Creatief in de keuken

Soms heb ik niet zo heel veel zin om te koken (lees: lang in de keuken te staan) maar wil ik toch wel iets lekkers en gevarieerd op tafel zetten.
Soms ga je winkelen en merk je dat er in jouw grootwarenhuis heel wat kortingen zijn (genre: 1 portie kopen, 2de gratis).
Soms lig je met restjes in de koelkast (genre: nog 2 wortels, nog een stukje fruit dat dringend vraagt om opgegeten te worden, een stukje kaas,  …) die om een creatieve oplossing vragen naar verwerking in een of andere maaltijd.

Combineer die drie zaken en presenteer alles een beetje leuk en dan krijg je volgend resultaat op pakweg een half uurtje:

Een hapje vooraf: restje soepstengels met potje olijvenpesto…

…sardientjes op azijn en restje brie met enkele noten en overgebleven druifjes…

Een slaatje van mozzarellabolletjes, de laatste avocado en de laatste twee tomaten in de groentemand…

Quinoasalade met geroosterde groente: één portie halen, tweede portie gratis

Gemengde salade: zakje ‘luiewijvensla’ (gekuiste, gemengde sla: rucola, jonge spinazie, veldsla), halve komkommer uit de groentelade, verse aardbeien (bakje kopen, bakje gratis) en kruidige croutons.
Wij zijn hier geen grote sla-eters, een krop sla kopen betekent meestal dat een deel bij het afval terecht komt dus koop ik liever eens een zakje gemengde slablaadjes om aan te vullen met andere groente zodat er geen eten in de afvalbak eindigt.

De laatste tronk witloof met de laatste kiwi en een sinaasappel die dringend verwerkt moest worden (‘a vif’ gesneden). Die combinatie van groente met fruit, het geeft een verrassend frisse en smakelijke toets.

En als dessert nog meer aardbeien met enkele frambozen op een pancake (klein potje met 6 stuks in snelverkoop) en een lepeltje mascarpone.

Ik kan u vertellen dat er heerlijk gesmuld werd aan tafel 😉

Familierecept: gerookte heilbottaartjes

Heilbottaartjes met champignonreepjes dat staat bij mij gelijk aan een jarenlange traditie, een gerechtje dat op menig (familie)feestje geserveerd werd. Ik maakte dit eigenlijk nog niet zelf klaar maar heb nu wel het recept om dat te kunnen doen en dus deel ik het maar meteen hier 🙂

Ingrediënten (voor 6 personen)
175g gerookte heilbot
1/4 l room
3 eieren
champignons
bieslook
100g boter
2 citroenen
peper en zout
cayennepeper
Individuele ovenpotjes of een grote ovenschaal

Bereiding
De heilbot zonder vel en bruine korsten cutteren in een moulinette (hakmolen). Heilbot, room en eieren met een weinig cayennepeper mixen. Ovenschotel/ovenpotjes goed inboteren met een borsteltje. Schotel/potjes vullen en laten garen au-bain-marie in de oven (ca15-20 minuten op ca 200°C, hangt beetje van de oven af). Controleren met een mespunt of het mengsel opgesteven is. Om te vermijden dat de bovenkant van de vismousse bruin zou worden, best afdekken met een stuk aluminiumfolie.
Intussen de champignons in fijne julienne snijden. In citroensap met een scheutje water laten garen. Champignons uit de pan halen en bij de kokende saus klontjes koude boter oplossen tot een romige saus. Afkruiden met peper en zout. Bieslook zeer fijn snijden.
Leg de taartjes midden op een bord, nappeer ze met de saus en versier met de paddenstoelenstaafjes en de bieslooksnippers.

Smakelijk!

Feestkapsels

Met Maya’s lange lokken valt wel iets te doen al is dat soms gemakkelijker gezegd dan gedaan (ze houdt er niet zo van dat er al te veel met haar haren ‘geprutst’ wordt).
Pinterest is uiteraard een gigantische bron van inspiratie waar ze ook met plezier op rondkijkt en probeert leuke kapsels te vinden (incl. een duidelijke handleiding).

