De zoektocht van Cuberdanny

Op de eerste zondag van de krokusvakantie gingen wij – geïnspireerd door de krokuskriebels – nog eens naar het STAM, ons superleuke Stadsmuseum in Gent.
Het museum heeft een zoektocht op maat voor kinderen van de lagere school. Pieter Gaudesaboos, een tekenaar waar ik zwaar fan van ben, maakte het boekje met Cuberdanny in de hoofdrol, een mannetje in de vorm van een cuberdon, een heel typisch en bijzonder snoepje.

WP_20160207_11_19_01_Pro

Cuberdanny is zot van torens! Hij zou graag de top zijn van een toren in Gent. Maar waar moet die toren komen? En hoe moet die eruitzien? Hoe hoog is hij dan best? En… ? Dat zijn wat veel vragen voor Cuberdanny alleen en dus vraagt hij hulp om mee te zoeken naar een geschikte toren. In de STAM-zalen ga je doorheen Het verhaal van Gent op zoek naar Cuberdanny en beantwoord je zijn vragen en opdrachten.
Uiteraard blijft de grote luchtfoto van Gent zijn aantrekkingskracht behouden, maar ook de andere opdrachten zijn erg leuk.

WP_20160207_10_18_59_Pro WP_20160207_11_05_15_Pro

Met de verzamelde tips kan je het kruiswoordraadsel oplossen dat je een codewoord geeft. Wanneer je dat codewoord doorgeeft aan de balie krijg je een wel heel mooie attentie: een unieke Lego-cuberdon/cuberdanny! Speciaal ontworpen voor het STAM en nergens anders te krijgen!

WP_20160207_12_11_38_Pro

Het opdrachtenboekje van Cuberdanny kan je kopen voor 5 euro, leden van de Gezinsbond betalen slechts de helft. Reken toch 1,5 uur om de zoektocht te doen en vergeet zeker niet om te genieten van alles wat je in het museum ziet en tegenkomt.
Wie toch graag een Legopopje zou hebben maar liever geen zoektocht doet, kan ze ook aankopen in de museumwinkel voor 5 euro.

Nadien nog zin om iets te drinken of te eten? Spring dan zeker eens binnen in het Stamcafé.

12534629_532116573637872_2065365707_n

Meer info over het museum, toegangsuren en -prijzen: www.stamgent.be

Een beetje creativiteit van tijd tot tijd

Zeker op grijze winterdagen, wanneer het weer niet echt uitnodigt om naar buiten te gaan en er niet altijd iets op het programma staat, dan durven we hier al eens een creatief projectje op te starten.

In december werden er een hele reeks kerstkaarten gemaakt voor vrienden en familie (niet voor iedereen omdat handwerk toch wel iets meer tijd vraagt maar toch, het waren er best veel).

WP_20151208_005 WP_20151208_007 WP_20151208_004

In januari werd de knutselkoffer nog eens gescreend en haalden we de projector van My Little Pony nog eens uit de doos. Niet zo vanzelfsprekend trouwens om al die krullende manen ‘deftig’ op papier te zetten (het is een kleine projector, de plaatjes zijn op maximale grootte slechts een 7 cm diameter).

InstagramCapture_be108e98-f0c5-4486-bd66-27eff8194453

Ook aan de uiltjesmobiel werd vlijtig verder gewerkt. In het begin was er nog wat hulp nodig bij de festonsteek maar intussen naait Maya al netjes zelf alle onderdelen aan elkaar.

Ik haalde zelf nog eens het boek met papieren mobielen uit de kast dat ik ooit van mijn schoonzusje cadeau kreeg voor moeder-dochterprojectjes. Op zich niet moeilijk, vooral kwestie van netjes uitknippen en dan passende lintjes of touwtjes vinden om alle onderdelen met elkaar te verbinden tot één geheel. Met lintjes wordt het eindresultaat mooier maar het is iets meer prutswerk.

WP_20160131_19_13_57_Pro                WP_20160202_20_27_16_Pro

Voorlopig nog projectjes en inspiratie genoeg en mochten we het even niet meer weten, dan is er Pinterest to the rescue :)
Handleidingen om de karakters uit Frozen te tekenen om maar iets te zeggen

WP_20151115_007                          WP_20151115_005

 

Gedichtendag 2016

In 2015 en 2014 schreef ik ook een stukje naar aanleiding van Gedichtendag. Dit jaar overviel het mij precies een beetje maar ‘s ochtends op de trein tussen Gent en Brugge kon ik alvast genieten van enkele stukjes poëzie in de Metro. Toch wel fijn dat er meerdere gedichten in het gratis krantje stonden, ze hadden er zich gemakkelijk met een klein artikeltje of één tekstje van af kunnen maken.

