Tweedaagse in Limburg: dag 2 – Tongeren

Onze tweede dag in Limburg startte relatief vroeg voor een vakantiedag. Rond een uur of acht bleek iedereen wakker en een dik half uur later trokken we richting ontbijtzaal waar we smulden van het buffet met verschillende broodjes en koffiekoeken, verse fruitsla, yoghurt, muesli, gebakken spek, roerei, worstjes, … Uitgebreid ontbijt kan ons uitermate bekoren, zeker wanneer we gewoon mogen aanschuiven :) Daarna koffers pakken, uitchecken en met de wagen richting Tongeren. We hadden geen haast en hielden ons netjes aan de snelheidsbeperking van 70 km per uur op een steenweg waar er wellicht vaak veel sneller gereden wordt. We genoten van het uitzicht en maakten ons de bedenking dat we misschien toch nog eens zouden moeten terugkeren, wat later op het jaar wanneer alles mooi groen en in bloei zou staan.

Met de zon in ons gezicht liepen we door Tongeren centrum, meer bepaald richting museum. Het was er al behoorlijk druk maar het gebouw kon die grote hoeveelheid mensen wel aan zo bleek. We kochten een kaartje voor de tijdelijke én de vaste tentoonstelling (en kregen nog een mooie korting als lid van de Gezinsbond). Aan een apart tafeltje konden we de zoektocht van Vlieg meenemen en we keken ook meteen hoe het zat met de archeologieworkshops voor kinderen. Omdat we er geen idee van hadden hoe lang we in het museum zouden rondlopen, kozen we voor de eerste sessie om 13u30.

Vervolgens trokken we eerst naar de benedenverdieping voor de duidelijk heel populaire tentoonstelling over de Vikingen. De audioguides hadden aangepaste teksten voor groot en klein, mooi meegenomen dat er zoveel aandacht was voor jonge museumbezoekers. Bij de start meteen een mooie video-opstelling die de diversiteit van de Vikingen duidelijk in de kijker wou stellen. Verschillende schermen die in één ruimte hangen in verschillende richtingen en die hetzelfde verhaal vertellen maar met andere beelden, niet eenvoudig om uit te leggen maar heel mooi om te bekijken. De geluiden van de ruisende zee en de muziek zorgden er mee voor dat je als het ware in de leefwereld van de Vikingen werd getrokken.

Daarna volgde een heel uitgebreid parcours met veel bekende maar nog veel meer minder bekende info over het leven van de Vikingen. Wist je bv. dat zij zichzelf geen Vikingen noemden en dat iemand ‘op Viking’ (op tocht) ging? Dat ze schitterende juwelenmakers waren? Dat hun godenwereld behoorlijk complex in elkaar zat (en een duidelijke inspiratiebron geweest is voor Lord of the Rings van Tolkien)? Dat Vikingen helemaal niet rondliepen met een helm waarop horens stonden? Eigenlijk zijn er nog veel zaken waar we niet zo heel veel over weten. Artefacten, reconstructies, foto’s, afbeeldingen, interactieve schermen, originele opstellingen… allemaal uitermate boeiend en afwisselend.

Halfweg bleek er trouwens ook nog een zaaltje te zijn waar kinderen werden uitgenodigd om deel te nemen aan een workshop. Ze konden er een zwaard, een ketting of een drakkar maken. Ook die workshop was uitermate goed uitgewerkt. Er waren begeleiders maar ook schermen waarop instructiefilmpjes getoond werden over hoe je aan de slag moest gaan. Ideaal als tussendoortje wanneer het allemaal een beetje veel wordt voor de jonge bezoekers en ze wel aan een verzetje toe zijn ;-)

Uiteindelijk liepen we pakweg 2,5 uur beneden rond en was het al bijna tijd voor de archeologieworkshop. De jonge archeologen in de dop kregen een woordje uitleg en mochten dan meteen aan de slag. Elk groepje mocht drie artefacten opgraven, heel voorzichtig met een schepje en een borstel, deze natekenen op millimeterpapier en de originelen vervolgens in de tentoonstelling gaan zoeken wat het werkelijk was. Eens de voorwerpen gevonden en de juiste benaming genoteerd, kregen de kandidaat wetenschappertjes hun eigen diploma van archeoloog voor één dag.

