lunch maakten we nog een ommetje langs het stadhuis voor de grote muurschildering. En vervolgens ging het richting citadel. We besloten met de kabellift naar omhoog te gaan en al wandelend terug naar beneden te komen. Beide opties bleken bij momenten toch een beetje een uitdaging te zijn voor Maya’s hoogtevrees. Uiteraard hielden we ook even halt bij de gouden schildpad, zoals het kunstwerk van Jan Fabre doorgaans wordt genoemd.
Jan Fabre’s werk ‘Searching for Utopia’ werd van 14 maart tot 30 augustus 2015 in Namen gepresenteerd als onderdeel van de tentoonstelling Facing time Rops / Fabre. Het idee was om twee oeuvres en twee perioden samen te brengen: die van de Waal Félicien Rops en de Vlaming Jan Fabre. Na de tentoonstelling is het kunstwerk gebleven en het is nu zonder twijfel een van de publiekstrekkers in de stad.
Na onze wandeling naar beneden was het tijd voor een koffie aan de samenvloeiing van de Samber en de Maas (met de zeer toepasselijk naam brasserie de la confluence). Waar we de bootjes en de wandelaars voorbij zagen komen.
Als afsluiter staken het water over naar de deelgemeente Jambes, waar we nog een kleine wandeling maakten. Ook hier zagen we nog enkele mooie gebouwen en street art. Tegelijk beseften we ook hoe verwend we in Gent zijn met mooie art deco en andere architectuur de omgeving van het Sint-Pietersstation, wij moeten niet ver lopen om pareltjes te zien.
Slotsom: Namen was een fijne verrassing. Een niet heel grote, maar wel gezellige stad, met heel wat leuke plekjes. Zeker de moeite van een bezoekje waard.
Even met je ogen knipperen en er is alweer een maand voorbij. De tijd gaat zo snel, ik lijk amper nog aan schrijven toe te komen. Nieuwe poging om toch nog snel in alfabetvorm een overzicht van de voorbije maand bij elkaar te pennen.
A – Art Deco in Namen
We deden nog eens van daguitstap in eigen land en trokken richting Namen. Daar bleken ze dus best wel wat mooie art decopanden te hebben (al was van sommige de gelijkvloerse verdieping wel een regulier winkelpand geworden helaas).
Het loont nog steeds om omhoog te kijken wanneer je in een stad rondloopt (een tip die ik lang geleden te horen kreeg van de prof die het vak monumentenzorg gaf dat ik als keuzevak volgde tijdens mijn jaren op de Blandijn).
B – Boekenlijstjes
Het is niet omdat je niet veel tijd hebt om te lezen dat je geen boekenwishlist kan maken (en gelijk heeft Maya). Tegenwoordig gaat dat eens zo snel door gewoon enkele foto’s te maken en dat kan je dan ook gemakkelijk doorsturen naar een meer dan boekenliefhebbende meter wanneer die nog tips nodig heeft 😉
C – Communicatiewerk
De voorbije maand stond er wel wat extern communicatiewerk op de planning. Onder andere een panelgesprek modereren. Achteraf gaven meerdere aanwezigen te kennen dat ze dit zeer konden smaken, wat wel fijn om horen was (want niet zo evident om een panel samen te stellen en een evenwicht aan vragen op te maken).
D – Demodag in Deinze (Hansbeke)
Nog een werkopdracht: inleiden en begeleiden van een infomoment voor landbouwers (algemene toelichting binnenshuis, in het gloednieuwe cultuurhuis van Hansbeke) en daarna de praktijk gaan bekijken op het veld.
E – Eigen bakwerk
Maya ging aan de slag in de keuken en bakte gezonde havermoutmuffins met banaan en chocolade, naar een recept van Claudia Van Avermaet. Ze hebben gesmaakt!
F – Fluffy ricotta pancakes
Er werd trouwens nog meer gebakken, fluffy ricotta pancakes volgens een recept van As cooked by Ginger uit haar boek Comfort food. Samen met een stapel gewone pannenkoeken vormde ze een perfect alternatief voor taartjes om in goed gezelschap van te genieten en gezellig bij te praten.
G – Galloways
Eveneens voor het werk, op verkenning in de Vlaamse Ardennen, met een reeks toelichtingen in de voormiddag (over het landschapspark Vlaamse Ardennen en het Waalse zusje Parc naturel Pays des collines) en een wandeling in natuurgebied Het Burreken in de namiddag.
Daar wandelden we ook een stukje door de weilanden waar je dus Galloways kan tegenkomen (en ook paardjes, maar die zagen wij niet). Een aanrader trouwens voor wie graag gaat wandelen en houdt van variatie aan landschappen .
H – Herfstig
Ook al zijn er nog mooie dagen, het valt niet meer te ontkennen dat de herfst in het land is. Zie ook K en O.
I –Indoor
Nu de dagen weer (te snel) korter worden, zitten we terug meer binnen dan buiten en maken we het gezellig in de zetel met dekentjes en theetjes.
