Tag Archives: SMAK

Voorjaarstentoonstellingen in het SMAK

Op Pinksterzondag hadden we een beetje tijd vrij in de voormiddag (na de middag moest ik nog voor het werk richting Sint-Gillis-Waas).
Met de slaap nog wat in onze ogen en ons hoofd reden we na het ontbijt richting SMAK. Er was – zoals wel vaker op zondagvoormiddag wanneer Gentenaars vrije toegang hebben tot het museum – veel volk aanwezig. Momenteel kan je er nog tot begin juni terecht voor de bijzondere tentoonstelling van Rinus Van de Velde en de retrospectieve van Michael Buthe.

De negen houtskooltekeningen van Rinus zijn geïnspireerd op het boek Donogoo Tonka. Het boek vertelt het verhaal van een wetenschapper die doet alsof hij een oude stad ontdekt heeft. Rinus tekent zichzelf als acteur in een ingebeelde kunstenaarsbiografie. De basis voor zijn tekeningen zijn echte decors waarvan hij foto’s neemt met zichzelf in dat decor. Een aantal van die decorstukken staan ook opgesteld in de zaal en versterken de sfeer van de tekeningen en ‘triggeren’ de fantasie van de (jonge) bezoeker.
Om alle teksten te lezen was het er eigenlijk te druk maar ik had er ook niet meteen nood aan. Ik keek naar de grote houtskooltekeningen, de verschillende tinten zwart, de vele details… Hoe langer je naar de tekeningen kijkt, hoe meer details je gaat ontdekken. Plots viel ons oog bv op één van de tekeningen waarop we de boekentoren en het hoekgebouw aan de Rozier ontdekten. Ook de tekening met louter planten/oerwoud vond ik wel bijzonder.

Vervolgens namen we ook nog een kijkje bij Michael Buthe waarvan momenteel een retrospectieve loopt. Deze Duitse artiest (1944-94) maakte textielwerken, tekeningen, schilderijen, assemblagesculpturen, foto’s, collages, dagboeken en films. Zijn twee enige bewaard gebleven installaties vormen ankerpunten in deze tentoonstelling: Taufkapelle mit Papa und Mama (1984) en Die heilige Nacht der Jungfräulichkeit (1992). Al in 1984 zette Buthe een uitgebreide presentatie op in het Museum van Hedendaagse Kunst, de voorloper van S.M.A.K. De installatie Taufkapelle mit Papa und Mama werd voor deze gelegenheid gecreëerd en is tot op vandaag een belangrijk werk in de museumcollectie.

WP_20160515_11_40_57_Pro

Ik moet bekennen dat ik de artiest niet echt kende. Ik wandelde door de verschillende zalen en liet me verrassen. De meeste werken zou ik nu niet meteen in huis willen halen, maar sommige konden me op een bepaalde manier toch wel bekoren. Met moderne kunst heb ik dat eigenlijk wel vaker, maar dat terzijde 🙂
Maya leefde zich uit door met mijn reflexcamera aan de slag te gaan. De foto’s hierna zijn dan ook van haar hand. Ik vond het wel fijn om vast te stellen dat ze met de camera in de hand op een andere manier gaat kijken naar de kunstwerken, meer in detail, op zoek naar elementen die haar aanspreken om de een of andere reden. Maar omdat smaken nu eenmaal verschillen, laat ik de lezer/kijker liever zelf een oordeel vellen (een oordeel dat je ook gerust mag delen in de commentaren trouwens).

En om af te sluiten nog gauw iets gedronken in de heropende cafetaria.

WP_20160515_12_02_53_Pro

 

Praktisch:
Rinus Van de Velde en Michael Buthe nog tot 5 juni 2016 in het SMAK in Gent.
Alle verdere info lees je op hun website.

SMAK – Drawing, the bottom line

Vorige zondag trokken we met vier bevriende koppels naar het SMAK voor een geleid bezoek aan de tentoonstelling Drawing, the bottom line.
Ik hou van het gebouw maar ik heb het soms moeilijk met de kunstwerken die er hangen, dikwijls spreken ze mij niet aan en soms snap ik ze gewoon niet. Daardoor kom ik ook iets minder vaak in dit museum dan bv het MSK of het Designmuseum. Door nu met een gids door de tentoonstelling te wandelen, kregen we iets meer kader en achtergrond mee en werd een en ander iets ‘duidelijker’. Het kan ook wel aan de kunstvorm gelegen hebben dat ik bepaalde werken meer kon waarderen.