En zo gingen we op pad in de permanente tentoonstelling, drie verdiepingen geschiedenis over de omgeving van Tongeren, van de Neandertalers tot en met het einde van het Romeinse rijk met heel wat te verkennen voor jong en ouder. Tussendoor werd immers ook nog de opdracht van Vlieg uitgevoerd: een tiental items vinden in de tentoonstelling en dan kijken welke van de 3 foto’s van het item in kwestie een exacte kopie is van het origineel. De selectie van de juiste foto’s levert een reeks letters op waarmee je een zin kan maken. De juiste zin levert ook nog een klein presentje op. Heel veel werk dus voor de jonge bezoeker, maar dat komt goed uit, zeker wanneer je iemand in je gezelschap hebt die wild enthousiast is en echt wel alles wil lezen wat er te lezen valt :)

Uiteindelijk is het vier uur wanneer alles gelezen is en alle opdrachten uitgevoerd zijn. Gelukkig hadden we deze morgen extra uitgebreid ontbeten zodat we nog maar net een beetje een lege maag begonnen te krijgen. In het museumrestaurant stond menig lekkers op het menu en dat lieten we ons met plezier smaken.

Als afsluiter maakten we nog even een korte wandeling doorheen een stukje van het historisch centrum en dan zaten onze twee dagen in Limburg er op. Het waren twee leuke dagen, heel gezellig en ontspannen. Ik vermoed dat er in de toekomst nog wel meer van dergelijke uitjes zullen volgen want we hebben er alle drie van genoten.

 

 

Tweedaagse in Limburg: dag 1 – Hasselt

We wilden nog wel eens weg, zo even er tussenuit. Ver moest het niet zijn, maar wel graag een plek waar we met ons drietjes nog niet geweest waren. Toen dochterlief vertelde dat ze op school over de Noormannen geleerd hadden en ik al enkele artikels gelezen had over de tentoonstelling van de Vikingen in het Gallo-Romeins museum in Tongeren werd het dus Limburg.

We besloten na enig zoeken toch niet te gaan voor een B&B of charmant hotelletje maar voor een ketenhotel. Zwembad, fitness, sauna en uitgebreid ontbijtbuffet gecombineerd met ruime parkeergelegenheid vlakbij en interessante prijzen gaven de doorslag. Uiteindelijk zouden we er toch maar één nachtje zijn en was het vooral de bedoeling om de omgeving te verkennen en niet in het hotel te zitten. De door ons geboekte kamer bleek de vorige dag niet gebruikt te zijn en dus mochten we al meteen inchecken bij onze aankomst iets na tienen. Op die manier hadden we de hele dag beschikbaar om in te vullen zoals we zelf wilden.

We trokken de stad in en gingen bij de dienst voor toerisme enkele folders ophalen met thematische wandelroutes (aanrader). We trokken naar het Stadsmus waar we de enige gasten waren in de voormiddag en ons museumbezoek extra leuk werd door het originele spel voor de jonge bezoekers. Omdat we momenteel thuis geen frietjes bakken, besloten we in een klassieke brasserie onze lunch te bestellen en aten we met veel smaak handgesneden frietjes met stoofvlees of vol au vent.

