Een weekend samengevat in beelden

Een vrij relax weekend dat er alweer bijna op zit. Een samenvatting in woord en beeld:

Vrijdagavond begonnen met een wandeling naar de Blaarmeersen om nog even te genieten van het weer en daarna een eenvoudige maaltijd in elkaar gestoken (homemade pizza en lekker toetje).

WP_20150422_001 WP_20150422_004

Zaterdag dacht de hoofdpijn nog even stokken in de wielen te steken maar gelukkig trok ze zicht terug. Met dochterlief naar IKEA om inspiratie op te doen voor haar toekomstige kamer. Ze maakte een moodboard op papier op basis van de catalogus (inclusief enkele fantasietjes die er niet echt zullen komen maar dromen mag altijd natuurlijk), daarna maakte ik voor haar een eigen Pinterestbordje zodat we nog gemakkelijker kunnen toevoegen en aanpassen.

WP_20150422_003

Op zondag de dag gestart met kaneelkoffiekoekjes van Ikea vers uit de oven en dochterliefkoekjes om ‘s middags bij de koffie op te smikkelen. Vervolgens erfgoed gaan bekijken tijdens de Zomerliefkermis in Mariakerke: de school van vroeger (heel erg leuk!) en aansluitend lekker mogen lunchen bij K. en K. en J. en nog even dag zeggen aan L. die in de namiddag terug kwam van kamp.

WP_20150426_001 WP_20150426_002

WP_20150426_003 WP_20150426_005 WP_20150426_006 WP_20150426_007

Om de dag af te sluiten nog wat dingen afwerken op de laptop, de vergaderingen van komende week voorbereiden en vooral van grondige agendaplanning doen want het wordt heel druk de komende maand.

 

Bezoek aan Oostende en MuZee

In de paasvakantie liep de tentoonstelling De Zee, salut d’honneur Jan Hoet – een hommage aan Jan Hoet in het Oostendse MuZee en daarbuiten – ten einde. Dus trokken wij op een zonnige maar nog ietwat frisse vakantiedag richting Oostende om de stad en het museum met een bezoek te vereren.
Lang geleden was ik al eens in Muzee en in mijn herinnering was dat een modern museum. Wellicht zijn we in Gent verwend maar nu viel het gebouw me toch een beetje tegen. De tentoonstelling gelukkig niet, die was zeker de moeite waard. Anderzijds vond ik het wel een beetje overdreven dat tickets in het weekend en elke dag van de vakantie sowieso de helft meer kostten (16 euro ipv 10 euro) en je bovendien nog eens moest bijbetalen wanneer je de route voor de buitententoonstelling erbij wou hebben. Voor die prijs had een A4-tje met een routebeschrijving toch inclusief mogen zijn (en voor de liefhebbers kan men dan nog altijd een bijkomende publicatie aanbieden).

WP_20150414_003 WP_20150414_002 WP_20150414_007WP_20150414_001

Binnen mochten geen foto’s worden genomen, ook niet zonder flits. U zal me dus op mijn woord moeten geloven dat er mooie stukken te zien waren. Buiten kon dat gelukkig wel en de tocht naar de verschillende punten op de wandelroute werd meteen een herontdekking van de stad zelf. Het was immers jaren geleden dat we nog eens in Oostende waren en het moet gezegd, de stad is een stuk mooier dan ze in mijn herinnering zat. Er waait duidelijk een nieuwe wind. Die wind was trouwens ook letterlijk heel prominent aanwezig, onze jas/trui konden we nog goed gebruiken.

WP_20150414_006

Het werd een ietwat a-typisch dagje aan zee maar wel eentje dat ons gesmaakt heeft.

WP_20150414_008

Rotterdam (deel 3): Architectuur

Rotterdam is een moderne en een open stad, in meerdere betekenissen van het woord. Ruime straten, pleinen, veel lucht en licht en water. Netjes ook en regelmatig een stukje groen. Kortom, een stad waar het volgens mij wel aangenaam leven is. Zeker bij een eerste bezoek lopen wij graag buiten rond om de stad te verkennen en te leren kennen. We snoven de oude en de nieuwe havensfeer op en zagen veel hoogbouw in alle mogelijke variaties.