Terugdenkend aan de jaren voordracht die ik lang geleden volgde, stelde ik vast dat wij toen best veel gedichten van Paul Van Ostaijen ‘onder handen namen’. Ik vond zijn gedichten toen wel ‘bijzonder’ en was vooral geïntrigeerd door zijn spel met de typografie, want hij kon als de beste (zoals o.a. in Bezette Stad).

PaulVO                          PaulVO2

Iedereen kent ongetwijfeld zijn Marc groet ‘s morgens de dingen maar ook het Huldegedicht aan Singer kan wel op enige bekendheid rekenen.

Zelf vond ik Zeer kleine speeldoos wel een fijn stukje poëzie als tiener of zijn
Berceuse Nr. 2 

Slaap als een reus 
slaap als een roos
slaap als een reus van een roos
reuzeke
rozeke
zoetekoeksdozeke
doe de deur dicht van de doos
Ik slaap
En als Gentenaar moet ik natuurlijk ook onderstaande tekst nog even citeren, dagelijks te bewonderen aan de verlaagde kaaien van de Graslei en de Korenlei
images

Een januariweek

Januari is een nieuwjaarsmaand en dus stonden er de voorbije week nog een aantal nieuwjaarsrecepties (zowel in kader van het werk als daarbuiten) op het programma evenals een nieuwjaarsfeest op het werk. Stiekem toch een beetje trots dat ik de klassieke nieuwjaarstoespraken kon afvoeren en vervangen door een nieuwe formule. Zowel de sprekers als het publiek waren achteraf tevreden.

Helaas vond mijn lijf het nodig om vier russen uit te nodigen en zakte mijn energieniveau samen met de buitentemperatuur even onder het vriespunt. Pillen, liters thee en een dagje thuiswerk hielden me op de been.

InstagramCapture_7fbfd669-3bec-4023-b2d9-a79808039010

Een geannuleerde vergadering zorgde voor een onvoorziene halve dag verlof die ik invulde met een moeder-dochterbezoekje aan Ikea waar we onszelf trakteerden op Zweedse balletjes en even wegdroomden over de toekomstige inrichting van ons nieuwe huis (het komt, langzaam maar zeker maar helaas al een tijdje zeker langzaam).

WP_20160120_12_52_45_Pro WP_20160120_13_31_12_Pro

In januari is mijn jongste nichtje jarig en haar maakten we gelukkig met een K3-jurkje.

WP_20160123_17_17_01_Pro

En bij ons, in tegenstelling tot een groot deel van het oostelijk deel van ons land, geen sneeuw de voorbije week, enkel een hagelbuitje en toch weer verschillende mooie zonsop- en -ondergangen.

WP_20160116_14_24_17_Pro WP_20160116_14_30_37_Pro WP_20160119_17_43_44_Pro WP_20160121_08_42_03_Pro

 

Kleine gelukjes – een uitdaging die ik aanga

Het was Madebyellemieke die dit idee lanceerde en ik vond het meteen super. Op zoek gaan naar kleine dingen die het leven mooi maken en die vastleggen op foto. Dat en het feit dat er voor mij nu toch wel net een fotomagazine vol tips & tricks onder de kerstboom lag, leek me voldoende om dit jaar voor mezelf ook zo’n projectje op te starten.

Zo nu en dan zal je hier wel eens een collage vinden van dergelijke kleine gelukjes. De meeste zullen wellicht vastgelegd worden door mijn smartphone en dus veeleer snapshots zijn. Maar hey, ook voor smartphones bestaan er tips en dus hoop ik hiermee de perfecte oefening gevonden te hebben. Ik leg me zelf niet op om elke dag een beeld vast te leggen, maar als je het nuttige (bijleren over fotografie) aan het aangename (beelden maken waar je blij van wordt) kan koppelen, waarom zou het dan niet lukken?

Een eerste selectie:

Spectaculaire luchten, ik kan ervan blijven genieten en met een werkplek op de dertiende verdieping blijft dat ook na bijna twee jaar nog steeds volop genieten. Telkens weer een klein gelukje dat niet altijd even gemakkelijk op foto vast te leggen is (al was het maar omdat de ramen soms een beetje smerig zijn).