Met behulp van de themaroutes stelden we vervolgens onze eigen gecombineerde wandelroute samen.  We ontdekten o.a. een mooie interieurzaak en deden er inspiratie op voor ons nieuwe huis en een winkeltje waar ik wel tientallen geschenkjes zou kunnen kopen voor mezelf en anderen. Ook enkele mooie oude gebouwen, standbeelden en leuke steegjes gezien, maar helaas dwong de regen ons om met een open paraplu rond te lopen waardoor het net iets minder gezellig werd. We sprongen wel nog even binnen bij chocolaterie Boon en hadden geluk. Na een dikke vijf minuten wachten kwam er een tafeltje vrij en het moet gezegd, het was overheerlijk. Voor mij werd het een chocoladekoffie van het huis, voor hem een Hasseltse koffie en voor de jongste een chocolademelk met slagroom. Voor elk van ons daarbij een kleine chocomousse, enkele zalige pralines en een glaasje water (gewoon water, geen Hasselts sterk water) om door te spoelen. Een betere afsluiter van de middag konden we ons niet wensen.

De regen bleef aanhouden en dus trokken we richting hotel en besloten van de avond gebruik te maken om de sportfaciliteiten eens uit te testen: de meisjes naar het zwembad en heel even naar de sauna, de man naar de fitness. De timing was perfect want gedurende een dik half uur hadden we de ruimtes helemaal voor ons alleen, enkel jammer dat het niet een tikje warmer was in het zwembad. Nog even bijpraten in de hotelkamer en vrij vroeg onder de wol, kwestie van de volgende morgen tijdig en monter aan het ontbijt te kunnen verschijnen.

Dag 1 was ondanks het mindere weer alvast geslaagd.

 

#boostyourpositivity week4: destress

Deze week al de vierde en laatste week van het boostyourpositivity project en een uitdaging van Oon. Ik herken eigenlijk wel veel van wat ze schrijft en ja, ook ik heb het soms (neen, ‘vaak’ is wellicht correcter) moeilijk om me volledig te ontspannen.

Ik weet inmiddels dat ik de zaken die in mijn hoofd zitten van me af moet schrijven. Lijstjes maken lucht mij op en items schrappen op die lijstjes nog veel meer. Om dat genoegen groter te maken, durf ik wel eens alle huishoudelijke klusjes uitschrijven in een lijst(je) en dan als een wervelwind aan dat huishouden beginnen. Heerlijk hoe het dan soms vooruit lijkt te gaan. Maar eerlijk is eerlijk, mij volledig ontspannen wanneer mijn huis er eerder ‘ontploft’ uitziet, dat zit er bij mij niet in. De enige manier om daar (tijdelijk) iets aan te verhelpen, is de deur achter me dichttrekken en soms doe ik dat wel eens (zeker wanneer het mooi weer is). Eigenlijk doe ik dat nog te weinig maar huisgenoten die je daarin stimuleren helpt wel op dat vlak ;-)

Verder ben ik gelukkig iemand die geen twee of drie weken op vakantie moet om te kunnen ontspannen. Enkele dagen weg of zelfs een daguitstap zijn vaak al genoeg. Tijdens de voorbije krokusvakantie nam ik slechts één dagje verlof maar we trokken toch twee dagen (vrijdag en zaterdag) naar Limburg. We boekten een hotelkamer in Hasselt en verkenden er de stad: leuke winkeltjes bezoeken, het stadsmuseum (Stadsmus), overheerlijke chocolade proeven bij Boon, … De volgende dag reden we na een(heel) uitgebreid ontbijt naar Tongeren waar we urenlang het Gallo-Romeins museum verkenden. Een échte aanrader, ook met kinderen. Ik schrijf er heel binnenkort een stukje over.

Een toptip om te ontspannen heb ik niet echt, maar ik merk dat het vaak de kleine dingen zijn die ervoor zorgen dat het stressniveau beheersbaar blijft: dat kwartiertje wandelen van en naar bureau, een moment om mijn gedachten de vrije loop te laten en mijn hoofd le(e)g(er) te laten komen. Luisteren naar de vogels in de ochtend, de zon op je gezicht voelen of in je rug (heerlijk wanneer die toch al een beetje gespannen staat), voor jezelf een liedje neuriën, …  Ik maakte eerder al een lijstje met happy sounds en happy smells. Op momenten dat het stressniveau stijgt, moet ik mezelf soms een beetje dwingen om die zaken niet uit het oog te verliezen. Nog een beetje meer mindfulness in mijn leven brengen zou zeker geen kwaad kunnen.