Heel bijzonder is het project de Luchtsingel: het verbindt Rotterdam Noord met het centrum en brengt nieuw leven in een vergeten gebied met een brug, een dakakker, een evenemententerrein op de Hofbogen (oud treinstation) en een park. Een knap staaltje van stadsvernieuwing met een groot aandeel van burgerparticipatie. Wie wil kan er trouwens nog steeds een plankje van de brug laten graveren.

 IMG_0451 IMG_0447

We gingen nieuwsgierig ook eens een kijkje nemen in de wereldberoemde kubuswoningen van architect Piet Blom uit de jaren ’80 van vorige eeuw. De meeste huizen zijn nog steeds bewoond, maar de Kijk-Kubus is een museumwoning die je kunt bezoeken. Toch maar bizar die kubussen en vooral behoorlijk onpraktisch als je het mij vraagt. Tussen de huisjes vind je zowaar ook een schaakstukkenmuseum. Minstens even opvallend is de nieuwe markthal er vlakbij, een gigantisch boogconstructie met appartementen aan de zijkanten en een markthal vol eet- en voedselstandjes binnenin. De zijkanten zijn doorschijnend en de binnenwand van de boog is een kleurrijk kunstwerk van bloemen en vruchten. De meningen over het gebouw zijn verdeeld maar opvallend is de constructie zeker en vast. Op dat vlak past ze naast de kubuswoningen ;-)

IMG_0467 IMG_0468

IMG_0466 IMG_0615

Huis Sonneveld (niet opgenomen in de reisgids maar een absolute aanrader) was op architecturaal vlak zeker een hoogtepunt van ons verblijf in Rotterdam. Museumwoning Huis Sonneveld, aan de rand van het Museumpark, is een van de best bewaard gebleven woonhuizen in de stijl van het Nieuwe Bouwen. Het huis werd in zijn oorspronkelijke staat (anno 1933) hersteld en na restauratie in 2001 open gesteld voor het publiek. Wie van architectuur houdt, moet hier zeker eens een kijkje komen nemen. Alles in het huis is op elkaar afgestemd, van de lichtschakelaars tot de deurknopjes van de ingemaakte kasten en de vele buismeubelen. Het huis werd ook voorzien van alle comfort en luxe die toen beschikbaar was, van een huistelefoon in elke kamer over een muzieksysteem waarmee je in elke kamer kon meeluisteren naar de muziek die beneden werd afgespeeld en verschillende badkamers met verwarmde handdoekenrekken en een douche met meerdere sproeiers in de master bedroom.

IMG_0509 IMG_0532

Het Noordereiland heeft zijn moderne hoogbouw en het hotel New-York, op het uiterste puntje van de Kop van Zuid, vroeger het directiegebouw van de Holland-Amerika Lijn. Ook de monumentale panden van het scheepvaartkwartier waren indrukwekkend. Het is duidelijk dat in deze chique buurt, ook wel het Nieuwe Werk genoemd, heel wat welgestelde Rotterdammers wonen. Een totaal andere sfeer hier dan in de Oude haven met veel kleine cafés en heel wat volk ‘s avonds.

IMG_0585 IMG_0588

Wij vonden Rotterdam zeker een bezoek waard en een hele leuke ontdekking met een boeiende architectuur. Er valt nog veel meer te ontdekken in de stad maar dat moet je misschien zelf doen :)

Rotterdam (deel 2) – kilometers wandelplezier

Het voorbije weekend verbleven wij bij onze noorderburen, meer bepaald in Rotterdam, en dat van vrijdag tem zondag. Na positieve ervaringen nabij Parijs, kozen we ook deze keer voor een verblijf in een Novotel. We boekten online onze kamer voor 2 nachten, inclusief uitgebreid ontbijtbuffet en kregen als dank een leuke korting op het ontbijt (de toeristenbelasting moesten we ter plekke betalen).