Met tekenen kan je ook heel wat kanten uit en het hoeft niet altijd letterlijk met potlood en papier te zijn. Het kunstwerk van Julian Göthe aan ingang, waarbij met rubberen ‘touwen’ lijnen gespannen waren tegen de muur, vond ik bv. erg knap. Een strak lijnenspel en toch niet helemaal strak. Voor de kinderen werd trouwens een aparte gids met opdrachten uitgewerkt zodat ze spelenderwijs de tentoonstelling kunnen ontdekken.

De tentoonstelling is nog te bezoeken tot 31 januari 2016. Meer info op de website van het SMAK.

Enkele sfeerbeelden:

WP_20151220_11_17_57_Pro WP_20151220_11_21_46_Pro WP_20151220_11_56_32_Pro WP_20151220_11_49_32_Pro WP_20151220_11_40_48_Pro WP_20151220_11_36_48_Pro 1 WP_20151220_11_25_20_Pro WP_20151226_10_33_23_ProWP_20151220_12_21_26_Pro WP_20151220_12_30_56_Pro

Lazy sunday afternoon

Vandaag was er zo eentje: een dag waarin niet veel gepland was en het weer zich van de goede kant liet zien. Het huishouden besloten we te laten voor wat het was en we zouden er een gezellig dagje van maken.
Na het ontbijt trokken we met de fiets richting stemlokaal om onze burgerplicht te vervullen. Nadien reden we verder richting SMAK om nog gauw even de tentoonstelling Ain’t painting a pain van Richard Jackson mee te pikken.
Een vriendelijke dame aan het onthaal wees ons op de extra activiteit voor kinderen. Wie zin had, kon een heus kunstrapport invullen. Er lagen een hele stapel rapportjes, elk met een ander kunstwerk op. Maya pikte er eentje uit dat haar wel aansprak, iets kleurrijks. Vervolgens gingen we in het museum op zoek naar het werk in kwestie, een foto van Thomas Ruff (tijdelijke tentoonstelling nog tot 24 augustus 2014). Eens het werk gevonden, moest ze er een volledige beschrijving van geven: naam kunstenaar, naam kunstwerk, grootte, materiaalkeuze, omschrijving van de kwaliteit van het kunstwerk of eventuele schade, een schets van het kunstwerk maken en een eventuele aanbeveling voor de kunstenaar. Maya nam haar taak zeer ernstig op en maakte een mooi rapportje. Wie weet krijg je het bij een bezoek aan het STAM wel te zien want de ingediende rapportjes worden gelamineerd en in een map gestoken.

Eens haar opdracht volbracht trokken we naar de eerste verdieping voor het werk van Richard Jackson. Zoals ik had gedacht konden de kleurrijke werken Maya wel bekoren en we waren niet alleen. Er liepen heel wat gezinnen met kinderen in het museum (op zondagmorgen immers gratis voor Gentenaren en dus ideaal om kinderen met kunst kennis te laten maken).
Er liepen zelfs enkele fotografen rond die duidelijk communieportretjes e.d. aan het schieten waren. De kleurrijke werken vormen dan ook een originele en vrolijke achtergrond.
Wil je zelf nog een kijkje komen nemen, dan moet je snel zijn want de tentoonstelling loopt maar een weekje meer (tot 1 juni 2014). Mijn foto’s zijn niet top wegens getrokken met telefoon (niet aan gedacht om reflexcamera mee te nemen, jammer).

Vervolgens trokken we richting centrum waar we nog even rondwandelden op de boeken- en bloemenmarkt. Aangezien we honger kregen, besloten we in de stad een hapje te eten op een zonnig terras.

Aangezien het weer aangenaam bleef, besloten we onze fietstocht verder te zetten naar de rand van de stad. Een ongepland maar super gezellig bezoekje aan vrienden K & K, L & J waar we nog meer gekend en geliefd volk ontmoetten, maakte de gezellige zondag nog zoveel aangenamer.  Met een heel ontspannen gevoel trokken we terug naar huis. Zo mogen er wat mij betreft nog meer zondagen volgen.

WP_20140525_030