Misschien heb jij nog een tip voor mij? Laat het zeker weten in de commentaren.

animals_widewallpaper_relax_60977 relax, breathe, smile

 

Shortcuts #boostyourpositivity

Week 3 in de uitdaging #boostyourpositivity kreeg van Lilith als thema shortcuts. Ik hou van handigheidjes die ervoor zorgen dat ik taken sneller kan afwerken en er meer tijd overblijft voor andere, leukere zaken. Ik wil dus gerust enkele van mijn shortcuts met jullie delen en hoop er enkele nieuwe op te pikken.
Ook al beweren sommigen dat multitasken niet efficiënt is, voorlopig blijf ik erbij dat dit wel zo kan zijn, op voorwaarde dat je het een beetje voorbereid of handig aanpakt. Taken combineren wordt er door tablets en smartphones alleen maar makkelijker op. Mails lezen of voorbereiden terwijl je op de trein zit, levert alvast tijdswinst op. Maar ook ‘groepswerk’ is mogelijk op de trein: recent hield ik nog met enkele collega’s een brainstormsessie over een toekomstig project.

Om de ochtendspits vlot door te komen, volstaat enig voorbereidend werk de avond voordien. De tafel vooraf dekken (borden en brooddozen op tafel, water in de waterkoker klaar om ‘s morgens snel thee te zetten) en kledij voor de volgende dag klaarleggen (voor mezelf en dochterlief), het lijkt futiel maar het betekent vaak het verschil tussen een vlotte en een haperende ochtendspits. Boterhammen smeren doen we pas de ochtend zelf, dochterlief doet dit trouwens al enkele jaren zelf. Ergens in de loop van het tweede leerjaar is ze daar spontaan mee begonnen en na enkele ‘controles’ van mij bleek dat ze netjes haar boterhammen maakte met hartig beleg en niet stiekem drie boterhammen met choco in haar brooddoos stak. Goed begonnen is half gewonnen :)

Momenteel heb (of maak) ik geen tijd in mijn agenda voor sport. Dit probeer ik echter wat op te vangen door te voet te gaan waar en wanneer dat mogelijk is. Standaard werk ik in Gent maar wanneer ik naar onze afdeling in Brugge of Brussel moet, dan reis ik met de trein en wandel ik van het station naar het kantoor (ongeveer een kwartier stappen). Wanneer ik in Gent werk, dan is het vooral trappenlopen qua workout. ‘s Morgens parkeer ik mijn fiets op niveau -1 en dan ga ik via de trappen naar +1 in plaats van de lift te nemen. ‘s Middags ga ik eten in het bedrijfsrestaurant op niv +3 en nadien neem ik de trap naar de werkplek op niv 13 (dat zijn exact 200 trappen). Naar beneden neem ik de lift (er zijn grenzen :))

Wat wassen en strijken betreft: voor mij liever geen marathonsessies, zeker wat strijken betreft. Het beddengoed wordt meestal ‘s morgens gewassen zodat het diezelfde avond opnieuw gebruikt kan worden, dat spaart mij alvast een strijkbeurt uit. Hemden en bloesjes worden te drogen gehangen op een kapstok. Op die manier geen valse plooien die weer extra strijkwerk vragen en bovendien meer ruimte op de wasdraad om was op te hangen.

En verder is mijn belangrijkste motto misschien wel: doe alles wat je kan volgens de 80-20 regel. Je kan 80% van het werk doen in 20% van je tijd. Perfectionisten willen steeds naar de 100% streven maar verliezen daar enorm veel tijd en energie mee terwijl ‘goed’ in de meeste gevallen meer dan goed genoeg is. Er zijn relatief weinig zaken waarvoor je de lat op 100% moet leggen al denken we soms van niet. Het geeft je ademruimte, letterlijk en figuurlijk, al durf ik dit zelf soms ook nog wel eens te vergeten.