Door de paasvakantie in België viel het verkeer op onze wegen goed mee en stonden we op 2 uurtjes in Rotterdam. Ons hotel lag even buiten de stad, op de site Brainpark, vrij dicht bij de Kralingse plas. We konden meteen inchecken en even later wandelden we al richting centrum. In de gids 100% Rotterdam - onze leidraad tijdens ons verblijf – staan 3 wandelingen opgenomen, perfect dus om gedurende 3 dagen de stad te verkennen. Het beginpunt van de wandeling lag wel telkens het verst van ons hotel verwijderd, maar dat had dan weer als voordeel dat het eindpunt al wat dichterbij lag. De wandeling heen en terug naar het hotel zette nog een 5 km extra op de teller, maar dat is nauwelijks meer dan wat we in Gent doen wanneer we van ons appartement naar de binnenstad wandelen.

Op vrijdag deden we wandeling 2 (stadsdriehoek & Kralingen) met nog een stukje van wandeling 3. Het weertje was zalig: ‘s morgens nog een beetje fris (ca 12°C) maar met een stralende zon en in de loop van de dag liep de temperatuur aardig op (al bleef het in de schaduw toch nog koeltjes). Het werd een wandeling langs heel wat bezienswaardigheden én leuke winkeltjes (we brachten zowaar al een cadeautje mee voor onder de kerstboom). Heel wat architectuur uit de 19de eeuw en ook heel wat nieuwbouw want grote delen Rotterdam werden in 1940 immers met de grond gelijk gemaakt. Ook voor onze hongerige magen en dorstige kelen was er ruim voldoende aanbod. ‘s Avonds waren onze voeten en benen toch wel heel blij dat we in het hotel terug waren, zonder overdrijven meer dan 15 km gewandeld, misschien wel eerder 18 km want hier en daar wat extra lussen gemaakt en stukken heen & terug gewandeld.

Op zaterdag startten we de dag met een stevig ontbijt en deden we wandeling 3 (rondom de Maas). Deze keer echter onder een grijs wolkendek, met heel veel wind en helaas ook een portie regen. Aanvankelijk was het miezeren en viel het nog enigszins mee. Een ritje met de watertaxi over de Maas leek aanvankelijk een fijne attractie maar de stevige (ruk)wind en zware golfslag deden ons toch besluiten om niet in de kleine bootjes te stappen en te kiezen voor de waterbus, een soort catamaran, een heel stuk groter en steviger. In deze buurt zagen we o.a. de Euromast (maar het grijze weer nodigde niet uit tot een blik in de verte), ontdekten de verborgen tuin Schoonoord en verkenden diverse stukken van het havengebied: het Noordereiland, het monumentale Nieuwe Werk en de Oude Haven. Een stevige regenvlaag zorgde ervoor dat we behoorlijk nat werden, maar een heerlijke koffiestop en een late namiddagzon zorgden ervoor dat we toch volledig droog en opgewarmd terug thuis kwamen na weer bijna 15km gestapt te hebben.

Op zondag was het heel erg druk in de stad want toen was er de Rotterdam Marathon met wel 20.000 deelnemers. Een heel sfeervolle, beetje gekke, maar ook heel drukke bedoening. Gelukkig kon je – mits een omwegje hier en daar – als voetganger wel geraken waar je wou. Wij kozen die dag voor wandeling 1 (Centrum & het Oude Westen) met als startpunt het nieuwe Centraal station. We liepen langs kleinere woonwijken, minder plechtstatig, meer multicultureel, langs het culturele Museumpark en de Witte de Withstraat. Topper hier voor ons was ongetwijfeld de museumwoning Sonneveld (schrijf ik nog een postje over), een villa uit 1933 waar alles op elkaar is afgestemd en bovendien voorzien van alle luxe en technische snufjes die je je toen kon inbeelden. De zon was opnieuw van de partij maar vergezeld van een frisse bries waardoor we onze jas/trui toch maar aan hielden. Iets minder kilometers op dag 3, ik schat een twaalftal. En terwijl de lopers op één dag hun kwart, halve of hele marathon aflegden, besloten wij onze driedaagse met eveneens heel wat kilometers in de benen.

