Gentse feesten 2016 – deel 1

De Gentse feesten worden voor het eerst in jaren een editie zonder het schrijven van blogposts tijdens de feesten zelf (ik ben wel van plan om er nadien nog enkele stukjes over te plegen, wanneer ik mijn foto’s kan afladen van mijn reflex wat nu niet lukt). Het zorgt ervoor dat de planning minder strak is en we er ook iets flexibeler mee omspringen.
Maar toch alvast eentje, al gaat dat meer over eten maar dat is ook feesten ūüėČ
Al enkele jaren starten we min of meer onze feesten met een middagconcert inclusief lunch in het kader van GentJazz in hotel Reylof. Het hotel is best bijzonder te noemen qua inrichting, geen typisch hotel maar net van een iets andere klasse. Het lunchmenu dat ze serveren tijdens GentJazz is dat trouwens ook. Niet alleen heel lekker maar ook een lust voor het oog. Het weer zat eindelijk ook terug mee en dus stonden de tafels in de binnentuin gedekt.
Wij genoten in goed gezelschap van een heerlijke middag met heerlijke schotels en fijne muziek. Ideaal dus om er een jaarlijkse traditie van te maken.

Aperitiefhapjes (v.l.n.r.): komkommersoepje met appel, watermeloen met lava’s en iets met aubergine (als ik me niet vergis)

Een voorgerecht met gemarineerde zalm en rode biet en voor Maya een overheerlijke tomatensoep met balletjes.

Ons hoofdgerecht was er eentje met pladijs (Maya koos een spaghetti uit de kinderopties en was daar zeer blij mee).

WP_20160716_13_39_48_Pro

Als dessert voor ons een combinatie van mascarpone en frambozen (in kubusjes dan toch) en met zowaar een slinger selder op! Voor Maya een kommetje met ijs en fruit.

Heb jij bepaalde tradities tijdens de feesten? Ging je al eens lunchen in Reylof (ze hebben er ook een heerlijke afternoon tea trouwens)? Laat het gerust weten in de commentaren.

 

 

 

Kruisbessencrème

Er zijn zo van die recepten die blijven meegaan en ongeveer iedereen kunnen bekoren. Kruisbessencrème is er zo eentje. Een recept dat mijn vader jaren geleden (toen ik zelf nog een klein meisje was) uit één van zijn kookboeken haalde. Hij had immers veel bessen in de tuin staan en zocht eens een andere optie dan confituur denk ik om de oogst te verwerken.
Het recept is super eenvoudig en het merendeel van het werk kan vooraf gebeuren: nl. het trekken van het sap. Steek het sap in diepvries en je hebt altijd een voorraadje bij de hand om snel een dessertje te maken. Ik geef hierna het oorspronkelijke recept mee maar de hoeveelheid suiker kan gerust minder (zo hou je meer van de zurige smaak van de bessen over en dat is best lekker).

WP_20160707_19_00_47_Pro

Ingredi√ęnten

voor deel 1: het sap

  • 300 g kruisbessen (groene of rode maakt niet uit, enkel het eindresultaat ziet er gewoon lichtjes anders uit qua kleur)
  • 4 eetlepels water
  • 100 g suiker (kan ook met minder, hangt er een beetje van af hoe zuur de bessen zijn)
  • 3 cm pijpkaneel (ik gooi daar dus gewoon een stokje bij)

voor deel 2: de crème

  • 2 eierdooiers
  • 1 eetlepel heet water
  • 50 g suiker (kan perfect zonder volgens mij)
  • 1 zakje vanillesuiker
  • 1/4l slagroom (volle room, moet vooral goed opklopbaar zijn)
  • 10 gr gehakte pistachenoten of amandelschilfers (optioneel)

Bereidingswijze

De bessen met de suiker, kaneel en water aan de kook brengen en met het deksel op de pan 25 minuten laten doorkoken. Vervolgens het kaneelstokje uit de pan nemen, de bessenmassa zeven en koud laten worden. Best voor het zeven al even laten afkoelen, dat werkt makkelijker als je ‘t mij vraagt, tenzij je heel ongeduldig bent ūüôā

Je kan het sap meteen verder verwerken of in doosjes in de diepvries steken voor later (wanneer er geen bessen zijn om sap van te trekken). Vergeet je bessen niet af te wegen bij grotere hoeveelheden, vooral om nadien te kunnen bepalen hoeveel ongeveer √©√©n eenheid sap is. Ik steek vaak dubbele porties in de diepvries (handig wanneer er bezoek komt/voor feestjes) maar daar komt dus een klein beetje rekenwerk bij kijken, of giswerk indien je vooraf vergeet te wegen zoals bij mij soms gebeurt ūüôā

Voor de crème:

De eierdooiers met een eetlepel heet water schuimig kloppen. De vanillesuiker (en eventueel andere suiker) erbij strooien en blijven roeren tot het een homogene massa wordt, de basis van de crème.
Vervolgens blijven roeren en lepel per lepel (of zachtjes gieten wanneer je meer vertrouwen/minder geduld hebt) het sap door de massa mengen.
De slagroom stijf kloppen en voorzichtig door de massa mengen. De crème vervolgens verdelen over de potjes en naar wens afwerken met nootjes.
De basishoeveelheden van dit recept leveren ongeveer vier porties op. Je kan ze echter ook in kleine(re) glaasjes serveren, ideaal voor een dessertenbuffet.