InstagramCapture_29aaaab7-1d3a-4432-b16a-8cb8f3ebd15a InstagramCapture_76834416-c17d-4f46-ba03-782360f9a4e5

Bloemen, onderweg in voortuintjes zoals deze rozen midden in de winter, ook altijd goed voor een vleugje geluk. Al is het niet zo evident om in een woonwijk even je smartphone boven te halen en te zoeken naar een deftige hoek om het beeld te schieten zonder een meewarige blik toegeworpen te krijgen van een voorbijganger 😉 Een snapshot dan maar terwijl er even niemand in de buurt is.

InstagramCapture_09d4db6f-6a41-45da-b82c-eba1b770e039

Aan zee op een niet zo mooie winterdag, zoeken naar een ietwat originelere hoek om een beeld te maken. Toch wel handig om rasterlijntjes op het beeldscherm van mijn telefoon te kunnen zetten zodat die horizon recht(er) op het beeld staat:)

WP_20160110_11_43_26_Pro

30 jaar architectuur in Vlaanderen – de wonderjaren in maquettes

Toevallig ontdekten we enkele dagen geleden dat er in de Scharpoord in Knokke een architectuurtentoonstelling liep die bijna voorbij was. Omdat wij een beetje architectuur(geschiedenis) wel kunnen smaken en de Belgische kust slechts op een uurtje rijden ligt, besloten we op de laatste dag van de tentoonstelling nog snel even een kijkje te nemen.

De tentoonstelling brengt 57 maquettes en tientallen foto’s bij elkaar van meer dan 70 projecten die de wonderjaren mee hebben vormgegeven. Spraakmakende gebouwen van baanbrekers, zoals Robbrecht en Daem, Marie-José Van Hee, bOb Van Reeth en Christian Kieckens. Projecten van de ‘jonge goden’ die verder aan die weg timmerden, zoals Willem Jan Neutelings, Xaveer De Geyter en Stéphane Beel. En werk van de nieuwe lichting die sinds de eeuwwisseling actief is, zoals 51N4E, office KGDVS, de vylder vinck taillieu en noA. Samen met vele anderen zorgen ze in die dertig jaar voor een fascinerende architectuurproductie die heel divers is maar die integriteit verkiest boven spektakel of grote gebaren.
Een tijdlijn loopt als rode draad doorheen de tentoonstelling. Tekst, foto’s, video-interviews en maquettes bieden een overzicht van figuren, feiten en gebeurtenissen die de afgelopen dertig jaar hun stempel hebben gedrukt op de architectuurcultuur in Vlaanderen.

WP_20160110_10_38_13_Pro WP_20160110_10_32_24_Pro

Als Gentenaar vonden wij het heel fijn om zoveel voorbeelden uit onze eigen stad terug te vinden. Uiteraard ook andere klassiekers zoals bv. het MAS en het gerechtsgebouw uit Antwerpen.

WP_20160110_10_39_17_Pro WP_20160110_10_39_53_Pro

(Productiestudio’s Les Ballets C de la B en LOD in Gent; MAS in Antwerpen)

WP_20160110_10_42_16_Pro WP_20160110_10_45_51_Pro

(Muntpunt, Brussel en wandel- & fietsersbrug in Knokke)

Blij dat we er toch nog geraakt zijn en er een uurtje konden vertoeven. Daarna toch nog even gaan uitwaaien aan onze Belgische kunst waar we tevens met een kritisch oog keken naar wat de architectuur ons daar te bieden had 😉

WP_20160110_10_27_34_Pro WP_20160110_10_44_09_Pro WP_20160110_10_48_24_ProWP_20160110_10_49_20_Pro WP_20160110_10_50_32_Pro WP_20160110_10_55_21_Pro WP_20160110_10_56_34_ProWP_20160110_10_47_21_Pro

Winterfeesten in het Gravensteen

Nog eentje van de voorbije week, van vorig jaar dus eigenlijk :)

Winter in Gent dat is veel meer dan enkel de kerstmarkt. Ze spreken hier dan ook van Winterfeesten (verwijzend naar de Gentse feesten in de zomer veronderstel ik). Naast de steeds groter wordende kerstmarkt, is er ook het kindertheaterfestival Spekken (waarvan wij grote fan zijn), het reuzenrad (waar wij naar keken vanuit alle mogelijke hoeken maar uiteindelijk toch besloten om er niet in te stappen, we hebben Gent al meermaals vanuit de hoogte bekeken en om daar dan 8 euro pp voor te betalen), en ook een tot heus sprookjeskasteel omgetoverd Gravensteen.