En ook onze negenjarige heeft dat meer dan prima gedaan, 3 dagen flink meestappen, zonder zeuren en genieten van de kleine dingen die we tegenkwamen op onze weg: een speeltuintje, iets lekkers, een mooi uitzicht, … Zij geniet ook wel van deze reisjes en er zullen in de toekomst ongetwijfeld nog meer citytrips volgen.

 

Rotterdam (deel 1): eten en drinken

Nederland en eten, daar werd vroeger (en nu vaak nog) eerder smalend over gedaan maar dat is helemaal niet meer zo (of hoeft niet zo te zijn). In het verleden aten wij al heel lekker in Amsterdam. Tijdens ons driedaags verblijf in Rotterdam deden we geen toprestaurants maar bezochten we diverse kleinere zaken. Soms trendy, soms eerder klassiek of zelfs ietwat oubolliger op het eerste gezicht maar we telkens werden uitermate vriendelijk welkom geheten en nooit waren we ontgoocheld over wat we op ons bord kregen.

In het hotel wachtte ons elke ochtend een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet met alles wat je je maar wensen kon, tot warme rijstebrij toe! :) We smulden er ons buikje rond en hadden ‘s middags meer dan voldoende aan een late, lichte lunch.

Vrijdagmiddag: op de kaart van een vrij grote brasserie, waar we nog net een plekje buiten in de zon konden bemachtigen, oeuf au cheval (een combinatie van een croque met spiegelei en kleine gebakken worstjes). Voor de naam alleen al wilden we er zo eentje bestellen, even later deden onze ‘buren’ dat ook maar dan wijselijk met de woorden “voor mij ook wat meneer aan het eten is” (het gerecht uitspreken lukte hen niet en de dienster evenmin op een deftige manier, zo grappig).
Vrijdagnamiddag: bij Bagels & Beans staan op de koffiekaart 2 maten (normaal of groot). Groot blijkt inderdaad écht groot te zijn, een king size tas die minstens de inhoud van 2 normale koppen bevat, heerlijk.

WP_20150410_002 WP_20150410_003

Zaterdagmiddag: een kleine, trendy koffie- en broodjeszaak waar het om 14u ‘s middags heel rustig is. We bestellen er een o.a. een club sandwich (inclusief chips op het bord) en een tunamelt: een licht geroosterde ciabatta met tonijnsla en een snee gesmolten kaas er overheen, origineel en lekker. De lunch was helaas al op voor ik er aan dacht om een foto te maken.
Zaterdagnamiddag: schuilen voor de regen en een beetje opwarmen – want zo’n natte jeans rond je benen is niet echt leuk – in het eerste etablissement dat we tegenkomen en waar we binnen kunnen. Op het eerste zicht leek het een eerder saaie taverne, maar er hing wel een Lavazzobordje voor het raam dus de koffie was wellicht OK. Toen we de deur open deden, kwam de geur van vers gebakken scones ons tegemoet. En dus probeerden we die uit, net als de M&M’s taart (donkerbruin met hier en daar een kleurtje van de M & M’s) en het smaakte heerlijk.

WP_20150411_002 WP_20150411_003

Zondagmiddag: trendy (snack)bar met een kleine kaart verse bereidingen. We gaan voor de tomatensoep, de crostini (één reuzegrote zo bleek) met buffelmozzarella, sla en tomaat en een broodje met zalm en remoulade. Soep met verse tomaten en heerlijk brood, alles met veel plezier opgesmikkeld.

WP_20150412_001 WP_20150412_002

Zondagnamiddag: laatste koffiestop in wat een vrij klassiek etablissement lijkt langs een haventje. Het uithangbord vermeldt koffie en lekkers maar blijkbaar is er geen koffiekaart. De gastvrouw vraagt welke koffie we wensen en stelt ons een bordje met vier zoete hapjes voor. Er is evenmin een ijskaart (en we hadden dochterlief nog een ijsje beloofd) maar ze kan wel een proeversbordje maken. Wij vinden dat uitermate sympathiek en gaan in op het voorstel. Het ijsbordje was spectaculair, de taartjes erg lekker, de rekening wel wat aan de hoge kant.