Ik hoop dat je iets hebt aan mijn shortcuts, deel gerust jouw tips in de commentaren.

Timemanagementklein

Deze blogpost kadert in het #boostyourpositivity project van Activia. 

Project #boostyourpositivity – Wat eten we vandaag?

Via Lilith ontdekte ik het project boostyourproductivity waarbij bloggers gedurende een maand worden uitgedaagd. Het thema van week 1 – Inner & Self – sprak me niet meteen aan maar het thema van week 2 – energy & positivity – van Oon daar kon ik wel iets mee, zeker met één van de items “wat eten we vandaag?”
Wat zijn jullie favoriete gezonde gerechten? Trekken jullie elke dag tijd uit om vers te koken? Doe je dat met plezier of is dat zo’n noodzakelijk kwaad? Vertel het ons! En ook: wat moeten mensen die niet graag in de keuken staan (of niet veel tijd hebben), maar wél graag lekker en gezond eten absoluut eens klaarmaken? 

Aangezien elke dag iets schrijven niet meteen haalbaar is (een mens moet ook nog wel eens iets anders dan voor een schermpje zitten en teksten uittikken) besloot ik dat halfweg week 2 het ideale moment was voor een blogpost.

Ik hou van lekker eten en kan ook slow food zeker waarderen maar dan wel bereid door een andere kok. Bij mij moet het allemaal nogal snel gaan en liefst zonder al te veel voorbereiding of bewerkingen op het moment zelf. Als het dan nog even kan, graag met enige ruimte voor variatie op of aanpassing van het recept. Ik hou dan ook wel van bv. 15 minute meals van Jamie Oliver en de kookstijl van Nigella Lawson.

Een topper in de categorie snel en gezond is voor mij zeker mijn pasta p(r)esto. Inspiratie van het moment en een combinatie die enorm bleek mee te vallen en inmiddels regelmatig op tafel verschijnt.

pasta2pasta1

Ook quiches maken kan snel en eenvoudig: bladerdeeg in een bakvorm leggen en vullen met wat je in huis hebt. Als groente bij mij nogal vaak courgette (niet schillen, gewoon topjes afsnijden) in kleine blokjes gesneden en aanvullen met bv gekookte ham of gerookte zalm (ook in stukjes snijden), mozzarella of garnaaltjes. Potje Boursin Cuisine loskloppen in een kommetje, eventueel met geklutst eitje bij of scheutje melk, en het mengsel over de groente en co uitgieten. Voordeel van Boursin Cuisine: meteen gekruid ook. Als afwerking nog wat gemalen kaas over strooien en in de oven steken. Terwijl de quiche bakt (pakweg een half uurtje) kan je andere huishoudelijke taken doen, kinderen helpen met huiswerk, je mails doornemen, een babbeltje doen met je partner en een aperitiefje drinken… Enfin, je tijd gebruiken voor andere zaken die je nuttig vindt of waar je zin in hebt (alleen niet vergeten om de quiche op tijd uit de oven te halen) ;-)

Daarnaast probeer ik zo efficiënt mogelijk te koken. Toen ik afgelopen maand een stevige portie vers geteelde pastinaak kreeg, besloot ik deze kort te stoven en te mixen. De diepvries werd gevuld met meerdere potjes pastinaakpuree die ik perfect kan gebruiken in soep of zelfs spaghettisaus. Mijn recept voor een supersnelle soep: uitje stoven, pastinaakpuree aanlengen met water en bouillonblokje(s) en potje tomatenpuree erbij. Het resultaat ziet er uit als tomatensoep en lepelt vrij gemakkelijk naar binnen, ook bij iets moeilijkere eters. Heb je meer tijd dan kan je natuurlijk extra groente naar smaak, believen en beschikbaarheid toevoegen. Het zelfde principe pas ik toe wanneer er grote hoeveelheden courgette of een verse pompoen uit papa’s groentetuin mijn richting uitkomen: stoven, mixen en in kleine porties invriezen, al dan niet al gekruid (best vermelden op het doosje zodat je niet voor onverwachte verrassingen komt te staan wanneer je supersnel gerechtje totaal niet of net teveel gekruid is). Uiteraard kan je ook gewoon een grote portie soep (in het weekend) maken en die dan in porties invriezen maar aangezien ik slechts een kleine diepvries heb, vind ik de eerste optie interessanter en geeft ze me bovendien meer flexibiliteit om mijn menu aan te passen. Ik kies voor flexibiliteit ;)