J –Jas
En nu de temperaturen ook weer koeler worden, is een jas terug de norm al mag die soms nog wel eens uit over de middag wanneer de zon zich nog van haar beste nazomerkant laat zien.
K – Kastanjes
Zeggen dat het herfst is zonder te zeggen dat het herfst is, en vooral ook uitkijken waar je loopt/fietst 😉
L – Lectuur
Weinig gelezen deze maand (één boek begonnen, maar het was mijn ding niet). Volgende maand hopelijk beter. Er liggen wel nog enkele boeken op een stapeltje te wachten (en er zijn ook al enkele gekocht om cadeau te geven).
M – Mahy
Naar aanleiding van 1 jaar Wintercircus kwamen een aantal voertuigen uit de grote collectie Mahy nog even terug naar de plek waar ze vele jaren verzameld stonden.
N – Namen
Leuke stad voor een daguitstap. Niet te groot, maar met een mooi aanbod aan plekjes om te bezoeken. Uiteraard de citadel, maar evengoed een winkelwandelgebied (autovrij op zaterdag), het museum F. Rops voor de liefhebbers, heerlijk wandelen of fietsen langs het water, best wel mooie architectuur (zie ook A), …
O – Okkernoten
Er zijn veel noten dit jaar, ook bij mijn vader. Hij telt steevast alle noten die hij opraapt en daarna opkuist, nog wat laat drogen en vervolgens in bakjes opstapelt om gedurende de winter grotendeels te kraken en als vogelvoer te gebruiken (en uit te delen aan de liefhebbers die ze ook graag zelf opeten). De teller tikt intussen al aan tot 15.000 (van één boom!) en ze zijn nog steeds niet allemaal gevallen.
P – Platteland
Voor de jaarlijkse teamdag communicatie trokken we naar Merelbeke, waar we een wandeling combineerden met een fotozoektocht, zelf ook beeldmateriaal maakten, een bezoek brachten aan een unieke hoevewinkel in Bottelare en iets gingen drinken in een heel charmant café ’t Ketske. Wie even buiten Gent toffe wandelingen wil maken met een combinatie van open landschappen en prachtige stukken bos, Merelbeke is echt the place to be.
Q – pas
R – Regenboog
Er waren enkele regendagen waarbij de zon opnieuw zorgde voor regenbogen en voor een klein gelukske.
S – Stage
Deze zomer liep Maya al twee weken stage bij dierenartsen, in september volgde week nummer drie. Elke dag kwam ze met nieuwe ervaringen en verhalen naar huis, boeiend om haar hierover te horen vertellen en zeker een meerwaarde in de opleiding (al kijken sommige mensen wel verrast op dat ze dit in de vakantieperiode ‘moet’ doen, maar ’t is dat of 3 weken ‘brossen’ tijdens het academiejaar).
T – Tortilla’s
Een snelle en toch behoorlijk gezonde hap? Homemade tortilla’s! Altijd een voltreffer hier.
U – Uit eten
Samen met Maya een dagje op stap in Gent en gekozen voor een lekker lunch bij Stek. Voordeel van een weekdag in september: je kan nog eens ergens binnenstappen zonder te moeten reserveren 😉
V – View
Het zicht vanuit onze leefruimte dat zijn we na negen jaar nog steeds niet beu. We truly love our room with a view.
W – Werktuigendagen
Tweejaarlijkse hoogmis voor de land- en tuinbouw in Oudenaarde waar we voor het werk ook altijd aanwezig zijn met een infostand. Blijft indrukwekkend om zoveel grote werktuigen daar ook live bezig te kunnen zien met oogsten, rooien, ploegen, zaaien, hakselen,….
X – pas
Y – pas
Z – Zadenruildoos en zonnebloemen
Deze maand kwam de zadenruildoos langs. Ik koos een selectie zaden uit de box en voegde een reeks nieuwe zaadjes van eigen kweek toe voor de volgende deelnemers om uit te kiezen. Blijft een leuk concept.
Een bezoek aan de Mont Saint-Michel kon uiteraard niet ontbreken tijdens onze vakantie. Ik was er ooit al eens lang geleden, en Maya deed er in het middelbaar een blitzbezoekje (maar herinnerde zich vooral de drukte). Het is na Parijs zowat de meest bezochte plek in Frankrijk, het eeuwenoude bedevaartsoord op een rotsige punt in het water is niet voor niets sinds 1979 Unesco-werelderfgoed.
De Mont Saint-Michel is gebouwd op een rotsachtig eilandje. Door de eeuwen heen kwamen er verschillende gebouwen bij: de pre-romaanse kerk, de abdijkerk uit de 11e en 15e eeuw, en de romaanse en gotische kloostergebouwen. Na jarenlange werkzaamheden ligt de Mont Saint-Michel opnieuw als eilandje in het water. Het begon allemaal in 708 toen de bisschop van Avranches een heiligdom zou hebben opgericht op de Mont-Tombe nadat de aartsengel Michael er drie keer verschenen was. Al komen er nu misschien geen echte bedevaarders meer, nog steeds trekken jaarlijks miljoenen mensen naar deze plek om de aartsengel (of althans zijn beeltenis) te zien en van boven op de berg de hele baai te overzien.