WP_20160708_18_50_08_Pro

Laat het je smaken en geef gerust je mening over het resultaat in de commentaren.
De foto’s zijn niet super wegens gebrek aan daglicht maar het is een blijft een heerlijk gerechtje ūüôā

Oldtimers

Vorig weekend was het zomerkermis in mijn geboortedorp. Persoonlijk ben ik niet zo een fan van kermissen maar ze organiseerden er een oldtimersshow en dat leek ons wel een fijne reden om eens een kijkje te gaan nemen.
Bij sommige auto’s vroegen we ons af of het wel oldtimers waren (die hadden wij toch nog gewoon zien rondrijden of zelf in meegereden?) Aangezien een wagen van 20 jaar het label old timer krijgt/kan krijgen, betekent dat dus gewoon dat wij ook niet meer zo piep zijn ūüėČ
Ik maakte toch vooral foto’s van de iets oudere (en in mijn ogen vaak mooiere) exemplaren.

Hotel d’Hane-Steenhuyse

In de Veldstraat staat een prachtig stadspaleis waarvan veel voorbijgangers wellicht niet eens weten dat het er is: Hotel d’Hane-Steenhuyse.
Recent volgden wij een korte rondleiding van ongeveer een uurtje in deze verborgen parel van mijn geliefde Gent.

Doordat het paleis generaties lang in de handen van dezelfde familie gebleven is, is er heel wat bewaard gebleven. Pas begin jaren 80 van vorige eeuw werd het paleis verkocht aan de stad. In de jaren 90 werden belangrijke restauratiewerken uitgevoerd. Het pand was immers opgesplitst geworden en gedurende ongeveer 100 jaar deels in gebruik als apotheek. In het paleis was toen een muur gebouwd op de verschillende verdiepingen en de monumentale trappenhal werd verplaatst. Tijdens de restauratiewerken werd de oorspronkelijke situatie in ere hersteld.

IMG_1565 IMG_1570

Onze gids vertelde honderduit over de geschiedenis van het gebouw, de families die er woonden en hoe het gebouw was ingericht. We liepen door chambres en antichambres, langs monumentale trappen en verborgen diensttrappen, zagen prachtige muurbekleding (papier, zijde, fluweel) en zelfs een heuse balzaal met een schitterend parket.

Op de muren was nog authentiek behang terug te vinden (of er waren gedetailleerde bronnen op papier zodat een authentieke restauratie mogelijk was) en een deel van het meubilair dat mee verkocht werd aan de stad dateert zowaar nog uit de 18de eeuw (zelfs nog met originele zijden bekleding).

Oh ja, wie zich afvraagt waarvoor de ‘stoffen worstjes’ dienen? Dat was het touw waarmee de bel voor de persoonlijke dienstmeid werd geluid (die een kamertje had vlak boven het appartement van de vrouw des huizes).

Het was een heerlijke ervaring en een unieke kijk op de leefwereld van toen.
Zelf ook zin gekregen om het gebouw een bezoek te brengen? Dat kan!
Bezoek de website voor meer praktische info.

 

Midzomervertellingen 2016

Al voor de tiende keerde gingen in het Citadelpark de Midzomervertellingen door. In de namiddag verhalen voor het jonge publiek, ‘s avonds een aangepast programma voor de volwassenen.
Aangezien het voorbije weekend de nichtjes op bezoek waren en de regen op zondag eindelijk plaats maakte voor een straaltje zon, trokken we samen naar het park. De regenjassen en extra dekentjes tegen de koude bleken uiteindelijk niet nodig. De meisjes luisterden met veel plezier naar de verhalen van de aap en de krokodil, over het winterkoninkje en hoe het aan zijn naam kwam, over de kip die tomaten legde en over het meisje dat zo graag pannenkoeken at.
Het werd zowaar een heel fijne namiddag; de vertellers hebben dat andermaal prima gedaan!