Ik ga zeker niet beweren dat er hier elke dag even gezond gekookt wordt (er komt ook al eens een pizza op tafel) maar ik probeer toch enige variatie aan de dag te leggen. Ik denk te mogen stellen dat ik inmiddels vrij handig ben in het samenstellen van restjesmaaltijden. Regelmatig blijft er wel eens een restje over van een maaltijd: beetje aardappelen, rijst, groente, … Te weinig om de volgende dag nog een volwaardige portie te hebben, maar zonde om weg te gooien. Wanneer er meerdere restjes in de frigo staan, dan komt het moment om te improviseren: een wokschotel of omelet met restjes,  aangevuld met enkele nieuwe ingrediënten leveren vaak heel lekkere resultaten op. Of gewoon een minibuffet met diverse kleine porties van verschillende gerechtjes. Op die manier gaat er geen voedsel verloren en kom je soms tot nieuwe combinaties die de basis van een toekomstig gerecht kunnen worden.

Heb jij nog een snelle tip voor mij? Ik hoor het graag in de commentaren want extra tips zijn altijd meegenomen.

 

 

Vriendinnenverjaardagsfeestje in het Designmuseum

Aangezien wij vriendinnenverjaardagsfeestjes thuis niet meteen zien zitten, gaan we al enkele jaren op zoek naar een alternatief buitenshuis. Dat alternatief is dan liever ook geen binnenspeeltuin of bowling maar gelukkig zijn er in Gent voldoende alternatieven. Zo trok ik ooit naar het Huis van Alijn voor een voorstelling van poppentheater Pierke, deden we een zoektocht in het Huis van Kina, boekten we een bezoekje aan de film + een knutselworkshop in de Sphinx en nodigden we vorig jaar nog de vriendinnen uit voor een bezoek + workshop in het MSK.

Voor haar negende verjaardag kozen we een verjaardagsfeestje in het Designmuseum. Het museum is sowieso een van onze favorieten en we gingen met ons drietjes naar de opening van de actuele tentoonstelling Lightopia, een echte aanrader trouwens. Het verjaardagsfeestje stond dan ook helemaal in het teken van de tentoonstelling. Ik mocht (zowel van de museumbegeleider als van dochterlief zelf) de hele tijd meegenieten en genieten dat deden we. Het werden 3 intense uren.

We trokken eerst naar de kelders van het museum, waar in een voormalige keuken/ bediendenwerkplaats van een herenhuis uit lang vervlogen tijden een atelier werd ondergebracht. Na een korte introductie trokken we onder begeleiding van Bernadette naar het museum waar ze hen een verhaal voorlas als introductie naar de wereld van Ligthopia. De meisjes hingen aan de lippen van Bernadette: ze luisterden naar haar verhaal, naar de toelichting over bepaalde kunstwerken en stelden tussendoor massa’s vragen. Er werden ook opdrachten uitgevoerd: lichtobjecten beschrijven, er zelf eentje ontwerpen met behulp van een reeks basisvormen en een schets maken van een favoriet lichtwerk. Na de tocht doorheen het museum en Lightopia, tussen de vele andere bezoekers die vaak een vriendelijke en geïnteresseerde blik op ons groepje wierpen, trokken we ons opnieuw terug in het atelier.