WP_20150412_007 WP_20150412_011

Om kort te gaan, wij hebben eigenlijk drie dagen lekker gegeten, van heerlijk uitgebreid ontbijt over lichte lunches en gezellige koffiepauzes. Meer moest dat niet zijn, eigenlijk.

Leesplezier

Eindelijk lukt het me weer om een beetje meer te lezen (al durf ik het bijna niet te zeggen uit schrik dat ik weer geen tijd meer over zal hebben). Het duurde bijna een jaar voor ik me door Het Puttertje van Donna Tartt geworsteld heb. Dat was deels te wijten aan het feit dat ik maar heel weinig tijd had om te lezen, dat het een wel heel dik boek is dat je niet zomaar even meeneemt in je handtas of rugzak en dat het ook gewoon een boek is dat niet snel leest. Ik kan niet zeggen dat ik het een slecht vond maar ik denk ook niet dat ik het meteen aan iemand zal aanraden. Ik moet bij gelegenheid toch nog eens haar eerste boek opnieuw lezen want daar was ik jaren geleden toch wel van onder de indruk, benieuwd of dat eigenlijk nog steeds zo is.

tartt

 

Maar na Donna Tart had ik toch echt behoefte aan een boek dat ik als het ware in één hap kon verslinden en dat werd Inferno van Dan Brown. Ik las op elk moment dat ik de tijd vond en het begrip ‘pageturner’ werd heel concreet. Dit smaakte eigenlijk wel naar meer.

5154fd4204f935.31126252

Met collega’s had ik recent nog een babbel over boeken en vooral waarmee ze hun (al iets oudere) kinderen aan het lezen konden houden. Zo kwamen we onder andere bij The Hunger games van Suzanne Collins en hoe deze boeken vaak door tieners en hun moeders (misschien ook wel vaders) samen gelezen werden. En dus besloot ik om me hier ook eens aan te wagen. Tijdens het paasweekend las ik deel 1. Het verhaal is eenvoudig maar wel vlot geschreven en heel filmisch in beeld gebracht. Geen wonder dat dit een film geworden is, het lijkt er wel voor geschreven. Persoonlijk voel ik geen behoefte om nu meteen de film te bekijken maar als ontspannende weekendlectuur kon dit er zeker mee door. Ik lees de volgende delen ook nog wel eens denk ik.

thehungergameslogo1

Intussen nam ik alvast een ander boek uit de kast, eentje dat daar ook al eventjes stond te wachten om gelezen te worden: De Kleur van de herinnering van Care Santos. Een kluifje van iets meer dan 400 bladzijden, vertaald uit het Spaans. Bij dit verhaal moet je iets meer ‘bij de les’ moet blijven want er wordt nogal wat gewisseld tussen heden en verleden en verteld vanuit verschillende perspectieven. Maar het boek leest vlot weg en ik zit inmiddels over de helft. Het is geen Zafon maar toch zit er een stukje van dezelfde sfeer in zo nu en dan.

de-kleur-van-herinnering2-514x400

Mocht je nog leestips voor mij hebben, laat het me gerust weten in de commentaren. Met nog enkele verlengde weekends in het verschiet denk ik wel dat er nog ruimte zal zijn voor een brokje lectuur.

Paasweekend

Een verlengd weekend met een aantal afspraken van het aangename soort en vooral ook nog vrije tijd, om te relaxen en te genieten (en ook nog een beetje werk, zolang het maar niet te lastig is).

Op zaterdag trokken we met goede vrienden de stad in voor een heerlijke brunch in het STAM (een aanrader!) om vervolgens nog even door de stad te flaneren en in Onderbergen bij Alice binnen te springen voor een gebakje. Tijdens de brunch zat de lucht nog volledig dicht maar toen we buiten liepen kwam het zonnetje toch even tussen de wolken piepen. Ondertussen volop bijgepraat en tot de vaststelling gekomen dat we onze agenda’s gauw weer moeten samen leggen om een gemeenschappelijk gaatje te vinden. Zijn we zelf niet bezet, dan is onze kroost het wel. Geen sinecure, maar we vinden ongetwijfeld nog iets.