Ook al hebben de Fransen nog geen (school)vakantie op het moment van ons bezoek, we besluiten om ’s ochtends tijdig te vertrekken om de drukte zoveel mogelijk te vermijden. De nieuwe, zeer ruime parking ligt op ca. 2 kilometer van de Mont Saint-Michel. Gratis pendelbussen brengen de bezoekers naar de Mont of toch tot op een paar honderd meter zodat je nog even een mooi zicht hebt op het totaalplaatje voor je door de toegangspoort naar binnen gaat. Bij de parking ligt ook een groot bezoekerscentrum waar je de betaalautomaten vindt voor de parkeertickets en waar je trouwens gratis naar het toilet kan (altijd handig meegenomen). Er staat al een rijtje bezoekers te wachten op de pendelbus, maar er is ook een wandelpad en wij besluiten te voet te gaan. Ik heb geen zin om in de bus gepropt te worden, het is opnieuw vrij grijs maar droog (en winderig) en ik wil in alle rust en op eigen tempo genieten van de omgeving.
De aanblik van de Mont Saint-Michel in de verte is indrukwekkend. Het landschap is wijds, de schapen – de prés salés zoals ze hier ook worden genoemd omdat het gras dat ze eten zilt is en hun vlees bijgevolg ook – mogen niet ontbreken op de foto’s. Ik kijk rond en geniet met volle teugen. Intussen rijdt het pendelbusje ons voorbij, de passagiers plakken tegen elkaar en nog net niet tegen het raam. Blij dat wij voor de wandeloptie gekozen hebben. Uiteraard worden bij het uitstappen de nodige selfies gemaakt, en ja, ook wij maken er een paar (maar enkel om naar het thuisfront te sturen 😉 )
Eenmaal binnen de muren lijkt het of je even terug in de tijd gaat. Smalle straatjes slingeren zich omhoog langs oude huizen, winkeltjes en cafés. Eind juni-begin juli en vrij vroeg in de ochtend komen, heeft duidelijk een héél groot voordeel: het is hier rustig! Ik kan zonder problemen foto’s maken van de straatjes, er staan maar heel weinig mensen op. Maya herinnerde zich dat zij (toen ze hier een aantal jaren geleden in de paasvakantie was) met de klas bijna meteen de ‘hoofdstraat’ verlieten omdat het er veel te druk was, een hele verademing dus nu en letterlijk meer ruimte om alles rustig te bekijken.
We wandelen verder naar boven want we willen ook de abdij zelf bezoeken en daarvoor moet je tegenwoordig vooraf een ticket komen in een bepaald tijdslot. Eens boven staan er uiteraard nog mensen te wachten bij de security om binnen te gaan, maar druk kan je het echt niet noemen. Helemaal zoals we dat het liefst hebben dus 🙂
We wandelen door de abdij waar op dat moment ook tentoonstelling met enkele kunstwerken loopt (eentje ervan herkennen we trouwens van het Lichtfestival in Gent van enkele jaren geleden).
Het mooiste voor mij is echter het uitzicht op de baai. Intussen is het ook deels uitgeklaard en de wolkenluchten zijn prachtig. Van dit zicht en die kleuren zou ik elke dag kunnen genieten! Ik speel nog een beetje met de panoramafunctie op mijn smartphone in een poging om het gevarieerde spel van licht en kleur op beeld vast te leggen.
Wanneer we naar beneden wandelen, is het duidelijk al wat drukker aan het worden. Ook heel wat leerlingen die hier op schooluitstap komen, sommige plannen duidelijk ook nog een wandeling in de baai zelf. Iets wat je trouwens best onder begeleiding doet, want het water kan snel opkomen en op verschillende plaatsen kan je ook in drijfzand terecht komen.
Om terug te keren naar de parking nemen we deze keer wel de pendelbus. En zo zien we langzaam de Mont terug kleiner worden.
Slotsom: zeer de moeite van een bezoek waard! Als je kan, kom dan buiten de schoolvakanties en als dat niet lukt, probeer dan sowieso ’s ochtends vrij vroeg te komen. Het maakt echt een wereld van verschil. De pendelbusjes zijn top, maar als het een beetje mooi weer is dan zou ik toch te voet richting Mont gaan. Het is helemaal niet zo ver wandelen en er ligt een breed pad. Ideaal ook wanneer je de schapen in het landschap wil fotograferen. Maak gebruik van het gratis sanitair in het bezoekerscentrum bij de parking, eens binnen de poorten is er nog publiek sanitair (o.a. vlak na de poort), maar dat is betalend. Onze GPS kende de weg nog niet naar de nieuwe parking, maar alles staat zeer goed aangeduid, je kan eigenlijk niet missen.