Daar was het tijd voor ‘echte’ actie: onze ontwerpen op papier omzetten in 3D. Met Chinese inkt werden beide ontwerpen op een papieren lampion geschilderd en vervolgens met ecoline ingekleurd. Een kennismaking voor de meesten met nieuwe producten en technieken. Heel boeiend om zien hoe elk meisje het beste van zichzelf gaf om van het ontwerp iets moois te maken.

IMG_0257 IMG_0264 IMG_0265

Toen de klok al bijna vijf uur aangaf en er al enkele ouders binnen sijpelden werd er gauw nog gezongen, geschenkjes uitgedeeld en iets lekkers gegeten. Had het nog een uurtje langer geduurd, dan zouden er zeker geen klachten geweest zijn. Bovendien had elke genodigde ook een fijne herinnering mee naar huis. Wij genoten als afsluiter nog even na van een drankje in de (tijdelijke) winterbar op de binnentuin van het museum.

Verjaardagsfeestjes in het Designmuseum: succes gegarandeerd als je het ons vraagt!

IMG_0267

Lichtfestival Gent 2015

Drie jaar geleden was het dat Gent het vorige Lichtfestival organiseerde, nu al voor de derde keer. Ook de twee vorige edities was ik erbij, met volle goesting, vol verwondering en verbazing. Genieten van de stad en de mooie lichtpoëzie die geschreven werd. De kou trotseerden we dapper, de drukte probeerden we te negeren, vol verwachting keken we uit naar de volgende editie.

Blij als een kind dat wacht op de geschenkjes onder de kerstboom ging ik ook dit jaar opnieuw op stap, tot drie maal toe. De eerste avond voor Gentblogt, de tweede avond met ons drietjes, op zaterdag bleven we wijselijk thuis (trop is trop) en op zondag nog een keertje om af te sluiten in gezelschap van goede vrienden die we veel te weinig zien.

Iedereen heeft er ondertussen wellicht al beelden van gezien, maar hierna toch nog een selectie.

IMG_0288 IMG_0289IMG_0294 IMG_0297 IMG_0300 IMG_0320 IMG_0316 IMG_0283  IMG_0311 IMG_0304

En met dank aan Max Van Hemel voor de filmpjes:

Wintercircus – Mahy

Dé walvis in Portus Ganda

Bisdomplein, waarop we gezellig mee dansten

Gedichtendag 2015

Naar aanleiding van de Gedichtendag werden opnieuw prijzen uitgereikt en was er plots weer even poëzie op de radio te horen. Alhoewel ik in een ver verleden nog een dikke tien jaar academie voor woord heb gevolgd, waarvan 7 jaar voordracht, en ik toen menig gedicht gelezen heb, is dat allemaal lang geleden. Sedertdien heb ik eigenlijk niet echt meer poëzie gelezen.
Naar aanleiding van gedichtendag (morgen) groef ik nog eens in mijn geheugen en onderstaand gedicht was het eerste dat terug aan de oppervlakte kwamen piepen.

Rutger Kopland – Onder de appelboom

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam 
zacht voor de tijd van het jaar.
De tuinbank stond klaar 
onder de appelboom.

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman 
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed 
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij 
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam 
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

Uit: Onder het vee, 1966.
parkbank-onder-boom-35983481

 

 

Happy smells

Alle goede dingen bestaan uit drie zegt het spreekwoord en dus werd ook mijn #Happy lijstje een drieluik.
Sommige geuren kunnen zowat iedereen bekoren, andere zijn persoonlijker maar eigenlijk zijn er best wel een aantal die zonder problemen een glimlach op mijn gezicht kunnen toveren en me fijn gevoel geven. Daarom dus een derde lijstje, nl Happy smells:

1. De geur van vers gemaaid gras. Ik sta er elke keer weer versteld van wat voor een positief effect dit heeft op mijn humeur. Misschien omdat ik het zelf niet moet afrijden? Op een manier doet het me ook altijd denken aan mooi weer.