STAMAlice2

Zondag, Pasen, werd een familiedag waarbij de paaseieren zeker niet mochten ontbreken. De kleine meisjes mochten op zoek naar de verstopte chocolade-eitjes in huis, de grote meisjes kregen hun paasgeschenkje zonder dat ze op zoektocht moesten gaan. Verder zoals steeds lekker gegeten (maar geen moment gedacht om foto’s te maken van de gerechten, sorry).
Terwijl het merendeel van de familieleden zich voor de TV installeerde om het laatste deel van de Ronde Van Vlaanderen te volgen, speelden de kleindochters met oma gezelschapsspelletjes en trok ik nog even naar de zolder (waar een deel van onze inboedel staat die we niet in onze tijdelijke woonplek opgeborgen kregen). Wanneer we opnieuw verhuizen denk ik dat er nog een bijkomende opruimactie zal volgen. Ik gooi zeker niets zomaar weg maar ik kan toch steeds gemakkelijker afscheid nemen van dingen die ik niet meer gebruik merk ik. Hoe minder plaats je hebt, hoe meer je ook gedwongen wordt om na te denken wat je wel of niet nog gaat bewaren.

Op maandag (en dinsdag) mocht dochterlief opnieuw genieten van de paarden bij Ponny Connect. Voor mij werd het een rustig dagje waarbij ik nogal actief was in de keuken: pastinaak, vers uit papa’s tuin, verwerken tot chips en soep, vleesbroodje maken, vruchtenrotsjes bakken (super simpel en heel luchtig, voor herhaling vatbaar) en ook wel een gigantische afwas verwerken.
En verder vooral lezen, gezellig in de zetel, met een dekentje, een grote mok koffie en een chocolade-eitje. Meer moet dat niet zijn om tot rust te komen. Eigenlijk vond ik het zelfs niet zo erg dat het weer een beetje tegen zat vandaag.

 

Snipperdag

Met dochterlief een weekje op bosklas besloten wij toch een snipperdagje voor onszelf in te plannen afgelopen week.
In de voormiddag maakten we een afspraak met de keukenfirma voor een update van onze plannen. Het werd nog een vrij lang gesprek maar de aanpassingen die we deden, zullen het ontwerp zeker ten goede komen. Zo langzamerhand begint het toch te kriebelen om ons project gerealiseerd te zien. Heel binnenkort worden de ramen en deuren geïnstalleerd en dat zal zeker een grote stap vooruit zijn.
In de namiddag trokken we de stad in en gingen we samen wandelen en winkelen. Ik probeerde enkele outfits uit en liet me verleiden tot de aankoop van een truitje en een jurkje (beide goedgekeurd door de wederhelft). Een pashokje dat volledig uit spiegels bestaat en met zeer veel daglicht én spots, bleek wel een stevige confrontatie, maar gelukkig kreeg ik een complimentje en dus besloot ik de spiegels enkel te gebruiken om de outfit te keuren ;-)
Om de namiddag af te sluiten, probeerden we de nieuwe koffiebar Caffè Rosario aan het Braunplein uit. We gingen voor een dark chocolate latte en het smaakte (naar meer). We komen hier zeker nog eens terug. Zo staan er enkele creaties met Oreo’s, Bounty en andere zoetigheden op  de kaart en ook een bijzondere combinatie van koffie met zowaar een vleugje citroen waar ik persoonlijk ook wel nieuwsgierig naar ben.

Misschien moesten we dat maar eens vaker doen, zo een snipperdagje.

mmm coffee

Een weekend samengevat in enkel beelden

Een aanzet van het weekend op vrijdagavond: na een stevig gevuld programma op de Arteveldehogeschool Tomorrowbrand afgesloten met een funky drankje, een schitterend uitzicht op mijn geliefde Gent en een gezellige babbel met boeiende mensen. Zowaar nog even kunnen praten met Philip Maes van het Geluidshuis, zo wijs jong (en ze zijn nieuwe dingen aan het maken, heel benieuwd).

cocktails view

Tussen de regendruppels door op zaterdagvoormiddag boeken terugbrengen naar de bib. Helaas geen reisgids voor Rotterdam gevonden. Tips zijn altijd welkom!