Ook al doet het weer eerder aan de lente denken, sfeer is er in elk geval in ons geliefde Gent :)

KBG_0877 KBG_0886 KBG_0884KBG_0876 KBG_0888KBG_0879

12079192_707573366008919_2307120196675414976_n

Spekkenfestival 2015 – Abel Tasmannetje

Tijdens de vorige editie van Spekken zagen wij de try-out van Abel Tasmannetje. Toen was enig schaafwerk nog aan de orde en wij waren dus eigenlijk wel erg benieuwd naar deze nieuwe voorstelling.
De plot is nog steeds min of meer dezelfde: Abel is een postbode en baas van de Kwijtgeraakte Post. Hij leert zijn assistent alles van het vak en droomt intussen over zijn jeugdliefde Lies. Ze stuurden elkaar brieven toen ze tien jaar oud waren, maar dan ineens niets meer. Abel wil vertrekken om Lies te vinden, maar kan hij zijn postkantoor en assistent wel aan hun lot overlaten?

KBG_0973 KBG_0976

De basissetting ziet er nog dezelfde uit: een reusachtige omslag. Net zoals voorheen klappen de diverse kanten op in de loop van de voorstelling maar toch is alles veel rustiger geworden. Er zijn iets minder gadgets en de acteur moet minder heen en weer rennen om alles opgesteld te krijgen. Veel technieken en ideeën werden behouden maar ze werden meer uitgepuurd en beter ingepast in het geheel. Alles hoort beter bij elkaar in plaats van een opeenstapeling van vaak fantastische vondsten.

KBG_0975 KBG_0978 KBG_0980KBG_0981 KBG_0982 KBG_0991

Ook de verhaallijn is eenvoudiger geworden. Het verhaal is duidelijker en daardoor is er ook meer ruimte voor details die het versterken zonder het complexer te maken. Er kwam ook iets meer humor in het stuk, kleine dingetjes vaak, fijn gevonden en opnieuw meer ingebed in het geheel van het verhaal.

KBG_0977 KBG_0985

Abel het tasmannetje is een sprookjesachtige, beeldende en muzikale voorstelling. Over moed, vertrouwen en de betoverende kracht van liefde. De voorstelling heeft duidelijk aan kracht gewonnen en dat merkte je meteen aan de reacties van het publiek. Verschillende toeschouwers, groot en klein, kwamen de acteur dan ook feliciteren. Heel boeiend om de evolutie te hebben kunnen meemaken en nu ook zeker een aanrader om eens te zien.

KBG_0987

Spekkenfestival 2015 – Waarschijnlijk zullen we het nooit weten

Op de voorlaatste dag van het Spekkenfestival keken wij naar “Waarschijnlijk zullen we het nooit weten” van Brulschaap, een gezelschap uit het Antwerpse.

Deze keer een volledige lege scène, op een groen tapijt en vier spelers na (of beter, 3 spelers en een violist, maar dat is eigenlijk ook een speler natuurlijk :)) Helemaal anders dan wat we de voorbije dagen te zien kregen en dus waren we erg benieuwd naar wat komen zou.
Een boom, een spin en een onzichtbare (die je toch kon zien maar die niet kon spreken) vertellen elk het verhaal van de kapitein en de violist. Elk vanuit hun eigen standpunt, zoals zij het gezien hebben en voor waar aannemen. Terwijl ze het verhaal vertellen, moeten de anderen het helpen uitbeelden.

KBG_0918 KBG_0925

De voorstelling moet het volledig hebben van de prestaties van de acteurs, zij brengen het verhaal ook letterlijk in beeld want een decor is er niet. Op een appel en een rubix cube na worden er ook geen attributen gebruikt. En toch is de voorstelling zeer beeldrijk: er wordt gespeeld met taal en er wordt uitgebeeld, vooral bij de onzichtbare man leidt dit steevast tot humoristische situaties. De verhalen van de personages zijn sterk, de fantasie van het publiek wordt geprikkeld en iedereen is ‘mee’, hoe gek het verhaal ook wordt.

KBG_0924 KBG_0926 KBG_0927

Brulschaap brengt een aantrekkelijke, lichtjes absurde voorstelling met heel wat humor. Er wordt niet teruggegrepen naar bekende verhalen of een boeiend decor om de voorstelling op een of andere manier herkenbaarder of flitsender te maken, de acteurs staan er en hebben genoeg aan zichzelf en elkaar om het jonge publiek te boeien. Een origineel en knap staaltje kindertheater. Andermaal een aanrader.

KBG_0928

Zelf ook zin gekregen om een voorstelling mee te pikken? Je hebt nog één dag de kans. Het volledige programma vind je terug op www.spekken.be Je kan tickets online bestellen of last minute misschien nog een ticketje kopen ter plekke voor zover de voorstelling niet is uitverkocht.

KBG_0931