2. De geur van koekjes die net uit de oven komen. Zelf gebakken koekjes dat is instant gezelligheid, zowel de voorbereiding als het verorberen ervan.

3. De zilte zeelucht. Helemaal perfect in combinatie met het geluid van de branding.

4. Vers gemaakte soep. Soep zorgt voor warmte, letterlijk en figuurlijk. Zodra de uien glazig worden in de olie of de boter ontstaat er een zekere chemie die altijd smaakt naar meer.

5. De geur die even in de lucht hangt vlak na een zachte regenbui. Moeilijk te omschrijven maar wel heel herkenbaar vind ik persoonlijk.

6. Chocolade. Zoals het je kan overvallen in een overdadige golf wanneer je langs een chocolatier passeert of iets subtieler in de vorm van vers gemaakte warme chocolademelk al dan niet met een snuifje kaneelpoeder erbij.

7. Koffie(bonen). Eigenlijk hou ik meer en al langer van de geur dan van de smaak van koffie. Perfect in combinatie met een donker stukje chocola of een vers gebakken koekje.

8. Verse kruiden waar je eens met je handen doorheen gaat, subtiel maar ook heel krachtig: basilicum, munt, tijm, rozemarijn, …

9. Vers geperste of gesneden look die langzaam opwarmt in hete olie en meteen een zuiderse sfeer in de keuken brengt. Heeft nauwelijks meer nodig dat wat verse spaghetti om al een fijne maaltijd te vormen. Heerlijk eenvoudig.

10. Lavendel. Herinneringen aan vroeger, toen er katoenen zakjes gedroogde lavendel in de kleerkast te vinden waren en instant connectie met zomer, zon en vakantie. Afgelopen zomer in de Provence trouwens crème brûlée gegeten met lavendel (melk gekookt met verse lavendelbloemetjes en daarna gezeefd, met een heel subtiel maar duidelijk smaakeffect als resultaat), zalig!

In de boeken van Fantasia / Geronimo Stilton kan je al eens een geurpagina vinden maar hier zal je toch vooral je eigen fantasie moeten laten werken ….

Welke geur maakt jou gelukkig?

 chocolade lavendel

Gentblogt blijft voor altijd 10 jaar jong

Samen met een groep andere mensen was ik al enige tijd op de hoogte maar we hadden afgesproken dat we de gemaakte keuze voor onszelf zouden houden, tot vandaag. En blijkbaar had ons nieuws een behoorlijke impact want het verscheen in heel wat geschreven en gesproken media (AVS, De Standaard, De Morgen, Het Nieuwsblad, ….)

Ik was er nog niet bij toen Gentblogt boven de doopvont werd gehouden, maar volgde al vrij snel wat daar geschreven werd en besloot in 2009 (volgens de archieven) de stap te zetten naar een actiever engagement en zelf ook mee te werken. Eerst nog voorzichtig, enkele berichten tijdens de Gentse feesten als tijdelijke vrijwilliger, maar na de feesten ‘ben ik blijven plakken’ en blijven schrijven. Volgens de archieven pende ik de voorbije jaren voor Gentblogt 233 artikels bij elkaar en daar ben ik toch best een beetje trots op.

Ik heb via Gentblogt heel wat premières mogen meemaken en ik ontmoette er mensen waarvan er verschillende inmiddels vrienden werden. Ik kreeg langzamerhand meer vertrouwen en zette na lang twijfelen uiteindelijk vorig jaar ook de stap naar een eigen blog.

Ik ga Gentblogt en de grote informatiestroom over zoveel diverse dingen in het Gentse heel hard missen maar het is inderdaad beter om in schoonheid te eindigen dan langzaamaan te moeten inboeten aan kwaliteit omdat het niet langer haalbaar blijkt om die kwaliteit te blijven leveren. En zoals o.a. Veerle ook al schreef, er blijven andere kanalen om elkaar en wat er gebeurt in Gent niet uit het oog te verliezen.

For ever in my heart.