Recent probeerden we er nog eentje uit:
omgekeerd (ondersteboven) invlechten, van onder naar boven

…bovenaan een staart maken met het resterende haar…

en dan variëren met een dot

   

… een ‘strik’… of een gevlochten dot

   

Ik denk dat we nog een beetje verder gaan zoeken 🙂

Otium

Afspreken met drie gezinnen om samen uit eten te gaan, dat zijn veel agenda’s die gecheckt moeten worden (ah ja, want behalve de ouders heeft ook de kroost best veel activiteiten 🙂 ) maar uiteindelijk lukte het ons om én een datum én een locatie te vinden. Omdat we graag iets nieuws uitproberen, trokken we naar Otium, een Italiaanse taverne die begin dit jaar opende op de Ajuinlei nr 16 in Gent.
Otium is de Latijnse term voor vrede, kwalitatieve en vrije tijd, voor rustig leven. Benieuwd of we ons hier ook zo goed zouden voelen.

We werden alvast uitermate vriendelijk ontvangen, kregen toelichting bij de kaart en de suggesties. We gingen voor een aperitief, een heerlijke prosecco (voor de liefhebbers, de rest van de disgenoten kozen een niet alcoholisch alternatief) en vroegen of daar een bordje tapas bij kon dat ook de vegetariërs aan tafel kon bekoren. Dat laatste bleek geen enkel probleem, het bord met fijne charcuterie en kaas werd aangevuld met enkele potjes opgelegde groente (zongedroogde tomaat, artisjok en aubergine). Een klantgerichte aanpak die we zeer konden waarderen.

Als hoofdgerecht kozen we uit het pasta-aanbod: de suggestie van de dag (pasta met verse tonijn en aubergines), pasta pesto, cannelloni, pasta met boschampignons, pasta met Siciliaanse worst en ricotta. De gerechten smaakten allemaal heerlijk en de borden werden tot het laatste restje leeggegeten. (sorry, foto’s vergeten maken, te snel op, moest maar zo goed niet zijn 🙂 )

We hadden nog een beetje ruimte in ons maag (en vooral goesting) en dus besloten we ook een dessertje te nemen: een heerlijke panna cotta met rode vruchten of met chocolade en een tiramisu. Voor sommigen kwam daar ook nog een cappuccino of een latte bij. Opnieuw uiterst smakelijk.

Met de glimlach betaalden wij onze rekening en wie wou kreeg zelfs nog een proevertje limoncello toe (de lekkerste die ik ooit al proefde trouwens, gemaakt van biologische, Siciliaanse citroenen, geen mierenzoet chemisch brouwsel).

Niet alle gerechten die wij aten staan op dit moment nog op de kaart, want die ging de volgende dag net wijzigen. De zaak serveert ook als eerste piadina in Gent; dat zijn dunne Italiaanse belegde broodjes. Het lijkt een beetje op een wrap, maar dan net iets anders. Excuses genoeg om nog eens terug te komen dus 😉

meer info op hun website of hun Facebookpagina

 

Lentewandeling in het parkbos, deel 2

Nadat we vorig weekend de rode route wandelden in het Parkbos, gingen we dit weekend voor de langere, blauwe route. Met hoge hakken zou ik de wandeling niet doen maar met gewone wandelschoenen lukt het perfect langs de halfverharde paden en de vlonderpaden die je over de vochtiger stukken brengen.
Deze keer had ik wel mijn fototoestel mee en schoten zowel Maya als ik beelden tijdens onze wandeling.

Enig minpuntje, toen we terug aan het punt kwamen waar we onze fietsen hadden geparkeerd bleek een overlaat een van onze fietstassen meegenomen te hebben (en wellicht werd de dief gestoord in de actie door passanten want mijn stuurtasje was ook al deels losgemaakt) 🙁 De fietsen zelf stonden gelukkig stevig op slot maar ‘t is toch niet leuk (en ze stonden echt wel in volle zicht geparkeerd, niet ergens in een verborgen hoekje, misschien net daardoor dat er slechts één fietstas verdwenen was).

Michiel Hendryckx in de Sint-Baafsadbij

Ik hou van de persoon Michiel Hendryckx en van zijn werk, hou van Frankrijk en ik vind de oude Sint-Baafsabdij een bijzondere plek in Gent. Redenen genoeg dus om op een zonnige zondagmorgen met de fiets richting Gent centrum te rijden en een bezoekje te brengen aan de fototentoonstelling ‘Het verlangen naar Frankrijk’.