WP_20160619_15_29_28_Pro

Kapsels uittesten – vlechtwerk

Maya heeft lange lokken die ze meestal in een (gewone) vlecht draagt en soms in een paardenstaart. Eén vlecht of twee vlechten (wanneer er zwemmen op het programma staat) heeft ze het liefst omdat er dan minder knopen in haar haren zitten. Veel borstelen daar houdt ze niet zo van en een kam vindt ze verschrikkelijk. Invlechten dat deden we wel eens in het weekend, maar dat was het verder eigenlijk wel op kapselvlak.

Het laatste jaar wordt er echter al eens vaker iets nieuws uitgeprobeerd. Enerzijds is dat wellicht te wijten aan het feit dat vlechten, in alle mogelijke (en onmogelijke) varianten, plots wel erg hip lijkt te zijn. Op school en in de sportclub zijn er heel wat meisjes die elkaars haren onder handen nemen.¬†Anderzijds mag Maya deze zomer bloemenmeisje zijn op het huwelijk van haar meter en daar wil ze wel graag een bijzonder kapsel voor. En dus mogen de haren niet geknipt en ‘mag’ mama al eens iets uitproberen.

Pinterest en YouTube bieden¬†inspiratie alom (of wanhoop omdat ik nooit dergelijke spectaculaire kapsels ga kunnen produceren)¬†ūüôā¬†Gelukkig heeft dochterlief een eerder sobere smaak en zijn die super speciale kapsels niet aan haar besteed (oef).
(In)vlechten (Frensh braid) en omgekeerd (in)vlechten (Dutch braid) dat begint intussen aardig te lukken. Eén vlecht in het midden, 2 vlechten met een zo recht mogelijke middenstreep of één schuine vlecht, dat heb ik al allemaal uitgetest.

In een rondje vlechten probeerde ik al eens uit maar daar moet ik nog op oefenen zodat het resultaat er iets netter uit ziet. Of verschillende vlechten laten samenkomen tot één dik exemplaar (ook hier nog wat beter leren verdelen). Wat er zeker nog op het oefenprogramma staat zijn watervalvlechtjes.

     WP_20160503_19_54_07_Pro                        WP_20160417_13_36_50_Pro

WP_20160417_13_36_57_Pro

Een topvlechter¬†zal ik wellicht¬†niet worden maar tussendoor maakte ik al een achternichtje met stijl haar gelukkig met een vlechtkapseltje voor het communiefeest van haar broer ūüôā

En als we het vlechten even moe zijn dan zijn er ook nog altijd andere opties :):)

Als er iemand nog andere kapseltips of -suggesties heeft (of goede tutorials), zet ze maar in de commentaren.

 

Ontspannen in de stad

De laatste tijd is het dagelijkse leven hier nogal druk en stresserend, zowel thuis als op het werk, en dat om diverse redenen. Slaap en ontspanning zijn twee dingen die ik dan wel eens wat ontbeer. Nochtans weet ik maar al te goed dat dit niet gezond is, zowel lichamelijk als mentaal. En dus probeer ik mijzelf te dwingen om daar aan te werken. Regelmatig op tijd proberen gaan slapen, blijven focussen op zaken die goed lopen, op zoek gaan naar het mooie in de dagdagelijkse dingen (kleine gelukjes voor het hart en het gemoed), toch even een pauze nemen en een boek lezen op een bankje in de zon, een wandeling in de stad, …

Op zaterdagmiddag trokken we met de fiets richting stadscentrum. Onder de Gentse stadshal ging de jaarlijkse modeshow van het VISO door. We wisten eigenlijk niet goed wat we konden verwachten maar namen plaats in de stoelen (langs de zonnekant, kwestie van geen last te hebben van de koele wind) en wachtten op wat komen zou. Het werd een knappe, professionele show van anderhalf uur. Het moet gezegd, we waren toch wel onder de indruk, zowel van de organisatie als van de realisaties die de studenten van de verschillende jaren presenteerden. Er zit duidelijk heel wat talent op het VISO. Ik probeerde met mijn telefoon enkele beelden te maken maar mooiere foto’s en close-ups vind je op de blog van Max Van Hemel.

Na de modeshow staken we ‘the green’ over en brachten een bezoekje aan Caff√® Rosario. Het was al even geleden, maar we werden er opnieuw hartelijk ontvangen door Fabio, die trouwens nog steeds wist wat Maya’s favoriete drankje was! Het werd voor haar dus opnieuw een Night Dreams (warme melk met chocoladedruppels, slagroom en marshmellows), haar papa verkoos een Sweet Vanilla (cappuccino met vanille) en ik ging deze keer voor een Caffe Rosario Special, een latte macchiato met stukjes karamel, karamelsiroop, slagroom en nootjes (die stukjes karamel waren echt yummie).

WP_20160528_16_44_58_Pro

Daarna relax terug met de fiets naar huis. Soms kan het leven even zen zijn ….