Rotterdam

Op zaterdagnamiddag met P. rondgelopen op het New Places To Be Festival en tot de vaststelling gekomen dat we bijna alle New Places al kenden (volgens ons ontbraken er zelfs enkele maar die zijn voor de echte kenners :))
Wel onderweg naar huis nog een leuk (oude) boekenidee gespot in een etalage.

WP_20150329_002 WP_20150328_002

Zondag stormdag en vooral binnen doorgebracht (enkel dochterlief naar een verjaardagsfeestje in het zwembad gevoerd). Met veel genoegen Inferno van Dan Brown uitgelezen, pure ontspanning (en nu wil ik zowel naar Firenze en Venetië als naar Constantinopel op citytrip, maar ‘t zal helaas nog niet voor direct zijn).

5154fd4204f935.31126252

Laatste voorbereidingen treffen om de bagage voor dochterlief klaar te maken. Zij vertekt (met een heel klein hartje) voor een week op bosklas naar Heer-sur-Meuse (Bosklas is OK op zich alleen dat slapen op verplaatsing is er voor haar te veel aan, ik hoop dat het haar zal lukken om de heimwee te overwinnen). De briefjes van het thuisfront zijn alvast voor haar geschreven…

WP_20150329_003

Kolibrie in mijn hoofd

Wanneer ik in de stad rondloop, zonder specifiek doel of op weg van punt A naar punt B, dan is de kans heel groot dat ik u niet zie. Ik kreeg dan ook al meermaals een opmerking in de aard van ‘moest je weer niemand kennen‘, ‘zeg, reageert gij niet wanneer ze uw naam roepen of zwaaien naar u?‘. Ik doe dat niet met opzet, echt niet, maar ik zie of hoor dat meestal gewoon niet. Wanneer ik alleen rondloop dan ben ik meestal ‘naar binnen gekeerd’. Ik probeer het uit te leggen.

Ik loop rond en kijk net genoeg uit mijn ogen om nergens tegen te botsen maar verder zie ik meestal niemand ‘echt’. Ik geef mijn gedachten de ruimte om los te komen. Soms betekent dit dat ik mijn hoofd leeg laat komen, soms betekent het dat de zotste gedachten(associaties) haasje over mogen springen in mijn hoofd zonder dat ik bewust alles volg wat zich daar dan afspeelt.

Het beeld van een kolibrie in mijn hoofd vond ik uitermate passend bij hoe ik die toestand ervaar: gedachten die rondvliegen in mijn hoofd met een vleugelslag die soms amper bij te houden is, associaties die zo snel gaan dat je zelf niet meer kan volgen hoe de zaken aan elkaar gelinkt zijn maar op dat moment geeft dat eigenlijk totaal niet en lig ik daar ook niet wakker van.

De nachtelijke variant is iets vermoeiender. In mijn slaap lopen heel wat gedachten door elkaar en soms lijk ik wel in een rollenspel of een film te zitten waarbij ik zowel regisseur, acteur als toeschouwer ben. Doorgaans lopen er dan ook nog een reeks varianten van dialogen door mijn hoofd. De details herinner ik mij meestal niet, maar wel dat het een inspannende nacht was voor mijn hoofd. Het zijn – voor zover ik mij dingen herinner – ook altijd behoorlijk onrealistische situaties met personen of onderwerpen die in het echte leven niets met elkaar te maken hebben. Ongetwijfeld zal het wel een of andere vorm van verwerking  van indrukken en ervaringen zijn, maar het is zeker niet te vergelijken met liggen piekeren. Die ochtenden nadien voel ik me niet doodmoe maar ik merk wel dat ik een bepaalde inspanning geleverd heb. Een mentale variant van sporten misschien: je bent moe maar het heeft ergens ook wel deugd gedaan?

Enfin, dit vooral om u te zeggen dat ik niets tegen u heb wanneer ik niet reageer op uw vriendelijke groet of uw handengezwaai. Misschien moet ik bij gelegenheid eens onderzoeken hoe je de aandacht van een kolibrie kan trekken :)

kolibrie1images