We waren niet de enigen die op zondagmorgen dit idee hadden, het was er druk maar niet té druk. Je kon nog vrij vlot de teksten lezen die een woordje uitleg gaven bij de keuze van de getrokken foto’s. Heel wat foto’s zijn in groot formaat te bewonderen, anderen iets kleiner. Stuk voor stuk heel knap gemaakte beelden, zonder veel poespas of speciale effecten maar eerlijk en heerlijk om naar te kijken. Bij verschillende beelden hadden we meteen een blik van herkenning ‘ja, daar zijn we ook geweest; knap in beeld gebracht’; bij sommige hadden we iets van ‘ja, daar moeten we zeker ook nog eens heen, eentje om te onthouden’.

Van de tentoonstelling zelf trok ik slechts een paar beelden (mijn foto’s van Michiels foto’s kunnen eigenlijk enkel maar afbreuk doen aan de kwaliteit van zijn beelden), wel liet ik de lens nog even schijnen op de Sint-Baafssite. Ik niet alleen trouwens, ook Maya had er zin in en verkende de omgeving fotografisch 🙂

Nog even nagenietend in het zonnetje zaten we met ons hoofd zelf ook in la douce France en dachten met genoegen aan de vele reisjes die we er al maakten en nog zullen maken.

Ook zin om een kijkje te nemen? De tentoonstelling loopt nog tot 11 juni 2017 en is op zondagvoormiddag gratis voor Gentenaars. Alle praktische info lees je op de website van Uit in Vlaanderen.

#Happythings2017 part3

Omdat de meeste goede dingen uit drie bestaan, nog een derde selectie van beelden die me blij maakten de voorbije maand.

Koffie: een kopje op het werk met homemade brownie van een jarige collega (en dan tot de vaststelling komen dat uw lepeltje qua kleur bij de binnenkant van de tas past en het koffieschuim als het ware een yin-yang laagje vormt)

… of genietend van het zonnetje op de binnenkoer van een nieuwe (vegan) koffiebar met een iced cappuccino

Lekker eten: voetjes onder de tafel bij papa voor een carpaccio van ananas…

… een super eenvoudige chocomouse met slechts 2 ingrediënten in super mooie glaasjes…

… maar even goed fris groen op de plank voor een lekkere brocamole 

En last but not least, bloemen. Langs dit veldje fiets ik dagelijks en telkens weer komt de heerlijke geur me tegemoet en moet ik glimlachen 🙂

… ook deze bloeiende fruitbomen in de stad deden me glimlachen. Benieuwd of er in het najaar ook plukfruit zal zijn 🙂

En jij? Ook dingen waar je instant happy van wordt?

#Happythings2017 part2
#Happythings2017 part1

Bezoek aan het kasteel van Beersel

Na ons bezoek aan de tentoonstelling over leven en werk van het echtpaar Eames en de studio Stockmans in Genk bleek er nog wel ruimte in het dagprogramma voor een extra bezoekje voor we terug naar huis zouden rijden. Even rondneuzen op het wereldwijde web bracht ons van Limburg naar Brabant waar we halt hielden in Beersel voor een bezoek aan het kasteel aldaar.

Het kasteel van Beersel, een waterburcht, is één van de weinige, goed bewaarde voorbeelden van middeleeuwse krijgsbouwkunde in ons land. Het staat er nog zoals het er uitzag aan het einde van de 15de eeuw. Door de eeuwen heen kende dit waterslot een zeer bewogen geschiedenis. Sinds 2003 wordt het kasteel in verschillende fases gerenoveerd.

Wij namen een kijkje in het gebouw en genoten van het zonnetje op de binnenkoer, op het grasveld erbuiten en op het terras van de taverne er vlakbij 🙂 Ideaal om onze dag af te sluiten en de files (als gevolg van een ongeval op de snelweg) zoveel mogelijk te vermijden.

Als Heritalid krijg je nog een extra korting op de toegangsprijs, altijd mooi meegenomen. Het Heritalidmaatschap is trouwens gratis, je hoeft je enkel te registreren via hun website en je krijgt een lidkaart opgestuurd. Via hun Facebookpagina (of de website) krijg je trouwens heel wat tips voor leuke bezoekjes in eigen land.

 

 

 

Rustdag

Het verlengde paasweekend betekende tijd om een beetje uit te slapen maar soms loopt dat al eens fout en slaap ik net heel slecht/weinig. Paasmaandag werd dan ook een lui dagje dat startte met regen maar waar uiteindelijk ook de zon nog eens kwam piepen. Ondanks de kille wind gingen we toch even naar buiten om een frisse neus te halen in het park hier in de buurt.

En deze avond op tijd in bed want morgen is het opnieuw vroeg(er) uit de veren voor school en werk.